ทุกการกระทำทั้งหมดนั้นเสียนฉิงเยว่ทำไปพร้อม ๆ กันกับที่มือของนางยังคงกุมข้อมือตัวเอง หยิบยืมความอบอุ่นจากผ้าเช็ดหน้าสีขาวนวลเป็นพลังให้นางลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเอง ตลอดมานางถ่วงเวลาเพราะหวาดกลัวมาโดยตลอด แต่ตอนนี้นางจะไม่กลัวหากต้องลุกขึ้นสู้อีกสักครั้งเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้น นางก็ขอเลือกที่จะลุกขึ้นสู้ในตอนนี้ เพราะความรู้สึกราวกับว่านางไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้วช่าง...รู้สึกดีจนสมควรตายเสียจริง ๆ!!ภาพที่จิ้งจอกน้อยจอมเจ้าเล่ห์ของเขา ค่อย ๆ เงยหน้ายืดไหล่ตั้งตรงราวเพิ่งตัดสินใจอะไรบางอย่าง ทำให้โหลวตงอวี้ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน เขามองตรงไปยังนางโดยไม่แยแสสายตาของคนรอบข้างที่มองมาด้วยสายตาตกตะลึงท่ามกลางเสียงซุบซิบและคำถามมากมายของคนรอบข้างที่ดังขึ้นให้ได้ยิน โหลวตงอวี้ไม่ปิดบังแม้แต่น้อยว่าเขากำลังยิ้มให้เสียนฉิงเยว่ และที่น่าประหลาดใจกว่าก็คือ กระต่ายน้อยขี้ตกใจที่เอาแต่ก้มหน้า กลับเงยหน้าขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มกว้างให้ประมุขโหลว บุรุษที่ผู้คนรอบข้างมักจะเกรงอกเกรงใจไปจนถึงหวาดกลัวใบหน้าน่ามองซึ่งประดับรอยยิ้มสดใส ทำให้เสียนซีหลิวและเสียนเหวินอ้าปากค้าง พวกเขาเป็นญาติของนางที่อาศัยอยู่ร่วม
Last Updated : 2026-01-16
LOGIN
