ホーム / มาเฟีย / พยัคฆราช / チャプター 221 - チャプター 230

พยัคฆราช のすべてのチャプター: チャプター 221 - チャプター 230

236 チャプター

บทที่ 116

"ยูริอยู่ไหน" ออกมาจากห้องนักรบก็เดินตรงมาที่โต๊ะทำงานของยูริแต่ไม่เจอ เลยถามจากแก้วตา"เห็นเดินไปทางโน้นค่ะ" จะไม่บอกก็ไม่ได้เมื่อสักครู่ตัวเองเห็นอยู่นักรบรีบเดินไปมุมพักผ่อน เพราะชั้นผู้บริหารมีมุมพักผ่อนไว้ให้พนักงานรวมถึงผู้บริหารท่านไหนที่อยากใช้ก็ไปพักผ่อนกันจุดนั้นได้"มาทำอะไรตรงนี้"หญิงสาวที่ยืนมองทอดออกไปนอกกระจกใสหันมามอง แต่เธอก็ไม่ได้ตอบ"คุณจำที่เราคุยกันเมื่อคืนนี้ได้ไหม""จำได้ค่ะ""คุณสัญญาแล้วว่าจะสู้ไปด้วยกัน""ฉันก็ยังไม่ได้ว่าอะไรนี่""แต่ท่าทางคุณมันฟ้อง" นี่แค่ด่านแรกนะ เพราะเขารู้คนพวกนี้มีกลอุบายแพรวพราวมาก เรื่องที่จรัญรับอุปถัมภ์เขา ถ้าไม่เพราะเห็นแววอนาคตไกลในตัวเขามีเหรอจรัญจะยื่นมือเข้ามาช่วย เพราะมันคือผลประโยชน์ทั้งนั้น"ฉันขอตัวไปทำงานนะคะ""เราต้องคุยกัน""ได้ค่ะ แต่ตอนนี้เวลางาน""ตามผมมา" มือหนาเอื้อมไปคว้าแขนของอีกฝ่ายให้เดินไปที่ห้องรับรองแขกของชั้นผู้บริหาร เพราะถ้าไปห้องทำงานก็คงต้องเจอจูนแกร็ก..แอดดด.. "?" แต่พอเปิดประตูเข้ามาห้องนี้ดันมีคนใช้งานอยู่"อ้าวคุณนักรบ" คนที่ใช้งานอยู่คือแผ่นดิน และเขาก็กำลังคุยกับลูกค้า"ขอโทษครับผมคิดว่าห้องนี
続きを読む

บทที่ 117

นักรบสังเกตตอนเธอขับรถกลับมาที่บ้าน เธอใช้ GPS ตลอดทางเลย ที่เขาไม่ขอเปลี่ยนเป็นคนขับรถเพราะอยากรู้ว่าเธอชินทางหรือไม่ชินกันแน่"คุณจำทางกลับบ้านไม่ได้เหรอ""ยังไม่ค่อยชินค่ะ""คุณเพิ่งย้ายมาอยู่บ้านหลังนี้หรือครับ"หญิงสาวทำแค่เหลือบตามองเขาก่อนที่จะเปิดประตูรถลง แล้วเขารู้อะไรเกี่ยวกับเธอบ้างเนี่ย"คุณแม่.." ลงจากรถมาก็เห็นแม่ยืนอยู่หน้าประตู"สวัสดีครับคุณแม่" "ทำไมมาด้วยกันได้" เพราะนางก็เห็นอยู่ว่าฝ่ายชายลงมาจากรถคันเดียวกับลูกสาว"คือว่ารถของคุณนักรบเสียค่ะ" ไม่รู้จะบอกแม่ยังไงก็เลยโกหกไปก่อน "รถคุณเสียเหรอ""เปล่าครับ" เขาไม่อยากจะโกหกท่านก็เลยตอบความจริงไปแต่พอทั้งสองพูดไม่เหมือนกันคนเป็นแม่ก็มองไปดูลูกสาว"ใช่ค่ะ รถเขาไม่ได้เสีย แล้วทำไมคุณถึงไม่พูดตามฉันล่ะ" ประโยคสุดท้ายยูริหันมาตำหนินักรบ "ก็มันไม่ได้เสียนี่ครับ""ถ้างั้นก็เข้าบ้านกัน""คะ?" ยูริแปลกใจทำไมแม่ชวนเขาเข้าบ้านด้วย เพราะเมื่อวานนี้ท่านยังบอกอยู่เลยว่าไม่อยากให้เขามาที่นี่อีก"ไปเอาน้ำมาให้พี่ดื่มสิ""แม่ไม่สบายหรือเปล่าคะ" ชวนเข้าบ้านไม่พอยังให้เอาน้ำมาให้อีก"คุยกันไปนะแม่กำลังจะไปจ่ายตลาด กุญแจรถล่ะ"ยูริ
続きを読む

