สามีน่าตายภรรยาน่าชัง

สามีน่าตายภรรยาน่าชัง

last updateآخر تحديث : 2026-02-07
بواسطة:  LiHongمستمر
لغة: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 تصنيف. 1 review
73فصول
1.3Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

*** เพราะรัก นางจึงทำทุกทางให้ได้แต่งงานกับเขา เพราะแค้นใจที่นางบังอาจรวบรัดจนได้แต่งงานกัน เขาจึงทำทุกท่าให้นางหมดเรี่ยวแรงทุกคืน

عرض المزيد

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعات

pitpimol pitanilaphalin
pitpimol pitanilaphalin
สนุก น่ารักอ่ะ
2026-03-01 00:45:00
0
0
73 فصول
คำนำนักเขียน + ปฐมบท + เกริ่นนำ
สามีน่าตาย ภรรยาน่าชังบางครั้งการแต่งงานไม่จำเป็นต้องเต็มไปด้วยความรักที่หวานชื่นและเรียบง่าย ร้อนดั่งไฟเขย่าโลกาช่างดีนัก คู่ที่ทำร้ายกันในวันนี้จะเป็นคู่ที่ดีในวันหน้าคำนำนักเขียนสวัสดีค่ะ นิยายเรื่องนี้เป็นจีนโบราณสมัยสมมติ แนวโรแมนติกคอมมิดี้ มีเลิฟซีนนะคะ ตีแผ่ชีวิตหลังเรือนของสามีภรรยาคู่หนึ่งซึ่งแรกเริ่มฝ่ายชายหมายตาพี่สาว ทว่ากลับต้องแต่งกับน้องสาว เพราะนางหลงรักเขามานานจึงทำทุกทางเพื่อได้แต่งงานกับเขา ส่วนเขาไม่ได้คิดจะแต่งกับนางตั้งแต่แรกพอต้องแต่งจึงไม่ทะนุถนอมอย่างที่ควร ปัญหาหลังเรือนย่อมต้องมีเรื่องราววุ่นวายให้สะสางทุกวันสามีน่าตาย ภรรยาน่าชังบางครั้ง ชีวิตคู่ก็ไม่จำเป็นต้องมีแค่ความรักที่อบอวลไปด้วยความเรียบง่ายอ่อนหวาน ซาบซ่านร้อนแรงปานเพลิงสะท้านโลกันตร์บ้างจึงจะดี คู่ครองที่ทำตัวเลวร้ายใส่กันในวันนี้ย่อมกลายเป็นการครองคู่ที่ดีในวันหน้าหมายเหตุ:นิยายเรื่องนี้เป็นแนวโรแมนติกเลิฟซีน ไร้ดราม่า ไม่มีปมซับซ้อนซ่อนเงื่อนไขใดๆ ***************คำเตือนนิยายเรื่องนี้ไม่อ้างอิงประวัติศาสตร์ชาติใดทุกตัวละครไม่มีอยู่จริงทุกตัวอักษรเกิดจากจินตนาการทั้งหมดโปรดใช้วิจารณ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 1 ภรรยาตัวดี สามีตัวร้าย 1
