All Chapters of เจ้านายสายฟ้าแลบ: Chapter 881 - Chapter 890

“เปลี่ยน เปลี่ยนเดี๋ยวนี้ ไปซื้อเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!”เรื่องอื่นไม่สำคัญทั้งสิ้นหากกระทบต่อการหาเงินของเธอ นั่นคือเรื่องใหญ่ระดับพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินฉีเหมี่ยวสวมเสื้อโค้ต กำชับฉีจี้หนึ่งคำแล้วก็เดินออกจากบ้านบริเวณไม่ไกลจากหน้าหมู่บ้านมีร้านขายอุปกรณ์เครื่องมือช่างอยู่ เซี่ยถานโจวส่งภาพถ่ายขนาดท่อมาให้ ไม่นานก็เลือกท่อประปาขนาดที่น่าจะพอดีได้ ฉีเหมี่ยวรีบสแกนคิวอาร์โค้ดจ่ายเงินทันทีซ่อมบ้านของเธอเอง จะให้เซี่ยถานโจวต้องออกแรงแถมยังต้องมาจ่ายเงินให้อีกได้อย่างไรเมื่อกลับมาถึง ฉีเหมี่ยวควานหาดูในกระเป๋าเสื้อถึงเพิ่งรู้ว่า ตอนออกมารีบร้อนเกินไปเลยไม่ได้หยิบกุญแจมาด้วยเธอเคาะประตู ทว่าฉีจี้ไม่ได้ยิน โทรศัพท์หาก็ไม่มีคนรับคาดว่าคงกำลังอาบน้ำอยู่ฉีเหมี่ยวหัวเราะแห้ง ๆ ด้วยความเก้อเขิน “เสี่ยวจี้อาบน้ำใช้เวลาครึ่งชั่วโมง ไม่งั้น คุณส่งมาให้ฉัน ฉันซ่อมเองก็ได้ค่ะ คุณกลับไปก่อนดีกว่าไหมคะ?”ห้องที่ฉีเหมี่ยวซื้อเป็นผังที่มีลิฟต์หนึ่งตัวต่อห้องพักสองยูนิตห้องข้าง ๆ ยังไม่ได้ตกแต่ง วัสดุก่อสร้างทั้งหมดจึงถูกกองไว้ตรงระเบียงด้านนอกเซี่ยถานโจวไม่วางใจไม่ใช่ว่าเขาคิดมากไปเองในอินเ

ฉีเหมี่ยวไม่ลังเลแม้แต่น้อย“ถ้าเธออยากไปเรียนต่อต่างประเทศก็บอกพี่สิ พี่มีเงิน ส่งเธอไปเรียนได้อยู่แล้ว”ฉีจี้กัดแอปเปิล ยื่นมือไปดึงชายเสื้อของฉีเหมี่ยว แต่กลับถูกเธอปัดมือออกด้วยความโมโห“พี่คะ อย่าโกรธเลยนะ ที่หนูอยากข้ามชั้น ก็เพราะว่าหนูเรียนรู้เข้าใจหมดแล้วจริง ๆ ปล่อยให้หนูได้ลองสอบดูเถอะนะคะ ไม่เสียหายอะไรสักหน่อย อีกอย่างถ้าหนูอยากไปเรียนต่างประเทศ ก็ไม่อยากใช้เงินของพี่ด้วยค่ะ”เธอเว้นจังหวะไปเล็กน้อย “หนูไม่อยากให้เรื่องพวกนี้กลายเป็นเรื่องที่ทำราวกับว่ามันสมควรอยู่แล้ว พี่คะ พี่เสียสละเพื่อหนูมามากพอแล้วนะ”แววตาของฉีจี้มีประกายน้ำตาคลอหน่วยฉีเหมี่ยวจ้องเธอเขม็ง“มีใครพูดอะไรกับเธอหรือเปล่า? พ่อแม่มาหาเธอเหรอ? หรือว่าเธอไปได้ยินอะไรมา?”สองพี่น้องผ่านพ้นมรสุมชีวิตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ทำให้มีความคิดความอ่านโตกว่าคนรุ่นราวคราวเดียวกัน ด้วยความฉลาดเฉลียวของฉีเหมี่ยว แค่ชั่วพริบตาก็สังเกตเห็นความผิดปกติของฉีจี้ได้ทันที ว่ามันต้องมีสาเหตุมาจากเรื่องใดเรื่องหนึ่งแน่ ๆ ฉีจี้อึกอักตอบเลี่ยง ๆ “โอย พ่อแม่ไม่ได้มาหาหรอกค่ะ พวกเขาจะหาหนูเจอได้ยังไงกัน หนูก็แค่... ไม่อยากเป

