ปาริชาติพูดกับตัวเองในความมืด เธอหลบมานั่งริมหน้าผา เงยหน้ามองท้องฟ้า เห็นดาวและพระจันทร์ดวงโตที่ส่องสว่าง "มันก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ..ที่ท่านมีคนรัก ฉันเป็นอะไรนะปาริชาติ ในเมื่อเธอก็ตั้งใจจะจากเขาไปอยู่แล้ว แค่วันนั้นมันมาเร็วกว่าที่เธอคิดเท่านั้นเอง.." เธอพูดคนเดียว น้ำตาก็ไหล ความเจ็บปวดมันกัดกินหัวใจของเธอ กวินยืนอยู่หลังพุ่มไม้ใหญ่ ความรู้สึกส่างเมาหายไปเป็นปลิดทิ้ง ความโกรธแค้นที่เคยมีต่อไกรสรมลายหายไป แต่ความเจ็บปวดแปลบแล่นเข้าจู่โจมหัวใจแทน เมื่อเขาได้เห็นภาพเดียวกับที่ปาริชาติเห็น... ภาพที่คนรักของเธอถูกผู้หญิงคนอื่นกอดและจูบอย่างลึกซึ้ง เขามองเห็นแผ่นหลังของปาริชาติที่สั่นเทา เห็นหยดน้ำตาที่สะท้อนกับแสงไฟดั่งเม็ดเพชรที่แตกสลาย กวินรู้สึกเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นมาบีบคอเขาไว้จนหายใจลำบาก เขาตั้งใจจะมาขอโทษเธอที่ท
Last Updated : 2026-03-30
LOGIN
