บทที่ 40ขอโอกาสอีกครั้งผู้ใหญ่บ้านนำทางหรงป๋อไฉ่มายังบ้านของท่านหมอจวงเหริน พวกเขาใช้เวลาราวหนึ่งก้านธูปจึงถึงบ้านไม้หลังหนึ่งที่ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางต้นไม้น้อยใหญ่ ลานหน้าบ้านตากสมุนไพรเอาไว้มากมาย ส่วนด้านหลังพวกเขาสังเกตเห็นแปรงสมุนไพรอยู่รำไร แม้จะตั้งอยู่ในป่าทว่ากลับมีรั้วล้อมรอบเอาไว้อย่างมิดชิด ไกลออกไปทางด้านหลังยังมีลำธารเล็ก ๆ ด้วยผู้ใหญ่บ้านเป็นคนตะโกนส่งเสียงเข้าไปด้านใน "ท่านหมอจวงเหริน ท่านหมอจวงเหริน ท่านอยู่หรือไม่""ผู้ใหญ่บ้านหรือ มีอะไร" น้ำเสียงแหบต่ำเอ่ยตอบรับ ท่านหมอจวงเหรินเดินออกมาหน้าบ้าน สีหน้าของเขาฉายชัดถึงความสงสัย เมื่อเห็นคนกลุ่มใหญ่ทางด้านหลังของผู้ใหญ่บ้าน"มีคนไม่ค่อยสบายจึงอยากจะขอฝห้ท่านหมอช่วยตรวจอาการเสียหน่อย"หรงป๋อไฉ่พินิจท่านหมอจวงเหรินผู้นี้ด้วยสายตาเรียบนิ่ง ก่อนมาเขาได้บอกผู้ใหญ่บ้านแล้วว่าไม่จำเป็นต้องบอกว่าเขาคือผู้ใด "งั้นหรือ เช่นนั้นก็เข้ามาก่อน"จวงเหรินมองผู้มาใหม่อย่างไม่ใคร่จะใส่ใจนัก เพราะบ่อยครั้งที่ผู้ใหญ่บ้านจะพาคนมาให้เขาตรวจถึงที่บ้าน เขาเปิดประตูรั้วแล้วเชื้อเชิญให้ทุกคนเข้ามายังตัวบ้าน ก่อนจะให้คนที่มีอาการป่
Baca selengkapnya
Masuk