บทที่ 118

"ผมช่วยยกของครับ" ได้ยินเสียงรถของแม่เธอเข้ามา​ นักรบก็รีบออกมาช่วยยกของ"แล้วยูริล่ะ" เข้ามาในบ้านก็ไม่เห็นลูกสาว"เธอบ่นว่าร้อนครับ​ เลยขอไปอาบน้ำก่อน""เอาของไปวางไว้ในครัว​ เดี๋ยวแม่จะทำอาหารให้""ครับ" เขาดีใจที่ได้ยินท่านเรียกตัวเองว่าแม่ นั่นหมายถึงเขาผ่านด่านอรหันต์ได้แล้วยูริอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็รีบออกมา"ขาไปถูกอะไรมา" คนเป็นแม่มองมาเห็นลูกเดินกะเผลกพอดี"ตอนเข้าห้องน้ำลื่นค่ะ""อะไรนะ? คุณลื่นล้มในห้องน้ำเหรอ" คนที่ตกใจกลับเป็นนักรบมากกว่า"เอ่อ..ค่ะ""ทำอะไรไม่ระวังเลย""เดี๋ยวผมพาไปนั่ง" ยังไม่ทันได้ฟังแม่ต่อว่าเลย​ นักรบก็รีบเดินมาพยุงเธอพาไปนั่งก่อน "ทำยังไงถึงทำให้ตัวเองลื่นล้มได้ ผมว่าไปหาหมอดีกว่าไหม""ฉันไม่ได้ล้ม" ยูริกระซิบบอกเขาเบาๆ"อะไรนะ แล้วทำไมคุณถึงบอกว่า.." กำลังจะถามว่าแล้วทำไมเธอถึงบอกแม่ว่าลื่นในห้องน้ำ แต่พอมานึกได้.. "อย่าบอกนะว่าเพราะ?"ยูริพยักหน้าแบบรู้กัน ตอนเดินออกมาไม่คิดว่าแม่จะมองมาพอดีเธอก็เลยไม่ได้ระวังท่าเดิน"ถ้างั้นคุณก็นั่งอยู่ตรงนี้นะ" มือหนาเอื้อมไปลูบผมเธอเบาๆ ไม่น่าทำรุนแรงกับเธอเลยหลังทานข้าวเสร็จ.."แล้วเราจะกลับยังไงล่ะ"
続きを読む

