All Chapters of สะดุดรักพี่คนสวย: Chapter 1 - Chapter 10

ห้องทำงานชั้น 25 ของโรงพยาบาลวิวัฒนกุลชัย ภายในห้องตกแต่งสไตล์โมเดิร์นลักชัวรี ผนังด้านนึงกรุด้วยกระจกใสบานใหญ่จากเพดานจรดพื้น มองเห็นวิวตึกสูงของเมืองและวิวสวนแนวตั้งสีเขียวขจีที่ถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบ เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นถูกจัดวางในตำแหน่งที่เหมาะสมแก่การใช้งานของเจ้าของห้อง แสงแดดยามบ่ายสาดส่องผ่านกระจกใสบานใหญ่เข้ามาในตัวห้องกระทบลงบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่มีสองผู้บริหารนั่งอยู่“ไง ทำหน้าแบบนั้นน้ำตาลตกรึไง?”เวกัส หมอหนุ่มพี่ชายฝาแฝดที่เงยหน้าจากเอกสารตรงหน้า เหลือบมองหน้าน้องสาวที่นั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงาน กำลังนั่งทำหน้างอคอหัก เหมือนปลาทูแม่กลอง เลยอดที่จะเอ่ยแซวไม่ได้“แค่เซ็งๆ” ไวน์ น้องสาวฝาแฝดผู้มีใบหน้าหวานละมุน ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนแพขนตายาวเรียงสวย จมูกเล็กโด่งเชิดรั้น กลีบปากเล็กอวบอิ่มสีแดงเชอร์รี่ ผิวขาวอมชมพู ตัดกับผมยาวสีน้ำตาลอ่อน เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดเนือยๆ“นึกว่าคิดถึงแฟนเก่าคนโปรดอยู่ซะอีก” ยักคิ้วหนาขึ้นพร้อมทำหน้าตายียวนกวนประสาท การได้แกล้งได้แหย่น้องเป็นอะไรที่เวกัสชอบมาก“คนเปรตสิไม่ว่า!!” ก็จะไม่เปรตได้ไง นึกแล้วก็แค้น‘ไอ้พี่ภู’ สารเลวสุดๆ เธอตั

@โรงแรมPKภายในห้องสวีทหรูของโรงแรมระดับห้าดาว ตั้งแต่เปิดประตูเข้ามาก็สัมผัสได้กับความหรูหราและเป็นส่วนตัว มีโซฟากำมะหยี่เนื้อนุ่มขนาดใหญ่กลางห้อง โคมไฟคริสตัสระย้าประดับเพดาน เพิ่มประกายแสงอบอุ่นยามค่ำคืน ด้านในเป็นเตียงคิงไซส์ปูผ้าลินินสีขาสสะอาดตา พร้อมหมอนหนานุ่มหลายใบเรียงอย่างสวยงาม หัวเตียงเป็นสีน้ำตาลเข้มตัดกับผนังลายโมเดิร์นไวน์ นั่งไขว่ห้างบนโซฟากำมะหยี่ตัวใหญ่ มือเล็กถือแก้วคริสตัลขึ้นระดับสายตา ปลายนิ้วเรียวประคองก้านแก้วอย่างแผ่วเบา ก่อนจะหมุนข้อมือเล็กน้อยให้ของเหลวสีแดงเข้มเคลื่อนไหวเป็นวงในแก้วไวน์ไหลวนช้าๆ เกาะผนังแก้วเป็นลายโค้งเบาๆ กลิ่นหอมละมุนลอยขึ้นมาแตะจมูก ก่อนที่ปากเล็กจิ้มลิ้มจะชิมลิ้มรสของไวน์รสดีในแก้วโชแปงนั่งมองการกระทำของเธออยู่พักหนึ่ง เธอดูเป็นผู้หญิงที่มีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก เหมือนจะแอบมีความดื้อนิดๆ ในความมั่นใจนั้น ทั้งสายแววตาและคำพูดมีเสน่ห์ดึงดูดจนเขาไม่สามารถละสายตาได้เลย ก่อนจะเอ่ยถามในสิ่งที่สงสัยตั้งแต่เจอหน้าเธอครั้งแรก“คุณไม่มีแฟนเหรอครับ?” คำถามอาจจะดูเสียมารยาทแต่เขาก็ได้เอ่ยมันออกไปแล้ว ที่ถามไม่ใช่อะไรก็แค่อยากรู้ว่าทำไมเธอก็ดูห

2 เดือนผ่านไป @ห้องทำงานชั้น25 โรงพยาบาลวิวัฒนกุลชัย “ไงไวน์เตรียมเอกสารกับข้อมูลที่ฝั่งนั้นขอคร่าวๆ ไว้พร้อมรึยัง?” เวกัสละสายตาจากหน้าจอไอแพดตรงหน้า มองไปยังน้องสาวฝาแฝดที่นั่งอยู่ที่โซฟารับรองตัวยาว “เรียบร้อยค่ะคุณเวทัศน์ นี่เวณิกานะคะไม่เคยพลาดอยู่แล้วค่ะ” น้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำผสมปนความขี้เล่น ดวงตาคู่สวยมองใบหน้าพี่ชายฝาแฝดอย่างบอกเป็นนัยว่าเธอระดับไหนแล้วเรื่องแค่นี้ไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน “จ้า… คุณเวณิกา” น้ำเสียงล้อเลียนพร้อมใบหน้าและสายตากวนๆ ของเวกัสทำเอาไวน์อดที่จะทำหน้ายู่ใส่ไม่ได้เพราะความหมั่นใส้ ไวน์ยกแขนเรียวขึ้นมองนาฬิกาเรือนหรูเพื่อดูเวลา “แล้วพร้อมรึยังคะพี่เวย์ อีกครึ่งชั่วโมงก็ได้เวลาแล้ว” “ฉันเคยไม่พร้อมเหรอ?” นี่แหละฝาแฝดที่คลานตามกันออกมา ยียวนกวนประสาทเก่ง บัฟกัน แกล้งกันบ้างบางเวลา เวกัสจะออกแนวเงียบขรึมจิกกัดเก่งปากร้ายใจดีแต่โคตรรักน้องมากๆ ไวน์เองเป็นแนวดื้อสุดโต่งคิดอะไรพูดแบบนั้นมองภายนอกดูเหมือนเธอเป็นคนที่แข็งแกร่งแต่ใครจะรู้ว่าเธอโคตรจะอ่อนแอและอ่อนไหวในบางมุม “งั้นก็เชิญค่ะ ห้องประชุมพร้อมแล้ว” มือเล็กผายไปทางประตูห้องทำงาน เธอทำท่าทางประหนึ่งว

