Semua Bab หลุมพรางร้อยรัก: Bab 21 - Bab 30

“เจ้าอยากแวะร้านขนมตระกูลอิ่นหรือ” ไป๋ซู่ซินเห็นไป๋อวี้หลันจ้องร้านตระกูลอิ่นก็เอ่ยถามขึ้น “เอ๊ะ นั่นไม่ใช่จิ้งเอ๋อกับซวนเอ๋อหรอกหรือ” ไป๋ซู่ซินเอ่ยถามด้วยความสงสัย เมื่อมองผ่านหน้าต่างรถม้าไปแล้วเห็นร่างบางของไป๋เสวี่ยจิ้งกับไป๋อี้ซวน “พวกนางมาทำอะไรแถวนี้”เสี่ยวจี๋เอ๋อกับไป๋อวี้หลันต่างเลือกที่จะเงียบทั้งคู่ เรื่องบางเรื่องก็ไม่ควรที่จะเอ่ยปากออกมา ทั้งสองต่างก็รู้ดีว่าไป๋เสวี่ยจิ้งกับไป๋อี้ซวนนั้นจะต้องมาหาอิ่นเมิ่งเป็นแน่รถม้าหรูหราของตระกูลไป๋จอดลงที่หน้าร้านแพรพรรณในที่สุด ไป๋อวี้หลันก้าวลงมาจากรถม้าด้วยใบหน้าตื่นเต้น ตั้งแต่มาถึงเมืองหลวงนี่คือครั้งแรกที่นางได้ออกมาจากคฤหาสน์ไกลขนาดนี้ฝั่งตรงข้ามร้านแพรพรรณนั้นคือหอจี๋ฮวา ที่มีอาหารเลื่องชื่อมากมาย เสี่ยวจี๋เอ๋อยังท้าทายไป๋อวี้หลันว่านางไม่มีทางที่จะลืมรสชาติของเนื้อย่างน้ำผึ้งไปได้แน่นอน…นางจะไปจำได้ได้อย่างไรว่ามันมีรสชาติแบบไหน ในเมื่อนางไม่ใช่ไป๋อวี้หลันคนเดิมนี่นาขณะเดียวกันนั้นบนชั้นสองของหอจี๋ฮวา บุรุษร่างสูงที่แต่งตัวด้วยชุดสีขาวสองคน กำลังมองลงมายังกลุ่มหญิงสาวทั้งสี่ที่เพิ่งจะก้าวเท้าลงจากรถม้า และเดินเข้าไปในร้า

หลังจากที่กลับมาจากหอจี๋ฮวา เห็นได้ชัดว่าไป๋ซู่ซินนั้นเงียบลงไปถนัดตา ไป๋อวี้หลันเองก็ได้แต่ทอดถอนใจ ทำอย่างไรได้เล่า ในเมื่องานแต่งงานได้จัดเตรียมแล้วแน่นอนว่าไป๋ซู่ซินคงไม่คิดว่านางจะได้มีโอกาสเจอบุรุษคนอื่นอีก การพบกันของไป๋ซู่ซินกับจอมมารวังเมฆาอัคคีที่มีนามว่าเสวียนหมิงครั้งนี้ ทำให้ไป๋ซู่ซินกำลังนึกเสียใจอยู่กระมังไป๋อวี้หลันมองออกตอนนี้ไป๋ซู่ซินคงจะมองเห็นเสวียนหมิงคนนั้นเป็นเช่นดังวีรบุรุษ หากจะดูจากที่นางไม่ได้มีท่าทีเกรงกลัวเขาเลยเมื่อครู่ ทั้งที่นางเคยเล่าให้ไป๋อวี้หลันฟังด้วยตัวเองว่าเขาโหดเหี้ยมเพียงใด…จะเรียกได้ว่านางหลงรักเสวียนหมิงตั้งแต่แรกพบเลยก็ได้ขณะเดียวกันจั่วจินเหิงที่ปลอมตัวเป็นเสวียนหมิงก็เดินออกมาจากห้องพิเศษด้านบนหอจี๋ฮวา ด้านหลังของเขาคือบุรุษผู้ที่เกือบขี่ม้าเหยียบไป๋ซู่ซินเมื่อครู่ ทั้งสองยังคงยืนจ้องมองกลุ่มหญิงสาวทั้งสี่คนก้าวขึ้นรถม้า “เจ้าทำได้ดีมาก”“ขอรับท่านผู้คุมกฎ แต่ว่าข้าน้อยไม่เข้าใจเลยว่าท่านจ้าวไยจึงต้องให้ท่านแสร้งหว่านเสน่ห์คุณหนูไป๋ด้วย”“ท่านจ้าววังทำอะไรย่อมต้องมีเหตุผล อย่าได้ตั้งคำถามนี้ต่อหน้าเขาอีก หาไม่แล้วตะเกียงชีวิตของเจ้าจะ

