All Chapters of หลุมพรางร้อยรัก: Chapter 71 - Chapter 80

“แต่ตอนนี้ฐานะของข้าก็คือสตรีของจ้าววังเมฆาอัคคี เรื่องนี้น่าจะทำให้เขาหวาดเกรงอยู่บ้าง อีกทั้งชายารองทั้งสองก็ตามเสด็จมาด้วย ข้าว่าด้วยนิสัยของพวกนาง ไม่มีทางที่เขาจะได้เข้าใกล้ข้า ท่านวางใจเถิด”“เจ้าค่ะ”แม้จะตอบรับเช่นนั้นแต่ถังหานเยวี่ยก็ไม่ได้วางใจ การที่นางรับหน้าที่ดูแลฮูหยินจ้าววังครั้งนี้ เป็นเรื่องที่นางหนักใจที่สุด เพราะในตอนตระกูลไป๋พบปะกันในครอบครัว นางไม่สามารถเข้าไปคุ้มครองไป๋อวี้หลันได้“จริงสิ รบกวนท่านให้อินอินจัดสำรับเข้าไปในห้องให้ข้าด้วย”“ท่านจ้าววังจะอยู่ค้างที่นี่หรือเจ้าคะ”“ยังไม่รู้เลย” ไป๋อวี้หลันขมวดคิ้ว“เรื่องนั้นข้าจะจัดการเอง นายหญิงอย่าได้กังวล ข้าได้สั่งให้คนนำน้ำร้อนเข้ามาแล้ว ดังนั้นหากนายหญิงหรือท่านจ้าววังจะอาบน้ำ ก็จะมีอินอินคอยปรนนิบัติ”ห้องอาบน้ำของเรือนพักนี้มีท่อส่งน้ำมาจากด้านนอก ดังนั้นบ่าวไพร่ที่มีหน้าที่ยกน้ำร้อน จึงไม่ต้องเข้ามาด้านใน เพียงแค่เทน้ำลงไปยังท่อส่งจากด้านหลังเรือนพวกเขาจึงไม่รู้ว่าเสวียนหมิงอยู่ด้านใน“ขอบคุณ เช่นนั้นท่านแยกไปก่อนเถิด ข้าจะไปเยี่ยมท่านพ่ออีกสักครั้ง” ไป๋อวี้หลันยิ้มให้ถังหานเยวี่ย“แต่...”“ที่นี่คฤหาสน์ไ

“แน่นอนข้ายังอยู่ เห็นไหมว่าข้าเป็นสามีที่เชื่อฟังฮูหยินเช่นเจ้าที่สุด” เขาเอ่ยยิ้มๆ พร้อมกับรัดอ้อมแขนเข้าแล้วลูบแผ่นหลังบอบบางของนางไปมา “เจ้าจะหาสามีที่เยี่ยมยอดเช่นนี้ได้ที่ไหนอีก” เขายังคงเอ่ยล้อเล่น ทั้งที่มองออกถึงใบหน้าที่แฝงเอาไว้ด้วยแววเคร่งเครียดของนาง“เมื่อคืนเจ้าบอกข้าว่าเราจะคุยกันหลังจากตื่นนอนว่าเราสมควรจะทำเช่นไรต่อไปดี เจ้ายังคงจำได้กระมัง” เสวียนหมิงเอ่ยถาม“ใช่” ไป๋อวี้หลันขยับตัวลุกขึ้นนั่งเส้นผมยาวสยายของนางพันกันยุ่งเล็กน้อย เสวียนหมิงลุกตาม ใบหน้าของเขาแม้ยังคงงัวเงียอยู่บ้าง แต่นางก็มองออกว่าเขาหลับสนิทกว่าทุกวัน เขาลูบใบหน้าเล็กน้อย แล้วยื่นมือมาช่วยนางสางเส้นผมอย่างเบามือ ไป๋อวี้หลันมองกิริยาเป็นธรรมชาติของเขาแล้วรู้สึกผ่อนคลายอย่างน่าประหลาด“ท่านบอกว่าท่านมิได้ชอบพอข้า แต่ว่าท่านรักข้า ท่านยังยืนยันเช่นนั้นหรือไม่” ไป๋อวี้หลันเอ่ยถามเขาตรงๆ ทั้งยังจ้องตากับเขานิ่ง เขาลูบหัวคิ้วที่พันกันน้อยๆ ของนางอย่างเบามือ ก่อนจะยิ้มออกมา“ข้ารักเจ้าไป๋อวี้หลัน ไม่ว่าเจ้าจะเป็นไป๋อวี้หลัน หรือคนที่อยู่ภายในไป๋อวี้หลันคนนั้น ข้ารักคนที่อยู่เคียงข้างข้าคนนี้ ข้ารักเจ้าฮ

