บททั้งหมดของ หลุมพรางร้อยรัก: บทที่ 81 - บทที่ 90

148

บทที่ 81

ไป๋อวี้หลันเอ่ยจบเหล่าหญิงงามในหอหลัง ต่างก็แหวกออกไปยืนอยู่ด้านข้างอย่างพร้อมเพรียง ตอนนี้ไป๋อวี้หลันเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าหลี่ถงเยว่ ชิวสุ่ย จื่อจวิน นั่งชมความครึกครื้นอยู่หลังห้องด้วยความใจเย็นเพียงแต่ไม่รู้ว่าพวกนางอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อใดแล้ว ส่วนลู่เหม่ยเซียงและเฉินหนิงอ้าย เพิ่งจะกรีดกรายร่างเข้ามาภายในห้องด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“พวกเจ้าใครเป็นรู้เป็นคนแรก” ไป๋อวี้หลันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็น ทั้งยังปรายตาไปยังหญิงสาวที่ยืนรุมล้อมจิวลี่จูเมื่อครู่“พวกข้าได้ยินข่าวลือมานานแล้วว่าเขาแอบเข้าไปหานางในเรือนพักบ่อยๆ กระทั่งเมื่อตอนเย็นสาวใช้ของนางซุบซิบบอกว่าระดูของนางไม่มาสองเดือนแล้ว ไม่แน่ว่านางอาจจะตั้งครรภ์ ดังนั้นพวกเราจึงลากตัวนางมาทวงความเป็นธรรมให้กับท่านจ้าววัง”“ใช่ๆ ตอนที่พวกเราสอบถาม นางก็ยอมรับออกมาแล้วด้วยว่านางกำลังตั้งครรภ์ แต่นางไม่บอกว่าผู้ใดเป็นบิดาของเด็กในท้อง”“ใช่ ข้าเองก็ได้ยินเรื่องนี้มาก่อน สาวใช้ของนางเป็นคนบอกเอง”“ใช่ๆ นางท้องได้สองเดือน ทั้งที่ท่านจ้าววังไม่ได้เข้าไปร่วมหอกับนางตั้งแต่นางแต่งเข้ามา เห็นได้ชัดว่านางคบชู้สู่ชาย”“ข้าเองก็เคยได้ยินสาวใช้ของข้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-23
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 82

“เมื่อหลายเดือนก่อน ตอนที่นางเข้ามาใหม่ๆ นางชอบเดินออกไปยังประตูหอหลัง ทั้งยังชอบแบ่งปันอาหารและขนมต่างๆ ให้ข้า ข้าจึง...จึง...ขะ...ข้า...คิดว่านางชอบพอข้า ข้าเห็นว่าจ้าววังไม่เคยแตะต้องนาง…ข้าน้อยเพียงปลอบโยนนางเท่านั้น แม้จะชอบที่นางทั้งสวยและจิตใจดี แต่ข้าน้อยไม่เคยเข้าหานางจริงๆ นะขอรับ ขอฮูหยินจ้าววังให้ความเป็นธรรมด้วย ข้าไม่เคยแม้แต่จะคิด ส่วนเรื่องที่สาวใช้ของนายหญิงจิวพูดนั้นไม่เป็นความจริงเลย ข้าไม่เคยส่งของใดๆ ให้นายหญิงจิวเลยสักครั้ง”“เจ้ารู้จักนางมานานแล้วหรือ”“เพิ่งจะเดือนเศษๆ ขอรับ เมื่อก่อนข้ารับหน้าที่เป็นยามเฝ้าทางเข้าหอสูง เพิ่งจะย้ายมาไม่นาน”อวี้หลันพยักหน้า “เอาละข้าจะให้คุมขังตัวเจ้าเอาไว้ก่อน หลังจากนี้ข้าจะเรียกตัวเจ้ามาใหม่ หากพบว่าเจ้าโกหกแม้แต่น้อย ข้าจะให้ผู้คุมกฎขวาส่งตัวเจ้าไปให้ผู้คุมกฎซ้ายทันที”“ข้าน้อยยินดี ขอเพียงเรื่องนี้กระจ่าง ขอบคุณฮูหยินจ้าววัง”“เจ้า…ก้าวออกมา” ไป๋อวี้หลันชี้ไปยังเยี่ยเซียงที่ยืนอยู่ด้านข้าง“เจ้าชื่ออะไร”“เรียนฮูหยินจ้าววังข้าน้อยเยี่ยเซียงเจ้าค่ะ”“เมื่อครู่เจ้าบอกว่าจิวลี่จูตั้งครรภ์ได้สองเดือน ทั้งที่ท่านจ้าววังไม่ได้เข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-23
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 83

