All Chapters of Ang Lihim ni Angelita: Chapter 41 - Chapter 50

Nalingat si Angelita matapos maramdaman ang mabigat na titig sa kanya.Humalimuyak ang amoy ng alak sa kwarto ngunit hindi ganoong kasakit sa ilong.Pagmulat niya ay malaking bulto ni Gustavo ang nakatayo sa gilid ng kama at nakatitig sa kanya. Na para bang kanina pa ito roon.Mabigat ang titig nito. Pinagkibit balikat na lang niya dahil baka lasing lang ito."Nag-inom ka?" Inaantok niyang tanong rito.Hindi ito sumagot. Humikab siya at bumangon."Gusto mo ba ng kape?" muling tanong niya rito.Nagsalubong na ang kilay niya noong hindi pa rin ito sumagot.Baka sobrang lasing nito?Napailing siya at akmang pupunta na sa kusina ngunit mabilis nitong hinablot ang bewang niya at niyakap siya nang mahigpit mula sa likod."Gustavo!" gulat niyang bulalas.Kulang na lang ay masakop ng malaking braso nito ang leeg niya kaya't hinawakan niya ang braso nito upang hindi na lalo pang humigpit."Who are you really?" malamig nitong tanong sa tapat ng kanyang tainga.Nanlamig ang buong katawan niya. A

"Sir Lorenzo, kasal na po sila."Mula sa laptop niya ay nag-angat ng tingin si Lorenzo. Binaba naman ng imbestigador niya ang brown envolope."Thanks. Sigurado kang hindi siya nakilala ni Gustavo sa mga larawan?"Agad itong umiling, "Hindi, Sir. Blurred images lang po ang pinadala ko gaya ng utos ninyo.""Good. Ise-send ko sa bank account mo ang bayad.""Thank you, Sir." Agad na itong umalis.Kinuha ni Lorenzo ang envelop at binuksan. Naroon ang mas malinaw na kuha ng cctv footages.Inisa-isa niya ang mga iyon. Mukha pang bata roon si Angelita pero makikilala mo agad.Alam naman niyang darating ang araw na 'yon, na malalaman ni Gustavo ang totoo. Mabuti na lang at hindi niya sinunod si Gustavo noon at hindi pina-delete ang mga kuha ng cctv.Naaawa rin siya kay Angelita. Walang pamilya, napilitang tumigil sa pag-aaral tapos ay nabuntis pa. Naiintindihan niya kung bakit nito binigay ang mga bata kay Gustavo at sana ay maintindihan din iyon ng kaibigan niya. Ang hindi niya maintindihan a

Ayaw na lang makipagsagutan pa ni Angelita kay Gustavo. Hindi na rin naman niya alam ang tamang paliwanag.Basta noong gabi na ay hindi na siya umalis sa kwarto ni Gwen kasama si Gio at Gavin.Hindi na nga niya nililingon si Gustavo na nakansandal sa hamba ng pintuan at pinapanood silang mag-iina kung paano magbasa ng kwento.Nadidistract siya rito. Tanging pajama lang ang suot nito at ang matipunong katawan ay nakalantad na para bang inaakit siyang tigilan na ang ginagawa niya at sumama na lang dito."Daddy, dito ka po kaya sa gilid. Ayaw niyo po bang lumapit dito?" anyaya ni Gavin sa ama."No, Baby. I'm good here."Hindi na ito pinilit ng bata. Kung hindi pa tumunog ang cellphone nito ay hindi pa aalis sa pintuan. Sinulyapan niya ang paglayo ng likod nito. Tinukod nito ang mga braso sa railings at sinagot ang tawag.Noong sumulyap ito pabalik sa kanya ay nag-iwas siya ng tingin."Kasi naman! Ang yabang noong rabbit kaya natalo siya ng pagong!" maktol ni Gwen."Kasi maliit ang tingin

Tinawagan ni Gustavo ang mga kaibigan. Niyaya niyang uminom. Nauna na siya sa mahahaling bar at sa palaging pwesto nila sa VIP room.Sumunod na dumating si Juancho at Pedro. Nagsalin siya agad ng alak.Hindi pa iyon dumadampi sa labi niya ay tumunog na ang cellphone niya. Unknown number 'yon kaya hindi niya pinansin."Who's that?" kuryosong tanong pa ni Juancho sa kanya."Bukod sa asawa mo, may secret admirer ka na?" biro pa ni Pedro sa kanya."Don't mind it," tipid niyang bigkas.Nilagay niya sa silent mode ang cellphone at tinaob sa mesa. Ngayong magulo ang utak niya at galit siya ay ayaw niyang maistorbo. Mas lalong ayaw niya munang makausap ang asawa.Umigting ang panga niya matapos maalala ang mga larawan na pinadala ng detective niya. Hindi naman siya t*nga para hindi maghinala kung sino ang babaeng 'yon."Kinasal ka, hindi mo man lang kami inimbita. Nakakatampo ka, Gustavo! Gusto kitang sakalin hanggang sa magkulay violet ka!" inis na bira ni Juancho sa kanya.Umangat lang ang

Kahit gaano pa katalim at katutol sa desisyon niya si Lorenzo, hindi siya nagpatinag."Hindi mo mababago na siya pa rin ang ina ng mga anak mo, Gustavo," mahinahon na ang boses nito."Ang tanong, ipapaalam ko ba?" nang-iinsultong umangat ang gilid ng labi niya, "Matagal ng patay ang nanay nila."Hindi na niya hinintay ang sagot ng kaibigan. Umalis na siya sa kwarto na 'yon at bumalik sa emergency room.Nangunot noo pa siya noong makitang naroon na rin si Simone na yakap-yakap ang Mommy niyang umiiyak."Gustavo, I'm sorry for what happened to your children," nakikisimpatyang bigkas nito."Tingnan mo itong si Simone, hindi siya ang may kasalanan pero siya ang humihingi ng sorry, samantalang ang hambog na babaeng 'yon! Hindi man lang humingi ng tawad!""That's enough, Mommy. Huwag na natin siyang isali pa sa usapan," sobrang diing bigkas niya kaya't napamaang ang ina."Ikaw ang naagrabyado rito, Gustavo. Tingnan mo at lahat ng anak mo nasa delikadong sitwasyon. Samantalang ang walang kwe