บททั้งหมดของ สามีน่าตายภรรยาน่าชัง: บทที่ 41 - บทที่ 50

ลู่เหมยจึงลุกขึ้นแล้วเดินตามองค์หญิงเก้าเข้าไปยังห้องหรูหราด้านใน โดยมีนางกำนัลติดตามไปรับใช้เป็นโขยง ราวกับนางเป็นองค์หญิงเช่นกัน เป็นบรรยากาศยากหยั่งถึงสำหรับลู่เหมย ให้ความรู้สึกเหมือนนางกำลังเหยียบเดินเมฆ ล่องลอยในอากาศ เหลือเชื่อเกินบรรยายอย่างแท้จริงเซี่ยซิงเยียนจับมือลู่เหมย หันมาปลอบโยนเบาๆ “เจ้าไม่ต้องตื่นเต้นไป เดี๋ยวเป็นลมล้มพับเอาจะแย่”“หม่อมฉันเหมือนฝันไปเพคะ”“มา ข้าหยิกแก้มพิสูจน์”“โอ๊ย!”เซี่ยซิงเยียนหัวเราะสดใส “เจ็บไหม ยังฝันหรือไม่”“ไม่แล้ว...”สาวน้อยทั้งสองหยอกเย้าขณะพากันเดินเข้าด้านใน กระทั่งคล้อยหลังลับไปในห้องนั้นเซี่ยหยวนเต๋อเข้ามานั่งลงแทนที่ลู่เหมยวันนี้ชายหนุ่มมิได้แปลงโฉมเป็นหญิงสาวเหมือนเก่า บุคลิกท่าทางจึงสุขุมสง่างามสมชายชาตรี มีลักษณะนิ่งขรึมแฝงความอ่อนโยนโอบอ้อมอารีขององค์ชายสูงศักดิ์ทุกประการเขานั่งตรงหน้ามารดาผู้สะคราญโฉมของตน กล่าวชื่นชมว่า “วันนี้เสด็จแม่ทรงแต่งกายงดงามยิ่งนักพ่ะย่ะค่ะ”หลี่กุ้ยเฟยคลี่ยิ้มเขินอายดุจดรุณีแรกแย้ม นางเป็นสตรีจิตใจดีงามจึงทำให้หน้าตาสดใสอ่อนวัยกว่าอายุจริงมาก“วันนี้เสด็จพ่อของเจ้าทรงคัดเลือกให้แม่เข้าร่วมงา

การเกิดในตระกูลเหลียนที่บุรุษมีภรรยาหลายคนล้วนหล่อหลอมให้สตรีเป็นเช่นนี้ ต่อให้สามีภรรยารักกันมาก รักกันมาก่อนก็หาใช่เรื่องสำคัญไม่ หากภรรยาเอกเหนือกว่านางก็แค่คอยยุแยงคู่ชีวิตให้ระแวง ให้ความรักไม่เหมือนเดิม พอสามีภรรยาทะเลาะเบาะแว้ง บุรุษย่อมไม่อยากไปหา ไม่ไปค้างแรม ขอเพียงเขานึกว่าต้องเจอสีหน้าภรรยาบึ้งตึงหรือเย็นชาเช่นไรก็เพียงพอแล้ว นางก็แค่ทำตรงกันข้าม คอยออดอ้อน ไม่พูดเรื่องที่ทำให้เขาขุ่นมัว ยื้อเขาไว้ด้วยวาจาอ่อนโยน เยินยออย่างอ่อนหวาน ไม่ชวนทะเลาะเหมือนที่ภรรยาเอกเผลอแสดงออกตอนหึงหวงแต่ถ้าภรรยาคนอื่นของเขาต่ำต้อยกว่า นางก็ฆ่าซะความคิดของพี่สาว เหลียนชิงล้วนกระจ่าง แน่นอนว่าเห็นด้วยทุกประการ แต่ยามนี้ศัตรูหัวใจฐานะเทียบเคียง สาวน้อยจึงต้องขบคิดเล็กน้อย ครู่หนึ่งค่อยเอ่ย “เอาเช่นนี้ดีหรือไม่ มิสู้เราทำให้แม่ทัพเฟิงรู้สึกว่าถูกฝ่ายนั้นเร่งรัดผูกมัดจนเกินไป ย่อมแตกหักกันอย่างมิอาจสามัคคีปรองดองได้”อาศัยงานเลี้ยงชมบุปผายามราตรี ทำทีให้เฟิงอี้ถูกสตรีของหลี่กุ้ยเฟยวางยาปลุกกำหนัดดูเถิดว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ต่อให้ได้แต่งงานก็คงเป็นได้แค่อนุต่ำชั้น เพราะการเริ่มต้น