ทุกครั้ง หลังเพลิงเร่าร้อนท่ามกลางพายุอารมณ์สงบลง บุรุษร่างเปลือยเปล่าเจ้าของกายแกร่งทุกสัดส่วนมักจะนอนมองขื่อคานอย่างเงียบงัน บนดวงหน้าหล่อเหลาคมคายแต่เผยความเยือกเย็นมีดวงตาลุ่มลึกที่ยังคงเย็นชาและเคร่งขรึมมิคลายข้างกายกันยังคงเป็นเจ้าของกลิ่นหอมหวนเย้ายวนชวนปรารถนา เรือนร่างอันงดงามเช่นนี้ ไม่ว่ามองอย่างไรก็อรชรอ้อนแอ้นบอบบางน่าทะนุถนอมอย่างยิ่งทว่าเฟิงอี้กลับไม่เคยคิดถนอมนางเขาไม่จำเป็นต้องถนอมบุปผาเคลือบพิษ นั่นคือเหตุผลของการเอาแต่ใจกับภรรยาของตนลู่เหมยเป็นสตรีที่ไม่ควรอ่อนโยนออมมือแม้แต่น้อย เดิมทีเขาควรได้แต่งงานกับพี่สาวนางที่น่ารักอ่อนหวาน เรียบร้อยเชื่อฟัง ไม่ใช่น้องสาวเช่นนางที่มีนิสัยแข็งกร้าวดื้อรั้น ชอบคุกคามตามตื้อให้บุรุษยอมจำนนสตรีที่ยุยงผลักดันให้ว่าที่เจ้าสาวตัวจริงของเขา หนีตามบุรุษอื่นไปก่อนถึงกำหนดวันแต่งงานเพียงไม่กี่วัน เพื่อที่ตัวเองจะได้เข้าพิธีมงคลแทนที่อย่างรวบรัดเร่งด่วน ย่อมไม่มีความดีให้ตระหนักถึงการกระทำอันอ่อนโยนนำพาเฟิงอี้ถอนหายใจเอือมระอา ความรู้สึกพ่ายแพ้และถูกหยามเกียรติบุรุษตีตื้นขึ้นมาจนฉายฉานความดุดันทางแววตาสตรีผู้นี้ นา
اقرأ المزيد
ตอนที่ 1 ภรรยาตัวดี สามีตัวร้าย 2
สามเวลาอาหารหลักของทุกวัน ลู่เหมยต้องคอยปรนนิบัติพัดวีแม่สามี วันนี้ก็เช่นกันขณะยืนจัดสำรับอาหารเย็น ตระเตรียมถ้วยตะเกียบ ฮูหยินเฟิงจางซื่อเอ่ยถามเสียงเรียบคล้ายหยั่งเชิงในที “อี้เอ๋อร์หายไปที่ใด?”ฝ่ามือเรียวขาวชะงักเล็กน้อย ลู่เหมยตอบอ้อมแอ้ม “คงออกไปพบปะเหล่าสหายเฉกเดิมเจ้าค่ะ”“เหลวไหล!” จางซื่อตบโต๊ะดังปังจนตะเกียบเคลื่อนจากแท่นวาง “เจ้าเป็นภรรยาแต่ไม่จำเป็นต้องเข้าข้างสามีทุกเรื่องกระมัง”ลู่เหมยรีบจัดตะเกียบ เข้ามาพะเน้าพะนอเหมือนที่ชอบทำทุกครั้งให้แม่สามีพึงใจ “ท่านแม่ใจเย็นเถิดเจ้าค่ะ ท่านพี่เคร่งเครียดจากตำราจึงต้องการไปผ่อนคลายเท่านั้น”เสียงตบโต๊ะดังปังอีกครั้ง “เหมยเอ๋อร์ เจ้านะเจ้า” จางซื่อชี้นิ้วสั่นเทา “เจ้าช่างเขลานัก อย่าคิดว่าข้าไม่รู้เชียว อี้เอ๋อร์หนีเที่ยวทุกวัน ฝึกเขียนอักษรที่ใดกัน”ลู่เหมยเงียบกริบ เถียงแทนเฟิงอี้ไม่ได้อีกแม้ครึ่งคำแววตาที่เริ่มมีร่องรอยแห่งวัยชราเหลือบมองลูกสะใภ้อย่างโกรธเคือง “ข้าจะบอกให้เจ้ารู้ไว้นะเหมยเอ๋อร์ สตรีเราจะรักใคร่สามีเพียงใดแต่จะตามใจเขาทุกเรื่องไม่ได้ ข้าเลือกเจ้าเป็นภรรยาให้ลูกชายก็หวังจะให้ช่วยขัดเ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 2 นางต้องร้องไห้ ช้ำใจเพราะข้า 1
