ตอนที่ 16/2 เอาคืน

“กูจะไม่เอาเรื่องถ้ามึงยอมหยุดทุกอย่างแล้วกลับไปอยู่ในที่ของตัวเอง ทำเหมือนเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่ถ้ายังดื้อด้านจะเอาชนะให้ได้ จุดจบของมึงเป็นยังไงก็น่าจะรู้นะ!”

“กูไม่สน!” เธอตวาดลั่น ขวดใบเล็กถูกเปิดออกพร้อมกันนั้นพวกลูกน้องเขาไม่มีใครเกรงกลัวของในมือมะปรางเลยทั้งที่มันคือน้ำกรด ต่างเข้าไปยื้อแย่งจนในที่สุดของเหลวในขวดก็พลาดตกแตก

“กรี๊ดดดด! เจ็บ…อึก แสบ!” บอดี้การ์ดคนอื่นๆ หลบได้ทัน ถึงจะโดนน้ำกรดกระเด็นใส่บ้างแต่เพราะสวมชุดที่ปกปิดแน่นหนาตั้งแต่หัวยันเท้า มันเลยไม่มากเท่ากับมะปรางโดนน้ำกรดหกราดขาเป็นทางยาว ภาพที่เห็นทำฉันกลัวจนซุกหน้ากับแผ่นหลังของคุณพายัพ

นี่แหละหนา…ให้ทุกข์แก่ทานทุกข์นั้นถึงตัว

“กูเตือนมึงแล้ว มึงไม่ฟังเอง” น้ำเสียงเขาราบเรียบเต็มไปด้วยความเย็นชาก่อนจะมีคำสั่งจากปากคนตัวสูงให้นำร่างมะปรางขึ้นรถเพื่อพากลับไปยังคฤหาสน์อัครเตโชภิวัฒน์

มะปรางถูกพาตัวเข้าห้องสำเร็จโทษที่ใครต่อใครต่างก็ไม่อยากเฉียดกรายเข้าใกล้ ห้องสี่เหลี่ยมสีขาวที่ครั้งหนึ่งฉันเกือบไม่มีชีวิตรอดออกไป

เธอถูกนำขังในกรงเหล็กขนาดใหญ่ ซึ่งลอยเหนือผิวน้ำแค่เพียงไม่กี่เซ็นติเมตรเท่านั้น ด้านล่างกรงในสระ