Semua Bab พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว: Bab 61 - Bab 70

90 Bab

บทที่ 30 ความภักดีของสาวใช้ตัวน้อย 1/2

บทที่ 30ความภักดีของสาวใช้ตัวน้อยหลังจากเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นเฉินมู่อิ๋งก็ได้มาเยือนเรือนชุนเทียนของหลิวจิ้งถง สีหน้าของนางเต็มไปด้วยความหนักใจยิ่งนัก อีกทางหนึ่งก็คืออดีตสหาย อีกทางหนึ่งก็คือความถูกต้องที่นางมิอาจเมินเฉยได้"เจ้ามาหาข้ามีเรื่องอันใดหรือ" "ข้า... ข้าคิดว่าเสิ่นเยว่สือคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้อย่างแน่นอน พระชายาไม่มีทางทำเรื่องเลวทรามต่ำช้าเป็นแน่ แต่ข้าไม่รู้ว่าจะช่วยพระชายาอย่างไรดี ที่ข้ามาที่นี่ก็เพราะคิดว่าเจ้าอาจจะช่วยพระชายาได้"หลิวจิ้งถงมองเฉินมู่อิ๋งอย่างประเมิน นางแปลกใจยิ่งนักว่าทำไมอีกฝ่ายถึงมาพูดเรื่องนี้กับนาง"เหตุใดเจ้าถึงได้มั่นใจเช่นนั้นเล่า พระชายาอาจจะทำเช่นนั้นจริง ๆ ก็เป็นได้" หลิวจิ้งถงแสร้งเอ่ยออกไปเพื่อดูท่าทีของเฉินมู่อิ๋ง บอกตามตรงว่านางไม่รู้เลยว่าสตรีตรงหน้าคิดสิ่งใดอยู่กันแน่ ไม่รู้ว่ามาดีหรือมาร้าย แต่บางทีนางอาจจะมองเฉินมู่อิ๋งในแง่ร้ายเกินไปก็เป็นได้"เพราะไม่กี่วันข้าเพิ่งไปหาเสิ่นเยว่สือมาน่ะสิ และนางเพิ่งพูดออกมาเองว่าจะต้องคว้าพระทัยขององค์รัชทายาทมาให้จงได้ หนทางเดียวก็คือการกำจัดพระชายาทิ้งเสีย เจ้าไม่คิดว่าเรื่องมันจะป
Baca selengkapnya

บทที่ 30 ความภักดีของสาวใช้ตัวน้อย 2/2

"กราบทูลองค์รัชทายาท หลังจากที่กระหม่อมได้รับมอบหมายให้ไปจับตาดูสาวใช้ผู้หนึ่งก็ได้ความว่านางมักจะลอบออกจากตำหนักทางประตูหลังไปพบคนผู้หนึ่งพ่ะย่ะค่ะ หลังจากกระหม่อมติดตามไปก็ได้ความว่านางคือผู้ที่จ้างวานให้คนไปซื้อผงจันทราดับที่หอเฟิ่งเฟิ่งพ่ะย่ะค่ะ"ใบหน้าที่แสยะยิ้มตลอดเวลาพลันแข็งค้างเมื่อได้ยินเช่นนั้น นางรีบหันหน้าไปมองสาวใช้ผู้นั้นที่แววตาเลิ่กลั่กด้วยความขลาดกลัวทันที ริมฝีปากเล็กขบกัดเข้าหากันแน่นด้วยความหวั่นใจ"สาวใช้ผู้นั้นคือใคร"องครักษ์ผู้นั้นชี้มือไปทางสาวใช้นางนั้นด้วยความมั่นใจ "สาวใช้ผู้นั้นพ่ะย่ะค่ะ นางมีนามว่าอาหร่วนเป็นสาวใช้ข้างกายของอนุหลิวพ่ะย่ะค่ะ""อะไรนะ!?"หลิวจิ้งถงตกตะลึงจนพูดสิ่งใดไม่ออก นางหันขวับไปมองสาวใช้ของตนด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายมองมาทางนางด้วยความรู้สึกผิดและหวาดกลัวจับใจ"มะ หม่อมฉันผิดไปแล้วเพคะ เป็นอนุหลิวที่สั่งให้หม่อมฉันไปซื้อผงหญ้าจันทราดับเพื่อใส่ความพระชายาเองเพคะ หม่อมฉันรู้สำนึกแล้ว... มะ หม่อมฉันขอชดใช้ความผิดนี้ด้วยความตายเพคะ ฮึก ๆ โปรดอภัยให้หม่อมฉันด้วยเพคะพระชายา"สายตาของอาหร่วนมองไปทางโจวไป๋จวี๋อย่างเว้าวอน ก่อนจะห
Baca selengkapnya

