หลังความตายฉันกลายเป็นภรรยาอดีตมาเฟีย의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

69 챕터

ยัยนั่นคิดจะทำอะไร

บทที่ 10สุดท้าย ภีมวัจน์ก็เรียกบอดี้การ์ดทั้งสี่เข้ามาในห้อง โดยมีมุกพิชชายืนกอดอก มองสำรวจพวกเขาทีละคนอย่างพินิจ เธอเดินวนไปมาอยู่สองรอบ จนลูกน้องเริ่มรับรู้ถึงความผิดปกติ เพราะเจ้านายยังคงนิ่งเงียบ ไม่เอ่ยปาก ทำให้ความอึดอัดค่อยๆ เพิ่มขึ้นในห้อง“ฉันเลือกคนนี้ แล้วก็คนนี้” นารันชี้ไปยังทัพและสน“ได้แค่คนเดียว” เลือกเก่งเสียด้วย ถือว่ายัยนี่ตาถึง แต่เธอจะเลือกคนของเขาไปทั้งสองคนไม่ได้ คนหนึ่งก็เป็นมือขวา อีกคนเก่งกาจเรื่องเทคโนโลยี แต่จะว่าไป ไม่ว่าเธอจะเลือกใครไปก็ดีทั้งนั้นเพราะฝีมือการ์ดเขาแต่ละคนไม่ธรรมดาอยู่แล้วเพียงแต่ทั้งสี่มีความสามารถเฉพาะตัวแตกต่างกันออกไปเท่านั้นเอง“ไม่พอ ขอสอง” นารันสวนกลับทันควัน คนเดียวพอที่ไหนกันสายตาของพวกเขาแทบถลนกับคำพูดของเจ้านาย มะ หมายความว่าอย่างไร ขอสองคน“เธอ”“คุณเองก็มีลูกน้องตั้งเยอะ ฉันขอแค่สองคนเอง ทำเป็นงกไปได้” หญิงสาวตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน ในโรงยิมนั่นมีแต่พวกหุ่นล่ำๆ ทั้งนั้น จะเลือกขึ้นมาแทนสักสี่ห้าคนก็ยังได้เลยก็จริงอยู่ เขามีลูกน้องให้ใช้มากมาย ไม่ใช่แค่สี่คนนี้ แต่เธอจะมายึดมือดีของเขาพร้อมกันแบบนี้ไม่ได้สิยิ่งฟังพวกเขาก็รู้ส
last update최신 업데이트 : 2026-01-12
더 보기

แฝดนารัน

ผู้หญิงที่ภรรยาตนให้คนของเขาตามหาคือเธอนี่เอง แต่ว่าเธอกลับตายไปแล้ว หัวสมองของภีมวัจน์คิดหลายตลบเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงหลัง ทั้งเรื่องนิสัยที่เปลี่ยนไปของมุกพิชชา และแผนการต่างๆ นานาของหญิงสาวที่คิดกำจัดอีกฝ่าย เขาเองก็ยังสรุปไม่ได้ว่ามุกพิชชาไปเกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนี้ได้ยังไงแต่เหมือนว่าเป้าหมายหล่อนจะเป็นเป้าหมายเดียวกันกับเขา งั้นขั้นต่อไปก็ถึงตอนที่เขาลงมือแล้วสินะ“บลู มานี่หน่อย”“ครับบอส” บอดี้การ์ดหนุ่มเดินเข้าไปรับคำสั่งอย่างกระตือรือร้น ทว่าเมื่อได้ฟังสิ่งที่เจ้านายบอกบลูกับขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจแต่ถึงกระนั้นเขากลับไม่แม้แต่จะปริปากถามเพราะเชื่อว่าสิ่งที่เจ้านายคิดมันดีอยู่แล้ว“เข้าใจที่พูดใช่ไหม” เห็นสีหน้างุนงงของบลู ภีมวัจน์จึงถามย้ำอีกรอบ“เข้าใจครับนาย”“อืม งั้นมีอะไรก็ไปทำเถอะ”ได้รับอนุญาตจากเจ้านาย ทั้งทัพและสนต่างก็แยกตัวออกไปจัดการตามหน้าที่ตามภารกิจที่ได้รับทันที ส่วนบลูก็แยกไปอีกภารกิจ แม้พวกเขาจะสงสัยในคำสั่งอยู่บ้างแต่ก็ต้องทำตามไม่อาจหลีกเลี่ยง ทั้งห้องจึงเหลือเพียงแค่ภีมวัจน์กับไนล์ผ่านไปเพียงแค่วันเดียวสิ่งที่นารันออกต้องการก็ปรากฏตัวอยู่ข้างหน้า
last update최신 업데이트 : 2026-01-13
더 보기

