Semua Bab หนี้รักสยบมาเฟีย : Bab 31 - Bab 40

ต้นหยง | Partตั้งแต่วันที่คุณพายัพลงโทษฉันจนเกือบลากสังขารลุกไปเรียนไม่รอด เขาก็หายหน้าหายตาไปเลย จะมีก็แต่พี่ตะวันคนเดิมคอยอยู่ดูแลความปลอดภัยและอำนวยความสะดวกให้ฉันทุกอย่างไม่ใช่ไม่รู้หรอกนะว่าเขาไปไหนหรือทำอะไรบ้าง ในเมื่อผู้หญิงของเขายังคงสมัครแอคเคาน์ใหม่เพื่อส่งรูปและคลิปต่างๆ ที่มีอะไรด้วยกันอย่างเร่าร้อน ส่งมาเยาะเย้ยฉันเกือบทุกวัน ถ้าคิดว่าเขาโหมงานหนักก็คงเป็นงานบนเตียงมากกว่าผู้หญิงคนที่ส่งคลิปอะไรแบบนี้มาให้ฉันแน่นอนว่าไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นผู้จัดการสาวที่ชอบมีอะไรกับคุณพายัพบนห้องทำงานชั้นบนสุดของคลับยังไงล่ะติ๊ง!เสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นทำให้นิ้วเรียวจิ้มเข้าไปดู เป็นแอคเคาน์เดิมกับของเมื่อวานที่ฉันยังไม่ได้บล็อก คราวนี้ส่งมาเป็นคลิปเสียงไม่ถึงยี่สิบวินาที ก็แบบเดิมๆ เสียงครางและเสียงร่วมรักกันอย่างเผ็ดร้อนถึงพริกถึงขิงมันเป็นไปได้ไหมที่เขาหายไปจากฉันหลายวันเพราะเราสองคนยังตึงๆ ใส่กันอยู่ อีกอย่างคนไม่มีลีลาประสบการณ์บนเตียงมากพอจะสู้คนที่ช่ำชองหัวไวอย่างคุณจุ๊บแจงได้ยังไง เขาก็ต้องเลือกคนที่เก่งกว่าและมอบความสุขให้เขาได้มากกว่าอยู่แล้ว ไม่ใช่เอาแต่ร้องไห้แล้วทำอะไร

เหตุการณ์น่าหวาดเสียวในวันนั้นผ่านไปหลายอาทิตย์แล้ว ฉันไม่ได้คิดถึงมันอีกเพราะมีคุณพายัพคอยอยู่ดูแล เขานอนค้างที่คอนโดทุกคืนคงเพราะอยากให้ฉันสบายใจเราใช้ชีวิตร่วมกัน กินข้าวด้วยกัน เขาไปรับไปส่งฉันที่มหาลัยด้วยตัวเอง บางครั้งเขาเอางานมานั่งทำที่ห้อง ฉันเองก็ทำงานที่อาจารย์สั่ง ก็จะนั่งคนล่ะมุม ทำงานของใครของมัน มีบ้างที่ต่างพักสายตาแล้วหันมองอีกฝ่าย จนหลายครั้งสบตากันแบบไม่ตั้งใจ ฉันเป็นฝ่ายชักสายตาหนีทุกรอบเราทำทุกอย่างเหมือนกับคนเป็นแฟนทั้งที่มันไม่ใช่ แต่ฉันกลับรู้สึกดีมากๆ และอยากให้ในทุกๆ วันดำเนินแบบนี้ไปเรื่อยๆ ฉันชอบเขาในโหมดอ่อนโยน จะเรียกว่าอ่อนโยนซะทีเดียวคงไม่ถูกนักแต่เอาเป็นว่าเขาโอนอ่อนผ่อนปรนกับฉันลงเยอะมันเยอะซะจน…ฉันไม่อาจเลิกชอบเขาได้เลย ซ้ำร้ายเหมือนจะชอบมากขึ้นเรื่อยๆ ซะอีก สงสัยฉันคงเป็นพวกเจ็บแล้วไม่จำ ไม่จำและก็ยังไม่เจียม“ค่อยๆ กินก็ได้ ไม่มีใครแย่งเธอกินหรอก” เขาดุเบาๆ เมื่อเห็นท่าทางมูมมามของฉัน“ก็หิวนี่คะ อีกอย่างคุณทำอาหารอร่อย” ฟังไม่ผิดหรอก อาหารมื้อนี้คุณพายัพเป็นคนลงมือเขาครัวเอง เหลือเชื่อเกินไปแล้วว่าเขาทำอาหารเป็นด้วย มันเหนือความคาดหมายของฉันมา

