All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า: Chapter 161 - Chapter 170

พอเสร็จธุระที่ร้านกาแฟแล้ว และได้ทราบวันที่พร้อมเปิดให้บริการของร้าน ชางอี้เหวินก็พาซูหลิงไปที่ห้างสรรพสินค้ากลางเมือง เพื่อไปหาซื้อชุดสำหรับใส่ไปงานเลี้ยงกลางคืน พอถึงร้านที่เพื่อน ๆ ของเขาแนะนำมา ชายหนุ่มก็จูงมือแฟนสาวเดินเข้าไปในร้านทันที และให้พนักงานนำชุดมาให้หญิงสาวเลือกด้วยตนเอง “คุณอาคะให้พนักงานเลือกชุดให้ฉันเถอะค่ะ ฉันไม่ค่อยถนัดเลือกชุดสำหรับใส่ไปงานเลี้ยงกลางคืนสักเท่าไร” “เดี๋ยวอาเลือกให้ครับ รับรองว่าสวยที่สุดในงาน” ชางอี้เหวินที่รู้ว่าซูหลิงยังไม่เคยไปร่วมงานเลี้ยงกลางคืนมาก่อน จึงได้อาสาเลือกชุดที่เหมาะสมให้ จะได้ไม่เปิดเผยร่างกายจนเกินไป เพราะถ้าให้พนักหญิงเลือกให้ เกรงว่าจะเลือกชุดที่เน้นรูปร่างของแฟนสาวมากเกินพอดี “ปากหวาน” “ต้องลองชิมก่อนนะครับจะได้รู้ว่าหวานจริงหรือเปล่า” ชายหนุ่มกระซิบข้างใบหูเล็ก ๆ ด้วยน้ำเสียงแหบต่ำ “คุณอาไปเลือกชุดเลยค่ะ อย่ามัวแต่มาแกล้งฉัน” หญิงสาวที่ถูกเป่าลมอุ่น ๆ ใส่หู ก็รีบไล่ให้ชายหนุ่มไปช่วยเธอเลือกชุดใส่ไปงานทันที ชางอี้เหวินเลือกชุดราตร

งานเลี้ยงของบริษัทรักษาความปลอดภัยอันดับ 1 ของปักกิ่ง ถูกจัดขึ้นที่ห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมหรูแห่งหนึ่งกลางกรุงปักกิ่ง ชางอี้เหวินให้หัวหน้าพนักงานแต่ละแผนก เป็นผู้ประสานงานในการจัดงานต่าง ๆ ทั้งว่าจ้างผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดเลี้ยงให้เข้ามาดูแลงาน จนงานเลี้ยงนี้จัดขึ้นมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ หนุ่มหล่อประธานบริษัทและแฟนสาวคนสวย เดินควงแขนกันเข้ามาในงานเลี้ยงตั้งแต่หัวค่ำ เพื่อเข้ามาตรวจสอบความเรียบร้อยของการจัดงาน และต้องการเข้ามาตรวจสอบระบบรักษาความปลอดภัยในงาน เพื่อไม่ให้มีคนร้ายลักลอบเข้ามาก่อกวนภายในงานได้ ผ่านไปราว ๆ 30 นาที กลุ่มเพื่อนสนิทของชางอี้เหวิน ก็เดินเข้ามาในงานเลี้ยงเช่นกัน ช่วงเวลานี้ยังไม่มีคนอื่น ๆ เข้ามาในงานเพราะยังไม่ถึงเวลาเริ่มงานเลี้ยง จะมีเพียงหุ้นส่วนใหญ่ทั้ง 5 คนเท่านั้น ที่เข้ามาในงานเลี้ยงก่อนเวลาเริ่มงาน เพื่อวางแผนครั้งสุดท้ายในการรับมือกับคนร้าย ที่อาจจะเล็ดลอดเข้ามาในงานคืนนี้ ก่อนที่จะให้แขกคนอื่น ๆ ทยอยเข้ามาในงานเลี้ยง “ไอ้คุณอาครับ มาแต่หัวค่ำเลยหรือ” เสียงสารวัตรหลินอี เอ่ยแซวเพื่อนสนิทม

งานเลี้ยงเริ่มไปสักระยะหนึ่ง ก็มีคนเดินมาพูดคุยกับชางอี้เหวินอยู่เรื่อย ๆ ในฐานะของประธานบริษัท ซูหลิงจึงขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่ เพราะรู้สึกปวดเบาขึ้นมา เนื่องจากดื่มเครื่องดื่มไปหลายแก้วแล้ว และอีกเหตุผลหนึ่งคือ ไม่ค่อยอยากยืนเป็นเป้าสายตาของสาว ๆ ในงาน ที่มองมาที่เธออย่างกับว่า เธอไปแย่งของรักของใครมาอย่างไรอย่างนั้น แต่ก็พอจะทำใจได้เพราะรู้ดีว่าแฟนหนุ่มนั้นเสน่ห์แรง ตอนแรกชางอี้เหวินจะเดินไปส่งที่ห้องน้ำ แต่หญิงสาวปฏิเสธเพราะเห็นเขายุ่งกับการพูดคุยกับแขกเหรื่อภายในงาน จึงบอกกล่าวออกไปว่า เธอดูแลตัวเองได้ไม่ต้องเป็นห่วง ชายหนุ่มจึงยอมให้เธอเดินไปห้องน้ำตามลำพัง สายตาสามคู่ ที่มองเห็นหญิงสาวที่เป็นคนรักของผู้ชายที่ตนเองหมายปอง กำลังเดินปลีกตัวออกไปทางห้องน้ำคนเดียว จึงพยักหน้าให้แก่กัน เพื่อเป็นสัญญาณแห่งการร่วมมือกันแบบเฉพาะกิจ ซินอี๋ กับเพื่อนอีกสองคนที่แอบชอบชางอี้เหวินเช่นเดียวกัน เดินตามซูหลิงไปห้องน้ำอย่างมีจุดประสงค์ พอเดินไปถึงห้องน้ำ ก็ยืนดักรอซูหลิงอยู่ตรงอ่างล้างมือ หญิงสาวคนหนึ่งในกลุ่ม เดินไปกดล็อกประตูทางเข้าของห

