All Chapters of หลงรักสามีมาเฟีย : Chapter 71 - Chapter 80

“เหนือไม่ป่วยแน่นะ หน้าซีดๆ ไหม ไปหาหมอรึเปล่า”“ดึกดื่นป่านนี้แล้ว เหนือก็ง่วงเป็นนะ นอนพักก็คงดีขึ้นค่ะ”“ไหนมาให้พี่ดูสิ” พี่ผาขยับเข้าใกล้ มือแตะหน้าผากเพื่อจะดูว่าฉันตัวร้อนหรือเปล่า เมื่อพบว่าไม่มีอะไรเขาก็ยอมโอนอ่อนตาม ให้ฉันนอนพักผ่อนโดยไม่ต้องถ่อไปโรงพยาบาล เช้าวันรุ่งขึ้นเราจากโรงแรมริมแม่น้ำโขงเพื่อเดินทางไปลาวตามแพลนที่วางไว้ พี่ผาเป็นคนจัดการทุกอย่างตั้งแต่เรื่องตั๋วเดินทางไปจนถึงเรื่องหาที่พัก มีแค่คู่เราที่ไม่ได้อยู่ต่อ ในขณะเพื่อนๆ ของพี่ผายังตัดสินใจนอนโรงแรมอีกสองถึงสามคืน ครั้นถึงที่พักแทนที่จะได้ไปเที่ยวกันสองคนตามที่ใจฉันคิดมาตลอด กลับกลายเป็นว่าร่างกายไม่เอื้อ ไม่เข้าข้างฉันเลยสักนิด เข้าที่พักมาได้ฉันก็อ้วกไปแล้วตั้งกี่รอบ แถมยังเวียนหัวหน้ามืดตาลายราวกับตัวเองกินอะไรผิดสำแดงมา ซึ่งพี่ผาที่ฉันขอให้รออยู่ด้านนอกก็เอาแต่พูดว่าคงต้องกลับไทยถ้าอาการฉันยังเป็นแบบนี้ อ้วกจนหมดแรงก็ฟุบนั่งสูดยาดมบนพื้นห้องน้ำ หูคอยฟังพี่ผาคุยสายมือถือกับใครสักคน “จริงเหรอเอม” (…)“ลูกแพรท้องกับไอ้ธาราเนี่ยนะ” จากหมดแรงก็ตื่นตัวด้วยความอยากรู้อยากเห็นในทันใด ฉันเปิดประตูเดิน

ภายในห้องสี่เหลี่ยมกว้างขวางซึ่งเป็นห้องนอนของน้ำเหนือ ภูผาเปิดประตูเข้ามาก็เจอคนตัวเล็กนอนแผ่หลาหอบหายใจเหนื่อยอ่อนหมดแรงอย่างน่าสงสาร “โธ่ เมียพี่” ถอนหายใจแผ่วเบาด้วยเป็นห่วง ภูผาจึงถือโอกาสในช่วงเวลานี้ เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้คนน้อง คล้ายว่าเธอจะหลับไปแล้ว ทว่าเมื่อได้กลิ่นตัวคนเป็นสามีและสัมผัสเย็นวาบแตะต้องผิวกายก็ลืมตามองกันอีกครั้ง “พี่ผา..กลับมาตั้งแต่เมื่อไร” “เมื่อกี้นี่เอง เป็นไงบ้าง อ้วกจนหมดแรงเลยเหรอ” มือสากลูบหัวทุยเล็ก ทะนุถนอมคนน้องราวกับเธอคือสิ่งที่บุบสบายง่าย “พี่ผา เหนือต้องเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน เหนือขอโทษที่ทำให้พี่ต้องมาลำบากด้วย” ใบหน้าสวยเศร้าสร้อยด้วยรู้สึกผิดต่อสามี ภูผาได้ยินก็ส่ายหน้าช้าๆ ยังคงเช็ดตัวให้น้ำเหนืออย่างขันแข็ง “ฮอร์โมนคนท้องเหรอเนี่ยถึงได้พูดจาตัดพ้ออย่างกับคนไม่ได้เป็นอะไรกัน” “…” “นี่ผัวนะ ถ้าไม่ให้ดูแลเมียกับลูก จะให้พี่ดูแลใคร” คำพูดคำจาของเขาที่อ่อนโยนกว่าครั้งไหนๆ มีผลต่ออารมณ์อ่อนไหวของน้ำเหนือ เธอน้ำตารื้นดวงตาคู่สวยและมองคนเป็นสามีด้วยความรักสุดหัวใจที่มีให้เขา “ขอบคุณนะคะพี่ผา เหนือรักพี่ผานะ” คงเป็นฮอร์โมนคนท้องจริ

