All Chapters of DIVORCING THE BILLIONAIRE WHO NEVER LOVED ME: Chapter 191 - Chapter 200

Bumagsak si Mayumi sa lupa, ang katawan ay nanginginig pa rin sa pinaghalong lamig, takot, at pagod. Dahan-dahan siyang tumingala... at doon niya nakita si Xavier.At sa mga mata nitong walang pag-aalala... kundi pagkasuklam. Parang may kung anong tuluyang nabasag sa loob niya.Sanay na siya.... Sanay na siya na palaging pinagtatakpan ni Xavier si Ysabel. Sa bawat pagkakamali nito, sa bawat pagkakataong ito ang nasasaktan, lagi itong may dahilan, lagi itong may paliwanag.At kadalasan… pinapalampas na lang niya. Ngunit ngayon, hindi na ito basta away. Buhay niya ang muntik nang mawala!Dahan-dahan siyang tumayo, kahit nanginginig pa ang kanyang mga tuhod. Hinarap niya si Xavier, ang mga mata ay singtindi ng galit na kanina pa kumukulo sa kanyang dibdib.At sa pagkakataong ito, hindi siya umatras. Itinuro niya si Ysabel. “Halos patayin niya ako!” Mariin niyang sabi na walang takot at walang pag-aalinlangan.Ngunit ang sagot ni Xavier ay mas malamig pa sa tubig na muntik nang pumatay sa

Hindi man nagsalita nang direkta si Xaxier, hindi man ito umamin... alam ni Mayumi, alam niyang naintindihan ni Xavier ang lahat.Ang paraan ng pag-iwas ng tingin, ang bahagyang pag-aalinlangan sa kanyang mga mata, ang katahimikang puno ng ibig sabihin. Ngunit kahit ganoon, pinili pa rin nitong huwag usigin ang katotohanan, pinili nitong huwag itong palakihin.Pinili nitong palampasin na parang walang nangyari, parang walang muntik mamatay at parang walang buhay na nalagay sa alanganin.Isang mahina at mapait na tawa ang kumawala sa labi ni Mayumi... halos hindi marinig, ngunit sapat para maramdaman ang bigat nito.Dahan-dahan niyang inangat ang kamay ni Xavier na nakahawak sa kanya… at marahang tinanggal iyon.... Hindi marahas, hindi galit kundi puno ng desisyon. Isang hakbang paatras, isang distansyang matagal na niyang dapat ginawa.“Hindi na kailangan,” mahinahon niyang sabi, ngunit malinaw ang bawat salita. “Kahit hindi ka sumama, alam ko ang daan.”Saglit siyang tumigil at saka

“Sige,” marahang tumango si Mayumi, ngunit ang kanyang tinig ay matatag at walang bahid ng pag-aalinlangan.Walang kahit anong pahiwatig ng biro sa kanyang mga salita, parang matagal na niya itong pinag-isipan, parang matagal na niyang inihanda ang sarili para sa ganitong sandali.Saglit na natigilan si Chrstian. Hindi niya inaasahan ang ganoon kabilis at kaseryosong sagot.“Hindi mo ba kailangang pag-isipan muna?” tanong nito, bahagyang nakakunot ang noo ngunit may nakapirming ngiti sa labi.“Kakahiwalay mo lang kay Xavier,” dugtong nito, bahagyang pabiro ang tono pero may halong pag-aalala. “Tapos ngayon, papasok ka agad sa relasyon… sa akin pa. Hindi ka ba natatakot sa sasabihin ng mga tao?”Mahinang natawa si Mayumi, isang tawang may halong pagod at pagtanggap. “Pagkatapos ng diborsyo ko kay Xavier, pag-uusapan ako ng mga tao kahit ano ang piliin ko. Kapag nanatili akong mag-isa, may masasabi sila. Kapag nakipag-date ako agad, mas lalo silang magsasalita.”Bahagya siyang napatingi

Gabi na nang tuluyang mapuno ang buong hotel. Isang engrandeng lugar na eksklusibong ipinabook ni Ginoong Valerio para sa espesyal na okasyon.Ang unang tatlong palapag sa itaas ay nakalaan para sa mga regular na bisita bilang mga lounge. Samantalang ang mga susunod na palapag ay hinati-hati para sa mga pribadong lounge ng iba’t ibang pamilya. At sa pinakatuktok, nandoon ang lounge ng pamilya Valerio.Tahimik, elegante, at puno ng kapangyarihan. Sa isa sa mga silid doon inilagay ang gown na inihanda ni Xavier para kay Mayumi, isang gown na tila simbolo ng isang relasyong unti-unting nagiging komplikado.Paglabas ni Mayumi mula sa elevator, agad niyang napansin si Kiel sa hallway. Nakasandal ito sa pader, naka-cross ang mga braso. Ang isang kamay ay sumusuporta sa kanyang siko, habang ang hinlalaki naman ay bahagyang nakadikit sa kanyang labi... isang pamilyar na postura.Matagal na niyang hindi nakikita si Kiel na ganito. Ganito lang ito kapag may mabigat na iniisip, kapag may problem

Lahat ng mata sa loob ng marangyang bulwagan ay sabay-sabay napalingon kay Mayumi.Para bang sa isang iglap, huminto ang oras. Napalitan ng bulungan ang musika, at ang bawat titig ay punong-puno ng sorpresa, pagkabigla, at maging inggit.Ramdam na ramdam ni Mayumi ang bigat ng atensyon na iyon. Para bang bawat hakbang niya, bawat paghinga, ay sinusukat ng mga matang hindi kumukurap.Sandali siyang natigilan. Sa dami ng emosyon na nagsasalpukan sa kanyang dibdib, tila nawala siya sa sarili. Ngunit bago pa siya tuluyang malunod sa mga iniisip, bahagyang lumapit si Xavier sa kanya... Masyadong malapit.Sa isang boses na malamig at walang emosyon, isang boses na para bang walang kahit katiting na lambing. Mahina itong nagsalita, sapat lamang para silang dalawa ang makarinig.“Hintayin mo ako sa lounge pagkatapos nito.”Walang paliwanag. Walang tanong. Walang pag-aalinlangan... Isang utos.At bago pa man makapagsalita si Mayumi, bago pa man niya maiproseso ang kahulugan ng mga salitang iyo