บทที่ 31 คำตัดสินขององค์รัชทายาท 1/2

บทที่ 31คำตัดสินขององค์รัชทายาทโจวไป๋จวี๋มองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความรู้สึกหดหู่และเศร้าใจ นางเศร้าใจกับการตายของอาหร่วน และรู้สึกหดหู่กับการที่สตรีใช้เล่ห์กลเพื่อหวังทำลายอีกฝ่ายโดยไม่สนวิธีการ เพียงเพื่อจะให้ได้หัวใจขององค์รัชทายาทมาครอง นี่เป็นครั้งแรกที่นางเริ่มคิดทบทวนกับตนเองว่านางคิดผิดหรือคิดถูกที่อยากจะอยู่เคียงข้างเขากัน"จวี๋เอ๋อร์ ข้าคิดว่าเจ้ากลับไปพักก่อนเถอะ เรื่องในครั้งนี้ข้าจะตัดสินเอง"หรงป๋อไฉ่ที่เห็นใบหน้าของโจวไป๋จวี๋ไม่สู้ดีก็เอ่ยกับนางด้วยความเป็นห่วง "เข้าใจแล้วเพคะ เช่นนั้นหม่อมฉันขอตัวก่อนนะเพคะ""อืม" นางลุกขึ้นยืนถวายความเคารพต่อพระสวามีของตน ก่อนจะหมุนกายเดินออกไปจากห้องโถงแห่งนั้นทันที ทว่าก่อนไปนางยังหันไปแตะไหล่ที่สั่นระริกจากการร้องไห้ของหลิวจิ้งถง"คิดเสียว่านางไปสบายแล้วเถิด ไม่ต้องทนทุกข์อีกต่อไปแล้ว" น้ำเสียงของโจวไป๋จวี๋เต็มไปด้วยอ่อนโยน เพื่อปลอบประโลมจิตใจอันเศร้าหมองของหลิวจิ้งถง"ฮึก ๆ แต่นางไม่ควรจะต้องมาตายเช่นนี้เลยเพคะ""เป็นตัวนางเองที่เลือกเส้นทางนี้ แม้ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดแต่เจ้าควรจะน้อมรับกับการตัดสินใจของนาง" โจวไป๋จวี๋ทรุดตัวล
Baca selengkapnya

