All Chapters of สะดุดรักพี่คนสวย: Chapter 1 - Chapter 10

49 Chapters

บทที่ 1 คนโสด

ห้องทำงานชั้น 25 ของโรงพยาบาลวิวัฒนกุลชัย ภายในห้องตกแต่งสไตล์โมเดิร์นลักชัวรี ผนังด้านนึงกรุด้วยกระจกใสบานใหญ่จากเพดานจรดพื้น มองเห็นวิวตึกสูงของเมืองและวิวสวนแนวตั้งสีเขียวขจีที่ถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบ เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นถูกจัดวางในตำแหน่งที่เหมาะสมแก่การใช้งานของเจ้าของห้อง แสงแดดยามบ่ายสาดส่องผ่านกระจกใสบานใหญ่เข้ามาในตัวห้องกระทบลงบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่มีสองผู้บริหารนั่งอยู่“ไง ทำหน้าแบบนั้นน้ำตาลตกรึไง?”เวกัส หมอหนุ่มพี่ชายฝาแฝดที่เงยหน้าจากเอกสารตรงหน้า เหลือบมองหน้าน้องสาวที่นั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงาน กำลังนั่งทำหน้างอคอหัก เหมือนปลาทูแม่กลอง เลยอดที่จะเอ่ยแซวไม่ได้“แค่เซ็งๆ” ไวน์ น้องสาวฝาแฝดผู้มีใบหน้าหวานละมุน ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนแพขนตายาวเรียงสวย จมูกเล็กโด่งเชิดรั้น กลีบปากเล็กอวบอิ่มสีแดงเชอร์รี่ ผิวขาวอมชมพู ตัดกับผมยาวสีน้ำตาลอ่อน เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดเนือยๆ“นึกว่าคิดถึงแฟนเก่าคนโปรดอยู่ซะอีก” ยักคิ้วหนาขึ้นพร้อมทำหน้าตายียวนกวนประสาท การได้แกล้งได้แหย่น้องเป็นอะไรที่เวกัสชอบมาก“คนเปรตสิไม่ว่า!!” ก็จะไม่เปรตได้ไง นึกแล้วก็แค้น‘ไอ้พี่ภู’ สารเลวสุดๆ เธอตั
last updateLast Updated : 2025-12-26
Read more

บทที่2 ผู้ชายคนนั้น

ตอนค่ำ@ JK club“ครับเฮีย เดี๋ยวผมนั่งรอเฮียจัดการธุระได้เลยครับผมรอได้” นิ้วเรียวกดปิดหน้าจอเครื่องมือสื่อสารแล้วเก็บเข้ากระเป๋ากางเกงเนื้อดีราคาแพงหนุ่มลูกครึ่งไทย-ฮ่องกง ผู้มีใบหน้าคมคาย คิ้วเข้มเรียงสวยพาดเฉียงรับดวงตาสีนิลคมเฉี่ยวขีดเดียวที่ประดับไปด้วยแพขนตายาวเรียงสวย จมูกโด่งเข้ากับกรอบหน้าที่คมสัน ปากกระจับสีชมพูธรรมชาติตัดกับสีผิวขาวเหมือนคนไม่เคยพบเจอแดดโชแปง ลูกพี่ลูกน้องของเจ้าขุนเขาพึ่งบินมาจากฮ่องกงเมื่อสองวันก่อนเพื่อมาทำธุระส่วนตัว วันนี้เจ้าขุนเลยนัดมาเจอกันสักหน่อยหลังจากไม่ได้เจอกันหลายปีเพราะตั้งแต่ที่โชแปงเรียนจบจากอังกฤษเขาก็มัวแต่ยุ่งกับการดูแลงานด้านเทคโนโลยีของ Leetech Helthcare Systems บริษัทของพ่อซึ่งเป็นยักษ์ใหญ่ด้านเทคโนโลยีการแพทย์ของฮ่องกงเขาได้รับการยอมรับและชื่นชมด้านการเขียนโปรแกรมและวางระบบจากทีมงานและทีมผู้บริหารของบริษัท ไม่ใช่เพราะเขาเป็นลูกชายของคุณ lee wai chung แต่เป็นเพราะความสามารถของตัวเขาเอง ประสบการณ์ของเขาสะสมมานานพร้อมกับด้วยความชอบเลยทำให้เขามีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับตั้งแต่อายุยังน้อย เขาเริ่มหัดเขียนโปรแกรมและศึกษาด้านนี้มาตั้
last updateLast Updated : 2025-12-26
Read more

