เหม่ยอันเงยหน้าขึ้น สบตาพระสนมฮุ่ยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความงุนงงและสงสาร“ทูลฝ่าบาท... หม่อมฉันไม่เข้าใจเลยเพคะ ว่าพระสนมฮุ่ยกำลังกล่าวถึงเรื่องอันใด”“อย่ามาตอแหล!” พระสนมฮุ่ยกรีดร้อง“เมื่อคืนเจ้าอยู่กับชู้ที่โรงเก็บฟืน ข้าเห็นกับตา!”เหม่ยอันเลิกคิ้วเรียวงามเล็กน้อย แววตาฉายแววฉงนสนเท่ห์“คบชู้ที่โรงเก็บฟืน? พระสนมทรงจำผิดกระมัง... เมื่อคืน หม่อมฉันถวายการปรนนิบัติองค์หญิงเจาหยางอยู่ตลอดทั้งคืน... จริงหรือไม่เพคะ องค์หญิง”สายตาทุกคู่พุ่งตรงไปยังสตรีสูงศักดิ์ข้างบัลลังก์ องค์หญิงเจาหยางวางพัดลงช้าๆ ริมฝีปากแต้มรอยยิ้มบางเบาที่อ่านไม่ออก“ทูลเสด็จพี่... เหม่ยอันอยู่ช่วยข้าคัดลอกพระสูตรในห้องบรรทม ตั้งแต่ยามโหย่วจวบจนรุ่งสาง ข้ามิเห็นนางก้าวเท้าออกจากตำหนักแม้แต่ครึ่งก้าว”สุรเสียงขององค์หญิงหนักแน่นดุจขุนเขา“หรือพระสนมฮุ่ยกำลังจะบอกว่า... สายตาของข้าฝ้าฟางจนมองคนผิดไป?”วาจานั้นหนักอึ้งจนพระสนมฮุ่ยหน้าซีดเผือด ยิ่งเมื่อหัวหน้าหมอหลวงก้าวออ
آخر تحديث : 2026-05-08