บทที่ 119

"ฉันทำให้คุณเดือดร้อนไหมคะ""ทำไมถึงคิดว่าเป็นเพราะตัวเองล่ะครับ""ถ้าไม่มีฉันสักคนคุณก็คงไม่ต้องลำบากใจแบบนี้""ผมต้องขอบคุณคุณมากกว่าที่เข้ามาทำให้ผมมีกำลังใจที่จะสู้" แต่ก่อนที่นักรบยอมทำตามจรัญก็เพราะไม่รู้จะสู้ไปเพื่ออะไร แต่ตอนนี้เขารู้แล้ว"ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกมานะคะ""อยากได้ยินคำนี้อยู่พอดีเลยครับ""คะ? คุณอยากให้ฉันช่วยอะไรเหรอ""ช่วยย" สายตาคมมองต่ำลงไปที่เป้ากางเกงของตัวเอง"คุณจะให้ฉันช่วยตอนนี้เลยเหรอคะ""ครับ"ยูริเอื้อมมือขึ้นมารวบผมของตัวเองก่อนที่จะทิ้งตัวคุกเข่าลงตรงหน้าเขา"ดะ.. เดี๋ยวก่อนครับคุณจะทำอะไร" เขาแค่ล้อเล่นไม่คิดว่าเธอจะเอาจริง"ช่วยคุณไงคะ"ชายหนุ่มรีบมองไปดูประตู​ ถ้ามีคนเปิดพรวดพราดเข้ามาจะทำยังไง "ล็อกห้องก่อนดีกว่าไหมครับ""คุณนักรบฉันแค่ล้อเล่นค่ะ" เธอแค่อยากทำให้เขาคลายเครียดลงบ้าง จากที่คุกเข่าอยู่ยูริก็ดันตัวขึ้น แต่ยังไม่ทันได้ลุกเลยก็ถูกอีกฝ่ายจับศีรษะกดไว้"แต่ผมเอาจริง" ทีแรกก็แค่จะหยอก แต่อีกฝ่ายกลับเล่นด้วยใครจะไม่อยากเอาจริงล่ะ ถ้ามันอยู่ในปากเธอคงเสียวน่าดูก๊อก ก๊อก แกร็ก! ประตูห้องถูกเคาะแค่สองครั้งก่อนที่จะเปิดเข้ามา"........." คนท
続きを読む

บทที่ 120

"จะงอนก็มางอนบนรถ""ก็บอกว่าจะกลับเองไง""ผมเชื่อคุณก็ได้""ขอบคุณค่ะ ขอบคุณที่คุณยืนยันว่าฉันไม่น่าเชื่อเท่าผู้หญิงคนนั้น""อะไรอีกล่ะ""การที่คุณบอกว่าเชื่อฉันก็ได้คุณรู้ไหมว่ามันตีความหมายว่ายังไง""ยูริ""ฉันขอก่อนได้ไหมคะ" จังหวะนั้นมีคนเรียกแท็กซี่ก่อน แต่ยูริเดินเข้าไปขอแท็กซี่คันนี้โดยไม่รอให้คนที่ขออนุญาตด้วยซ้ำเธอก็ขึ้นไปนั่ง"อะไรวะเนี่ย" คนที่เรียกได้ก่อนกำลังจะโวยวาย แต่นักรบก็เคลียร์ให้ เพราะเป็นพนักงานในบริษัทหลังจากเคลียร์แท็กซี่เสร็จเขาก็ขับรถตามเธอกลับมาที่บ้าน"ยูริมาถึงแล้วใช่ไหมครับ""ถึงแล้วบอกว่าจะขอเข้าไปพักผ่อน มีอะไรกันหรือเปล่า""ไม่มีอะไรครับถ้างั้นผมกลับก่อนนะครับ"ยูริรีบมาเปิดผ้าม่านหน้าต่างดูว่าเขาจะมาง้อไหม แต่พอเห็นรถของเขาขับออกไปทำไมรู้สึกอยากร้องไห้แบบนี้ คิดว่าถ้าเขามาง้อเธอก็คงจะใจอ่อน แต่ก็อีกนั่นแหละผู้หญิงคนนั้นคงน่าเชื่อถือมากกว่าเธอก๊อกๆ "แม่ทำอาหารเสร็จแล้วมาทานข้าวก่อน""ไม่หิวค่ะ ยูริง่วงแล้ว""ถ้าหิวออกมาทานนะแม่จะเก็บอาหารไว้ให้""ค่ะ"เช้าวันต่อมา..เขาไม่มารับเรางั้นเหรอ ..ตื่นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ารอเผื่อรถเขามารับ แต่นี่ก็เกือบจะ
続きを読む

