Semua Bab ช่างมารดามันเถอะใครเฝ้าก็เฝ้า: Bab 21 - Bab 30

สองแฝดมองหน้ากันอย่างสงสัย เหตุใดบิดาถึงได้อ้วกแตกอ้วกแตนหรือว่ากำลังจะตาย เขาอยู่สุสานสกุลเยียนมาเนิ่นนาน ดังนั้นย่อมเห็นการฝังศพที่ใกล้ ๆ จึงคิดว่าไม่ได้การแล้วต้องต่อโลงศพ “ท่านแม่บิดาตายแล้ว ท่านแม่สั่งคนต่อโลงเร็วเข้าเดี๋ยวศพอืด” หลิงเผิงตะโกนและทำให้น้องสาวขยับห่างคนที่กำลังอ้วกอย่างเ

เช้าตรู่ช่วงฤดูเสียวหมาน ต้นซางซู่เขียวขจีประดับด้วยผลของมันที่เปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีม่วงดำสุกเต็มต้นชาวบ้านในแถบลั่วหยางเรียกช่วงนี้ว่าเป็นเทศกาลการกินผลซางซู่ รวมทั้งเป็นการเริ่มต้นในฤดูประมงอีกด้วย เหล่าชาวบ้านที่อยู่ริมทะเลต่างพากันออกเรืออย่างอุ่นหนาฝาคั่ง สร้างความคึกคักให้กับดินแดนแถบนี้

ตัวเมืองเสี้ยนหยางคึกคักนักในยามเช้าตรู่ สามคนแม่ลูกนั่งรถม้าของจวนแม่ทัพออกมา พร้อมกับมีโจวฝานมาคอยดูแลกับคนบังคับม้าอีกหนึ่งคน วันนี้หลิงเผิงแต่งตัวหล่อเป็นพิเศษ เพราะครั้งก่อนเขาพบกับพี่สาวอายุเจ็ดหนาวลูกเถ้าแก่เหลาอาหารใบหน้าน่ารักนัก เขาจึงต้องแต่งตัวให้ดูดีเป็นคุณชายใบหน้าหล่อเหล่า ทั้งยังให้พ

ชายอ้วนผู้นั้นถึงกลับต้องผงะ เมื่อเห็นว่าส่วนความเป็นบุรุษของเขาเกือบขาด เพราะชายท่าทางสูงศักดิ์ผู้นั้น แต่ตัวเองก็ขยับออกไม่ได้ เพราะว่าแรงที่ซัดทำให้เขาเซไปติดกับประตู ทำให้ร่างกายถูกตรึงไว้อย่างนั้น จะก้มเอื้อมมือลงมาดึงเอากระบี่สั้นนี้ออก แต่กระบี่มีหนึ่งปลายสองคม หากก้มไม่ดีมันจะเฉือนเนื้อตรงท้

คำพูดของเขาบาดลึกในหัวใจ แม้พยายามกลบฝังอดีตแต่เมื่อถูกเขารื้อฟื้นน้ำตาที่เหือดแห้งไปนานแล้วพลันเอ่อคลอ ความเจ็บปวดใจในตอนนั้นลึกถึงแก่นวิญญาณ จนหลงทำผิดพลาดมาแล้วชาติหนึ่ง นางไม่เข้าใจว่าเหตุใดชาตินี้ เหตุการณ์ถึงแปรเปลี่ยนไป เดิมเขาไม่ตามหาหรือสืบสวนเรื่องของนาง และเรื่องที่อันอ๋องก่อกบ