บทที่ 3 คุณคนสวยของขาด

@โรงแรมPKภายในห้องสวีทหรูของโรงแรมระดับห้าดาว ตั้งแต่เปิดประตูเข้ามาก็สัมผัสได้กับความหรูหราและเป็นส่วนตัว มีโซฟากำมะหยี่เนื้อนุ่มขนาดใหญ่กลางห้อง โคมไฟคริสตัสระย้าประดับเพดาน เพิ่มประกายแสงอบอุ่นยามค่ำคืน ด้านในเป็นเตียงคิงไซส์ปูผ้าลินินสีขาสสะอาดตา พร้อมหมอนหนานุ่มหลายใบเรียงอย่างสวยงาม หัวเตียงเป็นสีน้ำตาลเข้มตัดกับผนังลายโมเดิร์นไวน์ นั่งไขว่ห้างบนโซฟากำมะหยี่ตัวใหญ่ มือเล็กถือแก้วคริสตัลขึ้นระดับสายตา ปลายนิ้วเรียวประคองก้านแก้วอย่างแผ่วเบา ก่อนจะหมุนข้อมือเล็กน้อยให้ของเหลวสีแดงเข้มเคลื่อนไหวเป็นวงในแก้วไวน์ไหลวนช้าๆ เกาะผนังแก้วเป็นลายโค้งเบาๆ กลิ่นหอมละมุนลอยขึ้นมาแตะจมูก ก่อนที่ปากเล็กจิ้มลิ้มจะชิมลิ้มรสของไวน์รสดีในแก้วโชแปงนั่งมองการกระทำของเธออยู่พักหนึ่ง เธอดูเป็นผู้หญิงที่มีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก เหมือนจะแอบมีความดื้อนิดๆ ในความมั่นใจนั้น ทั้งสายแววตาและคำพูดมีเสน่ห์ดึงดูดจนเขาไม่สามารถละสายตาได้เลย ก่อนจะเอ่ยถามในสิ่งที่สงสัยตั้งแต่เจอหน้าเธอครั้งแรก“คุณไม่มีแฟนเหรอครับ?” คำถามอาจจะดูเสียมารยาทแต่เขาก็ได้เอ่ยมันออกไปแล้ว ที่ถามไม่ใช่อะไรก็แค่อยากรู้ว่าทำไมเธอก็ดูห
last updateLast Updated : 2025-12-26
Read more

บทที่ 4 ผิดคน

เช้าวันต่อมา@คอนโดVPKแสงแดดอ่อนๆ ยามสายลอดผ่านผ้าม่านโปร่งสีขาวบางเข้ามาทาบลงบนพื้นห้อง เติมประกายอบอุ่นให้กับห้องที่ถูกตกแต่งไว้ด้วยโทรสีขาวสะอาดตา เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นเรียบง่ายและถูกจัดวางอย่างลงตัว เตียงนอนคิงไซส์กับผ้าปูสีขาวสะอาดตาอากาศในห้องอบอวลด้วยกลิ่นหอมจางๆ จากเครื่องพ่นอโรมาที่ตั้งอยู่มุมห้อง กลิ่นละมุนของดอกไม้อ่อนๆ ถูกพัดซึมเข้าไปในบรรยากาศ ทำให้เกิดความรู้สึกผ่อนคลายและนุ่มนวลบนเตียงนอนนุ่มฟู ร่างบางที่นอนเอนกายซุกผ้าห่มผืนหนาด้วยชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินตัวบาง ผมยาวสวยยุ่งสยายไปกับหมอนใบใหญ่ ใบหน้าสวยนิ่งสงบเหมือนกำลังหลับลึกในห้วงความฝัน แต่ก็ต้องตื่นจากภวังค์เพราะเสียงเตือนข้อความเข้ารัวๆ จากโทรศัพท์เครื่องหรูที่อยู่บนโต๊ะโคมไฟใกล้หัวเตียงใบหน้าสวยยู่จากการโดนรบกวน คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันจนผูกปม มือเรียวเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ตัวต้นเหตุมาเปิดดูดวงตาที่เคยหรี่รับแสงกลับเบิกกว้างในทันทีเมื่อเห็นข้อความจากเพื่อนสนิทJaokhun : คุณเวณิกา ให้นัดเด็กไว้แต่ไม่มาคือไร?Jaokhun : อย่าบอกนะว่าแกป๊อดJaokhun : ไม่ใจนี่หว่าเพื่อนรัก รอบหน้าไม่หาให้แล้วนะเว้ยเด็กมันก็อุส่าห์รอJaokh
last updateLast Updated : 2025-12-26
Read more