บทที่ 121

"*ผมรู้ว่าพวกคุณอยากขยายตลาด และผมพร้อมที่จะร่วมลงทุนกับพวกคุณ*" ถ้าตอนที่ผู้หญิงคนนั้นเกาะแขนแล้วนักรบไม่ปกป้องตัวเอง คงไม่ได้ยินประโยคนี้จากลูกค้า"*จริงเหรอครับ แต่คุณยังไม่เห็นรูปแบบโครงการที่พวกเราจะขยายฐานลูกค้าเลย*""*คุณก็เอามาให้ผมดูสิ*""บอสครับ" นักรบหันไปคุยกับบอสที่รอให้เขาแปลให้ฟังอยู่ เพราะลูกค้าเลือกพูดแค่ภาษาญี่ปุ่นเท่านั้น ในห้องนี้มีแค่นักรบที่ฟังรู้เรื่อง "ลูกค้าตัดสินใจจะร่วมลงทุน กับทางเราแล้วครับ""ร่วมลงทุนเลยเหรอ?" เมื่อสักครู่ตอนเหตุการณ์วุ่นวายเกิดขึ้นเหมือนลูกค้าไม่พอใจเอามากๆ แต่ทำไมตัดสินใจร่วมลงทุนได้เร็วขนาดนี้เขตแดนให้คนเอาเอกสารที่เตรียมไว้มายื่นให้กับลูกค้าได้ดู ก่อนที่เขาจะอธิบายโดยการสื่อสารเป็นภาษาอังกฤษ"ผมขอตัวครู่หนึ่งนะครับ" นักรบเห็นว่าลูกค้ายอมคุยกับบอสโดยภาษาที่ทั้งสองพอจะพูดคุยกันได้แล้ว เขาก็รีบออกมาจากห้องประชุมก่อน เพราะเมื่อสักครู่รีบเข้าไปช่วยในห้องประชุมก็เลยยังไม่ทันได้เคลียร์กับเธอเลย"คุณแก้วตาครับแล้วยูริล่ะครับ""เอาเอกสารลงไปให้แผนกประกอบเครื่องยนต์ค่ะ"ในเวลาต่อมาที่แผนกประกอบเครื่องยนต์.."คนที่เอาเอกสารลงมาอยู่ไหนแล้ว" นักร
続きを読む

บทที่ 122

"หยุดค่ะ!" เสียงนี้ดังขึ้นคนที่กำลังจะเดินเลี้ยวเข้าห้องน้ำต้องหยุดก่อน "คุณพ่อกำลังทำอะไรอยู่""*อะไรนะ*""ไม่ต้องมาแกล้ง​ บอกยูริมาว่าพ่อทำอะไร" จังหวะที่ยูริเค้นถามพ่อด้วยภาษาไทย ตอนนั้นมีคนเดินออกมาจากห้องน้ำพอดีเธอก็เลยเปลี่ยนเป็นภาษาญี่ปุ่น "*โอโทซังกำลังคิดจะทำอะไรอยู่คะ*""*ทิ้งให้พ่ออยู่ที่นั่นคนเดียวพ่อก็เหงาเป็น*""*แล้วที่มาร่วมลงทุนกับบริษัทนี้มันคืออะไร*""*อยากมาหาเรา*""*ไม่ใช่ว่ามีแผนอย่างอื่นนะคะ*"แม่นี่พูดภาษาญี่ปุ่นเก่งขนาดนี้เลยเหรอ ว่าแต่พวกเขากำลังคุยอะไรกันอยู่? นาทีนี้ไม่สนแล้วว่าทั้งสองคุยอะไรกัน คนที่ยืนแอบถ่ายคลิปของทั้งสองพยายามซูมเข้าไปให้ใกล้ที่สุดและจังหวะที่มือผู้ชายเอื้อมมา เขี่ยใบหน้าของฝ่ายหญิง มันยิ่งทำให้คนที่ยืนแอบถ่ายคลิปอยู่พึงพอใจมาก"*จะให้บอกทุกคนไหมล่ะว่าเราเป็นอะไรกัน*""*ไม่ต้องหรอกค่ะ*""*ตามใจนะ*""*จะมาอยู่ประเทศไทยนานไหมคะ*""*อยากหาโอกาสคุยกับยี่หวา*""*เรื่องนั้นคงยาก แต่เดี๋ยวยูริจะลองพูดให้*"ติ๊ง! ก่อนที่หวานจะเดินกลับมาที่โต๊ะเธอก็ได้ส่งคลิปวีดีโอเข้าเครื่องของนักรบนักรบเปิดดูก็เห็นภาพตามที่หวานไปแอบถ่าย ดูยังไม่จบหวานก็กลับม
続きを読む

