All Chapters of DIVORCING THE BILLIONAIRE WHO NEVER LOVED ME: Chapter 211 - Chapter 220

Sa loob ng marangyang sasakyan sa underground parking lot, mabigat ang hangin, parang may anong galit at tensyon na kumakapit sa bawat sulok.Nasa driver’s seat si Alden, bahagyang nanginginig ang mga kamay habang mahigpit ang kapit sa manibela. Ramdam niya ang pawis sa palad, hindi dahil sa init, kundi dahil sa kaba.Sa rearview mirror, pasulyap-sulyap niyang tinitingnan ang lalaking nakaupo sa likuran.... Si Xavier Valerio.Mula nang sumakay ito sa sasakyan, wala itong sinasabi. Tahimik lang, walang galaw, walang emosyon na mababasa sa mukha.At iyon ang mas nakakatakot. Mas gugustuhin pa ni Alden na sumigaw ito, magwala, o maglabas ng galit kaysa sa ganitong katahimikan na parang bagyong naghihintay lang sumabog anumang oras.Narinig na niya ang nangyari sa banquet. Sa harap ng lahat, hayagang inihayag ni Mayumi ang diborsyo nito sa kanyang boss na si Xavier. At hindi lang iyon, agad din nitong ipinakilala ang bago nitong kasintahan.At higit sa lahat… Ibinigay ng lola ang shares n

Alam na ni Patrick na darating ang tanong na iyon.Sa totoo lang, kanina pa niya ito inaasahan, mula pa nang makita niya ang anyo ni Xavier sa pintuan. Ang bigat ng aura nito, ang lamig ng mga mata… malinaw na may alam na ito.Kaya nang marinig niya ang tanong, hindi na siya nagkunwaring walang alam. Sa halip, tahimik siyang napalunok. May bahid ng konsensya ang sumiksik sa dibdib niya, ngunit kakaiba, wala siyang naramdamang takot. Parang handa na siyang panindigan ang lahat.“It was Mayumi” diretsong sagot niya. Sa isang iglap, nagbago ang hangin sa paligid.Biglang kumunot ang kamao ni Xavier. Mahigpit, hanggang sa mamuti ang kanyang mga daliri. Ang kanyang mga mata ay namula sa nagbabadyang galit.At bago pa makapaghanda si Patrick, hinablot siya ni Xavier sa kuwelyo at inangat mula sa kinauupuan.“Bakit mo ginawa iyon?” malamig ngunit mapanganib na tanong niya.Napasinghap si Patrick, bahagyang nahirapang huminga habang nakabitin.“X-Xavier…” hirap niyang sabi, pilit inaayos ang

Pagkakita sa numero, bahagyang natigilan si Mayumi. Ilang segundo siyang nakatitig lamang sa screen, parang may kung anong mabigat na desisyon na kailangang gawin.At pagkatapos pinili niyang tanggihan ang tawag. Tumahimik ang cellphone, walang sumunod na tawag. Mas lalong bumigat ang pakiramdam niya.Napatingin siya sa hawak niyang telepono, malalim ang iniisip. May kung anong kaba na unti-unting gumagapang sa kanyang dibdib, isang pakiramdam na hindi niya maipaliwanag.Pagkaraan ng ilang sandali, bigla siyang tumayo. Hindi na siya nag-atubili. Lumabas siya ng apartment at diretsong nagtungo sa public phone booth sa ibaba.Do’n niya muling dinial ang numerong kanina ay tinanggihan niya. Bahagyang nanginginig ang kanyang kamay habang pinipindot ang bawat numero.Matagal na panahon na rin simula nang umalis si Monica Blaze, hindi na siya mapakali, tahimik at palihim siyang naghire ng mga taong maghahanap ng bakas nito. Ngunit alam niyang ayaw ni Monica na matagpuan. Ayaw nitong malaman

Pagkarinig ni Mayumi sa sinabi ni Kiel, gusto man niyang ipilit ang sarili, wala siyang nagawa kundi bitawan ang ideya. Tama si Kiel, kung aalis siya ng Maynila at makakaharap si Steven Sager, hindi lang siya magiging pabigat, maaaring mas lalo pa niyang mapahamak ang sitwasyon.Dahan-dahan siyang napabuntong-hininga. At sa unang pagkakataon, pinili niyang umatras.Nang makita ni Kiel na kumalma na siya, marahan itong nagsalita. “Halika, umakyat ka na. Linisin mo ang mga sugat mo. Masasaktan si Monica kapag nakita ka niyang ganito.”Doon lamang napatingin si Mayumi sa sarili. At doon lamang niya naramdaman ang sakit, ang hapdi sa kanyang baba, ang kirot sa kanyang palad at tuhod. Tahimik siyang inalalayan ni Kiel paakyat. Maingat nitong nilinis ang kanyang mga sugat. Bawat galaw ay banayad, tila ayaw siyang masaktan kahit kaunti. Walang salita ngunit sapat na ang katahimikan upang ipakita ang pag-aalala.Nang matapos tumayo si Kiel, handa nang umalis. Ngunit biglang hinila ni Mayumi

Diretsong bumaba ng hagdan si Mayumi, mabagal ngunit matatag ang bawat hakbang, parang bawat tunog ng sapatos niya sa marmol ay isang malinaw na desisyon na hindi na siya lilingon.Matapos niyang tanggihan ng dalawang beses si Xavier, kumbinsido siyang hindi na ito magpapahiya sa sarili niya. Hindi ito ang tipo ng lalaking hahabol, lalong-lalo na kung nasaktan na ang pride nito.Kaya nang marinig niya ang mahihinang yabag mula sa likuran ay napahinto siya. Unti-unti siyang lumingon at doon niya nakita si Xavier... Nakatayo ito sa hindi kalayuan, sapat lang ang distansya para hindi maging halata ang pagsunod, pero sapat din para hindi mawala sa paningin sa kaniya.Nang magtama ang mga mata nila, bahagyang nagbago ang postura ni Xavier. Parang nahuling gumagawa ng mali. Agad itong tumingin sa gilid, nagkunwaring abala sa mga halaman sa paligid, para bang biglang naging interesado sa simpleng dekorasyon ng lugar.Bahagyang kumunot ang noo ni Mayumi. Hindi niya ito maintindihan. Tahimik s