สุขสันต์วันครบรอบ1 ปีนะคิน

คอนโดหรูแห่งหนึ่งก๊อกๆ“ใคร” เสียงแหบแห้งตะโกนผ่านบานประตูไม้กั้น ชยพลซึ่งกำลังเดินออกมาดื่มน้ำยังเคาน์เตอร์บาร์ขมวดคิ้วสงสัย วันนี้เขาไม่ได้นัดใครไว้ ถ้าเป็นฉัตรปวีณ์คงไม่ใช่แน่ นี่มันพึ่งเจ็ดโมงแต่แฟนเขาตื่นเกือบเที่ยงดังนั้นคนที่อยู่หน้าห้องไม่ใช่ฉัตรปวีย์แน่“ผมมาส่งพัสดุครับ”เสียงตอบกลับมายิ่งทำให้ชยพลสงสัย เขาไม่ได้สั่งอะไรทั้งสิ้น แล้วจะมีพัสดุส่งมาที่เขาได้ไง ความระแวงทำให้ชายหนุ่มเริ่มหันรีหันขันหาอาวุธ เขาเดินไปหยิบปืนพกสั้นมาถือไว้เดินไปส่องตาแมว จึงเห็นเด็กวัยรุ่นสวมชุดบริษัทขนส่งเอกชนแห่งหนึ่ง ในมือถือดอกไม้ช่อโต“ช่วยมาเซ็นรับด้วยครับคุณชยพล” พนักงานส่งของตะโกนซ้ำ ชยพลซึ่งยืนอยู่หลังประตูตัดสินใจค่อยๆ แง้มประตูเปิด ซ่อนปืนไว้ด้านหลัง“ช่วยเซ็นรับด้วยครับลูกค้า” วัยรุ่นหนุ่มโล่งอกเมื่อลูกค้ายอมเปิดประตูออกมารับของ ส่งยิ้มให้พลางยื่นสมุดกับปากกาให้ชยพลชยพลถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อใช่แบบที่ตนคิด เขาจรดปากกาไม่กี่วินาทีก็ยื่นคืนให้พนักงานและรับช่อดอกไม้นั้นมาถือแล้วเดินเข้าห้องไปคงเป็นฉัตรปวีย์ที่ส่งมา เขาคิดอย่างนั้น แต่ขณะกำลังเดินกลับเข้าห้องนอน การ์ดใบหนึ่งก็ร่วงลงตกพ
last update최신 업데이트 : 2026-01-14
더 보기