บทที่ 123

ประตูรถคันข้างหน้าถูกกระชากเปิด เท้าแกร่งของคนที่นั่งอยู่ฝั่งคนขับก้าวลงมาแตะพื้นก่อนจะดันตัวลุกออกจากรถด้วยท่าทางเอาเรื่องชายหนุ่มไม่รอช้าเดินตรงมาที่แท็กซี่แล้วก็กระชากประตูรถให้เปิดออก"คุณ?" ยูริตกใจอยู่ดีๆ พ่อก็ถูกกระชากตัวให้ลงจากรถแท็กซี่ เธอซึ่งนั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งรีบเปิดประตูลงรถแล้วก็รีบเดินอ้อมมาห้าม "คุณนักรบปล่อยนะ!""ผมไม่คิดเลยนะว่าคุณจะทำแบบนี้""คุณรีบปล่อยสิ!" ยูริพะวงว่าแม่จะเปิดประตูออกมาไหม รวมถึงเป็นห่วงพ่อที่ถูกเขากระชากคอเสื้ออยู่ด้วย "ฉันบอกให้คุณปล่อยไง!""ไม่ทันแล้ว..""........" นักรบถึงกับชะงักเมื่อได้ยินคำพูดภาษาไทยออกจากปากของฮิโรชิชัดเลย"ถ้างั้นก็ขึ้นไปทั้งสองคนนี่แหละ" ยูริดันทั้งพ่อและนักรบให้ขึ้นไปนั่งบนแท็กซี่ ก่อนที่จะส่งสัญญาณบอกให้แท็กซี่ขับออกไปก่อน"มีอะไรเหรอลูก" ยี่หวาเห็นลูกเดินออกมาเลยตามมาดู และก็ทันได้เห็นตอนลูกสาวพูดกับใครไม่รู้ที่นั่งอยู่ด้านหลัง"เปล่าค่ะ..พอดีว่าคนที่นั่งแท็กซี่มาหลงทาง""แล้วเขาถามทางจากหนูเหรอ?""ใช่ค่ะ""หนูบอกทางเขาถูกด้วยเหรอลูก" ขนาดยูริเองยังต้องใช้ GPS อยู่เลย แล้วจะไปบอกทางใครเขาได้ล่ะ"เอ่อ..""หนูอย่าไปบอ
続きを読む

