Mommy for hire: Breaking the CEO's walls のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

Third Person’s POVMuling nagkita sina Charlene at Black sa isang tahimik na restaurant sa Makati. Hindi ito engrande o mamahalin, hindi tulad ng mga pinupuntahan nila palagi.“Iba na naman ba ’to?” tanong ng dalaga habang nililibot ng tingin ang paligid.“Yeah. Napansin ko kasing hindi ka komportable sa mamahaling restaurant, kaya dito na lang. I hope you don’t mind,” sagot ni Black.“Hindi, okay lang. Maganda dito.”Kumain sila habang nagkukuwentuhan tungkol sa buhay at kani-kanilang karera. Ikinuwento rin ni Charlene ang mga nangyayari sa mansion, maliban na lang sa mga personal na bagay na may kinalaman kay Kerill.“Are you happy?”Natigilan si Charlene sa tanong na iyon. “Sa mansion? Oo naman,” sagot niya, may bahagyang pag-aalinlangan.“Mukha nga,” sabi ni Black. “Napapansin ko kasing nakangiti ka na paminsan-minsan. You know what, maganda ka pala kapag nakangiti.”“Ah, so sinasabi mong hindi ako maganda kapag hindi?” biro niya, kunwaring naiinis.“Uy, wala akong sinabing ganyan

Third Person’s POVNgayong araw ay ka-meeting ni Kerill ang mga bagong investors ng kompanya nila. Isa iyon sa pinakaimportanteng presentation ng taon dahil nakasalalay dito ang expansion ng bagong produkto nila sa market. Pinag-uusapan ang projected sales, target consumers, at ang estimated na kita sa loob ng isang taon.Nasa dulo siya ng mahabang conference table, tuwid ang likod at seryoso ang mukha, habang isa-isang ipinapaliwanag ni Hart ang proposed adjustments sa design ng product, lalo na sa children’s wear line.Sa paningin ng iba, mukhang kalmado at kontrolado siya.Pero ang totoo, wala ang isip niya roon.Paminsan-minsan ay napapatingin siya sa relo na nasa kanyang pulso. Hindi niya alam kung bakit tila mas mabagal ang oras ngayon kaysa karaniwan. Bawat minuto ay parang mabagal.Hindi niya maiwasang isipin kung sinundo na naman ba ni Black si Charlene. Kung magkasama na naman ba ang dalawa. Kung saan sila nagpunta.Hindi niya dapat iniintindi iyon.Wala siyang karapatan.Pe

Charlene’s POVNo’ng sinabi niyang magluluto siya ay ginawa niya talaga nang makauwi kami. Nagulat ako dahil marunong pala itong magluto at skilled pa sa paggamit ng kutsilyo—parang professional chef.“Kailan ka natutong magluto?” Hindi ko maiwasang magtanong habang naghihiwa ito ng karne.“Not when, but why. Because I have to. I grew up with just my maids, pero hindi ko gusto ang mga luto nila. My mom was not here, so I learned it all by myself to survive,” sagot niya.Sandali akong natahimik.Hanggang ngayon, napapatanong pa rin ako kung ano ang dahilan kung bakit wala ang mommy ni Kerill dito. Anong nangyari? Namatay ba? May asawa nang iba?“She has her own family now,” bigla niyang sagot, na para bang nababasa ang isipan ko.Napatingin ako sa pintuan at nagulat dahil nakatingin sa amin ang mga maids, abot-langit ang mga ngiti habang pinapanood kami.“Yes?” tanong ko sa kanila.Napahagikhik sila.“Wala, Ma’am Charlene. Sige lang, huwag n’yo kaming pansinin. Kunwari wala kami dito,”

Charlene's POV Lunes na naman at kakatapos ko lang na ihatid si Wency at Wyl nang hindi sinasadyang mahagilap ng mga mata ko ang pamilyar na lalake na naglalakad sa daan. Pinahinto ko ang sasakyan at tama nga ako ng inaakala. Si Lander iyon, ang nakakabatang kapatid ni Kerill. Bumaba ako ng sasakyan at sinabing hintayin na lang ako ni Saviel dahil isasabay ko si Lander. Sinundan ko ito pero halos mawala sya sa paningin ko dahil ang bilis nyang maglakad. Ilang beses pa akong napalingon pero parang bula na lang syang nawala. Pero sakto namang paglingon ko sa likuran ay nakita ko ito. Lalapitan ko na sana ito pero napatigil ako sa paglalakad dahil sa gulat sa nakita ko. May nilapitan itong lalake. Gwapo, matanggkad at chinito. Naka- school uniform pa ito na katulad ng kina Ericka. Senior high school na. Nagulat pa ako lalo dahil hinalikan nya ito sa labi. Sobrang laki ng ngiti ng lalake sa kanya at ginulo pa nito ang buhok nya. Hindi ako tanga para hindi ko ma-gets ang nakikita ko ng

A/N: WARNING! Something is cumming...Charlene's POVHindi ako kumikibo habang naka-upo sa malamig na upuan dito sa tabi ng swimming pool. Tulog na lahat ng tao dito at alam kong kami na lang ni Kerill ang gising pa.Hindi ako mapakali habang nakatanaw sa kanya na lumalangoy. Hindi ko nga alam kung bakit nya ako pinapunta dito. Pagkatapos ng ginawa nya kanina sa harapan ng pres ay mas lalo na itong naging clingy at laging nakangiti kapag nagkakasalubong kami."Join me." Bumalik ako sa realidad nang magsalita ito. Umahon na pala ito at tumabi sa akin. Kahit na medyo madilim ay kitang-kita ko pa rin anim na buklod sa tyan nito.Ang sarap--este nakaka-distract. Kaagad akong umiwas ng tingin sa kanya. Baka kung saan pa ako tumingin. "Look at me, Charlene," sabi nya pero mabilis akong umiling. Hindi ko kaya lalo pa at mas gumawapo ito sa paningin ko."Hey...look at me.""Ano bang kailangan mo? Babalik na ako sa taas," sabi ko at napalunok. "I need...you."Napapikit ako sa sinabi nya. Nakak