พายัพเอ่ยคำว่าเมียกับน้องเขาทีไร คิเรย์ก็หนาวจับใจทุกที “เออก็ได้ กูไปขี่ม้ากับพวกแม่งดีกว่า” เขาพูดกับพายัพเสียงหนึ่ง “ต้นหยงคะ หนูดูแลตัวเองดีๆ ด้วยนะ รีบกลับนะคะอย่าไปเถลไถลไกล” แต่พูดกับน้องสาวเสียงสอง “มีพี่พายัพคอยดูแลหนูทั้งคน พี่คิเรย์ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” เด็กสาวหน้าตาน่ารักยิ้มแป้นและควงแขนแฟนหนุ่มสุดหล่อของเธอที่วันนี้จะพาไปเที่ยวสนุกด้วยกันตามประสาคนมีความรัก เมื่อตกลงกันเสร็จเรียบร้อย พายัพและแฟนสาวก็ขับรถออกไปจากไร่ภูพนาไพร เหลือไว้เพียงสี่หนุ่ม“แข่งรถเบื่อละ กูว่าเรามาแข่งม้าดีกว่า พนันเท่าไรดี” มาร์ตินเอ่ยด้วยรอยยิ้มมุมปาก ท่าทางหล่อแบดบอยกระชากอกกระชากใจทำชะนีสองคนอย่างน้ำหนาวและอั่งเปารุ่มร้อนวูบวาบ หัวใจเต้นแรงไปตามๆ กัน “เอาดิ ไอ้ผาไปด้วยกันปะ” มาร์คัสหันมาถามคนข้างๆ ที่ไม่คิดจะลงความเห็นอะไรบ้างแต่น้ำเหนือมองแวบเดียวก็ดูออก ภูผาต้องปฏิเสธแน่ๆ เหตุผลคงไม่พ้นเป็นห่วงเธอ “พี่ผาไปกับเพื่อนสิ”“แล้วเหนือล่ะ”“เหนือก็จะอยู่กับเพื่อนไง” คนตัวเล็กยิ้มแฉ่งก่อนดันหลังภูผาให้ออกไปสนุกเต็มที่กับเพื่อนของเขาบ้าง นานทีจะได้เจอกันก็ควรได้ใช้เวลาตามประสาลูกผู้ชายด้

