บททั้งหมดของ Tame Me: Sweet Defiance: บทที่ 31 - บทที่ 37

Nakatingin si Chlorothea sa malinaw na tubig ng swimming pool habang nakatayo sa gilid nito. Habang nakatitig siya sa mahinahong alon ng tubig, malayo ang nilalakbay ng kanyang isipan. Hindi pa rin mawala sa alaala niya ang nasaksihan kanina ang pagbagsak ng matandang Thessara at ang gulat at panic sa mga mukha ng pamilya nito.Nakatayo lang siya noon sa may pinto, tila natulala, habang pinapanood ang matanda na isakay sa stretcher at mabilis na isugod sa ospital.Paulit-ulit na nagre-replay sa isip niya ang eksena. Wala siyang maramdaman kundi kawalan. Isang hungkag na katahimikan.Habang nakatingin siya sa tubig, biglang pumasok sa isip ni Chlorothea na marahil ay magaan sa pakiramdam kung nasa ilalim siya nito. Baka mas luminaw ang kanyang isip. Napapikit ang dalaga, at halos hakbang na sana siya papunta sa tubig nang biglang may malakas na bisig ang humatak sa kanya at marahas siyang pinihit paharap.“Are you crazy?!”Iyon ang unang galit na salitang narinig ni Chlorothea nang mag

“Did you sprain your leg?” tanong ni Lysander habang nakasalo pa rin ang kamay niya sa balikat ng dalaga. Bumaba ang tingin niya sa paa nito.“Stand still.”Hindi naghintay ng sagot ang binata. Yumuko siya upang silipin ang paa ni Chlorothea.Pagdampi ng kamay niya sa bukung-bukong ng dalaga, bigla itong napaigtad at napahawak sa likod ng suot niyang damit. Napatingin si Lysander sa kanya, agad napansin ang reaksiyon.“This is what you get for being stubborn,” wika niya, hindi galit masyadong kontrolado para doon.“I don’t need your unsolicited opinion,” irap ni Chlorothea habang iniiwas ang paa niya. Mas maingat na ngayon, hindi na niya ipinapahampas sa semento.“Still stubborn,” anang binata habang tumatayo sa harap niya.Hindi sumagot ang dalaga. Naiinis siya sa binata, sa sarili niya, sa katahimikan sa pagitan nila. At para bang sinasadya ng kalangitan, muling gumuh

Napakunot ang noo ni Chlorothea ng makita sa labas ng hospital si Lysander. Sa pagkakaalam niya ay busy ang binata sa mga trabaho nito sa headquarters kahit nga sa bahay ng ama nito malimit na silang magkita naging busy na rin kasi siya sa Clinical Rotation niya. Kaya naman nakakapagtaka na Makita ang binata na nasa labas ng Hospital at sinusundo siya. Ni minsan hindi pa naman siya sinundo ng binata.Napatingin si Chlorothea sa paligid at napansin ang mga dalagang nakatingin sa binata at nagbubulungan. Saka naman napataas ang kilay niya. Nakatayo lang ito sa tabi ng kotse and he is already attracting girls. Mukhang mas lalawak pa ang fanclub ng Binatang heneral dahil doon. He is not even wearing his usual military uniform or camouflage na damit pero nakukuha pa rin nito ang atensyon ng lahat dahil sa kakisigan nito.“What are you doing here?” tanong ni Chlorothea na lumapit sa binata.“Sinusundo ka.” Simpleng wika ng binata at binuksan ang pinto ng Passenger’s seat ng sasakyan.“You k

“Lolo, bakit ka humingi ng dispensa sa masamang ugaling ipinapakita ng babaeng iyon?” matalim na tanong ni Nerissa.Hindi siya pinansin ng matanda. Sa halip ay tumingin ito kay Lysander.“Lysander, hijo… sana ikaw na ang umintindi. Hindi naging madali ang buhay ni Chlorothea. Malaki ang naging papel ng pamilyang ito sa sakit na dinadala niya.” Mabigat ang tinig ni Lucien. “Hindi ko siya masisisi kung galit siya sa akin, sa ama niya, sa aming lahat.”Napasimangot si Nerissa ngunit nanahimik.“Wala ba siyang naikukuwento sa iyo?” tanong ni Draven.Bahagyang natawa si Lysander. “I don’t think I’m the type of person na pagkukwentuhan niya ng personal niyang buhay. I believe she sees me as her arch-enemy.”“Arch-enemy? Pagkatapos niyang pilitin ka sa kasal na ito? Sabihin mo, talagang hindi maganda ang ugali niya,” singit ni Nerissa.“Hindi pa siya handang magsalita,” patuloy ni Lucien. “Pakiramdam niya kalaban niya ang lahat. Ngunit ang totoo, kailangan lang niya ng masasandalan. Isang ba