เขาผู้นี้คือแม่ทัพหนุ่มนามเฟิงอี้ที่มาพร้อมกลิ่นสุราโชยคลุ้งไปทั่วแผงอก เสื้อตัวนอกเปียกชุ่มไปหมด สาเหตุเพราะสำลักสุราจนแทบกระอักเป็นโลหิตทันทีที่เห็นลู่เหมยนั่งอยู่กับองค์ชายสี่และองค์หญิงเก้าเดิมทีเฟิงอี้ไม่เห็นใบหน้าของนางหรอก แต่เพราะเพ่งมองด้วยไฟแค้น คนจึงสังเกตได้โดยละเอียดไม่ยาก ท้ายที่สุด สตรีที่บุรุษผู้หนึ่งใกล้ชิดลึกซึ้งรู้จักทุกอณูผิวเนื้อปานนั้น ต่อให้จ้องมองจากระยะไกลก็จดจำได้ดีเมื่อเห็นชัดว่าเป็นลู่เหมย เฟิงอี้ก็ให้รู้สึกตกตะลึง จากนั้นเขาก็คำนวณจากตำแหน่งที่นั่งข่าวว่าหลานสาวหลี่กุ้ยเฟยสนิทสนมกับโอรสธิดา ย่อมเป็นนางที่นั่งด้วยกันนั่นแลสตรีเจ้าแผนการที่ชอบผูกมัดเขาให้ดิ้นไม่หลุด!ไม่มีใครรู้ว่าท่ามกลางผู้คนมากมายในงานเลี้ยง ท่ามกลางโฉมสะคราญสูงศักดิ์ละลานตายิ่งกว่าบุปผาสวรรค์ ท่ามกลางสายตาสื่อนัยเว้าวอนปรารถนาสานสัมพันธ์อย่างออดอ้อนที่ถูกส่งมาให้เขานั้น จะมีหญิงสาวนางหนึ่งที่ทำให้ใบหน้าแข็งกระด้างเย็นเยียบปานเทือกเขาหิมะของเฟิงอี้ผุดรอยยิ้มที่มุมปากอย่างยากสะกดกลั้น เป็นการยิ้มที่ไม่อาจหยุดลงได้เลย“เป็นเจ้าจริงๆ ภรรยาน่าชังของข้า...คือสตรีผู้ชั่วช้าถึงขนาดล่อลวงหลี