โดนทำร้าย

ภายในวันเดียวกัน ณ ร้านอาหารตามสั่งข้างถนนใหญ่ กลิ่นปลาร้าหอมฉุยอันเป็นเอกลักษณ์โชยแตะจมูกไม่ขาด เสียงสากกระทบครกผสานไปกับเสียงล้อรถที่บดเบียดกับพื้นคอนกรีตเพิงสังกะสีหลังขนาดกลางนี้ตั้งอยู่ริมถนนหน้าปากซอย แม้ร้านจะดูไม่หรูหราหรือมีแอร์เย็นให้นั่งสบายๆ แต่กลับแน่นขนัดไปด้วยลูกค้าประจำ ส่วนมากเป็นพนักงานโรงงานและออฟฟิศที่หลงใหลในรสชาติจัดจ้านตามต้นตำรับอีสานแท้ๆนารี สาวใหญ่วัยกลางคนผู้เป็นเจ้าของร้าน เกิดและเติบโตในภาคอีสานโดยแท้ เธอเป็นภรรยาของตำรวจชั้นผู้น้อยของจ่าวิชิต ด้วยความที่ลูกโตและออกไปเรียนหนังสือกันหมด นารีจึงเติมเต็มความฝันของตัวเองด้วยการเปิดร้านอาหารเล็กๆ เพื่อแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายและหารายได้ช่วยผู้เป็น“ป้า ส้มตำเผ็ดๆ ครกหนึ่งจ้า”“ได้จ้า รอแป๊บนะ” นารีหันไปยิ้มหวานให้ลูกค้าประจำ สาวบ้านเดียวกันที่พูดจาถูกคอเป็นพิเศษ“เชิญนั่งเลยค่า โต๊ะว่างนะคะ” นารีเรียกลูกค้าเสียงหวานต้อนรับชายฉกรรจ์ราวสี่ห้าคนท่าทางขึงขัง แถมใบหน้าพวกนั้นยังดูไม่เป็นมิตรที่เดินปรี่เข้ามาในร้าน แม้ท่าทางของพวกเขาชวนให้หวั่นใจแต่ในฐานะเจ้าของร้านก็มิอาจผลักไสลูกค้าได้ นารีฝืนยิ้ม คงความสุภาพเมื่อเช
last update최신 업데이트 : 2026-01-15
더 보기

แน่จริง ก็ตามฉันให้เจอ

ช่วงเช้าของวัน อากาศโล่งปลอดโปร่ง แสงแดดยามเช้าสาดส่องกระทบผิวน้ำระยิบระยับ นารันอาบน้ำเสร็จหลังเธอไปยิม ออกกำลังกายร่วมกับพวกบอดี้การ์ด ทว่าวันนี้แปลกตรงที่นายภีมวัจน์อะไรนั่นมาร่วมแจมด้วย แต่เธอกับไม่ได้สนใจอะไรเขามาก ต่างฝ่ายต่างแยกกันออกกำลังกายเนื่องจากมีเครื่องออกกำลังเยอะพอสมควรโดยไม่ต้องรอให้เครื่องว่างแบบยิมอื่นที่เธอเคยเป็นสมาชิกและวันนี้นารันได้คู่ชกเป็นบลู หมอนี่ฝีมือไม่เลวเลยเพียงแต่ยอมแพ้ไวไปหน่อยราวกับกำลังเกรงกลัวอะไรบางอย่าง“วันนี้หัวไอ้บลูกุดแน่” ไนล์กระซิบกระซาบกับสนซึ่งเขาเองก็เคยถูกสายตาเขม็งมองจากบอสเมื่อวันก่อนเนื่องจากเคยเป็นคู่ซ้อมให้กับภรรยาเจ้านายเสียงหมัดกระทบเป้าดังปั่กๆ เป็นจังหวะ บลูแม้จะพยายามตั้งการ์ดแน่น แต่สีหน้าก็เริ่มเกร็งๆ เหมือนคนที่ไม่กล้าออกแรงเต็มที่“นี่มันซ้อมมวย ไม่ใช่เล่นอีแปะใต้ถุนบ้านนะบลู ออกแรงหน่อยสิ ไม่งั้นเดี๋ยวฉันเผลอหาวกลางเวทีนะ” อดีตผู้กองสาวเอือมระอากับท่าทางของคู่ชกจึงเอ่ยขึ้น ทั้งที่ยังคงต่อยอย่างมั่นคง ต่างกับบลูที่กัดฟันแน่น เหงื่อไหลอาบขมับ แต่กลับชะงักมือลงเป็นระยะ เหมือนลังเลจะสวนกลับ“เอ็งดูดิ แค่คุณพราวขยับนิดเดียว
last update최신 업데이트 : 2026-01-15
더 보기