ช่วงค่ำ @JK Club โซน VVIP เสียงดนตรีสากลบีทหนักคลอเบาๆ ในคลับที่ตกแต่งด้วยความลักชัวรี เหล่าบรรดานักธุรกิจและไฮโซทั้งหลาย ต่างเข้ามาสังสรรค์และเจรจาพูดคุยธุรกิจที่นี่เพราะให้ความเป็นส่วนตัว เพราะผู้เข้ามาได้ต้องมีบัตรสมาชิกของคลับเท่านั้น ซึ่งการจะเป็นสมาชิกได้ต้องได้รับการพิจารณาจากเจ้าของคลับเป็นอย่างดี ที่มุมส่วนตัวของเจ้าขุนและเหล่าเพื่อนสนิทตอนนี้มีเพียงบุรุษหนุ่มสี่คนที่นั่งดื่มด่ำบรรยากาศและสนทนากันตามประสาชายหนุ่ม “ไงตี๋น้อย......ทำงานวันแรก” เสียงทุ้มเอ่ยถามมือหนายกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบ ขาเรียวยาวยกขึ้นไขว่ห้างนั่งอยู่บนโซฟาหนังเนื้อดีตัวยาวฝั่งตรงข้ามน้องชายลูกพี่ลูกน้อง “ก็ดีครับเฮีย” เครื่องหน้าคมคายยกยิ้มขึ้นบางๆ ดวงตาสีนิลมองไปยังเจ้าขุนที่นั่งเอนกายพิงโซฟาอย่างอารมณ์ดี “ดี...จนยัยไวน์หงุดหงิดอยากเปลี่ยนพาร์ทเนอร์เลยล่ะ” เวกัสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดขำพลางมองไปยังโชแปงที่นั่งอมยิ้มเมื่อได้ยินประโยคที่ไม่คิดว่า พี่คนสวยจะไปเสนอความคิดนี้กับพี่ชายของเธอ “ดีแล้วทำไมอยากเปลี่ยน..มีปัญหาอะไรรึเปล่า?” ภีม ชายหนุ่มที่ปกติไม่ค่อยจะพูดสักเท่าไหร่ เอ่ยขึ้นเพราะปกติไม่เคยเห็นเพื่

“เขินเหรอครับ ก็เห็นกันมาหมดทุกซอกทุกมุมแล้วนี่นา” เขายกมือขึ้นเอามือท้าวศีรษะกับพนักโซฟา พลาทอดสายตาจ้องมองใบหน้าสวยที่แดงระเรื่อลามไปถึงใบหูขาว ยิ่งเห็นพี่คนสวยเสียอาการยิ่งทำให้เขาชอบใจอยากแกล้งอีก อยากทำให้เธอเขินอีกเพราะมันดูน่ารัก น่าหยิกมากแก้มแดงๆ นั่นน่าหอมสักฟอด...ไหนจะปากเล็กๆ ที่ชอบเถียงชอบไล่นั่นอีก....น่าจูบหนักๆ สักทีสองที....“ไม่เห็นต้องเขิน ไม่เห็นจะมีไรดีก็งั้นๆ แหละ”แขนเรียวยกขึ้นกอดอกแน่น พร้อมเบือนหน้าหนีสายตามองไปทางอื่นเพราะกลัวเสียอาการมากไปกว่านี้นั่นไงปากเล็กๆ นั่นเถียงไปเรื่อยอีกละ….จูบให้ปากเปื่อยสักทีดีมั้ยเนี่ย!!....“อืมมมม...งั้นๆ แต่ก็ครางไม่หยุดสินะครับ”เถียงมาเถียงกลับไม่โกง เขาเป็นลูกคนเล็กพี่ชายตามใจเตี่ยกับม๊าตามใจตลอดเรื่องอะไรที่เขาจะยอมกันเล่าถึงจะเป็นพี่คนสวยก็เหอะ“อะ..ไอ่เด็กลามก” มือเล็กฟาดลงที่แขนแกร่งอย่างสุดแรง จนคนโดนตีถึงกับสะดุ้งโหยง มือหนารีบคว้าแขนเล็กไว้ทันทีก่อนจะดึงร่างบางเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด“ปะ...ปล่อยนะ” ปากเล็กประท้วงเมื่อโดนสองแขนแกร่งโอบรัดแน่นขึ้น ใบหน้าสวยซุกลงกับอกแกร่งอย่างเลี่ยงไม่ได้ กลิ่นครีมอาบน้ำอ่อนๆ จากตั