“เจ้าค่ะฮูหยินจ้าววัง”“ไม่มีคำสั่งข้าห้ามพวกนางออกไปจากหอหลังแม้แต่ก้าวเดียว หากมีใครฝ่าฝืนโบยยี่สิบไม้ไม่มีละเว้น เอาละกลับไปห้องของพวกท่านได้แล้ว และจำเอาไว้ด้วยว่าข้าเคยเตือนพวกท่านแล้ว กฎที่ร่างขึ้นมาไม่ใช่แค่เพียงกระดาษหรือหนังสือที่ไร้ค่า แม้ว่าข้าจะไม่ได้เป็นคนเขียนมันขึ้นมาแต่รับรองข้าจะใช้มันเป็นอย่างดีทีเดียว”ไป๋อวี้หลันก้าวเดินออกมาจากห้องโถง โดยไม่สนใจสายตาไม่พอใจของหญิงงามหลายคนที่ส่งมายังตน นางไม่ได้หวังที่จะผูกมิตรในที่นี้แต่แรกแล้ว เพราะนางรู้ดีว่าไม่มีใครที่อยากจะผูกมิตรกับนางเช่นกัน ลำพังตำแหน่งฮูหยินจ้าววังของ นางอาจจะยังพอทำให้หลายคนเกรงใจนางบ้าง แต่มีหรือที่หญิงสาวเหล่านั้นจะไม่อยากให้นางหลุดจากตำแหน่งแล้วก้าวขึ้นมาแทนที่ไม่ว่าอย่างไรนางจะไม่มีทางก้าวลงไปจากตำแหน่งนี้ เพราะการก้าวลงจากตำแหน่งฮูหยินจ้าววัง หมายถึงนางจะไม่มีทางยืนเคียงข้างเขาได้อีกเขา...คนที่นางเพิ่งจะมีความคิดที่อยากจะครอบครองเสวียนหมิง…จอมมารผู้นั้น คนที่นางเพิ่งจะตระหนักแล้วว่า นางต้องการเขา อยากจะได้ อยากจะครอบครอง และแน่นอนว่านางจะไม่มีทางยินดีแบ่งเขากับสตรีหน้าไหน ไม่ว่าพวกนางจะมาก่อนนางห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-23
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 84

“ข้ามีเรื่องบางอย่างต้องจัดการ” ไป๋อวี้หลันไม่ยอมคล้อยตาม นางเอ่ยขึ้นเสียงเครียดใบหน้างดงามเคร่งขรึมเสวียนหมิงอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “สมกับเป็นฮูหยินจ้าววังยิ่งนักไม่หวั่นไหวสักนิด ข้าจะพยายามไม่คิดว่าเจ้าเมินเฉยในตัวข้า แต่จะคิดว่าเจ้าเชื่อในตัวข้าก็แล้วกัน”“ข้ารู้ว่าไม่ใช่ท่าน” นางถอนหายใจออกมาแล้วเอ่ยในที่สุดบุรุษผู้นี่ช่างหาเรื่องก่อกวนอารมณ์นางได้ทุกเวลาจริงๆ“เจ้าจัดการได้ตามที่เจ้าเห็นสมควร อำนาจที่ข้ามอบให้เจ้าตั้งแต่แรก ใช้มันได้ตามที่เจ้าปรารถนา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเจ้าคือฮูหยินคนเดียวของข้าไม่มีคนอื่น”“แม้ว่าจะทำให้หอหลังของท่านว่างเปล่าหรือ” ไป๋อวี้หลันมองใบหน้าของเสวียนหมิงที่ก้มต่ำลงมาเรื่อยๆ เส้นผมดำเป็นมันเงาของเขาทิ้งตัวลงมา“นั่นคือข้อตกลงของเราตั้งแต่แรกจำได้หรือไม่ อีกอย่างข้าไม่ได้ต้องการหอหลัง ข้าต้องการเจ้า” เขากระซิบเสียงเบา“ข้าตกลงใจที่จะทำตามข้อตกลงระหว่างเรา ดังนั้นถึงแม้ว่าท่านจะเสียใจทีหลังก็ไม่อาจแก้ไขอะไรได้แล้วนะ” ไป๋อวี้หลันกระซิบชิดริมฝีปากของเขาที่ก้มต่ำลงมาอีก“เช่นนั้นเจ้าก็สมควรต้องเตรียมตัวเช่นกัน”“เอ๋ ทำไมข้าจะต้องเตรียมตัว”“เพราะหากข้าเหลื
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-23
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 85