บทที่ 31 คำตัดสินขององค์รัชทายาท 2/2

เช้าวันถัดมาหลิวจิ้งถงก็ได้มาลาโจวไป๋จวี๋และเฉินมู่อิ๋ง นางกล่าวลาทั้งสองก่อนจะออกไปจากตำหนักบูรพา สถานที่ที่นางไม่เคยแม้แต่จะคิดเข้ามาอยู่ที่นี่เลย ทันทีที่นางเดินทางออกจากเมืองหลวงก็มีจูติงมารับนางไปยังบ้านพักที่เขาใช้เงินเก็บของตนซื้อเอาไว้"ถึงบ้านของเราแล้วถงเอ๋อร์ เจ้าพอใจหรือไม่"จูติงกอดเอวหญิงคนรักพร้อมกับพานางเดินเข้าไปด้านใน บ้านหลังใหญ่ที่มีรั้วล้อมรอบมิดชิด ภายในมีขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่เกินไป ด้านในยังมีบ่าวรับใช้สี่คนและหญิงรับใช้อีกสี่คน ด้านหน้ายังมีต้นเหมยฮวาถูกปลูกเอาไว้ด้วย จูติงจดจำได้อย่างแม่นยำว่าหลิวจิ้งถงชอบดอกเหมยฮวามาก"นี่คือบ้านของเราหรือ""ใช่แล้ว เจ้าชอบหรือไม่""อื้อ... ข้าชอบมาก ขอบคุณนะจูติง เจ้ายังจำได้ว่าข้าชอบดอกเหมยฮวาสินะ" นี่เป็นรอยยิ้มแรกหลังจากที่อาหร่วนได้จากนางไปไกลแสนไกลแล้ว"สิ่งใดที่เกี่ยวข้องกับเจ้าข้าย่อมต้องจดจำได้เป็นอย่างดี มาเถอะข้าจะพาไปชมด้านใน"จูติงส่งยิ้มละมุนมาให้กับหญิงคนรักของตน ก่อนจะจูงมือนางพาชมห้องด้านในด้วยหัวใจที่เปี่ยมสุข ในที่สุดวันที่เขากับหลิวจิ้งถงรอมานานแสนนานก็มาถึงเสียที นับแต่นี้ต่อไปเขากับนางจะอยู่ด้วยกันโดยไม่แยก
Baca selengkapnya

บทที่ 32 ใจสลายเป็นผุยผง 1/2

บทที่ 32ใจสลายเป็นผุยผงหลังจากเหตุการณ์นั้นก็ผ่านไปเกือบสองเดือนแล้ว ทว่าความสัมพันธ์ของโจวไป๋จวี๋กับหรงป๋อไฉ่กลับเริ่มห่างเหินกันมากขึ้น และตัวแปรสำคัญก็คือเสิ่นเยว่สือ ถึงแม้นางจะมิอาจก้าวเท้าออกจากเรือนของตนได้ แต่นางก็สามารถใช้งานคนในตำหนักบูรพาได้ ข่าวลือว่านางมีอาการคล้ายจะตั้งครรภ์ได้แพร่สะพัดไปทั่วตำหนักบูรพาแล้วอาเมิ่งที่รู้เรื่องนี้ร้อนใจแทนเจ้านายสาวเหลือเกิน ยิ่งเห็นพระชายามีสีหน้ามิสู้ดี ทั้งช่วงนี้ยังมีอาการเบื่ออาหารและอ่อนเพลียนางก็ยิ่งเป็นห่วงนัก แม้ว่าภายนอกโจวไป๋จวี๋จะทำราวกับว่าไม่สนใจเรื่องนี้ ทว่าตัวนางผู้เป็นติดตามพระชายาย่อมรู้ดีว่าในใจของเจ้านายสาวนั้นเจ็บปวดมากเพียงใด "พระชายาเพคะ มีสิ่งใดอยากจะทานหรือไม่เพคะ หม่อมฉันจะรีบไปนำมาให้เดี๋ยวนี้เลยเพคะ""ไม่ล่ะ ข้าอยากอยู่คนเดียวเงียบ ๆ เจ้าออกไปก่อนเถอะ"หลังจากนางรับรู้ข่าวลือของเสิ่นเยว่สือ ในใจของโจวไป๋จวี๋ก็หาได้สงบดั่งเช่นท่าทางที่แสดงออกมาไม่ หัวใจของนางเจ็บร้าวทรมานมากเหลือเกิน ด้วยคนที่นางรักปักใจที่บอกว่าจะมีนางเพียงผู้เดียวนั้น สุดท้ายก็ได้ไปมีสัมพันธ์กับคนอื่นจนอีกฝ่ายตั้งครรภ์ขึ้นมา เช่นนี้จะไม่ให
Baca selengkapnya

