Semua Bab REBORN AS A HEIRESS : Bab 41 - Bab 50

INILAPAG ni Thea sa mesa ang mga nabili nilang pagkain ni Theo matapos iyong maisalin sa mga lalagyan."Kumakain ka ba ng mga iyan?" pagtukoy ni Nanay Berna sa pansit, spaghetti at puto."Oo naman po. Pero maliban na lang sa mga seafoods like shrimp, crabs at lobster. May allergy po kasi ako riyan.""Ate, karneng baboy po ang sahog ng mga iyan.""Good," tugon niya sa sinabi ni Thea."Pangmayaman po kasi ang mga nabanggit mo kaya walang magtitinda po na may mahahalin na ingredients. Malulugi sila."Marahang hinampas ni Thea ang bunsong kapatid."Bakit? Totoo naman, ah? Minsan nga wala pa silang sahog. Dinadamihan lang nila ng vitsin. Nakita ko kaya si Manang Elisa.""Bakit kailangang sabihin mo pa iyon sa harap ng bisita natin?""Para lang sa kaalaman niya.""Tumahimik ka at kumain ka na lang. Akala ko ba nagugutom ka na?"Inumpisahan na nga ni Theo ang pagkain."Heto po pala ang sukli," sabay lahad ni Thea ng hawak na pera."Itabi mo na iyan.""Uhm, salamat po. Nay, binayaran na rin p

"SIGE na. Umuwi ka na. May maghahatid naman sa akin na taxi.""Wala ka po bang sasakyan?""Meron. Kaya lang nagka-phobia ako na magmaneho mula nang maaksidente ako.""Ah. Pero nasaan po ang taxi?"Napasuyod din si Faith sa paligid nang hanapin ng tingin ni Theo ang tinukoy niya na sasakyan."Sandali, tatawagan ko. Naghanap pala siya nang parking area."Kinuha ni Faith sa bag ang cellphone. Pero saka lang niya naalala na wala siyang numero ng driver."Hay'an na po yata."Napatingin si Faith sa itinuro ni Theo. Inalam niya kanina pagsakay ang plate number ng taxi kaya iyon ang una niyang tiningnan. "Oo nga. Salamat sa paghatid.""Mag-iingat po kayo.""Sabihin mo sa Nanay mo na huwag na siyang mag-alala sa akin.""Sige po. Bye."Niyakap niya si Theo. "Bye.""Salamat po, Ate!" pahabol ng binatilyo.Pumasok na si Faith sa sasakyan. Gumanti lang siya ng ngiti at kaway sa kapatid.“Manong, halika na po.”“Yes, ma’am.”Lumulutang sa nadaramang kasiyahan si Faith sa muling pagkakakita sa tunay

NAPASULYAP muna si Faith sa kamay na nasa braso na pumigil sa kanyang pagluhod sa sahig. Saka niya tiningala ang nagmamay-ari niyon.Hindi niya inaasahan na gagawin iyon ni Ponce dahil ito ang atat na atat na makipagbalikan dito ang girlfriend nito. It is the best chance for them to reconcile. At pagkakataon niya rin na makuha ang kapatawaran nila para kay Fate. God will understand her kung luluhod man siya sa isang tao. Pero mukhang mas magugulo pa ang eksena dahil sa pangingialam ng binata.“You don’t have to do that.”“Ponce!” singhal ni Trixie. “I want her to do it! Kulang pa nga iyan!”Umiling ang binata. “No. I was raised in a good family. At itinuro nila sa akin na Diyos lang ang dapat na niluluhuran at hinahalikan sa paa.”“Ibig mong sabihin ay hindi maganda ang pagpapalaki sa akin ng pamilya ko? You’re insane! Nahawaan ka na ng kabaliwan ng babaing ‘yan!” sabay galit na dinuro nito ng daliri si Faith. “You’re going to pay for this!”Mabilis napigil ni Ponce ang pagsisimula na

SA isa sa dalawang larawan, makikita roon na nakaakbay si Fate kay Laliene na pareho pang nakaguhit sa labi ang malapad na ngiti.The photo was taken too sudden na hindi na siya nakatanggi pa. At kahit umayaw siya, pipilitin pa rin siya nito o magtataka ito sakaling hindi siya pumayag.So, she posed. Sinunod din niya ang sinabi ni Fate na ngumiti kahit mabigat sa kalooban niya.Alam na alam niya noon pa mang una siyang ipakilala rito na mainit ang dugo nila sa isa't isa. She was just trying na pakisamahan ito dahil sa utos ng ama.Kung siya lang ang masusunod, kahit ang pagsulyap o pagbati rito ay hindi niya gagawin."She's your cousin?""Who?""This b*tch!" sabay madiing turo ng isang daliri ni Mitch sa larawan ni Fate."Kilala niyo siya?""Kilalang-kilala," halos sabay-sabay na tugon ng ilan sa mga kaibigan ni Laliene."So, she is your cousin?" Hindi niya maitatanggi iyon dahil may caption at larawan. Pero may kakaiba siyang kabang naramdaman sa pag-uulit na iyon na tanong ni Mitch

"NATANDAAN niyo ba ang unang-unang bilin ko?""Opo, Nay!" sabay na tugon nina Theo at Thea habang abala ang mga ito sa pag-iimpake ng kanilang mga gamit. "Huwag babanggitin kahit kanino ang pangalan ni Ate Fate!""Ang pangalawa?""Huwag sasabihin kung saan tatayo lilipat!""Ang pangatlo?""Huwag aabusuhin ang kabaitan ni Ate Fate!""Pang-apat?""Mag-aral mabuti para makabayad tayo kay Ate Fate nang mga naibigay niya atin!""Siguro naman hindi mahirap sundin ang mga iyan.""Hindi rin po namin makakalimutan," wika ni Theo. "Araw-araw niyo ba namang ipaalala at ulit-ulitin sa amin.""Sumunod ka na lang!" asik ni Thea."Oo na nga!""Sige na. Ituloy niyo lang ang ginagawa niyo riyan.""Mami-miss ko ang bahay na ito," wika ni Thea. "Lilipat din tayo nang hindi kasama sina Ate at Tatay.""Gusto mong magpaiwan dito?"Pinukol ni Thea nang matalim na tingin ang nanunudyong kapatid."Sabi nga ni Nanay, kasama natin sila lagi sa puso natin. Katawan lang nila ang nawala -""Huwag na kayong magdald