เหลียนชิงยิ้มกว้าง เหลียนกุ้ยเฟยเหยียดยิ้มไม่ต่าง หากหลี่กุ้ยเฟยเสนอให้พวกเขาแต่งงานกัน หย่งผิงโหวย่อมทำทุกทางมิให้งานมงคลเกิดขึ้น สกุลหวังของหย่งผิงโหวกับสกุลของหลี่กุ้ยเฟยย่อมกินแหนงแคลงใจอย่างมิต้องสงสัยระหว่างสนมคนงามกับแม่ทัพคู่พระทัยขัดแย้งกัน จักรพรรดิที่ให้ความสำคัญต่อชาติบ้านเมืองยิ่งกว่าอิสตรีจะทรงเลือกข้างฝ่ายใด ไม่บอกก็รู้ได้ความบาดหมางนี้ช่างน่ายินดีเสียนี่กระไรนางกำนัลรายงานอีกว่า “ยามนี้พวกเขาถูกฝ่าบาทสั่งคุกเข่าในห้องโถงตำหนักจิ่งหยาง ไม่มีใครรู้ชะตาหลังบานประตูห้องนั้น หย่งผิงโหวกำลังเร่งเดินทางเข้าเฝ้าเจ้าค่ะ”ถึงขนาดที่ว่าผู้อาวุโสฝ่ายบุรุษเร่งรุดถึงเขตวังหลังของผู้อาวุโสฝ่ายสตรีอย่างอุกอาจปานนั้นเกรงว่าปัญหาข้อพิพาทคงลุกลามบานปลายแล้วล่ะบรรยากาศบนโต๊ะอาหารเช้าวันนี้นับว่าดีขึ้นถนัดตา สองพี่น้องระบายยิ้มที่พร่างพราวดั่งดวงดาราระยิบระยับเห็นที ตำแหน่งกุ้ยเฟยของซูซินคงยากจะรักษาแล้วตำหนักจิ่งหยางตั้งตระหง่านอยู่ภายในอาณาเขตหวงห้ามของวังหลังเนื่องจากฮ่องเต้ทรงพลิกป้ายหลี่กุ้ยเฟยและค้างแรมทั้งราตรีด้วยเสน่หาท่วมท้น จนคิดรับมื้อเช้าร่วมกับสนมรัก พระองค์จึงยังคงปร

บรรยากาศภายในห้องโถงของตำหนักจิ่งหยาง ตาลปัตรกลับไปกลับมาจนเรียกได้ว่าเหวี่ยงอารมณ์ผู้คนให้กลายเป็นลูกตุ้มโดยแท้เปรียบเสมือนถ่านหินเหนือปล่องภูเขาไฟที่กำลังปะทุเดือดท่ามกลางลาวา ทว่าพอจับมันขึ้นมาหินก้อนนั้นกลับเย็นเหมือนน้ำแข็งที่แค่รอวันละลายโดยไม่ทำร้ายใคร“เจ้าจะยอมรับความผิดหรือไม่?”“ความผิดของข้าคืออยู่กับท่านเมื่อคืน ยอมให้ท่านข่มแหงรังแก”“ใครรังแก เจ้าบังคับขู่เข็ญข้าชัดๆ”“ข้าไม่ยอมรับ”“สตรีน่าชัง เจ้ากำลังมอบความอัปยศให้ข้า”“ไม่จริง!”ยามนี้ชายหญิงคู่หนึ่งยังคงส่งเสียงกระซิบกระซาบอันดุดันใส่หน้ากันอย่างดุเดือด แววตาที่คล้ายไฟลุกท่วมนั้นประชันกันจนใบหน้าแทบจะเสียดสี หากมองผิวเผินเหมือนพวกเขากำลังจะจูบกันแล้วฮ่องเต้จึงโบกพระหัตถ์เบาๆ ไปทางหย่งผิงโหว ส่งสายพระเนตรให้สนมรักและโอรสธิดาให้มานั่งใกล้ๆ เพื่อจะพูดคุยกันได้โดยสะดวกปล่อยสองคนนั้นไว้กลางโถงนั่นแล“ท่านโหวช่วยแถลงไขให้เรากระจ่างใจหน่อยเถิด” ฮ่องเต้ตรัสกับจอมทัพคู่พระทัยทันทีที่หลี่กุ้ยเฟยและบุตรชายหญิงลุกเข้ามานั่งด้านข้างชายวัยกลางคนกระแอมไอเสียงต่ำหนึ่งทีก่อนเล่าให้บุคคลสูงศักดิ์ฟังโดยละเอียด