บทที่ 32 ใจสลายเป็นผุยผง 2/2

"สามหาว! กล้ากล่าววาจาล่วงเกินข้าเช่นนั้นหรือ เจ้าอยากจะตายใช่หรือไม่" เสิ่นเยว่สือชี้หน้าสวีมามาด้วยความโกรธเกรี้ยว"หากไม่ใช่เรื่องจริงอนุเสิ่นก็ไม่จำเป็นต้องร้อนตัวไปเจ้าค่ะ เพราะอย่างไรตามกฎของราชวงศ์จะมีการพิสูจน์สายเลือดอยู่แล้วเจ้าค่ะ ในระหว่างนี้อนุเสิ่นก็โปรดดูแลตัวเองดี ๆ ด้วยนะเจ้าคะ เด็กในครรภ์จะได้คลอดออกมาอย่างแข็งแรงเพื่อพิสูจน์สายเลือดได้เจ้าค่ะ"สวีมามาฉีกยิ้มกว้างให้กับเสิ่นเยว่สือที่บัดนี้หน้าขาวซีดด้วยความตกใจ นางคิดไม่ผิดจริง ๆ ว่าครรภ์นี้จะต้องมีปัญหาอย่างแน่นอน ขอเพียงนำเรื่องนี้ทูลให้องค์รัชทายาทและพระชายาทราบก็จะสามารถทำให้ทั้งสองพระองค์กลับมาคืนดีได้ดังเดิม... ทว่าโอกาสนั้นจะมาถึงหรือไม่จวนตระกูลโจวโจวไป๋จวี๋กลับมาบ้านเดิมด้วยจิตใจที่ฟุ้งซ่านและเศร้าหมอง หลายวันมานี้เกิดเรื่องวุ่นวายมากเหลือเกิน ทำให้จิตใจของนางไม่สงบนัก การได้มาเยือนยังสถานที่ที่คุ้นเคยจึงถือเป็นการผ่อนคลายความกังวลใจได้ดี"จวี๋เอ๋อร์ของเรามีเรื่องไม่สบายใจใช่หรือไม่ หรือว่าเจ้าถูกคนในตำหนักบูรพารังแกมา"โจวซูจิ้งเข้ามานั่งข้างนางด้วยความกังวลใจ ยิ่งเห็นสีหน้ามิสู้ดีของน้องสาวเขาก็ปวดใจไปด
Baca selengkapnya

บทที่ 33 ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของพระชายา 1/2

บทที่ 33ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของพระชายาโจวไป๋จวี๋กับหรงป๋อไฉ่เพิ่งจะได้พบกันหลังจากเกิดเรื่องราวมากมาย สีหน้าของเขาดูหม่นหมองมากกว่าแต่ก่อนเสียอีก รอยหยักลึกระหว่างคิ้วบ่งบอกว่าเขามักจะชอบขมวดคิ้วตลอดเวลา คงเพราะตัวเขาเองก็มีเรื่องให้คิดมากมายเช่นเดียวกัน "จวี๋เอ๋อร์ เจ้าจะไปอารามตงไห่วันนี้เลยหรือ ข้าคิดว่า..."ใบหน้าที่เคยยิ้มแย้มให้กับนางอยู่เป็นนิจ บัดนี้กำลังมองนางด้วยสายตาเจ็บปวด... เจ็บปวดที่ตนเองมิอาจทำตามอย่างที่พูดได้ "หม่อมฉันรู้สึกไม่สบายใจจึงอยากจะทำให้จิตใจสงบนิ่งขึ้นมาบ้างเพคะ อีกอย่างก็อยากจะไปไหว้พระขอพรให้สวีมามาหายจากความเจ็บปวดเร็ว ๆ ด้วยเพคะ" นางเอ่ยตอบเสียงเรียบด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง แววตาของนางไร้แววระลอกคลื่นใดเลย นั่นยิ่งทำให้หรงป๋อไฉ่รู้สึกถึงความไม่สบายใจ"เช่นนั้นเองหรือ งั้นรอให้เจ้ากลับมาก่อนก็แล้วกัน ข้ามีเรื่องจะปรึกษาเกี่ยวกับอนุเสิ่นเสียหน่อย"โจวไป๋จวี๋อมยิ้ม "ในเมื่ออนุเสิ่นตั้งครรภ์แล้วก็สมควรจะแต่งตั้งนางเป็นพระชายารองสินะเพคะ""ไม่ใช่! คือว่า..." เขาอยากจะเอ่ยว่าตัวเองนั้นสงสัยว่าอนุเสิ่นกำลังแสดงงิ้วฉากใหญ่ ทว่าเพราะมีคนอื่นอยู่จึงอยากจะพูดเรื่องน
Baca selengkapnya