หอบุปผาหนี่ฮวาบุรุษผู้ถูกกล่าวถึงว่าเลี้ยงดูฟูกฟักรักถนอมยอดพธูกำลังไล่ตะเพิดสาวงามออกไปจากห้องอย่างหงุดหงิด“ใครสั่งให้พวกเจ้าเข้ามา!”เฟิงอี้คำรามเสียงขรึม ไม่เบาไม่ดังแต่กลับทรงพลังและน่าเกรงขาม “ไสหัวออกไป!”หว่างคิ้วชายหนุ่มขมวดเป็นปม แววตาดุดันคุกคามไม่ไว้หน้าผู้คน และด้วยรูปร่างสง่างามแต่กำยำน่าเกรงขามยิ่งทำให้เขาแลดูทรงอำนาจ รอบตัวยังมีไอสังหารลอยวนอย่างเข้มข้นเสียจนคนไม่อาจมองข้ามยังไม่นับรวมที่เขาเป็นคหบดีเจ้าถิ่นที่ร่ำรวยมาก บารมีที่มาจากก้อนทองในถุงเงินตรงแถบผ้าช่วงเอวสอบนั้นทำให้ไม่มีใครกล้าขัดใจ สั่งการอันใดย่อมตามประสงค์ทุกสิ่งที่ต้องการ“เจ้าค่ะๆ พวกข้าจะรีบออกไปเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”เหล่าสาวงามรีบยกกระโปรงวิ่งหนีเตลิดเสียขวัญรวมถึงสาวงามอันดับหนึ่งจัดเป็นยอดพธูคนสำคัญของหอหนี่ฮวา ซึ่งแน่นอนว่านางเป็นที่กล่าวขานและเพิ่งถูกเฟิงฮูหยินพูดถึงเมื่อครู่ต่อหน้าลู่เหมย“น่ากลัวมาก” สาวงามคนแรกพรูลมหายใจยาว “แล้วเขาจะมาขลุกอยู่หอบุปผาด้วยเหตุใด ในเมื่อไม่เรียกสาวงามปรนนิบัติสักวัน”สาวงามคนที่สองส่ายหน้าน้ำตาคลอ นางไม่ยินยอม “เสียดายยิ่ง เขารูปงามนัก เรือนร่างกร้าวแกร่งเปี่ยมพลั
اقرأ المزيد
ตอนที่ 2 นางต้องร้องไห้ ช้ำใจเพราะข้า 2
ตงหมิงวางหมากตัวหนึ่งลงไปบนกระดาน ถามยิ้มๆ “ลู่เหมยหลงรักเฟิงอี้ของเรามาหลายปีมิใช่หรือ?”โม่โฉวพยักหน้าร้องอืม หันมาเอ่ยกับเฟิงอี้ “ลู่เหมยได้แต่งงานกับเจ้าก็สมควรแล้วนี่อาอี้”เฟิงอี้ได้ยินเช่นนี้ก็ข่มใจไม่ไหว ยกเท้าเตะเก้าอี้ใกล้ๆ จนล้มกระแทกพื้นดังโครม ดวงตาคู่คมเต็มไปด้วยไฟโทสะลุกโชน “เช่นนั้น ข้าไยมิต้องแต่งงานกับสตรีทั้งเมืองหรือไร พวกนางพึงใจในตัวข้าทั้งนั้น”อืม...ก็จริงตงหมิง เหวินป๋อและโม่โฉวต่างพยักหน้าเห็นด้วย เฟิงอี้พูดจบก็ขมวดคิ้วนิ่วหน้า นึกถึงเมื่อครู่ตอนที่ยอดพธูอันดับหนึ่งของหนี่ฮวานางนั้นอาศัยจังหวะยกน้ำชาบังอาจมาแตะต้องข้อมือ ครั้นนึกขึ้นได้ชายหนุ่มก็ล้วงผ้าออกมาเช็ดที่มือตนอย่างรังเกียจแล้วโยนทิ้งอย่างไม่ไยดีเหล่าสหายเห็นเช่นนี้ต่างก็ส่ายหน้าทอดถอนใจ รู้สึกสงสารสาวงามเจ้าของผิวนุ่มเนียนหอมหวานเหลือเกิน ที่เมืองเยี่ยโจวแห่งนี้ หากเอ่ยถึงบุรุษรูปงามก็ต้องเฟิงอี้ หากเอ่ยถึงเศรษฐีหนุ่มผู้มั่งมีก็ต้องเอ่ยถึงเฟิงอี้เช่นกัน สตรีที่ไม่รู้นิสัยของเฟิงอี้ต่างตกหลุมรักแรกพบกันทั้งนั้น แต่พอรู้ว่าเขาชอบวางอำนาจบาตรใหญ่ทั้งลำพองเย่อหยิ่งไม่ไว้หน้าใครก็พากันกริ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 3 หน้าที่สั่งสอนภรรยาเป็นของสามี 1
“เจ้ากำลังรอให้นางมาตามหรือ?”อู๋หยุนเลิกคิ้วมองสหาย ดวงตาฉายแววฉงน ไม่มีบุรุษใดชอบใจหรอกที่ถูกสตรีมาตามหาถึงหอนางโลมแต่ถ้ายอม...ต้องรักถนอมปานใดถึงเรียกร้องความสนใจเยี่ยงนี้อู๋หยุนปรายตามองสหายที่ไม่เคยรู้ตัวอันใดสักทีจังหวะนั้นบ่าวชายก็ร้องบอกจากนอกห้อง“นายน้อย ฮูหยินน้อยร่ำไห้ขึ้นมาบนนี้แล้วขอรับ”เฟิงอี้ยังคงยกยิ้มเย็นเยียบเฉกเดียวกับแววตาดำจัดที่เผยชัดถึงความอำมหิตเลือดเย็น ภาพสมหวังถึงการร่ำไห้อ้อนวอนของลู่เหมยฉายชัดเต็มภวังค์“แน่นอน นางต้องมาตามข้ากลับบ้านทั้งน้ำตา...”ทว่าสุดท้าย คนที่อยากหลั่งน้ำตาแทบตายกลับกลายเป็นเฟิงอี้เสียเองในรถม้าสกุลเฟิง บุรุษหนุ่มผู้หนึ่งกำลังนั่งนิ่งสงบ ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งขรึม เขาในยามนี้กำลังกัดฟันกรอด กลิ่นอายพญามารแผ่ซ่านท่ามกลางความเงียบก่อนพายุโหมเฟิงอี้มองสภาพตนเองอย่างเย็นชาเพราะถูกเชือกเส้นเขื่องมัดมือไพล่หลังและถูกบังคับให้นั่งรถม้ากลับบ้านท่ามกลางสายตาสาวงามทุกคนในหอนางโลมกลุ่มสหายก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาช่วยสักคน พวกเขาล้วนทำตัวเหมือนสมัยเป็นเด็กชาย ไม่เคยเอ่ยห้าม มีแต่ส่งเสียงหัวเราะงอหาย หงายหน้าหงายหลังอยู่ได้ความอั
اقرأ المزيد
ตอนที่ 3 หน้าที่สั่งสอนภรรยาเป็นของสามี 2
ครั้นเข้าเรือนส่วนตัวมา เฟิงอี้ก็ถูกสตรีป่าเถื่อนพาไปนั่งลงที่โต๊ะเขียนหนังสือแล้วสั่ง“ท่านฝึกคัดอักษรก่อน ข้าจะไปเตรียมสำรับมื้อเย็น ทำอาหารที่ท่านชอบให้”ว่าแล้วก็พาใบหน้าที่มีผื่นแดงคล้ายเป็นโรคร้ายพร้อมห่อยาแก้พิษผลุนผลันเดินออกจากห้องไปเฟิงอี้ขบกราม โกรธจนกล้ามเนื้อสั่นเทาเหตุใดไม่แก้เชือกให้ข้าก่อนเล่า!