All Chapters of หลุมพรางร้อยรัก: Chapter 41 - Chapter 50

มือของหญิงสาวชะงักกลางอากาศ นางยังคงจ้องมองเข้าไปในดวงตาลึกล้ำของเขานิ่ง “ท่านเคยบอกว่า สวมหน้ากากเอาไว้เพื่อปิดบังแผลเป็น”“ใช่ข้าเคยพูด” เสวียนหมิงเอ่ย “แต่นั่นก็เพราะว่าข้ามีเหตุผลของข้า”“ข้าถอดมันได้หรือไม่” แม้จะเอ่ยถาม แต่มือก็แตะไปที่สายรัดหน้ากากเรียบร้อยแล้ว เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ปฏิเสธหรือตอบรับก็แกะสายรัดหน้ากาก ค่อยๆ ถอดออกทันที “เป็นอย่างที่คิด ท่านคืออิ่นเมิ่ง”แม้จะโมโหแต่หญิงสาวก็ยังคงสงบสติอารมณ์ และมองหน้าเขานิ่ง “ท่านมีเรื่องหลอกลวงทั้งหมดกี่เรื่องกันแน่ แล้วไยเรื่องหลอกลวงพวกนี้จะต้องเกี่ยวพันมาถึงข้า ตอนแรกก็เป็นบุรุษสวมหน้ากากผู้ลึกลับ ต่อมาคือพ่อค้าผู้อ่อนแอ หลังจากนั้นกลับกลายมาเป็นจอมมารผู้โหดเหี้ยม คนไหนกันแน่ที่เป็นตัวจริงของท่าน”“ข้าคนที่อยู่ต่อหน้าเจ้าคือตัวของข้าเอง” เสวียนหมิงเอ่ย “ข้าเคยบอกกับตัวเอง หากวันหนึ่งมีหญิงสาวคนใดสามารถเปิดหน้ากากข้าออกมาได้ ข้าก็จะไม่มีวันปล่อยนางไป” พูดจบเขาก็เผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมาไป๋อวี้หลันอ้าปากค้างนี่นางหลงกลเขาอีกแล้วหรือนี่!!!“ข้าไม่ได้จะเร่งร้อน แม้ว่าเจ้าจะแต่งเข้าวังเมฆาอัคคีแล้ว แต่ข้าจะไม่ฝืนใจเจ้า ระหว่างที่เจ

เรือนพักของจั่วจินเหิงไม่ได้กว้างขวางนัก ทว่ามันเงียบสงบ และไม่มีคนในพรรคกล้าเข้ามารบกวน เนื่องจากเขาเป็นคนที่ชื่นชอบความสงบเงียบ ปกติจะมีเพียงสาวใช้เข้ามาทำความสะอาดเท่านั้น คนอื่นไม่กล้าย่างกรายเข้ามาใกล้ แต่ตอนนี้ห้องของเขากลับมีไป๋ซู่ซินเข้ามาเพิ่ม ทำให้เขารู้สึกอึดอัด และไม่อยากจะกลับเข้ามาหากไม่จำเป็น“ข้าจะพักผ่อนสักพักแล้วก็จะออกไป” เขาเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับเดินตรงเข้าไปด้านใน ตอนนี้ห้องนอนของเขาถูกแบ่งเป็นสองส่วน หน้าเตียงนอนของเขามีฉากกั้นวางอยู่ ส่วนนั้นเป็นของไป๋ซู่ซิน ส่วนตัวเขาเองนอนอยู่ที่เก้าอี้ยาวที่วางอยู่ด้านนอกฉากกั้น“เช่นนั้นข้าจะ...” “นั่นอะไร” จั่วจินเหิงขมวดคิ้วเข้ม เขามองไปยังกองเสื้อผ้าที่วางอยู่บนโต๊ะตรงหน้าไป๋ซู่ซิน “เอ่อ...” นางอ้ำอึ้ง “ข้าเห็นว่าหลิงฉีกำลังจะนำเสื้อผ้าของท่านไปซัก แล้วก็เห็นว่าบางตัวมีรอยขาด ดังนั้นข้าจึงนำมาซ่อม ถ้าท่านไม่ชอบข้าจะให้หลิงฉี...” “ข้าไม่ได้พาเจ้ามาที่นี่เพื่อทำงาน เรื่องพวกนี้มีสาวใช้คอยทำอยู่แล้ว” “ข้าเพียงแต่เห็นว่าตัวเองน่าจะทำประโยชน์อะไรให้ท่านได้บ้าง” ไป๋ซู

