All Chapters of ภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม : Chapter 31 - Chapter 40

หลังจากตอกหน้ายัยจีจี้หน้าพลาสติกจนหงายเงิบไปแล้วอัญภัทรอารมณ์ดีมากยิ่งอาหารออกมาเสิร์ฟยิ่งทำให้เธอดูแลเอาอกเอใจเขาจนหมอกครามแทบจะไม่ต้องจับช้อนเอง“เอาทอดมันไหมคะ” เธอถามเสียงใส ทั้งจิ้มทอดมันหั่นชิ้นพอคำให้เขา“เอาอัญภัทรได้ไหมครับ” ชายหนุ่มไม่สนใจอาหารตรงหน้าสักนิด ที่สนน่ะคนข้าง ๆ ต่างหากอัญภัทรยิ้มเขิน ดูเหมือนพ่อเลี้ยงจะแสดงออกกับเธอมากขึ้น แม้ว่าเขายังไม่ได้พูดอะไรตรง ๆ ก็เถอะ แต่การกระทำในวันนี้ได้ใจเธอไปเต็ม ๆ“ก็เอาอยู่ทุกวันนี่”“อยากเอาทั้งวันด้วย” หมอกครามตอบพลางยื่นปากไปงับทอดมันที่จิ้มอยู่ที่ส้อมของอีกฝ่ายท่ามกลางร้านอาหารชื่อดังสองคนนั่งจู๋จี๋เหมือนโลกนี้มีแต่สองเรา ไม่ได้แคร์สายตารอบข้างว่าใครจะมองมาเลยสักนิด หลังมื้ออาหารหมอกครามก็ไม่ได้รีบร้อนพาอัญภัทรกลับ เขาจงใจเดินโอบเอวคอดกิ่วของเธอแน่นหนึบ มือหนาที่วางอยู่บนสะโพกมนแอบบีบขยำเบา ๆ อย่างมันเขี้ยวตลอดทางเดินไปที่รถ“อื้อ... คุณหมอก ปล่อยได้แล้วค่ะ คนมองกันใหญ่แล้ว” อัญภัทรพยายามแกะมือปลาหมึกที่เกาะหนึบอยู่ที่เอว แถมยังลามปามขึ้นมาเกือบถึงหน้าอก “มองสิดี... จะได้รู้กันไปเลยว่าคนนี้ของใคร” เขาไม่พูดเปล่า แต่ก้มลง

แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอนใหญ่ ปลุกให้ร่างบางที่นอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนารู้สึกตัวตื่นอัญภัทรขยับตัวเล็กน้อย ความปวดเมื่อยแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย โดยเฉพาะจุดกึ่งกลางที่ระบมจนแทบหุบขาไม่ลง ภาพกิจกรรมเร่าร้อนเมื่อคืนผุดขึ้นมาในหัว... พ่อเลี้ยงหมอกครามจัดหนักตามสัญญาเพื่อยืนยันว่าเธอคือเมียเดียวของเขา จนเธอสลบเหมือดคาอก“คนบ้า... แรงควายชัด ๆ” เธอบ่นพึมพำ แต่ริมฝีปากกลับยกยิ้มบาง ๆ เมื่อมองไปที่พื้นที่ว่างข้างเตียงที่เย็นชืด เขาคงลุกไปตรวจงานในไร่แต่เช้ามืดตามนิสัยอัญภัทรฝืนสังขารลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว วันนี้เธอตั้งใจจะลงไปทำอาหารเช้าให้เขา อย่างน้อยก็เพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอก็ดูแลเขาได้ ไม่แพ้ใครหน้าไหนทั้งนั้นแต่ทว่า... เมื่อเธอก้าวเท้าลงมาถึงห้องครัว ภาพที่เห็นกลับทำให้ขาที่ก้าวเดินชะงักค้างกลิ่นหอมกรุ่นของข้าวต้มและกาแฟสดลอยมาแตะจมูก ภายในครัวที่ควรจะมีแค่ป้าคำดวง กลับมีร่างระหงของพราวพิลาส ในชุดเดรสกระโปรงยาวสีขาวสะอาดตา สวมผ้ากันเปื้อนลายดอกไม้ กำลังยืนปรุงอาหารอยู่อย่างคล่องแคล่ว โดยมีป้าคำดวงยืนเป็นลูกมืออยู่ข้าง ๆตรงนั้นควรจะเป็นเธอไม่ใช่เหรอ?“อุ๊ย... ตื่

