Semua Bab สู่วันฟ้าใส: Bab 11 - Bab 20

โทรเลขฉบับเร่งด่วนถูกส่งถึงพระหัตถ์ของราชาเพียงไม่กี่นาทีหลังจากที่ เมล ตัดสายจากเจ้าชายจอมปัญหา ราชาถึงกับพระหัตถ์สั่นเมื่อทอดพระเนตรข้อความซึ่งเต็มไปด้วยรหัสตัวเลขและตัวอักษรลับที่สื่อถึง “ใบเรียกเก็บเงิน” มหาศาลราชาจึงมีรับสั่งเรียก ดยุกแม็กซ์น่า เข้าพบเป็นการด่วน ณ บ้านพักชายป่า“ฝ่าบาท... มีเรื่องด่วนประการใดพ่ะย่ะค่ะ?” ดยุกแม็กซ์น่าถามด้วยความสงสัย“ท่านนายกฯ... เอาให้เขาอ่านที” ราชาตรัสเสียงเครียดนายกรัฐมนตรีส่งโทรเลขให้ดยุกแม็กซ์น่าอ่าน เขาทำหน้าฉงนเมื่อเห็นตัวเลขมหาศาล “ขออภัยฝ่าบาท... นี่มันคืออะไรกัน?”“มันคือใบเรียกเก็บเงินจากบุตรสาวท่านไงล่ะ ดยุก!” นายกรัฐมนตรีและเหล่าที่ปรึกษาต่างพากันมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาซับซ้อนใช่แล้วตอนนี้พวกเค้าอยู่บ้านชายป่าของเมล และโทรเลขที่ส่งมาก็ถูกส่งจากเครื่องสื่อสารรุ่นใหม่ซึ่งใช้การเข้ารหัสแบบใหม่ ทำให้ยากต่อการดักฟังและถอดรหัส“เรารู้อยู่แล้วว่าหลานสาวของเรามีเหมืองเหล็กและเหมืองทองอยู่ที่นี่” ราชาเริ่มวิเคราะห์ “แต่เราไม่เคยรู้เลยว่านางแอบสำรวจเหมืองเกลือแบบลับๆ แถมยังมีโครงการสร้าง ทางรถไฟ เชื่อมต่อหัวเมืองอีกด้วย!”ดยุกแม็กซ์น่

ณ ใจกลางเมืองหลวง... กำแพงเมืองที่เคยสั่นคลอนด้วยความหวาดกลัวสงคราม บัดนี้ถูกประดับประดาด้วยธงทิวหลากสี ชาวเมืองนับล้านต่างออกมารวมตัวกันจนถนนทุกสายกลายเป็นทะเลมนุษย์ ทุกคนต่างเฝ้ารอคอย “ผู้นำชัย” ที่กอบกู้เอกราชกลับมาสู่มาตุภูมิเมลในชุดเครื่องแบบเต็มยศที่สง่างามเกินวัย ขี่ม้าศึกเคียงคู่ไปกับองค์ราชาที่ด้านหน้าขบวน ท่าทางของนางสุขุมเยือกเย็นราวกับเทพธิดาแห่งชัยชนะ“คุณหนูครับ! ทุกหน่วยพร้อมแล้วครับ!” นายทหารคนสนิทควบม้าเข้ามาแจ้ง“ส่งสัญญาณ... เคลื่อนพลได้!” เมลสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดแตร๊น! แตร๊น! แตร๊น!เสียงแตรศึกดังสนั่นกึกก้องไปถึงสรวงสวรรค์ กองทัพใหญ่เริ่มขยับเขยื้อน มู่ฟานเล่อผู้เชี่ยวชาญการจัดทัพทำหน้าที่ควบคุมลำดับขบวนอย่างประณีต เพื่อให้โลกได้เห็นว่าอาณาจักรนี้ไม่ใช่เหยื่อของใครอีกต่อไป แต่เป็นของน้องสาวนางผู้รักสงบและเรียบง่าย!!“ทัพใหญ่กลับมาแล้ว!!!” เสียงชาวเมืองตะโกนก้องกองทหารม้าเกียรติยศควบนำเข้ามาด้วยท่วงท่าที่เข้มแข็ง ธงประจำกองพันโบกสะบัด เส้นทางสู่ปราสาทถูกเปิดออก ชาวเมืองต่างตกตะลึงเมื่อได้เห็นอัศวินชั้นสูงในชุดเกราะเงาสะท้อนแสงสีเงินเงางามเดินเรียงแถวอย่างม

