All Chapters of Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ: Chapter 41 - Chapter 50

สามเดือนต่อมา…บ้านนุ่มนิ่มเวลา 08.30 น.-NUMNIM TALK-“หื้ม ไปเปลี่ยนชุด!” ฉันที่ก้าวขาลงจากบันไดถึงกับชะงักเท้าที่ขั้นสุดท้ายเพราะเสียงโหด ๆ ของพี่ชายตั้มพี่แฝดคนโต“ไป!” พี่ตามว่าเสริมและชี้หน้าฉันพร้อมสายตาที่ดุไม่ต่างกัน“อะไรคะ ผีเข้าหรือไง” ทำทีไม่ใส่ใจเดินสวย ๆ มานั่งที่เก้าอี้ของโต๊ะกินข้าว ซึ่งมีพี่ชายทั้งสองนั่งอยู่“ยัยเล็ก!” พี่ชายของฉันประสานเสียงกันค่ะ“เรียกทำไมคะ แล้วนี่ไม่รีบไปมอเหรอ ไหนว่ารีบ มาจ้องหน้าน้องทำไม…ขอบคุณค่ะป้า” ฉันว่าและยิ้มให้แม่บ้านที่ตักข้าวต้มให้ฉัน“แกจะบ้าหรือไง ทำไมแต่งโป๊ขนาดนี้” พี่ตามเป็นคนถาม แต่สายตาอาฆาตนั้นส่งมาที่ฉันทั้งสองคน“โป๊ตรงไหนพี่” ฉันก้มมองสภาพตัวเอง มันก็ไม่เห็นจะโป๊ตรงไหนเลย“ทุกตรง แกไปเปลี่ยนใหม่ทั้งชุดเลยนะ แกใส่แบบนี้ไปมีหวังได้เป็นอาหารตาทั่วทั้งมอ” พี่ตั้มทำหน้าดุเช่นเดิมค่ะ“พี่ นี่มันไม่โป๊ พี่จะหวงอะไรเนี่ย โอ๊ย ไม่กินละ ไปมอดีกว่า” เลื่อนเก้าอี้แล้วคว้ากระเป๋าเดินออกมาที่รถ ซึ่งฉันก็ยังให้คนขับไปส่งเช่นเดิมค่ะ เพราะฉันไม่ชอบขับ“ไปด้วย!” พี่ชายฝาแฝดทั้งสองตะโกนตามหลังฉัน ฉันหันไปมองเห็นพวกเขาหอบข้าวของพะรุงพะรังมาก

ลานจอดรถคณะวิศวกรรมศาสตร์-KLOEM TALK-“เฮ้ย! รายนี้พิเศษเหรอวะถึงได้แบกพาดบ่าขนาดนั้น” เพื่อนร่วมคณะของผมมันเอ่ยทักขณะที่ผมเดินผ่านพวกมัน ซึ่งพวกมันนั่งอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนเยื้องลานจอดรถ“เสือกไอ้ห่าราก” ผมขอระบายอารมณ์โกรธกับไอ้พวกนี้ก่อนแล้วกัน ไม่อย่างนั้นผมคงได้โวยวายใส่เด็กนิสัยไม่ดีที่ผมกำลังแบกอยู่แน่ ๆคิดแล้วก็โมโห เขย่าแม่ง“งื้อ…ไอ้พี่ น้องไส้ไหลมารวมกันแล้วมั้ง หัวก็เริ่มจะปวดแล้วด้วย” เสียงของมันบ่นพึมพำอยู่ที่แผ่นหลังของผมทำเสียงอ้อนนึกว่าผมจะสงสารหรือไงผีห่าซาตานตัวไหนดลใจให้มันลดหุ่น ไอ้ที่ว่าสรรหาวิธีมาจีบตลอดสามเดือนที่ไม่เจอหน้าพอเห็นมันยืนตรงหน้าด้วยหุ่นที่ผอมเพียว ใบหน้าเข้ารูป แล้วไหนจะไปยืนในเขตอันตรายแบบนั้น ซึ่งผู้หญิงแบบมันไม่ควรไปอยู่ไอ้ความคิดทุกอย่างแม้กระทั่งลมหายใจของผมก็แทบหยุดเต้นชั่วขณะสุดคนจริง ๆ ดีนะที่มันเจอผมไม่ใช่เจอคนอื่น ไม่งั้นผมไม่อยากจะคิดเรื่องต่อจากนั้นเลยแม้ว่าพี่ชายของมันจะอยู่ในเขตอันตรายตรงนั้น แต่ก็ใช่ว่าจะได้เจอตัวกันง่าย ๆคิดแล้วโคตรโมโห แม่ง โง่ หรือโง่กันแน่วะแล้วมันแม่งสุดจริง โอ๊ย ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาว่ามันดี คุยกันทุก