“คุณสวี่ ฉันมีเรื่องบางอย่างอยากจะคุยค่ะ”“ว่ามาสิ”ฉีเหมี่ยวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเล่าเรื่องของเซี่ยชิงซางให้ฟังด้วยภาษาที่กระชับเข้าใจง่าย เมื่อสวี่เพียวเพียวยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกถึงความผิดปกติ“เขาลงทุนขนาดนั้น แค่ต้องการอยากรู้ข้อมูลเรื่องงานของเธอเนี่ยนะ?”“ไม่อย่างนั้นก็คงสนใจวิทยานิพนธ์ของฉันล่ะมั้งคะ? ความเชี่ยวชาญเฉพาะทางย่อมต่างกัน คำศัพท์ในสาขาของเรา เขาเองก็น่าจะอ่านไม่รู้เรื่องเหมือนกันนั่นแหละค่ะ”สวี่เพียวเพียวเองก็คิดไม่ออกว่าเซี่ยชิงซางทำเรื่องเหล่านี้แล้วจะได้ประโยชน์อะไรทว่าหากจะพูดไปแล้ว ระยะนี้ àl'aube ประสบปัญหาจุกจิกเล็ก ๆ น้อย ๆ เข้ามาไม่ขาดสายแต่การจัดการก็รวดเร็วมาก ตอนที่สวี่เพียวเพียวรู้เรื่อง ปัญหาเหล่านั้นก็ถูกแผนกต่าง ๆ จัดการจนเข้าที่เข้าทางหมดแล้วในทางกลับกัน ฝั่งผสานวสันต์นั้นร้านค้าแบบออฟไลน์ในหลาย ๆ เมืองต่างทยอยเปิดให้บริการอีกทั้งยังฉวยโอกาสนี้ประกาศข่าวการร่วมมือกับเกมของฮั่วซื่อกรุ๊ป พร้อมทั้งออกผลิตภัณฑ์สร้อยคอ แหวน และต่างหูรุ่นคอลเลกชันพิเศษที่ร่วมมือกับตัวละครชายแต่ละคน ซึ่งวางจำหน่ายและขายดีเป็นเทน้ำเทท่าสวี่เพียวเพียวติดต

ฮั่วจี้เซินกำลังประชุมทีมของถงซินเดินทางไปศึกษาดูงานที่เมืองกั่งเฉิงในช่วงไม่กี่วันนี้ และจะกลับมาในอีกสามวันให้หลังชั่วขณะหนึ่ง นอกจากสวี่เพียวเพียวแล้ว กลับหาคนที่เหมาะสมไปรับเหลียนฮว่าไม่ได้เลยเมื่อสวี่เพียวเพียวยันตัวลุกขึ้น หน้าท้องก็รู้สึกตึงขึ้นมาเล็กน้อย อาจเป็นเพราะเมื่อครู่เธอมีอารมณ์ตื่นเต้นเล็กน้อย ส่งผลให้เด็กในท้องพลอยตื่นตัวตามเธอไปด้วยจังหวะนั้นเอง ฉีเหมี่ยวก็เดินเข้ามา เมื่อเห็นสวี่เพียวเพียวยืนประคองเอวอยู่ด้านหลัง จึงรีบเข้ามาช่วยประคอง“จะไปไหนคะ? ท้องเคลื่อนไหวไม่ค่อยสะดวกอยู่”“ไปรับฮว่าฮว่าน่ะ”ฉีเหมี่ยวประคองสวี่เพียวเพียวให้นั่งลง“เดี๋ยวฉันไปเองค่ะ เรื่องแค่นี้เอง พี่อย่าขับรถเลย พี่ช่วยบอกคุณครูของฮว่าฮว่าว่าเดี๋ยวฉันไปรับค่ะ”สวี่เพียวเพียวลองคิดดู เธอนั่งขับรถไม่สบายตัวจริง ๆ จึงยื่นกุญแจรถให้ฉีเหมี่ยว“ถ้าโยวโยวอยู่ด้วย ก็รับกลับมาด้วยกันเลยนะ”“ได้ค่ะ”-ครึ่งชั่วโมงต่อมาฉีเหมี่ยวขับรถคัลลิแนนของสวี่เพียวเพียวมาจอดที่หน้าโรงเรียนอนุบาลของเหลียนฮว่า เงยหน้าขึ้นก็เห็นเหลียนฮว่านั่งเก็บใบไม้เล่นอยู่ใต้ต้นไม้คนเดียวทันทีที่ลงจากรถ ก็มีคนเ

ชั่วขณะหนึ่ง ลำคอของเขารู้สึกแห้งผากขึ้นมาเล็กน้อยผ่านไปครู่หนึ่ง ถึงได้ส่งเสียงหัวเราะเบา ๆ ออกมา“ดีจริง ๆ ”“ที่คุณทำโปรเจกต์นั้น เป็นเพราะเซี่ยชิงซางใช่ไหมคะ?”เซี่ยถานโจวส่ายหน้าเบา ๆ “ผมเป็นผู้ใหญ่แล้ว การตัดสินใจทุกอย่างที่ทำ ย่อมทำเพื่อตัวผมเองทั้งนั้น ไม่เกี่ยวกับชิงซางหรอกครับ”เพียงแต่ตลอดเส้นทางที่ต้องพาทัวร์รักษาอาการป่วยของเซี่ยชิงซาง พวกเขาต้องพบกับทางตันมานับครั้งไม่ถ้วนการตามหาแพทย์เก่ง ๆ รวบรวมค่าผ่าตัดให้ครบ รวมถึงการดูแลเรื่องโภชนาการและการฟื้นฟูร่างกายในภายหลังให้ทันท่วงที เป็นเรื่องที่ยากลำบากมาก ๆ เซี่ยถานโจวก็แค่อยากจะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือตัวเขาเองในอดีตเท่านั้นหากในตอนที่เขาต้องเดินฝ่าลมฝนทวนกระแสอยู่นั้น มีร่มที่ยื่นส่งมาจากตัวเขาในอนาคตสักคัน ย่อมรู้สึกโล่งใจและยินดีเป็นแน่เหลียนฮว่าที่นั่งฟังพวกเขาพูดคุยกันอยู่ เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสาของเด็กน้อย “คือโปรเจกต์อะไรเหรอคะ?”ฉีเหมี่ยวไม่ได้มองว่าเหลียนฮว่าเป็นเด็กเล็ก จึงเล่าเนื้อหาคร่าว ๆ ให้ฟัง“หนูก็อยากบริจาคเงินเหมือนกันค่ะ ที่โรงเรียนอนุบาลของพวกหนูมีเด็กคนหนึ่งเป็นโรคหัวใจ แล้ว