‘ไม่มีเจ้าค่ะ วันนั้นคนเยอะมาก สาวใช้ต่างคนก็ต่างช่วยกันลำเลียงสุราอาหารเข้าไปยังห้องโถง ข้าพบกับท่านพ่อ ทั้งยังมอบเงินทุนและเครื่องประดับทั้งหมดที่ข้าได้มาหลังจากแต่งเข้ามาในหอหลัง ข้าไม่รู้ว่างานเลี้ยงในวันนั้น เหล่าผู้ดูแลทุกคนในงานเมื่อดื่มจนเมามายก็เริ่มมือไม้ซุกซน ข้าหลบหลีกมาได้ แต่ตอนที่ข้ากำลังหาทางกลับไปยังหอหลัง ข้าได้ให้ความช่วยเหลือบุรุษผู้หนึ่งเอาไว้ เขามีอาการคล้ายคนเมามาย แต่มองอีกทีก็ไม่คล้าย เขาบอกข้าว่าเขาถูกวางยา ทั้งยังไล่ให้ข้าไปให้พ้น’จิวลี่จูน้ำเสียงสะท้าน นางร้องไห้ออกมาเบาๆ เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง‘ข้าไม่รู้จะทำอย่างไร จึงช่วยพาเขาไปซ่อนตัวในห้องพักของผู้ดูแลหอหลัง เพราะเขาออกไปร่วมงานเลี้ยง เขา...เขามีอาการคล้ายถูกวางยาปลุกกำหนัด ขะ...ข้าสู้แรงของเขาไม่ได้’จิวลี่จูร้องไห้สะอึกสะอื้น‘สารเลว’ ไป๋อวี้หลันสบถ ‘บุรุษเช่นนี้ปล่อยไปไม่ได้เด็ดขาด กระทำการเยี่ยงเดรัจฉาน รังแกสตรีไม่มีทางสู้ ถึงจะบอกว่าโดนวางยา แต่อย่างน้อยเขาจะต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เขาทำลงไป แต่นี่อะไรปล่อยให้เจ้าต้องทุกข์ทนกับสิ่งที่เขากระทำเพียงลำพัง’ ไป๋อวี้หลันโกรธจนควันออกหู‘ทะ..
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-23
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 86

“ข้าน้อยถูกวางยาจึงหาที่ซ่อนตัว เพื่อให้ฤทธิ์ยาหมดไป แต่แม่นางน้อยคนหนึ่งกลับปรากฏตัวขึ้น นางพยายามเข้ามาช่วยเหลือ ข้าน้อยเกรงว่าจะทำร้ายนาง จึงบอกให้นางทิ้งข้าน้อยเอาไว้ แต่อาจเพราะนางมีจิตใจดีจึงอยากจะช่วยเหลือ ขะ...ข้าน้อยไม่อาจฝืนฤทธิ์ยานั้นได้ ข้าน้อยจะไม่ปัดความรับผิดชอบ ทั้งยังจะรับผิดทุกประการ ขอเพียงข้อน้อยได้รู้ว่าแม่นางน้อยคนนั้นเป็นใคร” จางอู่จิ้งเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ทำไมเจ้าจึงอยากจะรู้ว่านางเป็นใคร”“ข้าน้อยหวังว่านางจะอภัยให้ ข้าน้อยจะรับผิดชอบนางทุกอย่างจะแต่งนางเป็นฮูหยินก็ได้หากว่านางยินดี”“ข้าจะให้เจ้าพบนางก็ได้ แต่ข้าอยากรู้ว่าทำไมเจ้าจึงถูกวางยา และผู้ใดคือผู้ที่วางยาเจ้า”“เอ่อ...เรื่องนี้..”ตลอดเวลาตั้งแต่จางอู่จิ้งเข้ามายังห้องโถงของหอหลัง เขารับสารภาพทุกอย่างออกมาอย่างห้าวหาญหนักแน่น มีเพียงเรื่องนี้เท่านั้นที่เขาดูจะลำบากใจที่จะกล่าวถึง“จางอู่จิ้ง เจ้าบอกว่าเจ้าถูกวางยาปลุกกำหนัด ซึ่งนางก็บอกตรงกับเจ้าว่าเจ้ามีอาการคล้ายกับคนถูกวางยาปลุกกำหนัด เจ้าก็บอกเองว่าพยายามจะหาที่หลบซ่อน จึงได้พบกับสาวใช้คนนั้น ทั้งยังรังแกนาง เห็นได้ชัดว่าเจ้ารู้จักคนที่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-24
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 87

“เรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ดูเหมือนจะมีจิวลี่จูกับจางอู่จิ้งเท่านั้นที่ล่วงรู้ ข้าเองก็เพิ่งจะรู้เรื่องนี้เช่นกัน หรือว่าเจ้าคือคนที่ข้ากำลังตามหากันนะ เจ้าคือคนที่วางยาปลุกกำหนัดจางอู่จิ้งกระมัง” ไป๋อวี้หลันลองเดาสุ่ม“ขะ...ข้า…” หลิ่วอิงฮวาเหลือบตาไปมองจางอู่จิ้ง“จางอู่จิ้ง ท่านจะเล่าหรือจะให้ข้าสืบเอง แต่ข้าขอบอกท่านตรงนี้หากให้ข้าสืบจนพบความจริงทีหลัง ข้าจะไม่ลงโทษด้วยตัวเอง ดังนั้นจะยอมสารภาพเรื่องทั้งหมดตอนนี้ หรือรอรับโทษจากผู้คุมกฎทั้งสอง”“ฮูหยินจ้าววังนางกำลังตั้งครรภ์...”“แล้วอย่างไรเล่า” ไป๋อวี้หลันปรายตามองเขาอย่างเย็นชา นางมองออกว่าจางอู่จิ้งไม่อยากจะพาดพิงหลิ่วอิงฮวา ทั้งยังไม่อยากจะให้จิวลี่จูต้องมารับเคราะห์ในสิ่งที่เขาทำลงไป แต่เรื่องนี้ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องหาคนผิดให้ได้“เรื่องทั้งหมดเป็นความผิดของข้าแต่เพียงผู้เดียว พวกนางล้วนไม่ผิด” จางอู่จิ้งก้มหน้าทั้งยังเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสำนึกผิด“ข้าพบกับอิงฮวา ข้าหมายถึงแม่นางหลิ่วก่อนหน้างานเลี้ยงวันนั้นหลายเดือน ข้าชอบในความสดใสร่าเริงและรอยยิ้มสดใสของนาง แต่ตอนนั้นข้าไม่รู้ว่านางเป็นหญิงสาวในหอหลังของท่านจ้าววัง ข้าน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-24
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 88

เสี่ยวถูเอ๋อเหลือบตาไปมองจางอู่จิ้ง“พวกนางโกหก! พวกเจ้าปั้นเรื่องใส่ร้ายข้า ข้าไม่เคยทำเรื่องเช่นนั้น!” หลิ่วอิงฮวายังคงไม่ยอมจำนน“ผู้คุมกฎพานางออกมาเถิด” ไป๋อวี้หลันเอ่ยทั้งยังถอนหายใจ จนถึงขนาดนี้หลิ่วอิงฮวาก็ยังคงยืนกรานความบริสุทธิ์ของตัวเอง ทว่าเมื่อเห็นเยี่ยเซียงเดินเข้ามา นางก็ทิ้งตัวลงไปนั่งกับพื้น “เจ้า...”“อิงอิง ข้าขอโทษ ข้าไม่มีทางเลือก” เยี่ยเซียงเอ่ยออกมาทั้งน้ำตา “ข้าเล่าความจริงให้ฮูหยินจ้าววังฟังหมดแล้ว เจ้าเองก็ยอมรับผิดเถิดนะ โทษหนักจะได้กลายเป็นเบา”เยี่ยเซียงเอ่ยทั้งยังเดินเข้ามานั่งลงข้างๆ ทั้งสองสนิทสนมกันมาก่อนที่จะแต่งเข้ามายังวังเมฆาอัคคี เมื่อเข้ามาอยู่หอหลัง พวกนางจึงช่วยเหลือเกื้อกูลกันมาตลอด“เยี่ยเซียง”“เจ้าค่ะฮูหยินจ้าววัง”“พูดออกมาให้หมด”“ตอนนั้นอิงฮวาหลงรักพี่อู่จิ้ง นางพยายามเข้าใกล้เขา ทั้งยังหลอกเขาด้วยว่านางเป็นเพียงสาวใช้ แต่เมื่อเขารู้ว่านางเป็นใครก็ตีตัวออกห่างทั้งยังปฏิเสธที่จะออกมาพบ นางจึงขอให้ท่านพ่อส่งยาปลุกกำหนัดมาให้ ท่านพ่อคิดว่านางจะใช้กับท่านจ้าววังจึงรีบหาให้ทันที นางใช้มันกับพี่อู่จิ้งแต่เขากลับยังคงหนีไปได้ นางรู้ว่าพี่อู่จิ้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-24
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 89