“จะพูดแบบนั้นก็ไม่ผิด”“เช่นนั้นท่านรู้หรือไม่เขาเป็นคนเช่นไร อย่างเช่นนิสัยใจคออะไรทำนองนี้”“เจ้าถามถึงเขาทำไม” เสวียนหมิงขมวดคิ้ว เขาให้สงสัยนักว่าจั่วจินเหิงทำอะไรนอกเหนือจากคำสั่งเขาหรือเปล่า เขาสั่งให้จั่วจินเหิงหาทางเข้าใกล้ไป๋ซู่ซิน แต่ทำไมไป๋อวี้หลันจึงได้มีท่าทีสนอกสนใจในตัวอีกฝ่ายแทน“เขามีผู้หญิงมากมายจริงหรือ”“หรือว่าเจ้าสนใจเขา”“ใช่น่ะสิ เอ้ย ไม่ใช่” ไป๋อวี้หลันหันมามองเขาแล้วขมวดคิ้ว“ตกลงว่าใช่หรือไม่ใช่กันแน่” เสียงเย็นๆ เอ่ยถามขึ้น“สนใจน่ะใช่ แต่ไม่ใช่ในแบบที่ท่านคิด เพียงแต่ได้ยินสาวใช้เล่าให้ฟังว่าเขาเป็นคนโหดเหี้ยมจริงหรือไม่”“ก็คงจะจริงกระมัง เขาเป็นจอมมารเจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า”“จอมมาร…นั่นสินะ” ไป๋อวี้หลันพยักหน้า“คุณหนูเจ้าคะ” เสียงเสี่ยวจี๋เอ๋อเรียกอยู่หน้าห้องทำให้ไป๋อวี้หลันขมวดคิ้ว“มีอะไร” หญิงสาวฉุดแขนเสื้อของเขาเอาไว้เกรงว่าเขาจะหายไปอีก“นายท่านเรียกหาเจ้าค่ะ”“เดี๋ยวข้าจะออกไป เจ้าไม่ต้องเข้ามา” ไป๋อวี้หลันหันกลับมาหาเสวียนหมิงอีกครั้ง“แล้วนี่ท่านพักอยู่ที่ไหน ข้าจะเจอท่านอีกหรือไม่ ข้าจะหาท่านเจอได้อย่างไร”“ทำไมหรือ”“ก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอก ข้าแ