“นายครับ มีคนของไอ้ปีเตอร์เล็ดลอดเข้ามาในงานเลี้ยงได้ น่าจะเข้ามาประมาณ 3 คน แต่คนของพวกเรายังตามหาตัวไม่เจออีก1 คนครับ”“อืม รีบระดมคนของเราตามหาให้พบ ส่วนบางส่วนให้ไปจัดการแขกในงานให้รีบกลับบ้านโดยด่วน”ชางอี้เหวินรีบสั่งการตามแผนรับมือคนร้ายโดยด่วน“ครับนาย”“ซูหลิงอาจะพาเราขึ้นไปพักบนห้องวีไอพีของโรงแรมก่อน ให้อาบน้ำแล้วพักผ่อนรอเลยเพราะดึกมากแล้ว พออาจัดการคนร้ายในงานเสร็จ จะขึ้นไปรับกลับบ้านนะครับ อย่าเปิดประตูให้คนอื่นเด็ดขาด อามีกุญแจห้องอยู่แล้ว”“ได้ค่ะ แต่คุณอาต้องระวังตัวเองดี ๆ นะคะ ฉันเป็นห่วง”ซูหลิงยอมปฏิบัติตามคำสั่งของชายหนุ่มอย่างว่าง่าย เพราะไม่อยากให้เขาเป็นห่วงจนทำงานผิดพลาด ชางอี้เหวินพาหญิงสาวขึ้นลิฟต์ ไปยังชั้นที่พักของห้องวีไอพีอย่างรีบร้อนระหว่างที่กำลังจะเดินเข้าไปในห้องพัก หางตาของซูหลิงมองเห็นชายต้องสงสัยคนหนึ่ง แอบตามพวกเธอมาและตอนนี้กำลังหลบอยู่ตรงบันไดหนีไฟถ้าไม่ได้เปิดประสาทสัมผัสที่เฉียบคมมากเป็นพิเศษ จะไม่มีใครมองเห็นชายต้องสงสัยคนนี้เลย เพราะคนร้ายคงจะมีฝีมือไม่เบา ถึงได้ตามมาได้อย่างเงียบเชียบขนาดนี้พอเข้ามาในห้องพักวีไอพีแล้ว ซูหลิงก็รีบเข้าไป

เมื่อดูดกินเนิ่นนานจนสองเต้าขึ้นริ้วสีแดง ๆ ริมฝีปากชื้นแฉะก็ไล่ลงสำรวจไปยังหน้าท้องแบนเรียบ และเลียสะดือสวยไปมา จนกายสาวกระตุกเพราะความเสียวลิ้นชื้นแฉะยังไล่เลียตามสะโพกทั้งสองข้าง และต้นขาที่ขาวผ่องจนหญิงสาวขนลุกไปทั้งตัว ทั้งยังขบเม้มเบา ๆ ไปทั่วร่างอวบอิ่มด้วยความหมั่นเขี้ยว จากนั้นชายหนุ่มก็จับขาเรียวแยกออกจากกัน แล้วยกขึ้นวางตั้งฉากกับที่นอน เพื่อจะได้สำรวจจุดที่กำลังมีน้ำหวานไหลเยิ้มออกมา จนสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้น “อ่าส์ สวยอะไรขนาดนี้” ชางอี้เหวินพึมพำเสียงแผ่วเบา อยู่ตรงกลางกายสาวด้วยอาการเหม่อลอย เมื่อเห็นความโหนกนูนที่เกลี้ยงเกลาไร้เส้นขน ทั้งยังขาวสว่างกระจ่างตาไม่มีรอยดำให้เห็นเลย กลีบทั้งสองข้างก็อวบอูมตูมเต่งออกมา ทั้งยังมีสีชมพูอ่อน ๆ ตัดกับสีผิวขาว ๆ ตรงหว่างขาอย่างลงตัวและสวยงาม จนชายหนุ่มต้องกลืนน้ำลายอย่างหิวกระหาย เม็ดตรงกลางนูนใหญ่และมีรอยแยกที่ปิดสนิท เหมือนดอกไม้ที่ยังไม่บาน บ่งบอกว่าความงามนี้เขาได้เห็นและจะได้สัมผัสเป็นคนแรก “อื้อ คุณอาอย่ามองนานสิคะ” ซูหลิงเอ่ยห้ามขึ้นมาด้วยควา