“พวกท่านจะทำอะไร เหตุใดไม่ส่งผู้ที่มีวรยุทธ์เข้าไป ทำไมคิดจะส่งคุณชายเฉินเข้าไปเล่า” ซงจื่อขมวดคิ้วทั้งยังเดินเข้ามาด้านในห้องลับ เมื่อได้ยินเรื่องราวทั้งหมด หลังจากที่เฉาชิงหยาและองครักษ์จากไปพร้อมกับอู๋เฉิงซวี่ โดยมีจุดมุ่งหมายก็คือวังหลวง“แผนผังสุสานหลวง ไหนเลยเฉินฮ่านหรานจะมอบออกมาง่ายๆ หากไม่ใช่คุณชายเฉินจะเป็นใครอื่นได้ อีกอย่างสุสานหลวงหาใช่สถานที่ที่ใครจะเข้าไปแล้วหาทางออกมาได้ หากไม่ใช่รู้จักแผนผังก็เท่ากับเอาชีวิตไปทิ้ง” ตงหลิวเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ“คุณชายเฉินความจำเป็นเลิศ แน่นอนว่าเป็นเขานั้นเหมาะสมแล้ว” ลี่จวินเห็นด้วย“เช่นนั้นจะรอช้าอยู่ทำไม ลงมือกันเถอะ” เหม่ยจื่ออมยิ้ม“ข้าเห็นด้วย” อู๋โปยิ้มอย่างเห็นด้วยหลิวผิงอันลืมตาพร้อมกับค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นนั่ง กำยานนิทราที่นางสูดดมเข้าไปทำให้นางหมดสติและไร้เรี่ยวแรง ได้แต่มองราชองครักษ์พานางไปขึ้นรถม้า ก่อนที่รถม้าจะเคลื่อนตัวออกไปจากวังหลวงเงียบๆ ซึ่งแน่นอนว่าเส้นทางนี้ก็คือทิศทางที่กำลังมุ่งหน้าไปยังสุสานหลวงหญิงสาวหลับตาลงอย่างวางใจ ในใจแอบคิดเล่นๆ ว่านางสมควรจะงีบต่ออีกสักนิด เนื่องจากทันทีที่นางเข้าไปในสุสานหลวง ยังมีงานให
最終更新日 : 2026-02-01