ไป๋ซู่ซินจึงได้แต่ก้มหน้าลงด้วยความละอาย แต่กระนั้นนางก็ยังยินดีที่อย่างน้อยวันนี้นางก็ได้พบและพูดคุยกับเขา เพราะหากจะมองตามความเป็นจริงแล้ว เขาเป็นถึงจอมมารผู้ที่คนทั่วแคว้นต่างก็กล่าวขานถึง อย่าว่าแต่การพูดคุยแบบนี้เลย แม้แต่จะพบหน้าเขาก็ยังเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แล้วนางยังจะหวังอะไรไปกว่านี้เล่าข่าวลือที่โหมสะพัดสองวันที่ผ่านมานี้ กลายเป็นประเด็นร้อนที่ทำให้ตระกูลไป๋ไม่สามารถนิ่งดูดายได้ แน่นอนว่าด้วยความช่วยเหลือของเสี่ยวจี๋เอ๋อและเสี่ยวชุน ทำให้การปล่อยข่าวเป็นไปได้อย่างราบรื่น หากจะปล่อยข่าวลือในเมืองหลวง แน่นอนว่าไม่มีใครสามารถทำได้ดีเท่าสาวใช้อีกแล้ว เพราะพวกนางมีหน้าที่ออกมาจ่ายตลาด ทั้งยังได้มีโอกาสมาพบปะกับพ่อค้าแม่ค้าการประชุมในตระกูลเกิดขึ้นอีกครั้ง ทว่าบรรยากาศกลับเคร่งเครียดมากกว่าเดิม ไป๋ซู่ซินที่กำลังนั่งก้มหน้าอยู่ที่กลางห้องโถงเงียบๆทำให้นางดูอ่อนแอยิ่ง ข้างๆ นางยังมีหีบของหมั้นมากมายวางอยู่หีบพวกนี้ถูกส่งมาจากวังเมฆาอัคคี!!ไป๋จินเป่านั่งกุมขมับอยู่เก้าอี้กลางห้องโถงเงียบๆ ทุกคนในตระกูลไป๋เห็นเขามีใบหน้าเคร่งเครียดก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาเพียงคำ ไป๋อวี้หลันกับไป

“ดี” เสวียนหมิงยิ้ม ทว่าความหมายของคำที่จั่วจินเหิงได้ยินจากน้ำเสียงของเสวียนหมิง กลับตรงกันข้ามกับคำว่า ‘ดี’ ลิบลับ“นางรู้ตัวหรือยังว่าตนเองตกเป็นเป้าหมายเสียเองแล้วตอนนี้”“น่าจะยังไม่ทราบขอรับ ไป๋เล่อหรานนั้นต้องปรึกษากับไป๋จินเป่าก่อน เนื่องเพราะไป๋จินเป่ารักบุตรสาวคนเล็กคนนี้มาก เขาจึงไม่กล้าตัดสินใจด้วยตัวเอง องค์ชายห้าให้เวลาเขาสามวัน ซึ่งเกี้ยวเจ้าสาวจะถูกส่งไปยังตระกูลไป๋ในอีกสิบวันหากว่าทั้งสองฝ่ายตกลงแล้ว”“สิบวันหรือ” เสวียนหมิงเอ่ยอย่างใช้ความคิด“เช่นนั้นให้คนไปแจ้งตระกูลไป๋ ข้าจะส่งเกี้ยวไปรับไป๋ซู่ซินในวันเดียวกันนั้น อ้อ ให้คนไปแจ้งที่วังเมฆาอัคคีว่าข้าเสวียนหมิงจะแต่งฮูหยินจ้าววัง”“อะไรนะขอรับ” จั่วจินเหิงเสียงสูง“เจ้าได้ยินไม่ผิดหรอก ข้าเพิ่งจะบอกเจ้าว่าข้ากำลังจะแต่งฮูหยินจ้าววัง ในเมื่อเหล่าผู้อาวุโสเองก็เร่งข้าเช้าเย็นให้ข้าแต่งฮูหยินจ้าววัง ดังนั้นข้าก็จะทำให้พวกเขาสมหวัง” เสวียนหมิงเอ่ยเสียงเรียบ เขากำลังคิดวางแผนบางอย่างอยู่ในใจ“ท่านจะแต่งไป๋ซู่ซินเป็นฮูหยินจ้าววังหรือขอรับ” จั่วจินเหิงมองเสวียนหมิงด้วยความไม่เข้าใจ ทว่าจนแล้วจนรอดเขาก็ไม่ได้คำตอบ“ท่านหมา