“มึงก็เลยจะเซอร์ไพรส์ขอน้องแต่งงานอีกรอบเหรอวะ”คนโดนถามพยักหน้ายืนยันคำตอบที่ถูกเผงตรงใจ“กูอยากให้น้องมีความสุขที่สุด ไม่ต้องคิดว่าที่ได้มาเป็นแม่ของลูกกูเป็นเพราะคำขอของพ่อ แต่เป็นเพราะกูรักน้องและอยากได้น้องจริงๆ” คำพูดภูผาลึกซึ้งจนคนฟังอมยิ้มคล้อยตาม“ก็เอาเลย พวกกูจะช่วยมึงเอง”“กูๆๆ กูมีประสบการณ์ที่สุดเพราะพึ่งขอต้นหยงแต่งงานไปเมื่อวาน เรื่องนี้กูช่วยมึงได้เต็มที่ไม่มีกั๊ก” พายัพชูแขนโบกสะบัดไปมาราวธงพลิ้วไหว “แล้วกูควรเซอร์ไพรส์ยังไงดีวะ” นี่คือปัญหาที่ภูผาคิดเท่าไรก็คิดไม่ออก สมองทึมทึบชั่วขณะจนต้องให้เพื่อนช่วยระดมความคิด“เซอร์ไพรส์ด้วยสิ่งที่น้องชอบน่าจะดีนะ” มาร์คัสเสนอแนวทางง่ายๆ แต่เก๋กู๊ด“แล้วนอกเหนือจากของที่น้องชอบก็ไม่ต้องมีอะไรมาก มึงแค่ต้องใช้ใจกับความรู้สึกตัวเอง กูว่าเท่านี้ก็คงพอที่จะทำให้น้องน้ำเหนือรับรู้สารในใจมึงแล้วล่ะ” พายัพตบบ่าเพื่อนเบาๆ ให้กำลังใจ เขาและคนอื่นๆ จะคอยเอาใจช่วยมันเอง ตลอดทั้งวันเลยกลายเป็นว่ากลุ่มเพื่อนชายหัวใจแกร่งช่วยภูผาคิดเรื่องเซอร์ไพรส์ขอน้ำเหนือแต่งงานรอบสอง สีหน้าทุกคนดูเป็นจริงเป็นจังจนตอนที่ต้นหยงตื่นมาเจอแทบจะปลีกต

เมื่อความวุ่นวายผ่านพ้น น้ำเหนือกลับมาอารมณ์ดีอีกครั้ง ต้องยอมรับเลยว่าภูผาเก่งเรื่องเอาใจใส่เป็นอย่างมาก เขารู้วิธีจัดการรับมืออารมณ์ของเธอได้ยังไง แล้ววิธีแก้ไขของเขาก็ทำเอาเธอยิ้มเขินเป็นบ้าเป็นบออยู่เกือบทั้งวัน น้ำเหนือไม่ได้ต้องการให้ภูผาจัดงานแต่งใหญ่โตหรือเป็นงานแต่งจริงๆ ที่มีพิธีรีตองอะไรเทือกนั้น ทว่าสิ่งที่หญิงสาวต้องการและได้มาแล้วคือเซอไพรส์จากเขา แค่นั้นเธอก็มีความสุขและหายจากอาการเศร้าเป็นปลิดทิ้ง เลยมีแค่การฉลองเล็กๆ น้อยๆ ในกลุ่มเพื่อน ซึ่งที่นี่ก็มีคู่รักถึงสองคู่ ใครโสดอยู่ก็คงบาดตาบาดใจกันหน่อย“ไอ้คู่นั้นเลิฟช็อตแม่งเหล้าขาว ส่วนคู่นี้น้ำผลไม้” มาร์ตินหัวเราะท้องคัดท้องแข็ง ก็อย่างที่เขาพึ่งพูด คู่ของพายัพและน้องต้นหยงดูทุลักทุเลไม่น้อย ในขณะที่ภูผาและน้ำเหนือไม่แตะแอลกอฮอล์ของมึนเมาเพราะน้องท้อง เลยได้เป็นช็อตน่ารักๆ มาแทน “เล่นเกมกันดีกว่า กติกามีอยู่ว่าหางช้อนหมุนไปที่ใคร คนนั้นต้องตอบคำถามคนที่หมุนช้อน ถ้าคนถูกถามไม่ตอบก็ต้องดื่มหมดแก้ว” คนชวนเล่นเกมคือคิเรย์ และสีหน้ายิ้มร้ายของเจ้าตัวก็ดูไม่น่าไว้ใจชอบกลเมื่อล้อมวงเรียบร้อยบนเสื่อที่ใช้ปูต่อกันหล