บทที่5 พบเจอ

2 เดือนผ่านไป @ห้องทำงานชั้น25 โรงพยาบาลวิวัฒนกุลชัย “ไงไวน์เตรียมเอกสารกับข้อมูลที่ฝั่งนั้นขอคร่าวๆ ไว้พร้อมรึยัง?” เวกัสละสายตาจากหน้าจอไอแพดตรงหน้า มองไปยังน้องสาวฝาแฝดที่นั่งอยู่ที่โซฟารับรองตัวยาว “เรียบร้อยค่ะคุณเวทัศน์ นี่เวณิกานะคะไม่เคยพลาดอยู่แล้วค่ะ” น้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำผสมปนความขี้เล่น ดวงตาคู่สวยมองใบหน้าพี่ชายฝาแฝดอย่างบอกเป็นนัยว่าเธอระดับไหนแล้วเรื่องแค่นี้ไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน “จ้า… คุณเวณิกา” น้ำเสียงล้อเลียนพร้อมใบหน้าและสายตากวนๆ ของเวกัสทำเอาไวน์อดที่จะทำหน้ายู่ใส่ไม่ได้เพราะความหมั่นใส้ ไวน์ยกแขนเรียวขึ้นมองนาฬิกาเรือนหรูเพื่อดูเวลา “แล้วพร้อมรึยังคะพี่เวย์ อีกครึ่งชั่วโมงก็ได้เวลาแล้ว” “ฉันเคยไม่พร้อมเหรอ?” นี่แหละฝาแฝดที่คลานตามกันออกมา ยียวนกวนประสาทเก่ง บัฟกัน แกล้งกันบ้างบางเวลา เวกัสจะออกแนวเงียบขรึมจิกกัดเก่งปากร้ายใจดีแต่โคตรรักน้องมากๆ ไวน์เองเป็นแนวดื้อสุดโต่งคิดอะไรพูดแบบนั้นมองภายนอกดูเหมือนเธอเป็นคนที่แข็งแกร่งแต่ใครจะรู้ว่าเธอโคตรจะอ่อนแอและอ่อนไหวในบางมุม “งั้นก็เชิญค่ะ ห้องประชุมพร้อมแล้ว” มือเล็กผายไปทางประตูห้องทำงาน เธอทำท่าทางประหนึ่งว
last updateLast Updated : 2025-12-30
Read more

บทที่6 ไงครับพี่คนสวย

หลังจากการประชุม Kick-off Meeting จบลง โชแปงในฐานะหัวหน้าโปรเจกต์จึงลุกขึ้นกล่าวปิดการประชุม “Thank you for your time today. We look forward to working closely with you and your team. Together, we will make this Smart Hospital project a success.” [“ขอบคุณสำหรับเวลาวันนี้ครับ เราหวังว่าจะได้ทำงานร่วมกับทีมของคุณอย่างใกล้ชิด และทำให้โครงการ Smart Hospital นี้ประสบความสำเร็จไปด้วยกันครับ”] บรรยากาศในห้องคลายตัวลง ทุกคนเริ่มเก็บเอกสาร ปิดโน้ตบุ๊ก และทยอยลุกขึ้นออกไปทีละกลุ่ม เสียงเก้าอี้เลื่อนดังแผ่ว ๆ คลอไปกับเสียงทักทายและคำอำลาสั้น ๆ ของทีมงานทั้งสองฝ่าย จนกระทั่ง… ประตูห้องประชุมปิดลง ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ตอนนี้เหลือเพียง ไวน์ เวกัส โชแปง ที่ยังคงนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกัน สายตาของโชแปงจับจ้องมายังหญิงสาวโดยไม่หลบเลี่ยง ขณะที่ไวน์เองก็เก็บเอกสารกำลังจะเตรียมลุกออกจากห้องประชุมเพราะรู้สึกว่าโดนสายตาของเด็กตรงข้ามจับจ้องนานเกินไปตั้งแต่เริ่มประชุมมา ไม่ว่าจะมั่นใจในตัวเองขนาดไหนโดนจ้องนานๆ มันก็มีสั่นคลอนกันบ้างล่ะ แล้วอีกอย่างเธอก็ยังไม่พร้อมจะเผชิญหน้ากับเขาสักเท่าไหร่หรอก เพ
last updateLast Updated : 2025-12-30
Read more

