บทที่ 2 สิ่งที่ไม่อยากทำ (2)

ร่างบางของยี่หวาเดินขึ้นไปข้างบน แต่ยังไม่ทันที่จะได้เดินเข้าห้อง เสียงทุ้มของพี่ชายก็ดังขึ้น ทำเอาเธอหันไปมองแล้วขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

“พี่มีเรื่องจะคุยด้วย ยี่หวาว่างไหม” น้ำเสียงทุ้มเคร่งเครียดของพี่ชายทำเอายี่หวาขมวดคิ้วแล้วมองตาม จากนั้นเธอก็เดินตามพี่ชายเข้าไปในห้องนอนอย่างสงสัย

“ค่ะ”

ร่างบอบบางเดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้กลางห้อง พร้อมมองพี่ชายอย่างสงสัยว่าเขาจะคุยอะไรกับเธอ ถึงเธอจะสนิทกับณปุณ แต่ก็ไม่ได้สนิทถึงขั้นคุยกันทุกวัน

“พี่มีเรื่องให้ยี่หวาช่วย” ณปุณพูดพร้อมจ้องมองใบหน้าสวยของน้องสาวบุญธรรมด้วยสีหน้าเป็นกังวล ทำเอาคนตัวเล็กถึงกับใจเต้นแรง เพราะปกติณปุณไม่เคยขอให้เธอช่วยอะไรเลย นอกจากสมัยก่อนที่ช่วยให้เธอเป็นแม่สื่อให้ไอลดาเพื่อนรัก คนที่พี่ชายเธอชอบ

“คะ...”

“เรื่องของผู้ชายที่ชื่อคาร์เตอร์”

“คะ...”

“เมื่อคืนยี่หวาไปนอนกับเขามาใช่ไหม” คำพูดของพี่ชายทำเอาเธออึ้ง เพราะไม่คิดว่าณปุณจะรู้เรื่องนี้ ทั้งๆ ที่เขาไม่น่าจะเดาเรื่องนี้ได้ง่ายเพียงแค่คาร์เตอร์มาส่ง

“พี่ณปุณ” ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ “มะ...มันไม่มีอะไรค่ะ พอดีทางผ่านเขาเลยมาส่ง” เธอตอบอย่างตะกุกตะกัก เพราะไม่อยากให้พี่ชายมองตัวเองไม่ดี

“รอยที่คอก็บอกแล้วยี่หวา อย่ามาโกหกพี่เลย” เมื่อณปุณพูดจบทำเอาเธอลืมไปเลยว่าต้นคอสวยมีแต่รอยคิสมาร์กของคาร์เตอร์ คราแรกเธอเอาผมยาวๆ ของตัวเองปิดเอาไว้ ทว่าเพราะมัวแต่สนใจเรื่องของพ่อกับแม่เลยลืมเอามันมาปิดอีกครั้ง

“คะ...คือ” ใบหน้าหวานแดงก่ำ เพราะเธอทั้งอาย ทั้งไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกไว้ไหน ถึงณปุณจะเป็นพี่ชาย แต่ก็ไม่ได้คุยทุกเรื่องกับเขาเช่นเดียวกัน

“สนิทกับเขามากไหม”

“คะ...” คำถามของณปุณทำเอายี่หวาขมวดคิ้วอย่างสงสัย

“สนิทกับผู้ชายที่ชื่อคาร์เตอร์มากไหม” ทำไมคำถามของพี่ชายมันเหมือนมีอะไรบางอย่าง ทำเอายี่หวาจ้องมองณปุณอย่างสงสัย “ยี่หวาอย่ามาโกหกพี่ เพราะยี่หวาก็รู้ว่าตัวเองโกหกไม่เก่ง”

“เรื่องเมื่อคืนมันแค่ความผิดพลาดค่ะ ยี่หวาไม่ได้ใส่ใจ อีกอย่างยี่หวากับเขาไม่ได้สนิทอะไรกันขนาดนั้นด้วย” เธอยอมบอกความจริง เพราะต่อให้โกหกไปณปุณก็ไม่เชื่ออยู่ดี และยิ่งยุคสมัยใหม่ด้วยแล้วเธอเลยคิดว่าทำให้มันเป็นเรื่องปกติที่เขาทำกันเถอะ ถ้าไปเรียกร้องในสิ่งที่เอากลับคืนมาไม่ได้มันก็คงไม่ช่วยอะไร

“งั้นพี่อยากให้ยี่หวาช่วยอะไรได้ไหม”