-NUMNIM TALK-“!”“ว่าไง” ไอ้พี่มันถามขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นว่าฉันเงียบทำหน้านิ่ง จะไม่นิ่งได้ไงล่ะก็ฉันตกใจ“ว่ายังไงอะไรพี่” ฉันทำเป็นไม่เข้าใจ ก็แค่อยากเบี่ยงเบนคำตอบ แต่เหมือนฉันจะหนีคำตอบไม่ได้ เมื่อไอ้พี่มันตบไฟเลี้ยวจอดข้างทาง แล้วจากนั้นก็หันมามองหน้าฉัน“ที่กูถามไปเมื่อกี้ไง” หน้าพี่มันจริงจังมาก“โอ๊ย! ตลกไปเรื่อยนะพี่อะ” คือตอนนี้ฉันเริ่มจะไม่ตลกแล้ว แต่ก็พูดออกไปเพื่อกลบเกลื่อนค่ะ“กูพูดจริง ไม่ได้ตลก”“เฮอะ! อย่างพี่จะหยุดสำส่อนได้ว่างั้น” จริงไหมล่ะ ที่ฉันพูดมามันผิดตรงไหน ผู้หญิงของเขามากมายขนาดนั้น และฉันยังจำได้ที่ผู้หญิงคนนั้นบอก ‘เคลิ้มไม่ใช่ของใคร เคลิ้มเป็นของทุกคน’“ถ้าเราใจตรงกัน กูโล๊ะทิ้งให้หมดเลยอะ” เป็นคำตอบที่ไม่ทีความชัดเจนเอาซะเลย“ถ้าไม่ตรงพี่ก็จะเป็นแบบที่ผ่านมา เอาใครไปเรื่อยไม่คิดจริงจังกับใคร แบบนั้นใช่ไหม”“ก็กูถึงถามมึงนี่ไงว่าถ้ากูจริงจัง มึงจะรับกูพิจารณาไหม”“จริงจังของพี่คือแบบไหน”“ไอ้อ้วน มึงไม่เข้าใจคำว่าจริงจังหรือไง”“พี่เคลิ้ม ก่อนพี่จะถามว่านิ่มจะเอายังไง พี่ลองถามใจตัวเองบ้างหรือยังว่าพี่รักนิ่มเหรอ ถามตัวเองก่อนไหมพี่ว่าพี่ลืมคนในใจของพ

