Todos los capítulos de เจ้านายสายฟ้าแลบ: Capítulo 901 - Capítulo 910

ช่วงนี้ฉีเหมี่ยวรู้สึกราวกับว่าตัวเองไม่ได้เช็กดวงวันมงคลซะแล้วหากเช็กดูบ้าง คงจะมีคำเตือนระบุไว้ว่า ช่วงนี้โทรศัพท์มีเคราะห์เรื่องที่มีมัลแวร์ดักฟังข้อมูลถูกติดตั้งลงในโทรศัพท์เครื่องก่อนหน้านั้น ฉีเหมี่ยวไม่ได้บอกเซี่ยถานโจวมาโดยตลอดแต่ตอนนี้กลับได้จังหวะเหมาะพอดีจึงเอ่ยเล่าขึ้นมาเพียงแต่ไม่ได้พูดถึงส่วนที่เธอสงสัยเซี่ยชิงซางท้ายที่สุดแล้วความสัมพันธ์ระหว่างเซี่ยถานโจวกับเซี่ยชิงซางก็เห็นกันอยู่ชัด ๆ ฉีเหมี่ยวจึงพูดคาดเดาที่ไม่มีหลักฐานไม่ได้เซี่ยถานโจวเดินเคียงคู่เธอไปทางสถานีตำรวจซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก พอได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยถามขึ้นว่า “ชาร์จแบตเหรอ? ก่อนหน้านี้โทรศัพท์มือถือของคุณเคยเอาไปชาร์จที่ไหนมาบ้างล่ะ?”“ครั้งสุดท้ายก็คือที่โฮมสเตย์บนเส้นทางเสฉวนทิเบต คุณจำได้ไหม?”เซี่ยถานโจวพอจะมีลางสังหรณ์อยู่บ้าง“เท่าที่จำได้ วันนั้นช่วงเย็นมีแค่ผมที่แตะโทรศัพท์ของคุณ แล้วมีคนอื่นแตะอีกไหม?”“จำไม่ได้แล้ว”ฉีเหมี่ยวหาข้อความอ้างขึ้นมาลอย ๆ “อาจจะเป็นเพราะคนชาร์จก่อนหน้าที่หลงเหลือเอาไว้ก็ได้ ท้ายที่สุดแล้วที่ชาร์จก็ไม่ใช่ของฉัน”สายชาร์จเส้นนั้นในตอนนั้นอยู่ภายในลิ้นชักของโ

ต่อหน้าเซี่ยถานโจว การเอ่ยถึงเรื่องในอดีตย่อมเป็นเรื่องที่น่ากระอักกระอ่วนใจไม่น้อยฉีเหมี่ยวจ้องมองเนื้อหาเหล่านั้นในโทรศัพท์มือถือที่เธอเคยบันทึกเก็บไว้ในอดีต ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ว่าจะเอ่ยปากพูดอย่างไรดีเรื่องระหว่างเธอกับเหอซิงไม่ใช่เรื่องที่จะอธิบายจบได้ในสองสามคำผู้ที่เรียนกฎหมาย ส่วนใหญ่แล้วย่อมมีสักวันที่ต้องยืนอยู่บนบัลลังก์ศาล โต้เถียงกับผู้คนมากมายผู้ที่ก้าวเดินอยู่บนเส้นทางสายกฎหมาย น้อยคนนักที่จะฝีปากไม่คล่องแคล่วยามนี้ในอกของฉีเหมี่ยวรู้สึกอึดอัดจนแน่นหน้าอกไปหมดเธอเลือกที่จะเงียบยามนี้เข้าสู่เดือนพฤษภาคมแล้ว ภายในโรงแรมเริ่มเปิดเครื่องปรับอากาศกันแล้วเซี่ยถานโจวเห็นเธอไม่ยอมปริปากพูดอะไร ในใจย่อมเข้าใจดีว่า ไม่ว่าฉีเหมี่ยวจะยินยอมเล่าให้เขาฟังหรือไม่ นั่นย่อมเป็นสิทธิ์ของเธอทว่าเขากลับยังสัมผัสได้ถึงความร้อนรุ่มอันไร้ขอบเขตและความหงุดหงิดใจเขาลุกขึ้นยืน “ผมออกไปสูบบุหรี่ข้างนอกสักครู่นะครับ”ทางโรงแรมจัดสรรพื้นที่สูบบุหรี่เอาไว้ที่ชั้นล่างเซี่ยถานโจวหยิบคีย์การ์ดห้องพักมาหนึ่งใบ แล้วสาวเท้าเดินลงไปข้างล่างอย่างรวดเร็วเขาจุดบุหรี่ในมือ สูบพ่นอย่างไม่ร

