All Chapters of อ๋องทมิฬ (ภาคต่อของพยัคฆ์สาวจ้าวดวงใจ): Chapter 91 - Chapter 100

น้ำตกกลางป่าส่งกระแสเย็นฉ่ำโอบล้อมลึกล้ำสองตากลมโตเปล่งประกายวาววับทันใด“ข้าอยากเล่นน้ำ”ลี่เซียนส่งเสียงแว่วหวานขออนุญาตชายหนุ่มข้างกาย มองเขาด้วยแววตาคาดหวังอย่างที่สุดถังไห่เฉิงกวาดตามองรอบทิศอย่างระแวดระวังชั่วครู่ กระทั่งแน่ใจว่าไม่มีมนุษย์คนอื่นนอกจากเขาและนาง“ตามใจเจ้า”หญิงสาวให้รู้สึกได้รับพรจากสวรรค์ นางดีใจจนยิ้มกว้าง พลางหมุนกายไปทางริมธาร เร่งเปลื้องผ้าออกแล้วพับวางเอาไว้ใต้ต้นไม้ใหญ่อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยไม่เว้นแม้แต่เอี๊ยมบังทรง เผยร่างเปลือยเปล่าระเหิดระหงค่อยๆ เดินลงน้ำถังไห่เฉิงจูงม้าพาไปเล็มหญ้าทางฝั่งหนึ่งแล้วเดินกลับมาที่ใต้ต้นไม้นั้น ทันได้เห็นเรือนร่างอรชรขาวเนียนละเอียดลออตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าของนาง ก่อนที่จะถูกม่านน้ำกลืนหายจนเหลือเพียงช่วงไหล่กลมมนกับเนินอกอวบอิ่มปริ่มๆ ผิวน้ำหลายวันที่เดินทางไกลให้รู้สึกผ่อนคลายคล้ายได้พักผ่อนอยู่บนม่านสวรรค์ชั้นฟ้า มุมปากบุรุษประดับรอยยิ้มตลอดเวลา แววตาคมเข้มเหม่อมองมิอาจถอยห่างจากร่างงามอ่อนช้อยน่ารัก ที่บัดนี้เรือนร่างกลมกลึงสมส่วนมีน้ำมีนวลขึ้นมาก ผิวพรรณยังเปล่งปลั่งอิ่มเอิบจากเดิมราวกับเติบโตเป็นสาวเต็มวัยอีกห

พุ่มหญ้าหลังพงไม้พลันแปรเปลี่ยนคล้ายเตียงนุ่มอุ่นชื้นตลอดทางล้วนกระทำกันอย่างไม่เกรงใจสัตว์ป่ารายรอบหลังจากเล่นพลิกฟ้าดินครู่ใหญ่พวกเขาจึงเดินทางต่อ อ๋องหนุ่มไม่ใช้กำลังภายในหรือวิชาตัวเบาเหาะเหินเดินอากาศย่นระยะทางแต่อย่างใด แม้เห็นปลายทางรำไรใกล้อยู่แค่เอื้อม แต่ความเร็วในการเดินทางของคู่รักคาดว่าน่าจะถึงจุดหมายหลังตะวันเคลื่อนคล้อยจรดขอบฟ้าฝั่งตะวันตกในรุ่งอีกวัน…ทันใดนั้นลี่เซียนพลันชะงักฝีเท้าไม่ยอมเดินต่อถังไห่เฉิงมองอย่างฉงน “เป็นอะไร?”ดวงเนตรกลมโตเผยความสั่นไหววูบหนึ่ง นางหันหน้าไปทางทิศเหนือ บีบมือที่จับกันให้แน่นขึ้น ก่อนพาคนตัวใหญ่หายตัวว่องไวในพริบตา รุ่ยอ๋องผู้มีปฏิกิริยาฉับไวกลับไม่ทันตั้งตัว ประสาทสัมผัสรับรู้ได้เพียงแสงสีขาวแสบตา จากนั้นกลับไม่เห็นอะไรแล้ว ...การมีภรรยาเป็นถึงเหรินเซียนเช่นนี้ ทั้งเขาและนางยังต้องทำความเข้าใจอะไรอีกมากอันดับแรก นางไม่ควรลักพาตัวเขาโดยไม่บอกกล่าว!หน้าผาสูงชันทางทิศเหนือของเชิงเขา“ข้าไร้ความสามารถ ไม่อาจช่วยงานพวกท่านได้”เย่เสียพยายามควบคุมสติที่กำลังกระเจิดกระเจิงของตนเองอย่างเต็มที่เมื่อได้ฟังวาจาสามหาวของชายตรงหน้าพวกเขาจะบั