เกมเริ่มแล้ว

นารันก้าวขึ้นรถที่เธอเรียกผ่านแอป ให้มารออยู่บนชั้นถัดไปเพียงหนึ่งชั้น เมื่อขึ้นมานั่งเรียบร้อย หญิงสาวบอกจุดหมายปลายทางกับคนขับ ซึ่งเป็นชายวัยกลางคนท่าทางสุภาพ เขายิ้มแย้มให้เธอด้วยไมตรี และเอ่ยถามไถ่พูดคุยตลอดเส้นทาง จนกระทั่งรถแล่นถึงปลายทางอย่างราบรื่นหญิงสาวมายืนอยู่หน้าวัดเล็กๆ กลางร่มเงาไม้ใหญ่ที่โอบล้อมบริเวณโดยรอบ บรรยากาศเงียบสงบ มีเพียงเสียงไม้กวาดทางมะพร้าวเสียดสีพื้นปูนเป็นจังหวะสม่ำเสมอจากพระลูกวัดที่กวาดลาน สายลมยามสายลมพัดโชยกลิ่นหอมอ่อนจากดอกปีบลอยแทรกผ่านปลายจมูก ทำให้นารันเผลอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่างโหยหากลิ่นนี้ กลิ่นที่เหมือนบ้านกลิ่นที่ทำให้หัวใจหญิงสาวบีบแน่น"นานแค่ไหนแล้วนะ ที่รันไม่ได้มาหายาย..." น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโหยหาและเศร้าใจหากนับย้อนกลับไปให้ถี่ถ้วน คงเป็นเวลาร่วมสามเดือนแล้วนับจากครั้งสุดท้ายที่นารันได้มานั่งตรงนี้ คงเป็นตั้งแต่ที่เธอเริ่มลงมือทำคดีแก๊งพยัคฆ์ทมิฬเวลาทั้งหมดของเธอก็ถูกกลืนหายไปกับงาน ทำงานหามรุ่งหามค่ำ กลับบ้านแต่ละทีฟ้าก็เกือบสาง แต่ก่อนนั้นหญิงสาวเคยมาหายายทุกเดือนเสมอ บางเดือนก็สองครั้ง ถ้ามีเวลาแต่วันนี้ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไปเ
last update최신 업데이트 : 2026-01-16
더 보기

ข้อมูลเด็ด

นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่เธอใช้เวลาหมดไปกับการนั่งคุยเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาตลอดระยะเวลาสามเดือนให้คุณยายนวลฉวีฟัง จนกระทั่งพระอาทิตย์ตั้งฉากกับศีรษะ ลมร้อนพัดผ่านปะทะผิวกายจนแสบไหม้ ผิวขาวนวลผ่องที่นานๆ ครั้งจะเจอแดดแรงเปลี่ยนเป็นแดงระเรื่อนารันตัดใจบอกลาคุณยาย เพราะไม่อย่างนั้นเธอสุกแน่ เพราะผิวยัยคุณหนูพราวบอบบางเสียจนแขนแดงเถือกไปหมด“ยายจ๋า รันกลับก่อนนะคะ เดี๋ยวรันมาหาใหม่นะ ครั้งหน้าเดี๋ยวรันซื้อบัวลอยมาฝากนะคะ” นิ้วเรียวยาวค่อยๆ ไล้ไปตามรูปคุณนวลฉวีอย่างอาลัยอาวรณ์ นารันลุกขึ้นใช้มือปัดเศษดินที่ติดตามกางเกงสีดำอย่างนึกรำคาญใจ แต่แล้วก็เหมือนรู้สึกขาอ่อนแรง เธอเกาะกำแพงวัดพยุงร่างที่อ่อนปวกเปียกเนื่องจากอาการเหน็บกิน“ให้ตายเถอะ” หญิงสาวบ่นกับตัวเองพลางใช้มือทุบขาตัวเองสลับกับนวดน่องเบาๆ เพื่อกระตุ้นการไหลเวียนเลือดเมื่อรู้สึกดีขึ้นหญิงสาวก็กดเรียกรถจากแอปเดิมเพื่อไปยังจุดหมายต่อไป เพียงไม่นานรถสัญชาติญี่ปุ่นสีดำเงาวับก็แล่นมาจอดเทียบหน้านารัน“ไปอพาร์ตเมนต์ xxx ค่ะ” น้ำเสียงหวานใสย้ำจุดหมายปลายทางหลังจากขึ้นมานั่งรถยังเบาะหลังตามหมุดที่เธอปักไว้ในแอป“ได้ครับ”ณ อพาร์ตเมมนต์ xxxตึ
last update최신 업데이트 : 2026-01-16
더 보기