นับตั้งแต่รู้จักกันมา เธอก็มักจะเรียกเขาด้วยสรรพนามนี้เสมอเดิมทีเซี่ยถานโจวไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติทว่าพอได้ฟังในเวลานี้ กลับสัมผัสได้ถึงความห่างเหินที่ซ่อนอยู่ทั้งในคำพูดและน้ำเสียงของฉีเหมี่ยวฉีเหมี่ยวเปลี่ยนชุดแล้ว ด้านในสวมชุดเดรสไหมพรมแนบเนื้อ สวมทับด้วยเสื้อเชิ้ตคลุม มองจากด้านหลังแล้วรูปร่างผอมเพรียว แขนขาเรียวบางอีกด้านหนึ่ง ฮั่วสวินเจินกำลังทาเล็บอยู่พร้อมกับหนีบโทรศัพท์ไว้ที่ซอกคอ “ฉันช่วยเช็กให้เธอเอง แต่ว่ายัยนั่นจะไปสร้างคลื่นอะไรได้อีก?”ก่อนที่เหอซิงจะเข้าไปข้างใน เหลียนเส้าจิ่นก็ได้หย่าขาดกับเธอไปแล้วเด็กคนนั้นถูกส่งตัวไปอยู่กับพ่อแม่ของเหอซิงสองสามีภรรยาตระกูลเหลียนอย่างเหลียนอวี้เฉิงกับติงฉานเจวียนก็ยังคงชดใช้ความผิดอยู่ข้างใน ตั้งใจทำงานรับการดัดสันดานอย่างว่าง่าย ต่อให้เหอซิงจะพ้นโทษออกมาแล้ว ในระยะเวลาสั้น ๆ นี้เธอก็ไม่มีทางหาแบ็คอัปคนใหม่ได้หรอกฉีเหมี่ยวยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้วเบา ๆ “ฉันจำได้ว่าเธอโดนตัดสินจำคุกหลายปี ตอนนี้น่าจะยังไม่พ้นโทษ หรือไม่ฉันก็คงคิดมากไปเอง”ไม่แน่ว่าเธออาจจะตื่นตูมไปเองเหมือนนกที่ตื่นกลัวธนู หรือไม่ก็ยังพูดไม่ได้แน่ชั

ชายหนุ่มเหล่มองเซี่ยถานโจวแวบหนึ่งจากนั้นก็โน้มตัวเข้าไปใกล้แล้วกระซิบเบา ๆ “ถ้าคุณบอกแต่แรกว่าแฟนสวยขนาดนี้ ต่อให้เป็นผม ผมก็คงร้อนรนจนนั่งไม่ติดเหมือนกันแหละ”เซี่ยถานโจวยิ้มรับโดยไม่เอ่ยคำใด แววตาไหวระริกขณะมองส่งชายหนุ่มกับภรรยาชายหนุ่มรีบแก้ตัวกลบเกลื่อน “แต่ยังไงก็สู้ภรรยาผมตอนสาว ๆ ไม่ได้หรอกนะ สมัยก่อนเธอยังไม่คลอดลูกน่ะ สวยหยาดเยิ้มเลยเชียว”“ขอบคุณสำหรับบัตรนะครับ พวกเราจะไปดูแน่นอนครับ”ภรรยาของชายหนุ่มเอ่ยขึ้นมาเมื่อเซี่ยถานโจวและฉีเหมี่ยวเดินลับตาไปแล้ว “คุณไม่ได้บอกพวกเขาเหรอคะว่า ละครเวทีเรื่องนี้เนื้อหาค่อนข้างแรงแถมยังมีเรตจำกัดอายุด้วยน่ะ?”ละครเวทีสไตล์ตะวันตก ยิ่งเป็นแนวที่มีการจำกัดอายุก็ยิ่งเนื้อหาเผ็ดร้อนและเปิดกว้างไม่น้อยชายหนุ่มไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนั้นเลยสักนิดเขาโบกมืออย่างไม่ยี่หระ“ก็เป็นคู่รักกันนี่นา เนื้อหาจะหวาบหวิวหน่อยก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่ โต ๆ กันหมดแล้ว”“นั่นสินะคะ”-เมื่อพวกเขากลับมาถึงร้าน เจ้าของร้านที่เห็นว่าทั้งสองเดินมาก็จัดเตรียมอาหารไว้ให้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้วนอกจากกับข้าวสองอย่างที่เหลือจากมื้อเที่ยงแล้ว เธอยังยกซุปช

แสงไฟสาดส่องหมุนวนอยู่บนเวทีแสงสลัวรางชวนเคลิบเคลิ้มผสมผสานไปกับดนตรีคลาสสิกสไตล์ยุโรปที่เปลี่ยนทำนองใหม่ฉากที่สามารถนำมาแสดงบนเวทีแห่งนี้ แม้จะบอกว่าวาบหวิว แต่ก็ไม่ได้มากไปกว่านั้นไม่พ้นไปจากรูปแบบการแสดงบนเวทีที่เป็นศิลปะและเต็มไปด้วยความนัยอันยั่วยวนเซี่ยถานโจวคล้ายกับผู้ปกครองที่พาเด็กมาดูละครเวทีเมื่อเห็นภาพที่ตนรู้สึกว่าวาบหวิว เขาก็ยื่นมือไปบังสายตาของฉีเหมี่ยวเอาไว้ ไม่ยอมให้เธอดูทว่ายามที่เขาคลายมือออก พระนางบนเวทีก็เริ่มจูบกันพอดีขนตางอนยาวของฉีเหมี่ยวสั่นระริก มือข้างหนึ่งของเธอยกขึ้นกุมมือของเซี่ยถานโจวที่ยังคงวางอยู่ตรงหน้าเธอเอาไว้เธอคล้ายกับกำลังถามโดยไร้เสียง ฉากสวมกอดเมื่อครู่ไม่ยอมให้เธอดู แต่ฉากจูบตอนนี้กลับดูได้งั้นเหรอ?เซี่ยถานโจวแกล้งไอเบา ๆ อย่างไร้เสียงละครเวทีเรื่องนี้ ตอนที่เรียนปริญญาตรี ฉีเหมี่ยวเคยดูมาแล้วจริง ๆ ชมรมการละครมหาวิทยาลัยเอ จะมีการจัดแสดงผลงานทุกปี การแสดงตรงหน้าเรื่องนี้ก็คือหนึ่งในรายการแสดงคลาสสิกเช่นกันเหล่านักแสดงบนเวทีโอบกอดกันและเริ่มร่ายรำบทพูดภาษาอังกฤษล้วน นอกจากบางฉากที่ชวนให้จินตนาการเตลิดเปิดเปิงแล้ว การแ