เย่เสียในยามนี้หมดสติไปแล้ว ลมหายใจของนางรวยรินอยู่ในอ้อมกอดของลี่เซียนไม่นาน...ลมหายใจแผ่วจางเสี้ยวสุดท้ายพลันหลุดลอยถังไห่เฉิงเดินมายอบกายลงสำรวจบาดแผลและจับชีพจร พบว่าเย่เสียหมดสิ้นสัญญาณชีพเสียแล้วชายหนุ่มกำลังจะเอ่ยปากไปตามจริงกับหญิงสาวผู้ร่ำไห้ปานขาดใจ ทว่าสิ่งที่เห็นทำเขาถึงกับอึ้งเหรินเซียนย่อมมองเห็นวิญญาณได้หากต้องการจะเห็น นางตะเบ็งเสียงดัง“ห้ามไป กลับเข้าร่างเดี๋ยวนี้!”หญิงสาวไม่พูดเปล่า นางเอื้อมมือขึ้นกลางอากาศจับบางสิ่งกดลงไปในร่างสิ้นแรงเปื้อนเลือดที่สิ้นสติเมื่อครู่เย่เสียพลันสำลักลมหายใจตัวเองดังเฮือก แล้วหลับต่อเรียกได้ว่าอยากตายไม่ได้ตายโดยแท้...ถังไห่เฉิงขมวดคิ้วเครียด ปรามเสียงขรึม“ลี่เซียน ใจเย็น...”ชายหนุ่มกล่าวด้วยสีหน้าดุดัน ด้วยไม่แน่ใจว่าสิ่งที่นางกำลังกระทำเป็นการละเมิดกฎแห่งกรรมล่วงเกินธรรมชาติหรือไม่ หากเป็นเช่นนั้น นางที่มิใช่มนุษย์ธรรมดาจักต้องเจอกับอะไรพลังเร้นลับเปี่ยมพลานุภาพมหาศาลอาจต้องแลกด้วยกฎเกณฑ์ที่ไม่อาจฝืนชะตาฟ้า หากทำผิดขึ้นมายังจะอยู่ดีหรือไม่ลี่เซียนย่อมเข้าใจ “ไม่เป็นไร ข้ามิได้ฝืนทำผิดอะไรทั้งสิ้น เมื่อครู่ข้าดึงกลับมาได้ท

ช่านเย่มองลี่เซียนด้วยแววตาเหยียดหยันดูแคลนไร้ไมตรี นางแค่นเสียงปั้นปึ่ง “หมอหญิงอย่างข้ามิได้ว่างงานขนาดนั้น อีกอย่าง...แค่คณิกาไร้ค่าคนหนึ่งจะเจ็บป่วยอะไรได้กัน ถ้ามิใช่ว่าใช้งานส่วนนั้นหนักเกินไป จนระบมซ้ำซ้อน เฮอะ!”เรียวคิ้วงามขมวดวูบทันที แม่นางน้อยให้รู้สึกไม่ชอบใจกับคำพูดเช่นนี้ แต่กลับไม่แน่ใจว่าควรกล่าวสิ่งใดเป็นการตอบโต้ จังหวะนั้นได้ยินอีกฝ่ายเอ่ยอีกคราอย่างแล้งน้ำใจว่า“หมอหญิงอย่างข้ามีหน้าที่ดูแลทหารผู้ทำคุณความดีความชอบให้บ้านเมือง หาใช่คนไร้ประโยชน์เช่นพวกเจ้าไม่! ไสหัวออกไป!”ทุกถ้อยวาจาอันแสนร้ายกาจไร้ซึ่งความเกรงใจใดๆ จากหมอหญิงตรงหน้าทำลี่เซียนชะงักงัน ตัวแข็งทื่อฉับพลันนางตกใจเม้มปากแน่นดวงตากลมโตจ้องเขม็งไม่กะพริบ ยังนึกโมโหขึ้นมาเล็กน้อยจนอยากตรงเข้าไปบีบคอแล้วดึงลิ้นของอีกฝ่ายออกมาหั่นเป็นชิ้นๆ เหลือเกินแต่จะทำเช่นนั้นได้อย่างไร มันมิใช่วิสัยของนางช่านเย่ปรายตามองลี่เซียนปราดหนึ่งแล้วไม่สนใจอีก ลักษณะบ่งบอกว่าไม่ให้ค่าแม้ชายตาแลตำแหน่งสตรีอุ่นเตียงของรุ่ยอ๋องมิได้ทำให้ช่านเย่บังเกิดความยำเกรงต่อลี่เซียน แต่กลับเกล

แคว้นต้าถังแม้ไม่ใหญ่หากแต่เรืองอำนาจอย่างมากมีมหาจักรพรรดิที่ควบคุมอำนาจราชสำนักเป็นเอกเทศ กอปรกับรุ่ยอ๋องที่ควบคุมกองพลส่วนใหญ่ไว้ในกำมือเพื่อเสริมบัลลังก์มังกรอย่างเข็มแข็ง ทั้งยังกระจายอำนาจทั่วแคว้นอย่างเป็นธรรม ชายแดนยังมีจอมพลผู้ภักดีมากฝีมือสี่ทิศแปดทางฮ่องเต้ไม่จำเป็นต้องแต่งตั้งผู้ตรวจการกองทัพเป็นใครอื่น แค่ถังไห่เฉิงคนเดียวก็เกินพอยามนี้ชายแดนฝั่งอื่นของต้าถังล้วนสงบสุขเรียบร้อยดี ต่างแคว้นยังคงวางท่าหยั่งเชิงรักษาเมืองตามระยะเวลาที่มีในสัญญาสงบศึกซึ่งทำร่วมกัน มีเพียงหน้าด่านเทียนเหมินฝั่งนี้ที่ยังไม่มั่นคงนัก เพิ่งผ่านศึกหนักกับเทียนเป่ย ทั้งยังเพิ่งเสร็จสิ้นภารกิจปราบโจรทะเลทรายถังไห่เฉิงจึงต้องรั้งอยู่ที่ค่ายแห่งนี้นานสักหน่อยเรือนบัญชาการ… บุรุษสูงศักดิ์ในอาภรณ์สีม่วงอันน่าเกรงขามนั่งสง่างามอยู่บนเก้าอี้หลังโต๊ะสลักพยัคฆ์คำรามเบื้องหน้าของเขาคือขุนศึกผู้องอาจเคร่งขรึมกำลังคุกเข่าหนึ่งข้างประสานหมัดคำนับแล้วกล่าวรายงานสถานการณ์รอบชายแดนประจำทิศต่างๆ อย่างขึงขังไม่มีตกหล่นแม้ครึ่งคำนอกจากนี้ยังมีแม่ทัพหญิงกับม้าเร็วคู่ใจที่ขันอาสามาส่งคำรายงานด้วยตนเอง ขณะเอ่ยคำ