ครั้งแรกที่ใกล้ชิด

อดีตผู้กองสาวกดปิดคอมอีกครั้งตอนบ่ายสาม เธอไล่เดินสำรวจห้องตัวเองอีกครั้ง จนกระทั่งไปเจอช่อดอกไม้ที่แห้งเหี่ยวที่วางใกล้ตู้เสื้อผ้า เธอได้แต่ยืนกำหมัดแน่น ดวงตาแดงก่ำด้วยความรู้สึกหลากหลายที่พรั่งพรูออกมาปนกันช่อดอกไม้ที่เคยทำให้หัวใจเธอพองโตในวันนั้น กลับกลายเป็นสิ่งตอกย้ำความเจ็บปวดในวันนี้ ชายผู้ที่เคยมอบมันให้ด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน คือคนเดียวกันกับที่หันปลายกระบอกปืนใส่เธอ ลั่นไกใส่โดยไม่มีความลังเล เขาเยือกเย็นแม้กระทั่งตอนที่พรากลมหายใจไปจากหญิงความรวดร้าวที่สุมในอกค่อยๆ กลายเป็นเพลิงความเคียดแค้น นารันคว้าช่อดอกไม้ที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไรฟาดลงกับกำแพงห้องอย่างเต็มแรงราวกับกำลังระบายโทสะความคั่งแค้นที่มีต่อชยพลที่เป็นให้มา กลีบดอกไม้เหี่ยวแห้งปลิวว่อนกลางห้องจนกลายเป็นเศษซากหรือขยะที่ไร้ราคาหญิงสาวฟาดมันจนหมดแรงแล้วนั่งลงกับพื้น“กรี๊ดดดดดดดด” เสียงกรีดร้องของนารันดังก้องในลำคอ แต่ถูกกดกลืนด้วยฝ่ามือที่ปิดปากตัวเองแน่น ราวกับพยายามกักเก็บความปวดร้าวไม่ให้เล็ดลอดออกมาใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตา เธอร้าวรานเหมือนหัวใจถูกบีบจนแตกเป็นผง ก่อนจะเช็ดน้ำตาลวกๆ อย่างไม่ใส่ใจเพื่อลบล้างความอ่อนแ
last update최신 업데이트 : 2026-01-16
더 보기