บทที่ 33 ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของพระชายา 2/2

หลังจากโจวไป๋จวี๋ไปแล้ว ในใจของหรงป๋อไฉ่ก็หาได้สงบสุขนัก ทั้งที่มีงานรอให้เขาสะสางอยู่มากมายทว่าก็มิอาจสงบใจได้เลย จิตใจของเขามันกระสับกระส่ายไปหมด ยิ่งเห็นรอยยิ้มของนางเขาก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจนัก และในตอนนั้นเองที่เขาคิดว่ามิอาจทนรอนางที่นี่ได้ เขาจึงได้ขึ้นขี่ม้าแล้วตรงไปยังอารามตงไห่ทันที ทว่าระหว่างทางกลับพบร่องรอยที่บ่งบอกว่าเมื่อไม่นานมานี้ได้เกิดเหตุการณ์นองเลือด ในใจของหรงป๋อไฉ่ยิ่งร้อนรนเมื่อนึกถึงใบหน้างามของสตรีอันเป็นที่รัก"องค์รัชทายาท! มีร่องรอยการต่อสู้พ่ะย่ะค่ะ... เหมือนจะเป็นนักฆ่าของสำนักจ้าวจงเลยพ่ะย่ะค่ะ"จูติงเข้าไปตรวจสอบศพของนักฆ่าผู้หนึ่งที่ตายข้างทางด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เส้นทางนี้คือทางไปอารามตงไห่มิผิดแน่ มิใช่ว่าเป้าหมายของกลุ่มนักฆ่าคือพระชายาเล่า!กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่นเมื่อสบตากับองครักษ์สนิท เขารีบควบม้าเพื่อหาร่องรอยต่อไปทันที ในใจก็หวังลึก ๆ ว่าจะไม่ใช่โจวไป๋จวี๋ ทว่าความหวังนั้นกลับริบหรี่เหลือเกินเมื่อสายตาของเขาเห็นรถม้าที่พลิกคว่ำอยู่ตรงหน้า"จวี๋เอ๋อร์?!"หรงป๋อไฉ่กระโจนพรวดเข้าไปตรวจสอบรถม้าทันที นี่เป็นรถม้าที่โจวไป๋จวี๋นั่งมามิมีผิด ทว่าภาย
Baca selengkapnya