บทที่ 7 เสี่ยวเจี๋ยเจีย

ช่วงค่ำ @JK Club โซน VVIP เสียงดนตรีสากลบีทหนักคลอเบาๆ ในคลับที่ตกแต่งด้วยความลักชัวรี เหล่าบรรดานักธุรกิจและไฮโซทั้งหลาย ต่างเข้ามาสังสรรค์และเจรจาพูดคุยธุรกิจที่นี่เพราะให้ความเป็นส่วนตัว เพราะผู้เข้ามาได้ต้องมีบัตรสมาชิกของคลับเท่านั้น ซึ่งการจะเป็นสมาชิกได้ต้องได้รับการพิจารณาจากเจ้าของคลับเป็นอย่างดี ที่มุมส่วนตัวของเจ้าขุนและเหล่าเพื่อนสนิทตอนนี้มีเพียงบุรุษหนุ่มสี่คนที่นั่งดื่มด่ำบรรยากาศและสนทนากันตามประสาชายหนุ่ม “ไงตี๋น้อย......ทำงานวันแรก” เสียงทุ้มเอ่ยถามมือหนายกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบ ขาเรียวยาวยกขึ้นไขว่ห้างนั่งอยู่บนโซฟาหนังเนื้อดีตัวยาวฝั่งตรงข้ามน้องชายลูกพี่ลูกน้อง “ก็ดีครับเฮีย” เครื่องหน้าคมคายยกยิ้มขึ้นบางๆ ดวงตาสีนิลมองไปยังเจ้าขุนที่นั่งเอนกายพิงโซฟาอย่างอารมณ์ดี “ดี...จนยัยไวน์หงุดหงิดอยากเปลี่ยนพาร์ทเนอร์เลยล่ะ” เวกัสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดขำพลางมองไปยังโชแปงที่นั่งอมยิ้มเมื่อได้ยินประโยคที่ไม่คิดว่า พี่คนสวยจะไปเสนอความคิดนี้กับพี่ชายของเธอ “ดีแล้วทำไมอยากเปลี่ยน..มีปัญหาอะไรรึเปล่า?” ภีม ชายหนุ่มที่ปกติไม่ค่อยจะพูดสักเท่าไหร่ เอ่ยขึ้นเพราะปกติไม่เคยเห็นเพื่
last updateLast Updated : 2025-12-30
Read more

บทที่ 8 เพื่อนร่วมชั้น

แล้วไหนธุระของนาย?”“เรียบร้อยแล้วครับ”“เรียบร้อย? ..นายยังไม่ได้พูดเรื่องงานกับฉันสักคำเลยนะ”“ก็นั่นไงครับเรื่องงาน” นิ้วเรียวชี้ไปยังโทรศัพท์ของเธอ“นี่นายกวนฉันเหรอ ฉันไม่ตลกนะเล่นเป็นเด็กไปได้” เธอบ่นอุบอิบในลำคอแต่ก็ไม่พ้นหูของเขาไปได้ ไอ้คำว่า เด็ก มันทำให้เขารู้สึกไม่ชอบใจสักเท่าไหร่ เขาไม่ชอบที่คนส่วนใหญ่ชอบเอาเรื่องอายุมากล่าวอ้างเกี่ยวกับการกระทำร่างสูงหยัดกายขึ้นยืนก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะทำงาน ตรงไปหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มือหนาหมุนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ให้หันหน้ามาหาเขา“ผมไม่ใช่เด็ก แล้วผมก็ไม่ได้เล่น” แขนแกร่งสองข้างวางค้ำพนักวางแขนเก้าอี้กักขังคนตัวเล็กเอาไว้ เครื่องหน้าคมคายโน้มลงไปหาเธอจนระยะห่างใบหน้าเหลือแค่คืบ ความใกล้ชิดระยะอันตรายทำเอาหัวใจดวงน้อยของเธอเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ“นะ...นี่โชแปง อย่ารุ่มร่ามกับพี่นะ” ไวน์เอ่ยปรามเสียงกระท่อนกระแท่น เมื่อกลิ่นน้ำหอมผสมกับกลิ่นกายของเขาลอยเข้าไปในโสตประสาท ไหนจะสายตาคมที่เอาแต่จ้องมองเธอไม่ละไปไหนนั่นอีก“แค่นี้เรียกรุ่มร่าม?” คิ้วหนาเลิกขึ้นพร้อมคำถาม“…..”“คืนนั้นทั้งจูบ ทั้งดูด ทั้งเลีย ไม่รุ่มร่ามกว่านี้เหร
last updateLast Updated : 2025-12-31
Read more