บทที่ 124

"บอกแม่มาว่าเสื้อใคร?""เสื้อของ..""เสื้อของผมเองครับ" นักรบรีบเข้ามาช่วย ตอนแรกก็งงกับตัวเองอยู่เหมือนกันว่าจะหลบแม่เธอทำไม เขาไม่ได้มีความผิดอะไรสักหน่อย"เสื้อเราทั้งสองตัวเลยเหรอ""ขะ..ครับ"จังหวะที่นักรบกำลังจะเก็บเสื้อตัวหนึ่งยี่หวาก็หยิบไปดูก่อน ทำไมนางจะจำเสื้อตัวนี้ไม่ได้ เพราะนางเป็นคนซื้อเองกับมือ"บอกความจริงแม่มา""คือ..""เขาอยู่ไหน""อยู่..""เขาอยู่ไหน!!" เสียงถามนั้นดังขึ้นตามอารมณ์"อยู่หน้าบ้านค่ะ"นักรบไม่รู้ว่าครอบครัวของเธอมีเรื่องอะไรกัน แต่ตอนนี้พอจะเดาได้แล้ว"เขามาทำไม""พ่ออยากมาคุยกับแม่ค่ะ""บอกเขากลับไป""แม่คะแม่ให้โอกาสพ่ออีกสักครั้งได้ไหมคะ""หนูอยากเห็นน้ำตาแม่อีกงั้นเหรอ""พ่อสัญญาแล้วว่าต่อจากนี้จะไม่ทำตัวเหลวไหลอีก""แล้วหนูก็เชื่อ""แม่คะ""ถ้าหนูอยากกลับไปกับพ่อก็กลับไปเถอะ" พูดแค่นี้ยี่หวาก็เข้าห้องนอนไปโดยไม่สนใจอาหารที่ทำค้างไว้แล้ว"แม่"นักรบไม่รู้จะช่วยยังไงได้แต่ปลอบเธอโดยการให้เธอใช้อกเป็นที่ซบ"ตอนนี้พ่ออยู่ไหนคะ" เธอถามในขณะที่ยังคงซบอกเขาอยู่ เพราะไม่อยากให้เขาเห็นน้ำตา"ผมให้ท่านรออยู่ที่รถ""ฉันฝากคุณดูแลพ่อก่อนได้ไหมคะ แม่คงยังไม่
続きを読む

บทที่ 125

"คุณจะบ้าเหรอ ไปรับปากพ่อฉันแบบนั้นได้ยังไง""คงไม่มีอะไรร้ายแรงหรอกมั้ง""คุณรู้จักแม่ฉันน้อยเกินไปแล้ว""ถือว่าเราช่วยให้พวกท่านได้พูดคุยกัน ถ้ามัวรอจังหวะก็ไม่ได้คุยกันสักทีน่ะสิ""แล้วแต่คุณแล้วกัน แต่ฉันบอกเลยนะว่าฉันไม่ช่วย" ถ้าอยู่ในสถานการณ์อื่นเธอยังพอช่วยได้ แต่นี่พ่อเมา และแม่ก็เป็นคนที่ไม่ชอบคนดื่มด้วย เล่นเมาทั้งคู่ยังจะไปหาแม่อีกนักรบขับรถพาฮิโรชิมาจนถึงหน้าบ้าน ส่วนยูริไม่ยอมมาด้วยเธอนั่งแท็กซี่คันเดิมที่ให้จอดรอกลับมาที่บ้าน"คุณแม่ครับ" เขากดกริ่งหน้าบ้านพร้อมกับตะโกนเรียกเพียงไม่นานคนในบ้านก็เปิดไฟและเปิดประตูออกมาดู"คุณแม่ครับ สวัสดีคร้าบ" ถึงแม้จะไม่เมามากแต่ในร่างกายก็มีแอลกอฮอล์พอให้มีความกล้าในตัวเองบ้าง"หนูยูริคงหลับไปแล้ว""หลับ?" จะหลับได้ยังไงในเมื่อเธอกำลังนั่งแท็กซี่ตามมา ที่เขากล้าให้เธอขึ้นแท็กซี่เพราะแท็กซี่คันนั้นเป็นคันประจำที่เธอเรียกใช้ "เรื่องนั้นช่างมันก่อนคร้าบผมไม่ได้มาหายูริแต่ผมมาหาคุณแม่คร้าบบ""มาหาฉันเหรอมีธุระอะไร""ผมไม่มีธุระหรอกครับแต่คนนี้มี" นักรบชี้ลงไปให้รู้ว่าคนไหน แต่คนที่เขาชี้ตอนนี้นั่งพิงประตูอยู่ ยี่หวามองไม่เห็นนางก็เลยเด
続きを読む
前へ
1
...
192021222324
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status