ตกเย็นในวันเดียวกัน... แขกผู้ทรงเกียรติถูกรับเชิญไปยังห้องอาหารแห่งใหม่ที่เพิ่งสร้างเสร็จสมบูรณ์ มันคือผลงานการออกแบบของ มู่ซวนเหยา ที่ตั้งใจมอบให้เป็นของขวัญแก่ลูกสาว การตกแต่งเป็นสไตล์ตะวันออกร่วมสมัยที่ผสมผสานความหรูหราแบบตะวันตกเข้ากับความละเอียดอ่อนของตะวันออกอย่างลงตัว ผนังไม้ฉลุลายมังกรและดอกโบตั๋นตัดกับโคมไฟระย้าคริสตัล สร้างความตื่นตาตื่นใจให้แก่เหล่ากษัตริย์และราชินีที่มาร่วมงานเป็นอย่างมากอาหารถูกลำเลียงออกมาเป็นชุด พร้อมกับการแสดงร่ายรำที่อ่อนช้อยชวนให้เคลิบเคลิ้ม แขกทุกคนต่างชื่นชมในรสนิยมและความมั่งคั่งของเจ้าของบ้าน จนลืมเลือนความวุ่นวายภายนอกไปชั่วขณะหลังจบมื้ออาหารอันแสนวิเศษ ทุกคนต่างแยกย้ายไปยังที่พักอันสะดวกสบาย ราชาโรฮานและราชินีโจเซน่าประทับอยู่ภายในห้องรับรองส่วนพระองค์“พี่ว่าจะส่ง ‘ลูกรอง’ ไปร่วมงานที่อาณาจักรทางใต้แทน... เจ้าเห็นว่าอย่างไร?” ราชาโรฮานตรัสถามคู่ชีวิต“ลูกยังไม่ทันเข้าพิธีรับพรเลยนะคะ ท่านคิดจะให้เขาเดินทางไกลขนาดนั้นเชียวหรือ?” ราชินีถามด้วยความกังวล“พี่เห็นว่าเป็นโอกาสดีที่จะให้เขาสร้างผลงาน นางฉลาดหลักแหลมไม่แพ้เจ้าพี่คนโตของนางหรอก” ราชา

ห้องประชุมลับของกองกำลังฝ่ายเหนือ บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดันราวกับถูกน้ำแข็งพันธนาการ แม่ทัพนายกองและขุนนางระดับสูงต่างนั่งไม่ติดที่ เมื่อรายงานความสูญเสียกองบินทัพอากาศกว่าครึ่งถูกส่งมาถึงมือ“มันเกิดอะไรขึ้น! ทำไมทุกอย่างที่วางแผนไว้ถึงพังพินาศเช่นนี้!” ผู้นำฝ่ายเหนือตวาดลั่น“ฝ่าบาท... สายข่าวรายงานว่าพบการเคลื่อนไหวของ สหพันธ์การค้า และที่สำคัญที่สุด... เราพบคนผู้นี้อยู่ในเมืองหลวงเทลฮาครับ” ฝ่ายข่าวกรองยื่นเอกสารสั่นๆ ให้“ใครกัน”“เชิญฝ่าบาทดูเองขอรับ”ทันทีที่เห็นชื่อและรูปในรายงาน ผู้นำฝ่ายเหนือถึงกับหน้าถอดสี “คุณหนูใหญ่ตระกูลแม็กซ์น่า! นางมาทำอะไรที่นี่!”“ตามรายงานเห็นว่ามางานเลี้ยงของอาณาจักรพร้อมกับเจ้าหญิงลำดับที่สองขอรับ” ความกังวลเกิดขึ้นทั่วห้องประชุม ชื่อนี้ไม่ได้เป็นเพียงชื่อขุนนางธรรมดา แต่ในแวดวงทหารและนักปราชญ์ต่างรู้ดีว่านางคือใคร ชื่อที่ปรากฏในนิทานหลอกเด็กและบันทึกสงครามที่น่าสะพรึงกลัว“เทพีสงคราม!!!”ทันทีที่เอ่ยออกมา ทั้งห้องต่างพากันเงียบกริบ“พวกท่านกลัวอะไรกัน! พวกเราก็มีผู้ตื่นในพลังระดับสูงมากมาย!” บาวาก้า นายทหารหนุ่มใจร้อนแย้งขึ้น“บาวาก้า! ถ้าเจ้าย

5 ชั่วโมงก่อนเริ่มงานเลี้ยงที่อัลควาน่าท่าเรือทะเลเหนือแห่งจักรวรรดิ ภายใต้การดูแลของสหพันธ์การค้า มู่หลงพร้อมผู้ติดตามได้เดินทางมาที่เมืองตากอากาศเล็กๆ แห่งหนึ่งแถบทะเลเหนือซึ่งไม่ไกลจากเมืองท่ามากนักที่นั่นมีบ้านหลังใหญ่อยู่หนึ่งหลังตั้งอยู่บนเนินเขา รอบๆ มีทุ่งหญ้าเขียวขจี เบื้องหน้าเป็นทางลงไปหาดทรายขาวทะเลสวยมีสายลมเย็นพัดเข้ามาตลอดทั้งวัน เป็นทำเลที่ตั้งที่ดีที่สุดและยังมีราคาที่แพงมาก“คารวะท่านหญิงใหญ่เจ้าค่ะ” หญิงสาวพยายามทักทายด้วยความยากลำบากด้วยที่ตอนนี้ท้องโตพอสมควรมู่หลง หญิงชราผู้ทรงอิทธิพลมองดูหญิงสาวผู้เป็นหลานสะใภ้ที่กำลังตั้งครรภ์ด้วยสายตาอ่อนโยน ก่อนจะหันไปสั่งคนรับใช้ให้ช่วยพยุงหญิงสาวกลับเข้าไปนั่งในบ้าน “หลานสะใภ้... เจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดีหน่อยเข้าใจไหม เด็กในท้องจะได้แข็งแรง ต่อไปให้เรียกข้าว่า ท่านย่า ก็พอ”“เจ้าเรียกท่านย่าเถอะ อย่างไรเสียพวกเราก็ครอบครัวเดียวกัน เรียกข้าว่า ท่านแม่ ก็ได้ แม่ของเมลเอ่ยสมทบด้วยรอยยิ้ม“เจ้าค่ะ... ท่านย่า ท่านแม่” หญิงสาวตอบรับด้วยความตื้นตัน แม้จะยังไม่ชินกับฐานะใหม่ในตระกูลที่ยิ่งใหญ่นี้ก็ตามความสงบสุขพังทลายลงในพริบตา เ