สตรีฉลาดน่ารักมักเป็นที่ต้องตาพึงใจ หากแต่เฟิงอี้ไม่ชอบลู่เหมยที่อาละวาดเกรี้ยวกราด ทำตัวฉลาดเกินบุรุษมาแต่ไหนแต่ไรและวันนี้ เขาเกลียดที่สุดคือน้ำตาและมารยานางฝ่ายลู่เหมยยังคงไม่รู้ตัวว่าหากตนร่ำไห้อ้อนวอนสามี หลั่งน้ำตาอย่างอ่อนหวาน อาจได้ใจและได้รับการปฏิบัติที่ดีตอบกลับมา ซึ่งโอกาสอันดีนั้นได้ผ่านพ้นไปแล้วนางรู้แค่ว่าการอาละวาดเกี้ยวกราดไม่ได้ผลกับคนเช่นเฟิงอี้ ดังนั้นนางจึงใช้น้ำตาและมารยาให้เป็นประโยชน์ขั้นสูงสุด ร่ำไห้พร้อมผื่นพิษเต็มหน้าปะไรเล่าหญิงสาวที่ใบหน้ากลับมานวลเนียนดุจเดิมกำลังนั่งขีดเขียนอักษรใต้แสงเทียนภาพสะคราญโฉมผุดผาดผ่องอำไพของสตรีผู้หนึ่งช่างละมุนละไมจนยากละสายตาภายใต้แสงเทียนสีอ่อนจางนั้น ทำเอาบุรุษผู้หนึ่งต้องขยี้ตาตนเองหลายครั้งหลายครา คิดในใจว
اقرأ المزيد
ตอนที่ 4 ศึกสามีภรรยา 1
บนที่นอนยับย่น ตำแหน่งหมอนผ้าห่มเละเทะ เสื้อผ้ากระจัดกระจายเต็มฟูก ลู่เหมยส่ายหน้าน้ำตาคลอ เรือนผมนุ่มสลวยแผ่สยาย นางเสียวสะท้านจนสติพร่าเลือน เห็นเพียงไหล่กว้างกับกล้ามเนื้อแผงอกกำยำขยับขึ้นขยับลง“ไม่รู้ อาอี้ ข้าไม่รู้ทั้งสิ้น”ใบหน้าคมคายซุกไซ้ไปทั่วลำคองามระหง ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดอยู่ข้างหู เฟิงอี้หัวเราะเสียงทุ้มทรงเสน่ห์ “ข้าจะสอนเจ้าเอง”“อ๊ะ! อื้อ...”***************************************************หลังจากถูกเคี่ยวกรำเกือบทั้งคืนจนแทบสลบไสล ลู่เหมยก็หลับลึกคล้ายสิ้นสติไปในอ้อมอกแข็งแรงฝ่ายเฟิงอี้ที่นอนแผ่ตัวเปลือยปล่อยกายเป็นหมอนให้ใครบางคนหนุนนอนจะได้หลับสบายเนิ่นนานแล้วก็เพียงลอบถอนหายใจเอือมระอา หากลู่เหมยตื่นขึ้นมาก็คงกลายร่างเป็นนางมารอีก ปล่อยให้หลับไปเช่นนี้แหละจึงจะดีจู่ๆ ภาพในห้วงฝันก็ผุดวาบ เฟิงอี้ยังจดจำฝันนั้นได้ ในห้วงฝัน ปรากฏภาพตนเองถูกเหยียบอยู่ใต้ร่างสตรีผู้หนึ่ง เมื่อเงยหน้าขึ้นมองจึงเห็นแม่นางน้อยรูปร่างอ้อนแอ้น แต่ดวงตากลับคมกริบฉายแววเฉลียวฉลาด วาจาแหลมคมยิ่งกว่าหอกดาบกำลังกำราบเขาไว้ได้ชะงัดด้วยคำสั่งสอนและใช
اقرأ المزيد
ตอนที่ 4 ศึกสามีภรรยา 2