ไป๋อวี้หลันไม่ได้หันกลับไปมองเขา แต่นางยังคงยืนมองเหม่อออกไปยังเสาหินที่ตั้งอยู่ด้านล่างหุบผา เมฆหมอกที่ขาวที่ลอยละล่อง บดบังบางส่วนของเสาหิน ทำให้มองดูคล้ายกับว่ามันคือภูเขาที่กำลังลอยอยู่บนอากาศ“ข้าชอบที่นี่”ไป๋อวี้หลันมองเลยไปยังถ้ำอัคคี นางเคยลองคิดเล่นๆ ว่าจะมีใครสักกี่คนกันที่สามารถไปถึงอีกฝั่งของผาอัคคี“เช่นนั้นหรือ” เสวียนหมิงมองตามสายตาของนางไปยังถ้ำอัคคี “ข้าเองก็ชอบเพราะที่นี่ให้ความรู้สึกสงบอย่างน่าประหลาด แต่จะให้ดีกว่าการยืนมองอยู่ที่นี่ เจ้าจะต้องสัมผัสอย่างแท้จริง”ไม่พูดเปล่าเสวียนหมิงอุ้มนางขึ้นโดยไม่บอกกล่าว สะกิดปลายเท้ากับขอบรั้วหิน ก่อนจะใช้วิชาตัวเบาเหินทะยานออกไปยังหุบผาข้างหน้าไป๋อวี้หลันเบิกตากว้างด้วยความตระหนก นางหวีดร้องออกมา ทั้งยังโอบสองแขนไว้ที่คอของเขาแน่น ลมเย็นพัดวูบวาบเข้ามาปะทะใบหน้าและเส้นผมยาวสลวยของนางความสูงด้านล่างทำให้นางอดที่จะหวั่นใจไม่ได้ นางสูดลมหายใจเข้าแล้วหลับตาลงด้วยความกลัว“ลืมตาขึ้นมองสิ มองไปข้างหน้า ไว้ใจข้า”เมื่อลืมตาขึ้นเช่นที่เขาบอก ไป๋อวี้หลันจึงได้รู้ว่าเขาหยุดอยู่บนเสาหินเล็กๆ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างทางเดินยาวของหอสาสน์แล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-24
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 90

“ใช่และไม่ใช่ องุ่นอัคคีลูกนี้เป็นผลผลิตจากสามปีที่แล้ว เจ้ากินตอนนี้มันจะกลายเป็นสมุนไพรต้านพิษนานัปการ แต่หากเจ้ากินตอนที่เพิ่งจะเก็บลงมาลงจากต้นมันจะกลายเป็นพิษร้อน ท่านอากินเข้าไปก็เพราะต้องการปรับธาตุในร่างกาย แต่หากผู้อื่นที่กินเข้าไปโดยไม่รู้สรรพคุณ องุ่นอัคคีก็คือยาพิษ”“หา” ไป๋อวี้หลันอ้าปากค้างมองเขา“กินเข้าไปเสีย เคี้ยวให้ละเอียด ไม่ต้องกลัวไม่ขมหรอก”“ตะ...แต่ นี่เป็นของสำคัญของพรรค”“เจ้าคือคนสำคัญของข้า หลิงหลิงและท่านอากินมันเข้าไปแล้ว ดังนั้นนี่สำหรับเจ้า”“แล้วท่านแม่เล่า”“นางป่วยด้วยพิษเรื้อรัง อีกทั้งสุขภาพของนางก็อ่อนแอมาตั้งแต่แรก องุ่นอัคคีมิอาจช่วย ดังนั้นกินเข้าไปรังแต่จะส่งผลร้ายมากกว่าดี ส่วนท่านพ่อบุญธรรม...” เขาเว้นระยะไปเล็กน้อย“ทำไมหรือ”“เพราะตอนนั้นเราคือพรรคมาร พ่อบุญธรรมจึงสละองุ่นอัคคีที่ควรจะเป็นของเขาให้ข้า เขาไม่ได้กินมันเข้าไป เพราะเหตุนี้เขาจึง…” เสวียนหมิงเอ่ยเสียงแผ่ว “ข้าจะไม่ยอมให้เรื่องเช่นนั้นเกิดขึ้นกับเจ้า”“ก็ได้”ไป๋อวี้หลันยื่นมือออกไปรับมาแล้วส่งเข้าปากตัวเอง องุ่นอัคคีลูกเล็กยังคงมีไอร้อนเล็กน้อย นางไม่แน่ใจว่ามันคือไอร้อนเพราะมั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-24
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
7891011
...
15
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status