บทที่ 9 เจี๋ยเจียหว่านอัน

“เขินเหรอครับ ก็เห็นกันมาหมดทุกซอกทุกมุมแล้วนี่นา” เขายกมือขึ้นเอามือท้าวศีรษะกับพนักโซฟา พลาทอดสายตาจ้องมองใบหน้าสวยที่แดงระเรื่อลามไปถึงใบหูขาว ยิ่งเห็นพี่คนสวยเสียอาการยิ่งทำให้เขาชอบใจอยากแกล้งอีก อยากทำให้เธอเขินอีกเพราะมันดูน่ารัก น่าหยิกมากแก้มแดงๆ นั่นน่าหอมสักฟอด...ไหนจะปากเล็กๆ ที่ชอบเถียงชอบไล่นั่นอีก....น่าจูบหนักๆ สักทีสองที....“ไม่เห็นต้องเขิน ไม่เห็นจะมีไรดีก็งั้นๆ แหละ”แขนเรียวยกขึ้นกอดอกแน่น พร้อมเบือนหน้าหนีสายตามองไปทางอื่นเพราะกลัวเสียอาการมากไปกว่านี้นั่นไงปากเล็กๆ นั่นเถียงไปเรื่อยอีกละ….จูบให้ปากเปื่อยสักทีดีมั้ยเนี่ย!!....“อืมมมม...งั้นๆ แต่ก็ครางไม่หยุดสินะครับ”เถียงมาเถียงกลับไม่โกง เขาเป็นลูกคนเล็กพี่ชายตามใจเตี่ยกับม๊าตามใจตลอดเรื่องอะไรที่เขาจะยอมกันเล่าถึงจะเป็นพี่คนสวยก็เหอะ“อะ..ไอ่เด็กลามก” มือเล็กฟาดลงที่แขนแกร่งอย่างสุดแรง จนคนโดนตีถึงกับสะดุ้งโหยง มือหนารีบคว้าแขนเล็กไว้ทันทีก่อนจะดึงร่างบางเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด“ปะ...ปล่อยนะ” ปากเล็กประท้วงเมื่อโดนสองแขนแกร่งโอบรัดแน่นขึ้น ใบหน้าสวยซุกลงกับอกแกร่งอย่างเลี่ยงไม่ได้ กลิ่นครีมอาบน้ำอ่อนๆ จากตั
last updateLast Updated : 2025-12-31
Read more

บทที่ 10 แล้วพี่ล่ะชอบอะไร

“แล้วมีธุระอะไรแต่เช้ารีบพูดมา”“ผมอยากไปสนามยิงธนูแต่ผมไม่รู้จักเส้นทาง”พลางยื่นจอสมาร์ทโฟนให้คนข้างๆ ดูสถานที่ๆ ต้องการไป“ก็เรียกแกร็ปสิง่ายจะตาย จะมาบอกฉันทำไม”“ผมคิดว่าเจี๋ยเจียจะมีน้ำใจ เห็นใจคนต่างบ้านต่างเมืองอย่างผมสะอีก ภาษาไทยผมก็ไม่แข็งแรง ไหนจะเส้นทางก็ไม่รู้จักรถก็ไม่มี”อ่า....เด็กนี่มันเอาเรื่องความมีน้ำใจมาอ้างอีกแล้วนี่คงไม่ได้หลอกด่าว่าเธอไม่มีน้ำใจหรอกนะโชแปงชักแม่น้ำทั้งห้า หยิบยกเหตุผลมากมายมาอ้างแต่ทว่ามันก็มีความจริงอยู่ไม่น้อย เพราะว่าเขามาทำงานที่ไทยแค่6-10เดือนเท่านั้น จึงไม่จำเป็นต้องซื้อรถขับเพราะมีรถรับส่งอยู่แล้วระหว่างการเดินทางไปทำงาน แต่ว่าเขาเองก็ไม่อยากจะรบกวนพนักงานขับรถในวันหยุดสักเท่าไหร่ถึงจะรบกวนได้เต็มที่ก็เถอะถึงแม้ว่าเขาจะพูดภาษาไทยได้แต่ว่าเขาก็ไม่ได้อ่านภาษาไทยออกไปสะหมด เพราะว่าเขาเติบโตที่ฮ่องกง ภาษาส่วนใหญ่ที่ใช้ก็จะเป็นอังกฤษ จีนกลาง กวางตุ้ง พูดภาษาไทยเฉพาะอยู่กับม๊าแค่นั้นเองเอาจริงๆ ก็อยากใช้เวลากับพี่คนสวยนั่นแหละ“นี่นายกำลังว่าฉันแล้งน้ำใจ?”“เปล่านี่ครับ แค่อธิบายเหตุผล เพราะเฮียเวย์บอกว่ามีอะไรให้บอกพี่ได้เลย คนกันเองไม่ต
last updateLast Updated : 2025-12-31
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status