หลังจากที่ออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลไป๋ จ้าวเหวินจิ้งไม่ได้กลับไปยังตำหนักอ๋อง เกี้ยวสิบสองคนหามของเขาแยกตัวออกมาจากขบวนชายารองทั้งสอง ทั้งยังตรงไปยังตำหนักฤดูร้อนนอกเมืองแทน ซึ่งตอนนี้เขาได้มอบตำหนักฤดูร้อนของเขา ให้เป็นที่พำนักชั่วคราวของหญิงวัยกลางคนนางหนึ่ง“ท่านอ๋องเสด็จมาถึงที่นี่มีธุระสำคัญกระมัง”“ใช่”“เรื่องอะไรหรือเพคะ”“ข้าตัดสินใจแล้ว ข้าจะมอบองุ่นอัคคีให้เจ้าหนึ่งลูก แลกกับการที่เจ้าช่วยข้าให้ได้ไป๋อวี้หลัน นางในหอหลังของเสวียนหมิง จอมมารคนนั้น”“อ้อ”“ข้าไม่อาจไว้ใจไป๋เล่อหราน เจ้าเองก็บอกเช่นนั้น เบื้องหลังของเขายังมีบุคคลที่คอยชักใยอยู่ ดังนั้นข้าจะให้เจ้าช่วยข้า หากเจ้าช่วยให้เสวียนหมิงยินยอมยกไป๋อวี้หลันให้ข้าแต่โดยดี องุ่นอัคคีหนึ่งลูกข้าจะมอบให้เจ้า”“จะไม่เป็นการดีกว่าหรือที่พระองค์จะมอบให้เขาด้วยพระองค์เองเพื่อแลกกับนาง”“พวกเจ้าเป็นชาวยุทธ์ด้วยกัน น่าจะเจรจากันง่ายกว่า อีกอย่างเจ้าก็บอกเองว่าเรื่องนี้ ข้าซึ่งเป็นคนของราชสำนัก ไม่ควรจะยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับวังเมฆาอัคคี”“เพคะ”“เช่นนั้นเจ้าจะว่าอย่างไร”“ตกลงเพคะ”“เช่นนั้นก็ดี ข้ามีธุระเพียงเท่านี้”จ้าวเหวินจิ้