ทว่าในสติที่เริ่มพร่าเลือนอีกครา นางคล้ายได้ยินว่าอะไรนะ เฟิงอี้จะมอบบุตรให้กระนั้นหรือ?ดังนั้น พอริมฝีปากได้รับอิสระ ขณะที่เฟิงอี้กำลังเคลื่อนใบหน้าลงต่ำ นางจึงกัดฟันสะกดกลั้นความเสียวสยิว เค้นวาจาทีละคำ“ข...ข้า อื้อ...ย...ยังไม่อยากมีลูก”ตราบใดที่สามียังไม่ได้ความ เขาย่อมไม่คู่ควรเป็นบิดา เด็กน้อยที่ต้องเกิดมาจะได้ไม่น้อยเนื้อต่ำใจที่มีบิดาทำตัวไร้ค่าน่าอับอาย นางอาจชอบเขาอย่างไร้เหตุผลแต่คนเป็นบุตรธิดาจะยัดเยียดความรักเชิดชูโดยปราศจากเหตุผลน่าเชื่อถือไม่ได้ความคิดของภรรยา เฟิงอี้มีหรือไม่ล่วงรู้เท่าทัน แน่นอนว่าเขาเองก็รู้ตัวว่าตนเองเป็นบุรุษเช่นใด เขากับนางต่อกรกันตั้งแต่เด็กมีหรือไม่กระจ่างแจ้งถึงจิตใจอันซับซ้อนนั่นชายหนุ่มเงยหน้าจากยอดถันสีชมพูชูชัน เอ่ยเสียงต่ำ “เรื่องนี้เจ้าชนะข้าไม่ได้หรอก” กล่าวจบก็ก้มหน้าจัดการกับเนินอกอิ่มนุ่มที่แสนนุ่มหวานต่อ ยกเอวสอบขึ้นสุดกดลงสุด ขยับลึกล้ำจนไม่อาจมีสิ่งใดมาหยุดจังหวะวาบหวามชนิดนี้ได้มาดูกันว่าน้ำพิสุทธิ์ของข้ากับยาห้ามครรภ์ของเจ้า ใครจะแน่กว่ากันหากมีบุตรถือกำเนิดเกิดมา เขานี่แหละจะเป็นบิดาที่ดี เป็นผู
اقرأ المزيد
ตอนที่ 5 แม้มิกลมเกลียว แต่หนึ่งเดียวคือเจ้า 1
มาถึงก็ปีนเตียงเปิดศึกกับนางอย่างเร่าร้อนทั้งคืน งัดสารพัดลีลาออกมาเพื่อปล่อยเด็กเข้าท้องนางนั่นแล“เดี๋ยวแม่บอกอี้เอ๋อร์เอง”“เช่นนั้นเสร็จเรื่องแล้ว ข้าจะรีบกลับเจ้าค่ะท่านแม่”“อืม...”ลู่เหมยกำชับสาวใช้เกี่ยวกับงานในเรือนอีกเล็กน้อยก็ออกเดินทางกลับบ้านเดิมทันที มีสาวใช้ติดตามแค่หนึ่งคน เพราะสองครอบครัวเฟิงลู่อยู่เมืองเดียวกัน ห่างแค่ทิศเหนือทิศใต้เท่านั้นเรือนเร้นจันทร์เป็นสถานที่สำหรับนัดพบสหายมาร่ำสุรายิงนกตกปลาของเฟิงอี้ เป็นเรือนที่ตั้งอยู่ในทำเลที่ดีที่สุดของเมืองเยี่ยโจว มีอาณาเขตพอเหมาะไม่กว้างเกินไปไม่คับแคบเกินไป ด้านหน้าหันเข้าตัวตลาดที่ผู้คนเดินขวักไขว่ สาวงามมากมีที่เดินดาดเดื่อนบนถนนหนทางพวกบุรุษก็สามารถมองลงมาเพื่อยลโฉมของพวกนางได้จากชั้นสองส่วนด้านหลังหันออกไปทางลำธารสีเขียวมรกต กลางวันเห็นพระอาทิตย์ทรงกลด ยามเย็นเห็นพระอาทิตย์อัสดง มีน้ำตกอยู่ไกลๆ เหมาะแก่การพักผ่อนหย่อนใจสำหรับคู่รักและสร้างความสำราญสำหรับบุรุษอย่างที่สุดเดิมทีเฟิงอี้ไม่นิยมพาสาวงามเข้ามา วันนี้กลับมีสตรีมาร่วมวงด้วยกันถึงสี่นาง แต่ละนางงดงามหยาดเยิ้มไร้ที่ติสาเหตุเพราะมีคนหนึ่งที่อู๋หยุนร
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status