“ฮูหยินเจ้าคะแย่แล้ว!” อินอินวิ่งเข้ามาในห้องหน้าตาตื่น หลังจากที่เพิ่งจะออกไปได้ไม่นาน ไป๋อวี้หลันเงยหน้าจากกระดาษหลายแผ่นในมือ เพราะยังคงจมจ่อมอยู่กับการวางแผนรับมือกับหญิงสาวทั้งสามสิบคนในหอหลัง “มีเรื่องอะไรกัน”“เหล่าผู้อาวุโสของพรรคมาบอกว่าจะขอเข้าพบฮูหยิน ตอนนี้ท่านจ้าววังไม่อยู่จะทำอย่างไรดีเจ้าคะ” อินอินเอ่ยเสียงหอบ“พวกเขาบอกว่าต้องการพบข้าหรือ”“ใช่เจ้าค่ะ”หญิงสาวเงียบลงอย่างใช้ความคิด เป็นไปไม่ได้ที่เหล่าผู้อาวุโสของวังเมฆาอัคคีจะไม่รู้ว่าเสวียนหมิงไม่อยู่ การที่พวกเขาต้องการมาพบนางเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่ามีบางอย่างแอบแฝง “พวกเขามากี่คน”“น่าจะมาทั้งหมดเลย”“งั้นไปเถอะข้าจะออกไปพบพวกเขา หลีกเลี่ยงไปก็เท่านั้น ในเมื่อพวกเขาเป็นถึงผู้อาวุโสของพรรค อย่างไรเสียสักวันข้าก็ต้องพบพวกเขา ดีไม่ดีอาจจะต้องกระทบกระทั่งกับพวกเขาเรื่องหอหลังก็เป็นได้ ออกไปรู้จักนิสัยใจคอพวกเขาเอาไว้ก็ดีเหมือนกัน” ไป๋อวี้หลันลุกขึ้นยืนพร้อมทั้งก้าวเดินออกมาจากห้อง“แต่…รอให้ท่านจ้าววังกลับมาก่อนไม่ดีกว่าหรือเจ้าคะ”“ไม่เป็นไรหรอก”ภายในห้องโถงกว้างเหล่าบรรดาผู้อาวุโสของวังเมฆาอัคคีต่างก็นั่งรอด้วยใบหน้านิ

“การคัดเลือกฮูหยินรองท่านจ้าว” อี้หลัวจงเอ่ยทวนเสียงสูง “พวกท่านทั้งแปดคนถึงกับรวมตัวกันมาเพื่อเรื่องนี้หรือ”“อาจารย์อี้ จะว่าไปเรื่องนี้แม้ว่าอาจจะทำให้ท่านเจ้าโกรธ ทว่าแม่นางน้อยตระกูลไป๋คนนี้อายุยังน้อย ทั้งยังเป็นเพียงบุตรีของคหบดีคนหนึ่ง บิดาของนางแม้จะมีชื่อเสียงเรื่องมีฝีมืออยู่บ้าง แต่เขาก็นับเป็นคนที่ไร้อิทธิพลในยุทธจักร อีกอย่างงานของฮูหยินจ้าววังนั้นต้องอาศัยผู้ที่เหมาะสมเข้ามาดูแลเท่านั้น”“อ้อ เช่นนั้นต้องเป็นผู้ใดเล่า” อี้หลัวจงปรายตามองไปยังหญิงสาวอีกสองคนที่ยืนอยู่ภายในห้องโถง ก่อนที่เขาจะหันกลับมามองยังไป๋อวี้หลัน“ฮูหยินกลับเข้าไปข้างในเถิด ท่านไม่จำเป็นต้องพบพวกเขาในตอนนี้ แม้ว่ากฎจะบอกเอาไว้ชัดเจนว่าหากจ้าววังไม่อยู่ ท่านจะต้องรับหน้าที่ดูแลงานในพรรค ทว่าท่านเพิ่งจะแต่งให้ท่านจ้าว ทั้งยังไม่มีการเปิดตัวท่านกับคนในพรรค ดังนั้นหากพวกเขาจะเข้าพบท่าน พวกเขาจะต้องมีหมายส่งไปยังท่านจ้าววังก่อน ยุ่งยากสักหน่อยแต่กฎพวกนี้จะช่วยกันเรื่องไร้สาระออกไป”หญิงสาวเห็นรอยยิ้มของเขาแล้วรู้สึกถูกชะตาเหลือเกิน ในที่นี้นางคิดว่าเฝิงจิ่นสือดูเป็นมิตรน่าคบหาด้วยแล้ว แต่อี้หลัวจงผู้มีน้

ร่างเล็กที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือกฎของพรรค ทำให้เสวียนหมิงที่เพิ่งจะก้าวเข้ามาในห้องอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ เขาค่อยๆปลดหน้ากากออก แล้วเดินตรงเข้าไปหานาง เมื่อครู่เขารู้เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด เขาไม่ได้แสดงท่าทีออกมา จนทำให้อินอินอดที่จะค้อนเขาไม่ได้ ที่จริงเรื่องที่ผู้อาวุโสเข้ามาพบนาง เป็นเรื่องที่เขาคาดไม่ถึง ทว่าเขาจะต้องให้ไป๋อวี้หลันแก้ปัญญาพวกนี้ด้วยตัวนางเอง เพราะถึงอย่างไรเรื่องภายในพวกนี้ก็ต้องตกอยู่ในความรับผิดชอบของฮูหยินจ้าววังอยู่แล้ว แต่นั่นไม่ได้หมายถึงเขาจะอยู่เฉยเรื่องที่เหล่าผู้อาวุโสของพรรคทำผิดกฎเสียเอง “แต่งเข้าวังเมฆาอัคคีเพียงวันเดียว ดูเหมือนฮูหยินของข้า จะงานยุ่งกว่าข้าที่เป็นจ้าววังอีกนะ” เสวียนหมิงเย้า ทั้งยังเดินเข้ามานั่งลงข้างๆหญิงสาว “เพราะใครเล่า” ไป๋อวี้หลันเพียงปรายตามองเขาแวบเดียว ก่อนที่จะก้มหน้าลงอ่านหนังสือต่อ “ข้าจะอาบน้ำ” “ก็ไปสิ” “ข้าจะอาบกับเจ้า” ได้ผลไป๋อวี้หลันเงยหน้าขึ้นจากหนังสือในมือ ดวงตาของนางแฝงประกายโกรธกรุ่นขึ้นมา “อย่ากวนประสาทข้า! กฎพวกนี้ข้าจะต้องศึก