ไป๋อวี้หลันมองใบหน้าบึ้งตึงของเหยียนหว่านเอ๋อแล้วได้แต่หัวเราะออกมา “ท่านแม่เล่า”“อยู่ในครัว วันนี้เราทั้งหมดจะอยู่กินมื้อค่ำที่นี่” เสวียนหมิงเอ่ยยิ้มๆ ส่วนหว่านเอ๋อก็รีบยื่นหน้ากากให้ไป๋อวี้หลัน“แต่...ไม่มีใครเข้าไปช่วยท่านแม่เลยหรือเจ้าคะ”“นางยืนยันว่าเลี้ยงส่งพวกเรานางจะลงครัวเอง” เหยียนหว่านเอ๋อเอ่ย“นางรู้ว่าหากปล่อยเจ้าเข้าไปก็เกะกะเปล่าๆ น่ะสิ” สือเจี้ยนหาวหัวเราะ“พี่ใหญ่ท่านเป็นพี่ใหญ่ของข้าจริงหรือ ไม่เชื่อฝีมือข้าเอาเสียเลย” เหยียนหว่านเอ๋อหน้าบึ้ง“ข้ายังติดใจเรื่องที่เจ้าเกือบจะเผาโรงครัวที่บ้านอยู่นะ”“นั่นมันเรื่องสุดวิสัยต่างหาก”“เอาละ พวกเจ้านี่ยังไงเถียงกันอย่างกับเด็กๆ” เป็นจ้าวเหยียนเจี๋ยที่ห้ามทัพ ส่วนเสวียนหมิงกับไป๋อวี้หลันเพียงมองทั้งสามคนแล้วยิ้มออกมาเท่านั้น“ท่านอากับท่านลุงใหญ่ทะเลาะกันแบบนี้จนชินแล้วล่ะเจ้าค่ะ” อิ่นหลิงหลิงเอ่ยกระซิบเสียงเบาด้วยรอยยิ้ม“ข้าจะให้อินอินปลอมตัวเป็นเจ้าออกไปกับผู้คุมกฎ ดังนั้นเจ้าก็อยู่ที่นี่แล้วรอกลับพร้อมข้า” เสวียนหมิงยื่นหน้ากากให้อินอิน ไป๋อวี้หลันมองหน้ากากในมือเสวียนหมิงด้วยความประหลาดใจ‘นี่พวกเขาถึงกับมีหน้ากากใบ

“เอาน่าเดี๋ยวยัยวรรณก็ตื่น ครั้งที่แล้วก็ตื่นครั้งนี้ก็น่าจะตื่นอย่ากังวลไปเลย วันนี้ฉันจะเฝ้ายัยวรรณเองพี่พายัยสากับยัยรันกลับไปที่คฤหาสน์เถอะ เดี๋ยวพวกนั้นจะพากันย้ายเข้าไปอีก” อัญญาเบ้ปาก“อย่าห่วงเลยทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย” อัญญาปลอบผู้เป็นพี่สาว“ขอให้เป็นอย่างนั้นทีเถอะ พี่ล่ะสังหรณ์ใจไม่ดียังไงไม่รู้” อัญชลีมองใบหน้าบุตรสาวที่นอนหลับอยู่บนเตียงด้วยใบหน้ากังวลที่หอฉานจ้วนหลังจากที่จิ่วเย่จื่อหลันได้รับข่าวจากมารดาบุญธรรมแล้ว หญิงสาวก็ร่างจดหมายขึ้นทันที ในจดหมายนั้นใจความสำคัญก็คือตัวแทนของพรรคนาวาจะขอเข้าพบจ้าววังเมฆาอัคคี เพื่อสานสัมพันธไมตรีและการสานสัมพันธไมตรีกับเสวียนหมิงและวังเมฆาอัคคี ก็คือการแต่งหญิงสาวเข้าหอหลังนั่นเอง!!“นายหญิงท่านกับท่านประมุขไม่กลัวว่าจอมมารผู้นี้จะระแคะระคายหรือเจ้าคะ” อี๋ชุนขมวดคิ้วมองจดหมายที่จิ่วเย่จื่อหลันกำลังเขียน“เขาต้องระแคะระคายแน่ คนอย่างเขามีหรือจะไม่รู้ แต่เชื่อเถิดคนอย่างเขายิ่งสงสัย ก็ยิ่งต้องให้เราเข้าพบเพื่อหยั่งเชิง และนั่นคือสิ่งที่ข้าต้องการ” จิ่วเย่จื่อหลันมองจดหมายในมือแล้วอ่านทวนอีกหลายครั้ง“ท่านไม่จำเป็นต้องแต่งเข้าไปด้ว