-KLOEM TALK-“นุ่มนิ่มค่ะ” ไอ้อ้วนของผมมันฉีกยิ้มสดใสให้ไอ้ลูกพี่ลูกน้องที่ร้ายที่สุดของผมไอ้อ้วนมันกำลังหลงกลรอยยิ้มที่อ่อนโยนของไอ้ทิวโรคจิต“นุ่มนิ่ม ชื่อน่ารักจังนะครับ ถ้าพี่ทิวจะขอเรียกน้องนุ่ม จะได้ไหมครับ” ผมนึกว่ามีแต่ผู้หญิงเถอะที่ชอบใช้เสียงสองเสียงสาม ที่ไหนได้ไอ้ห่ารากนี่มีเสียงแปดเสียงเก้าด้วยเลยมั้ง“อย่าเลยค่ะ เรียกนิ่มดีกว่า”“ว้า เอาแบบนั้นก็ได้ครับ งั้นเราไปกันเลยไหมน้องชาย อ้อ พี่คงลืมบอกว่าพี่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับไอ้เคลิ้มคนนี้นะครับ” ผมละเกลียดรอยยิ้มของมันซะจริง จะยิ้มส้นตีนอะไรนักวะ“มึงจะคุยอีกนานไหม จะไปก็รีบไป แดกเสร็จกูจะได้กลับ” ผมรีบพูดแทรก เพราะดูเหมือนไอ้ทิวมันจะติดลม“รีบอะไรขนาดนั้น ที่ผ่านมาเห็นสบาย ๆ” ไอ้ทิวมันไหวไหล่และเดินไปที่รถของผม“อย่าไปพูดกับมันมากรู้ไหม ไอ้ห่านี่มันไว้ใจไม่ได้ ชอบทำอะไรไม่เหมือนชาวบ้าน” ผมรีบบอกไอ้อ้วนที่ตอนนี้มันยืนมองหน้าผม“จะนินทาก็เบา ๆ หน่อยไอ้เคลิ้ม แล้วก็อย่ามาใส่ร้ายคนดีแบบทิวนะครับ” ไอ้เวรนี่มันหูดีครับยังดีที่วันนี้ผมเจอมันแค่คนเดียว ถ้าเจอไอ้นอสลูกศิษย์สุดที่รักของมัน ผมมั่นใจมากว่าผมคงปวดหัวมากกว่านี้หลายเท่า

“อะ อ้วน! ซี้ด…อ้าส์ แบบนี้กู ก็ ทนไม่ไหวสิ อื้ม” ความอดทนของผมขาดสะบั้นเมื่อริมฝีปากบางครอบลงที่เอ็นของผมอ่า ความรู้สึกตอนนี้ มันโคตรฟินไอ้อ้วนของผมมันอมและเลียไปทั่วทั้งแท่ง ผลุบหัวเข้าออก ผมเห็นแล้วโคตรอยากกระแทก อยากจับมันหันหลังแล้วกระแทกร่องเสียวของมันตอนนี้ผมกำลังกำกลุ่มผมของนุ่มนิ่มขึ้นเพื่อที่จะมองใบหน้าสวยของมันชัด ๆ“ซี๊ด อ่า นิ่ม อื้ม นิ่มของพี่จ๋า อ๊ะ อื้ม ซี้ด… จะแตกแล้ว พี่จะแตกแล้ว อ้า….เสียวค××ฉิบ” ผมอดไม่ไหวปล่อยน้ำแตกคาปากของนุ่มนิ่ม ปากมันนิ่มสมชื่อมันครับ“อึก อึก อ่า…อืม” นุ่มนิ่มมันลุกขึ้นมายืนตรงหน้าผมแล้วดึงท้ายทอยของผมลงมาจูบ จูบโคตรร้อนแรง เอ็นของผมก็พร้อมใช้งานอีกแล้ว“พี่ ช่วยนิ่ม ที พี่จ๋า” สายตาหวาน ๆ ที่กำลังมองผมนั้นมันโคตรเชิญชวน แววตาของมันมีความร้อนแรงแฝงอยู่“มึงจะไม่โกรธกูใช่ไหม” ผมจูบลงที่หน้าผากของมันที่ผมกลัวที่สุดในตอนนี้คือกลัวมันโกรธ ที่พยายามอดกลั้นก็เพราะแคร์ความรู้สึกมัน“นิ่ม ไม่รู้ นิ่มรู้ อ่า รู้แค่ว่าตอนนี้มันทรมาน พี่ช่วยนิ่มได้ไหมจ้ะ ก่อน หน้านี้ นิ่มช่วยตัวเองแล้ว แต่มันไม่หาย พี่จ๋า…นิ่ม อยาก หาย อื้ม” ริมฝีปากบางประกบจูบปากผม