สองวัน... สองวันเต็มๆ ที่อัญภัทรขังตัวเองอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมที่เคยคิดว่าเป็นวิมาน แต่บัดนี้มันกลับกลายเป็นนรกบนดินที่จองจำทั้งร่างกายและวิญญาณของเธอเอาไว้หลังจากคืนอัปยศที่เขาใช้เธอเป็นเครื่องมือประกาศศักดาต่อหน้าพราวพิลาส พ่อเลี้ยงหมอกครามก็หายหัวไปจากเรือนใหญ่ อ้างว่ามีธุระด่วนต้องไปดูงานที่โรงบ่มไวน์ต่างอำเภอและจะค้างที่นั่นสองคืน ทิ้งให้เธอเผชิญหน้ากับความว่างเปล่าและร่องรอยความบอบช้ำตามลำพังร่างบางในชุดลำลองเรียบง่ายยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง สายตามองทอดไปยังทุ่งดอกกระเจียวไกลลิบ ๆ ที่เริ่มลงแปลงปลูกแล้ว และมันคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด‘มาลูบดอกกระเจียวแก้เคล็ด... เหอะ! งมงายสิ้นดี’อัญภัทรแค่นยิ้มสมเพชตัวเองในใจ เธออุตส่าห์ดั้นด้นมาไกลถึงที่นี่เพราะเชื่อคำแนะนำของซินแสและคำแนะนำของแม่ว่า ถ้าได้ลูบคลำดอกไม้รูปร่างประหลาดนั่นแล้วจะเจอเนื้อคู่ จะพ้นเคราะห์ จะมีความรักดีๆ แต่ดูสิ่งที่เธอได้รับสิ... นอกจากจะเคล็ดขัดยอกไปทั้งตัวเพราะโดนเจ้าของไร่จับกินไม่เว้นวันแล้ว เธอยังต้องมาตกอยู่ในสถานะเมียบำเรอที่ไร้ศักดิ์ศรี เป็นแค่ที่ระบายความใคร่รอวันให้ตัวจริงเขามาทวงคืน“พอกันที

หลังจากปรับความเข้าใจกันอย่างถึงพริกถึงขิงที่คอนโดมิเนียมในกรุงเทพฯ พ่อเลี้ยงหมอกครามก็ไม่รอช้าที่จะตีตราจองยัยตัวภาระ ของเขาให้ชัดเจนยิ่งขึ้นขากลับมาที่ไร่ เขาแวะจอดรถที่ร้านเพชรชื่อดังในกรุงเทพฯ ลากอัญภัทรลงไปเลือกแหวนโดยไม่ฟังคำทัดทาน“คุณหมอก... มันเปลืองค่ะ แค่นี้ก็พอแล้ว” อัญภัทรพยายามปฏิเสธเมื่อเห็นราคาแหวนเพชรเม็ดงามที่ส่องประกายวิบวับอยู่บนนิ้วนางข้างซ้าย“ไม่เปลือง... สำหรับเมียผม แค่นี้ยังน้อยไป” หมอกครามพูดเสียงดังฟังชัดไม่อายพนักงานขายที่ยิ้มแก้มปริ เขาควักบัตรเครดิตรูดปรื๊ดอย่างไม่เสียดายเงิน“ใส่ไว้... ห้ามถอด ถ้าผมเห็นว่านิ้วว่างเมื่อไหร่... ผมจะจับคุณปล้ำตรงนั้นเลย ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม”คำขู่ที่มาพร้อมสายตาหื่นกระหายทำให้อัญภัทรหน้าแดงซ่าน แต่ในใจกลับพองโตด้วยความสุข เขาไม่ได้แค่ซื้อให้แต่เขายังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปมือของเธอที่สวมแหวนเพชร วางทาบลงบนมือหนาของเขาที่วางอยู่บนพวงมาลัยรถ แล้วกดอัปโหลดลงโซเชียลมีเดียทุกช่องทางทั้ง Facebook และ Instagram ที่ปกติจะร้างราไม่มีความเคลื่อนไหวกับแคปชั่นสั้น ๆ แต่สั่นสะเทือนไปทั้งจังหวัดจองแล้ว... ห้ามยุ่ง เจ้าของดุมากแล

@สำนักงานไร่ภูตะวัน ช่วงบ่ายบรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวของพ่อเลี้ยงหมอกครามที่ควรจะเงียบสงบและเต็มไปด้วยสมาธิในการทำงาน กลับเริ่มมีกลิ่นอายของความวุ่นวายลอยคละคลุ้ง เมื่อ พราวพิลาส ไม่ยอมลดละความพยายามที่จะทวงคืนพื้นที่ของตนหลังจากหน้าแตกยับเยินจากศึกอาหารเช้า หญิงสาวผู้มั่นใจในความเพียบพร้อมของตัวเองก็กลับมาตั้งหลักใหม่ เธอคิดทบทวนดูแล้วว่า ในเมื่อหมอกครามหลงใหลในรสสวาทและเรื่องบนเตียง เธอก็ควรจะเสนอตัวให้เขารู้ว่า... ของดีระดับพรีเมียมอย่างเธอนั้น มันน่าลิ้มลองกว่าของ พื้น ๆ อย่างอัญภัทรแค่ไหนพราวพิลาสเปลี่ยนชุดใหม่เป็นชุดเดรสทำงานรัดรูปสีดำ ผ่าข้างสูงโชว์เรียวขาขาวเนียน และปลดกระดุมคอเสื้อลงมาลึกจนเห็นร่องอกวับ ๆ แวม ๆ เธอเดินนวยนาดเข้ามาในออฟฟิศพร้อมแฟ้มเอกสารปึกใหญ่ โดยอ้างกับลูกน้องหน้าห้องว่า ‘คุณแม่ฝากให้มาดูบัญชีช่วยพี่หมอก’“พี่หมอกคะ... พราวเห็นว่าพี่งานยุ่ง พราวเลยเอาเอกสารพวกนี้มาช่วยดูค่ะ” เธอถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงาน วางแฟ้มลงบนโต๊ะ แล้วเดินอ้อมไปยืนซ้อนหลังเก้าอี้ทำงานของหมอกคราม“พราวจบปริญญาโทด้านบริหารมา... เรื่องพวกนี้พราวถนัดค่ะ ให้พราวช่วยนะคะ”ไ