บทที่ 34 พระชายาสิ้นแล้ว 1/2

บทที่ 34พระชายาสิ้นแล้วหรงป๋อไฉ่ออกตามหาโจวไป๋จวี๋ไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาหลายคืนติดแล้ว จนร่างกายซูบผอมใต้ตาดำคล้ำไปหมด ทว่าตัวเขาก็ยังไม่หมดหวังที่จะได้พบโจวไป๋จวี๋ เขายังเชื่อเสมอว่านางจะต้องปลอดภัยเป็นแน่ การตามหาเป็นไปอย่างเงียบเชียบไม่ได้แพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปเลย"องค์รัชทายาท! พะ พบแล้วพ่ะย่ะค่ะ" จูติงเข้ามารายงานด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แววตาของเขาสั่นระริกไม่กล้ามองเจ้านายหนุ่มตรง ๆ ทว่าหรงป๋อไฉ่ไม่ได้ฉุกใจคิดเลย เขารีบเร่งตามจูติงไปพบกับโจวไป๋จวี๋ สองขาที่กำลังก้าวไปข้างหน้าอย่างรีบเร่งพลันหยุดชะงักเมื่อลง "นี่คืออะไร?""องครักษ์พบ เอ่อ... พบร่างนี้ข้างโขดหินพ่ะย่ะค่ะ แม้ใบหน้าจะขึ้นอืดและถูกทำลายเพราะปลากิน แต่ดูจากเครื่องแต่งกายและเครื่องประดับผมแล้ว... เอ่อ..." เป็นพระชายาอย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ ประโยคท้ายถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอ เขาที่พบร่างนี้ครั้งแรกก็แทบไม่อยากจะเชื่อสายตาว่าสตรีที่ร่างกายบวมน้ำและใบหน้าเละเทะผู้นี้จะคือพระชายาผู้สง่างามในวันวาน แม้ยากจะเชื่อว่าสตรีที่ร่างกายขึ้นอืดคือพระชายาขององค์รัชทายาท แต่ความจริงก็มิอาจเปลี่ยนแปลงได้ บัดนี้พระชายาได้สิ้นแล้ว!!"ไม่!
Baca selengkapnya

บทที่ 34 พระชายาสิ้นแล้ว 2/2

"แล้วคนร้ายที่จับตัวมาได้เล่า มันสารภาพหรือยัง"จูติงพลันเหยียดยิ้มเมื่อนึกถึงคนร้ายที่ถูกพระชายาตัดเส้นเอ็นมือและเท้าอย่างสมเพช "โดนทรมานเพียงครึ่งวันก็สารภาพออกมาจนหมดสิ้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ และกระหม่อมเองยังมีเรื่องรายงานด้วยพ่ะย่ะค่ะ"จูติงรายงานคำให้การของคนร้ายที่จับตัวกลับมาอย่างไม่มีตกหล่น พร้อมกับรายงานเรื่องที่หรงป๋อไฉ่ได้ให้เขาไปสืบอย่างลับ ๆ ก่อนหน้านี้"ดี! ข้าจะไปจับกุมตัวคนร้ายด้วยตนเอง!" น้ำเสียงของเขาเหี้ยมเกรียมจนจูติงรับรู้ได้ว่าขนกายของเขาตั้งขึ้นด้วยความขนลุกซู่ร่างอันสูงส่งของหรงป๋อไฉ่เดินตรงไปยังเรือนสี่ฤดูอันเป็นที่อยู่อาศัยของอนุชายา ทุกฝีก้าวที่เดินไปนั้นล้วนหนักแน่นยิ่งนัก เห็นทีว่าครานี้คนร้ายจะหนีไม่พ้นโทษทัณฑ์เสียแล้ว และครั้งนี้องค์รัชทายาทก็ทรงโกรธเกรี้ยวยิ่งนัก มิรู้ว่าคนผู้นั้นจะได้รับบทลงโทษเช่นไรเสิ่นเยว่สือนั่งอยู่ในเรือนของตนอย่างมีความสุข หลังจากรับรู้ข่าวการตายของโจวไป๋จวี๋นางก็อารมณ์ดียิ่งนัก อารมณ์ดีจนหลงลืมไปว่าคนของสำนักจ้าวจงยังไม่ได้ติดต่อกลับมาเพื่อรับเงินค่าจ้างที่เหลือเลย กว่าจะรู้ตัวว่าแผนการของตนถูกเปิดโปงก็สายไปเสียแล้วผลัวะ!ประตูเรือน
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
456789
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status