“ช่วย...คืออะไรคะ”

“ยี่หวารู้ไหมว่าพ่อเราติดหนี้พนันไว้เท่าไร” คำพูดของพี่ชายทำเอาเธอตื่นเต้น และอยากรู้ว่ามันมีอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้นเหรอ

“เท่าไรคะ”

“10 ล้านบาท”

“อะไรนะคะ!!” ยี่หวาถึงกับตกใจกับยอดเงินที่พี่ชายบอก มันเยอะมากๆ นะสำหรับครอบครัวฐานะปานกลาง แล้วแบบนี้จะไปหาเงินมาชดใช้ได้อย่างไร “แล้วเราจะหาเงินจากไหนไปคืนเขาพี่ณปุณ”

“พวกมันมีข้อเสนอเพื่อแลกกับการล้างหนี้ทั้งหมด”

“คือยังไงคะ”

“เขาอยากได้เอกสารบางอย่างจากคาร์เตอร์ พี่เลยอยากให้ยี่หวาไปเอามาให้” คำพูดของณปุณทำเอาใบหน้าหวานซีดเผือด เพราะณปุณกำลังจะบอกให้เธอไปขโมยของบางอย่างมาจากคาร์เตอร์

“มันคือการขโมยนะพี่ ยี่หวาไม่อยากทำ ยี่หวาไม่อยากติดคุก” เสียงหวานถามสั่นๆ เพราะเธอไม่ชอบอะไรแบบนี้ และไม่อยากมารับรู้อะไรแบบนี้เลย

“พี่อยากให้ยี่หวาช่วย ยี่หวาจะไม่ติดคุก พี่สัญญา” คำพูดของพี่ชายเหมือนไม่ได้สะทกสะท้านเลยกับการที่ต้องไปขโมยของบางอย่างจากคาร์เตอร์

“ยี่หวาไม่ทำ พี่จะทำแบบนี้ไปทำไม เอาอย่างนี้เดี๋ยวยี่หวาไปช่วยหาเงินมาคืน มันอาจจะใช้เวลาหน่อย แต่ยังไงยี่หวาก็ไม่ช่วยพี่เรื่องนี้แน่นอน” เธอคิดว่าวิธีที่ณปุณกำลังคิดจะทำมันคือเส้นทางสกปรก และคิดว่าหนทางที่คิดจะทำอยู่ตอนนี้มันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมา

“แค่ครั้งเดียวมันจะปลดหนี้ให้เราเลยนะยี่หวา พี่อยากให้ยี่หวาช่วยพี่ ช่วยครอบครัวของเรา อย่างน้อยก็เห็นแก่บุญคุณที่ผ่านมาไม่ได้เหรอ” คำพูดของณปุณทำเอายี่หวาใจสั่น เพราะไม่คิดว่าพี่ชายจะพูดแบบนี้กับเธอ และเขากำลังเรียกร้องบุญคุณจากเธอ

“พี่ณปุณ” เสียงหวานถามพี่อย่างแผ่วเบา ตอนนี้เธอรู้สึกสับสนไปหมด และยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าของที่ณปุณต้องการให้เธอไปเอามันคืออะไรกันแน่ “ยี่หวาจะต้องไปเอาอะไร”

“ถ้ายี่หวารับปากว่าจะช่วยพี่ พี่ถึงจะบอกว่าของที่พี่อยากให้ยี่หวาไปเอาคืออะไร ขอเพียงยี่หวาช่วยพี่ แค่ครั้งเดียวเท่านั้นแล้วทุกอย่างจะจบ”

ณปุณพูดน้ำเสียงที่ฟังดูเศร้า แต่ยี่หวาไม่ใช่คนโง่ เธอพอมองออกว่าในแววตาของพี่ชายเหมือนกำลังซุกซ่อนบางอย่างเอาไว้อยู่

“คิดซะว่าทำเพื่อครอบครัวของเรายี่หวา พวกมันบอกว่าถ้าไม่เอาสิ่งนั้นมาให้ก็ต้องหาเงินสิบล้านมาคืนภายในหนึ่งถึงสองเดือน ถ้าไม่ทันมันจะฆ่าครอบครัวเรา อีกอย่างยี่หวาก็กำลังตกงาน ยี่หวาจะหาเงินสิบล้านนั่นมาชดใช้ยังไง บอกพี่มาสิ มันไม่ได้ต้องการเงินคืน มันแค่ต้องการแค่เอกสารสำคัญเท่านั้น”