جميع فصول : الفصل -الفصل 40

"ANG layo yata ng iniisip mo?"Mula sa pagtanaw sa labas ng bintana ay bumaling ng tingin si Laliene kay Kiel na nagmamaneho. Pauwi na sila mula sa bahay ng pamilya Sy."Anong iniisip mo?""Para kasing kakaiba ngayon si Fate.""Hindi ba't sinabi naman ni Tita Lanie na unti-unti na nga raw siyang nagbabago. Baka iyon ang napapansin mo.""Hindi. Hindi iyon ang nakikita ko. Her attitude is the same. Sarcastic pa rin siya sa akin.""So, you're not close to her?""Hindi siya nakikipagkaibigan sa mga mahihirap. Walang-wala kami noon kaya ang tingin niya sa amin ay nakakadiri na mga hampas-lupa.""Pero ikaw lang daw ang naaalala niya.""Maybe she's just taunting me.""Dumalo siya sa kasal natin, 'di ba?""Because I told her na darating si Ponce. And when she found out that I lied to her, sinabi niya sa akin na pagbabayaran ko iyon.""Bakit mo siya inimbitahan kung ayaw naman niyang pumunta?""Sinabi ni Papa na makipag-close ako sa kanya. Although malayo silang magkamag-anak ng kanyang Mama,

NAPAPAILING si Faith habang nakatingin sa hawak na cellphone. Noong una niya iyong mahawakan ay hindi na talaga siya makapaniwala sa pagiging obsess ni Fate kay Ponce.And up until now, she still can't believe it. Ngayon lang siya nakakita at nakakilala nang ganitong tao."Tsk! Ibang klase rin siyang main-love. Bukod sa pagiging stalker, fanatic din siya na medyo weird. May tama talaga siya sa ulo."PONSY.Those five letters in bold and big font size were the names on all Fate's social media accounts. It is a combination of Ponce and the surname Sy."She really marked him as her own property."Gusto sana niya iyong palitan, pero hindi niya alam ang password ng ginamit nitong email account. She was thinking of just creating a new one, but she couldn't decide kung pangalan ba niya o ni Fate ang gagamitin niya.Kahit nasa katawan siya ng iba, totoo man iyon o panaginip, gusto pa rin niyang makibalita sa kanyang pamilya lalo na sa ina niya. Dahil alam niyang ito ang labis na nasaktan sa

"ANAK...""Nay?"Masayang tinakbo ni Faith ang nakangiti rin na ina. Nakabukas na ang mga braso nito kaya dumiretso na siya nang yakap dito.Yes. That's the warmth she's been longing. Walang papantay o hihigit sa init na iyon."Miss na miss na po kita, Nay.""Miss na miss na rin kita, anak."Humiwalay siya sa yakap at pinagmasdan ang ina. "Nay, huwag niyo pong pabayaan ang sarili niyo. Baka hindi ko na po kayo makilala niyan.""Anak, huwag kang mag-alala. Alam mo bang mas makapangyarihan ang puso kaysa sa mga mata?""Nay, kapag nagbago po ba ang hitsura ko, makikilala niyo pa rin ako?""Oo naman. Anak kita. Makikilala kita kahit nakapikit ako.""Hindi po, Nay.""Ha?""Hindi niyo po ako dapat na makilala.""Bakit?""Dahil mamamatay ulit ako.""Huwag mong sabihin iyan. Malayo ka man, buhay na buhay ka lang lagi para sa akin.""Nandito lang po ako. Hindi ako lalayo.""Anak, tandaan mo na maghihintay ako."Napalingon si Faith. Ayaw niya pang umalis, pero may humihila na sa kanya pabalik s

"DARN!""Oh!" bulalas din ni Ollie nang magkagulatan sila ni Ponce."Anong ginagawa mo rito?"Napasulyap naman muna si Ollie sa ibabang katawan na natatapisan lang ng puting tuwalya. Kalalabas lang nito ng banyo nang magbukas ang pinto at iluwa niyon si Ponce na kauuwi din lang mula sa trabaho."Mas masarap matulog dito kaysa sa ospital."Naibigay ni Ponce kay Ollie ang password sa pinto ng bagong condo niya nang dalhin niya si Fate sa ospital after her breakdown with her allergy. Pinauna niya nang uwi ang kaibigan para tingnan ang mga naiwan niyang bisita noong birthday party niya. And it's his big mistake."Get out! This is invading private property!"Hindi man lang kinabakasan ng takot o pag-aalala sa mukha ni Ollie. Nilagpasan pa nito si Ponce habang tinutuyo ng isa pang bitbit na tuwalya ang basang buhok. "Nagluto na ako. Sabay na tayong kumain.""Hoy, Olliquiano! Umalis ka na bago pa uminit ang ulo ko!""Aalis ako bukas nang umaga. Kumain na tayo."Inis niyang sinundan ang kaibi

"MISS, sandali! Hintayin mo ako! Mag-usap muna tayo!"Lalong binilisan ni Faith ang mga hakbang nang maulinigan ang pagtawag sa kanya ng makulit na lasing na lalaki na mukhang wala siyang balak na lubayan."Miss!"Lumiko siya sa ikalawang eskinita. Mabuti na lang at tanda pa niya ang pasikot-sikot sa lugar. Nang marating niya ang hilera ng magkakadikit na bahay kung saan sa likod niyon ay naroon ang riles ng tren, bumagal na siya.Nalingunan niya na natumba at sumubsob na sa lupa ang sumusunod na lalaki dahil sa kalasingan nito.“Manang Josie, sige na po! Maawa na po kayo sa amin!”Itinulos sa kinatatayuan si Faith nang makita si Thea na hinahabol ang kanilang landlady. It excites her to see her sibling. And she missed her so much. Malapit kasi silang magkakapatid sa isa’t isa."Huwag mo na nga akong kulitin! Hindi na magbabago ang isip ko!"“Kahit kaunting palugit pa po. Makakabayad din po kami.”“Ilang beses ko na ‘yang narinig sa inyo, pero lalo lang kayong lumulubog sa utang!”“La