เธอว่าฉันเป็นคนยังไง

“อ่านเอาสาระกับอ่านเอาสนุกมันต่างกัน” ภีมวัจน์นั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม อ่านเงียบๆ บนโซฟา แสงไฟสลัวในห้องทำงานยิ่งขับให้บรรยากาศดูจริงจัง“แต่เรื่องที่คุณอ่านก็ชวนเครียดอยู่นะคะ แถมยังบอกนิสัยได้ด้วย”“แล้วเธอว่าฉันเป็นคนยังไง” เขาเลิกคิ้วเล็กน้อย เงยหน้ามามองภรรยา ปกติยัยคุณหนูนี่ไม่ใช่คนเป็นฝ่ายชวนเขาคุยและไม่ใช่คนสังเกตสังกาอะไรแบบนี้นารันยิ้มมุมปากเล็กน้อย ราวกับนักสืบที่เพิ่งจับพิรุธได้“คุณเป็นคนชอบเก็บรายละเอียด ไม่พูดพร่ำเยอะถ้าไม่จำเป็น แต่ก็ใจแข็งกับคนอื่นเกินไปหน่อย ส่วนลึกอาจจะไม่มั่นใจในใครง่ายๆ เลยพึ่งพาแต่เหตุผลกับหลักฐาน”คำวิจารณ์ของเธอทำเขาหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำฟังดูอบอุ่นกว่าปกติ“เธอเก่งถึงขั้น รู้นิสัยคนจากการอ่านหนังสือได้ขนาดนี้เลยเหรอไง มุกพิชชา” คราวนี้เป็นเธอที่ถูกไล่ต้อน นารันรู้ตัวว่าพลาดแล้วจึงกระแอมไอ หาข้อแก้ตัวอย่างพัลวัน“เปล่าหรอกค่ะ พราวก็แค่เคยอ่านเจอมาน่ะ คุณอ่านหนังสือเถอะค่ะ ไม่กวนแล้ว” เธอไม่ชวนเขาคุยอะไรต่อ ได้แต่ก้มหน้าก้มตากับหน้ากระดาษที่อ่านค้างไว้ แต่ถามว่ารู้เรื่องไหม ก็เปล่า แค่ทำท่าจริงจังคล้ายกำลังจดจ่อเต็มที่ ขนาดประโยคเดียวเธอต้อ
last update최신 업데이트 : 2026-01-17
더 보기

ปั่นประสาท

สายฝนโหมกระหน่ำลงมาไม่หยุด จนทัศนียภาพเบื้องหน้ากลายเป็นม่านสีขาวโพลน ถนนที่ทอดยาวแทบมองไม่เห็น ชยพลที่เพิ่งกลับจากบ้านตระกูลพยัคฆ์ทมิฬจำต้องลดความเร็วลง พลางเพ่งสายตาฝ่าหยดน้ำฝนไปยังถนนตรงหน้าเมื่อเลี้ยวเข้าสู่ซอยคอนโด แสงไฟข้างทางที่เคยสว่างกลับสลัว แสงไฟตัดหมอกเพียงลำเดียวฉายออกไปข้างหน้าอย่างโดดเดี่ยว ไม่มีแม้กระทั่งรถสวนไปมา เสียงที่ปัดน้ำฝนเสียดสีกับกระจกดังถี่รัว ทำให้เขายิ่งเกร็งมือจับพวงมาลัยแน่นกว่าเดิมทว่า“เฮ้ย!”“เอี๊ยดดด”เขาเหยียบเบรกสุดแรง จนร่างเซถลาเกือบโขกพวงมาลัย หัวใจเต้นโครมคราม ภาพที่เห็นเมื่อครู่แทบทำให้เลือดในกายหยุดไหลนารัน!ร่างนั้นยืนหันหน้ามาท่ามกลางสายฝน ใบหน้าซีดเผือด แววตาเกรี้ยวกราดฉายชัดตรงมายังเขา นิ้วเรียวยกขึ้นชี้หน้าตรงๆ เหมือนคำสาปแช่งที่ทำให้สันหลังชยพลเย็นวาบ ชายหนุ่มที่ไม่เคยเชื่อเรื่องผีสางกลับรู้สึกผวาไปทั้งร่าง รถหยุดนิ่งกลางถนน เสียงลมหายใจถี่รัวสะท้อนอยู่ในห้องโดยสาร ชยพลเหลือบมองกระจกข้างเพื่อยืนยันสิ่งที่เห็น แต่เมื่อหันกลับไปถนนกลับว่างเปล่า มีเพียงสายฝนที่สาดซัดโหมกระหน่ำ“แค่ตาฝาด” เขาพึมพำทั้งที่เสียงสั่น หัวใจพยายามปลอบตัวเองให
last update최신 업데이트 : 2026-01-18
더 보기
이전
1234567
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status