ผ่านไปอีกหนึ่งอาทิตย์ที่ไม่มีคุณพายัพ ฉันเอาแต่เฝ้ารอว่าเมื่อไรเขาจะกลับมาไทยสักที ตั้งแต่วีดีโอคอลหากันวันนั้นเขาก็เงียบหายไปเลย ฉันส่งข้อความเล็กๆ น้อยๆ ไปถามหวังว่าเขาจะตอบกลับบ้างแต่เป็นอันว่าแชตต้องหนักขวาเพราะไร้วี่แววอีกคนทักกลับ แม้แต่เปิดอ่านข้อความเขาก็ไม่ทำถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันไม่ได้คิดมากถึงขั้นพร่ำเพ้อหรือตัดพ้ออะไรนักหรอก พอจะเข้าใจว่าเขาคงยุ่งวุ่นวายอยู่กับงาน เพราะฉะนั้นข้อความของฉันจึงดูเป็นเรื่องเล็กน้อยในทันที“หยง ไอติมละลายหมดแล้ว”“ห้ะ…อะ…อ๋อ” ช้อนที่ถือค้างไว้อยู่นานค่อยๆ ตักไอศกรีมรสมะนาวเข้าปาก แต่ก็แทบไม่รับรู้รสชาติอร่อยของมันเลย“แกเป็นไรรึเปล่า ดูเหม่อๆ ตั้งแต่เช้าแล้ว” เห็ดถามฉันอีกครั้งคงเพราะเห็นว่าฉันทำตัวแปลกไปจริงๆก็เอาแต่ใจลอย ตามองมือถือบ่อยเพราะรอเสียงแจ้งเตือนคนคนนั้นตอบกลับ แถมยังฟังที่อาจารย์สอนไม่รู้เรื่องอีก“เปล่า สงสัยเมื่อคืนนอนดึกน่ะเลยเบลอๆ”“จริงใจว่าหยงต้องพักผ่อนให้เยอะๆ นะ”“อื้ม รู้แล้วน่า ขอบใจนะ” ฉันยิ้มบางๆ ก่อนจะรีบดึงตัวเองออกมาจากหลุมความคิดเยอะที่เป็นคนขุดสร้างไว้ สงสัยฉันคงคิดถึงคุณพายัพมากไปหน่อยเลยฟุ้งซ่านแบบนี้เมื่อกล

เที่ยงวันหลังทานอาหารด้วยกันเสร็จ ต้นหยงเก็บกระเป๋าที่เตรียมมาเพื่อจะกลับไปนอนค้างที่บ้าน แม้เห็ดหอมเพื่อนของเธอจะตื้อให้อยู่ด้วยกันเพราะกลัวกลับบ้านอยู่คนเดียวแล้วอาจฟุ้งซ่านแต่เธอก็ยังยืนกรานจะกลับพร้อมให้เหตุผลน่าฟังว่ากลับไปเพื่อชาร์จแบต เติมพลังจากคนในครอบครัว สภาพจิตใจเธอในตอนนี้คงมีแค่อ้อมกอดคนที่บ้านเท่านั้นที่จะช่วยเยียวยาได้ อายุยังไม่ทันเข้าเลขสองเลยเถอะ แต่กลับต้องมาเจอเรื่องน่าปวดใจอะไรอย่างนี้ แล้วถ้าหากต่อไปต้องทนให้เขาเอาเปรียบ กดขี่ รังแกข่มเหงกันเรื่อยๆ คงได้ลาไปเที่ยวยมโลกแบบไม่ซื้อตั๋วกลับกันพอดี คิเรย์ผู้เป็นอาของเห็ดหอมขอเป็นคนไปส่งเธอด้วยตัวเองเพราะยังไงเขาก็ต้องแวะไปทำธุระแถวนั้น ระหว่างอยู่ลำพังสองคนจึงตัดสินใจถามสิ่งที่สงสัยมาตลอด “ทำไมคุณถึงยอมช่วยหนูคะ ไม่กลัวผิดใจกับคุณพายัพเหรอ ยังไงเขาก็เป็นเพื่อนคุณ” “เพื่อนแล้วยังไง ฉันไม่มีทางเข้าข้างหรือว่าให้ท้ายมันหรอกนะ ถ้ามันทำนิสัยแบบนั้นก็ควรถูกดัดสันดานกันบ้าง” คิเรย์ตอบคำถามตามความจริงทุกประการ เขาคงทนเห็นเด็กสาวอ่อนต่อโลกคนนี้ทนโดนเพื่อนรังแกซ้ำๆ จนสูญเสียตัวตนและความสดใสไปจนหมดไม่ได้หรอกนะ “คุณทำก็เพรา

เมื่อคืนคุณพายัพไม่ได้กลับมานอนค้างด้วยกันที่คอนโด หากให้ฉันทายเล่นๆ ก็คงไม่พ้นคอนโดคุณจุ๊บแจง ซึ่งรู้เมื่อไม่นานนี้เองว่าเขาซื้อให้เธอเช่นกัน คงแบบเดียวกับกรณีของฉันนั่นคือตอบแทนแลกเซ็กส์ เพียงแต่คุณจุ๊บแจงไม่ได้อยู่สถานะลูกหนี้เหมือนกับฉัน นั่นก็นับว่าดีต่อตัวฉันมาก แต่ไม่รู้ทำไมเมื่อคืนถึงข่มตาหลับขับตานอนได้ยากเย็นเหลือเกิน ไม่ว่ายามหลับหรือยามตื่นก็มีแต่หน้าผู้ชายคนนั้นตามหลอกหลอนราวกับผี จะต้องทำให้ฉันปวดใจไปถึงเมื่อไรกันนะ “หยงมาทางนี้” เห็ดลากแขนฉันมาด้วยกันเมื่อเห็นว่ากำลังใจลอยเดินเลยไปอีกทาง เพื่อนส่ายหน้าอย่างรู้ดีว่าฉันเป็นอะไร ส่วนจริงใจกับสตาร์ยังไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับฉัน แม้เธอสองคนไม่ถามแต่สีหน้าตอนมองมายังฉันเห็นชัดว่าเต็มไปด้วยความสงสัย วันนี้อาจารย์ยกคลาสช่วงบ่าย พวกฉันไม่มีเรียนแล้วจึงพากันมาหาอะไรกินเล่นในห้างสรรพสินค้า เห็ดพึ่งนึกขึ้นได้ว่าเธอต้องไปรับกระเป๋าที่จองไว้เลยชวนพวกเราอีกสามคนไปเป็นเพื่อน “เป็นไงพวกแก ใบนี้สวยมั้ย” คนกำลังเห่อกระเป๋าใบใหม่หันถามเพื่อนพร้อมชูกระเป๋าแบรนด์เนมหรูสีดำวาววับอวดด้วยท่าทางน่าหยิก “เหมาะกับคุณหนูเห็ดมากค่า สวย เช