All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า: Chapter 81 - Chapter 90

อุแว๊! อุแว๊!เสียงร้องไห้ที่ผู้เฝ้ารอต่างก็อยากได้ยินดังขึ้นกลางดึกคืนหนึ่ง ในจวนของท่านหมอประจำพระองค์ซึ่งอยู่ติดกับตำหนักเทียนหงส์ เรียกว่าสามารถเดินไปมาหาสู่กันได้สบายๆ“ผู้ชายเจ้าค่ะท่านปู่”เย่วหลันเซียงยื่นทารกน้อยตัวแดงให้ผู้เป็นบิดาอุ้มต่อจากนางวันนี้พระชายาเย่วหลันเซียงรับหน้าที่หมอทำคลอดให้หมอเหลียงเจินเหยียน และมีหมอซ่งอี้เฉินเป็นผู้ช่วยทำคลอด เรียกได้ว่าสามคนในครอบครัวต่างร่วมแรงรวมพลัง เพื่อพาเด็กผู้ชายตัวขาวอวบให้ออกมาจากครรภ์มารดาอย่างปลอดภัย และทุกคนก็ทำสำเร็จจนได้หมอเหลียงเจินเหยียนเบ่งคลอดด้วยวิธีธรรมชาติ ก่อนลงมือทำคลอดเย่วหลันเซียงก็ฉีดยาขยายช่องคลอดและเป็นกำลังหลักในการนำน้องน้อยออกมาจากครรภ์ท่านย่า เจ้าตัวจ้อยร้องไห้เสียงดังเพื่อยืนยันกับมารดาและพี่สาวว่าปอดแข็งแรงดีสองปีผ่านไปก็มีข่าวดีไปทั่วแคว้นจ้าว เมื่อพระชายาอ๋องสามตั้งครรภ์แล้ว พร้อมๆกับแคว้นจ้าวมีฮองเฮาคนใหม่ซึ่งเป็นองค์หญิงมาจากแคว้นเหิง แคว้นเล็กๆซึ่งอยู่ติดชายแดนทิศเหนือคราแรกองค์หญิงแคว้นเหิงผู้นี้ถูกส่งตัวมาเป็นนางสนม แต่พอได้ทำความรู้จักกันจ้าวเทียนหลงฮ่องเต้ก็ตกหลุมรักและแต่งตั้งเป็นฮองเฮาของแค

ทันใดนั้นสายลมสีชมพูตามสีของอาภรณ์สตรี ก็เคลื่อนที่เข้ามาใกล้กลุ่มคนร้ายจางเข่อซินกระโดดจากรถม้าด้วยความรวดเร็ว ความสามารถนี้เกิดจากการฝึกฝนร่างกายมาตั้งแต่วัยเยาว์ ต่อให้เปลี่ยนร่างแต่จิตวิญญาณยังคงแข็งแกร่ง แค่ลองขยับกายเบา ๆ ในรถม้าก็ถือว่าทำความคุ้นเคยกับร่างใหม่เรื่องการเอาตัวรอดเพียงลำพังไร้ซึ่งคนช่วยเหลือ เป็นเรื่องที่นางถนัดมาตั้งแต่อายุสิบปีในช่วงชีวิตก่อน ไม่จำเป็นต้องรบกวนคนของชินอ๋องให้มีบุญคุณต่อกันไปมากกว่านี้บุรุษนิสัยไม่รักหยกถนอมบุปผาเช่นนั้น ต่อให้สวมหน้ากากเข้าหาก็ไร้ประโยชน์ ถอยห่างให้ไกลย่อมเป็นทางเลือกที่ดีร่างอรชรอวบอิ่มในอาภรณ์สีชมพูหวาน มาหยุดยืนต่อหน้าคนร้ายทั้งสาม ด้วยท่วงท่าผ่อนคลายไร้ความกังวลใจแต่อย่างใดดวงตากลมโตประดับประดาไปด้วยแพขนตาทั้งหนาและงอนงาม กวาดมองไปรอบ ๆ ทิศทาง หากมีใครลอบกัดจะได้จัดการในขั้นถัดไป“คุณหนูจาง!”คนขับรถม้าตะโกนเรียกด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าสตรีอ่อนแอจะกล้าปามีดเข้าใส่บุรุษรูปร่างสูงใหญ่ อีกทั้งยังมาหยุดยืนเผชิญหน้าอย่างไม่เกรงกลัวนายทหารยศน้อยตกตะลึงในรูปลักษณ์ของสตรีงดงามที่ชินอ๋องปฏิเสธ ก่อนหน้านี้มีผ้าห่มผืนหนาห่อหุ้

เช้าตรู่ของวันใหม่มาเยือน ตระกูลจางได้ต้อนรับหัวหน้าผู้ตรวจการวัยกลางคนกับพวกอีกสามคน ครั้งนี้เป็นครั้งที่สามที่คนเหล่านี้มาเยือน สองครั้งแรกจางเข่อซินคนเดิมเป็นผู้ออกมาต้อนรับคนของทางการมาเยือนตระกูลจาง โดยไม่มีหนังสือแจ้งล่วงหน้าเลยสักครั้ง นึกอยากมาเยือนก็มาคล้ายกับตระกูลจางเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอย่างไรอย่างนั้นคุณหนูของจวนซึ่งกำลังพักผ่อนอยู่ในเรือนนอนส่วนตัว ถูกปลุกให้มาต้อนรับผู้มาเยือนแต่เช้าเฉกเช่นทุกครั้ง เพราะเหลียนฮูหยินยังอยู่ในอาการอ่อนเพลีย จึงงดต้อนรับแขกสักระยะหนึ่งจนกว่าอาการจะหายดี“ตระกูลจางเป็นสถานที่เที่ยวเล่นของพวกท่านหรือ นึกอยากมาเมื่อไหร่ก็มา”น้ำเสียงเรียบเฉยไร้การเคารพของสตรีงดงามวัย 18 ปี เอ่ยขึ้นขณะเดินเข้ามาในห้องโถงรับรองดวงตาดำขลับจ้องมองผู้มาเยือนด้วยท่าทีน่ายำเกรง หาใช่อ่อนน้อมถ่อมตนเฉกเช่นทุกครั้ง“คุณหนูจางระวังคำกล่าวด้วย อย่างไรพวกข้าก็เป็นคนของทางการ”หัวหน้าผู้ตรวจการรีบโต้กลับ เมื่อถูกสตรีอายุคราวลูกเอ่ยวาจาไม่ให้เกียรติกัน“แล้วอย่างไร คนของทางการอยากทำเช่นไรก็ได้หรือ เดินเข้าเดินออกจวนของชาวเมืองโดยไม่มีหนังสือแจ้งล่วงหน้า ยกกันมาทั้งโขยงคล

“ข้าไม่ได้ตั้งใจ จางเข่อซินนางร้องเจ็บปวดเกินความเป็นจริง ข้าแค่ช่วยพยุงแขนให้นางลุกขึ้นยืน”เป็นครั้งแรกที่เมิ่งซิ่วอิงตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ ดวงตาแข็งกร้าวจ้องมองผู้ถูกกระทำด้วยท่าทีโกรธเคือง โดยลืมไปเลยว่ามีชาวเมืองหลายสิบคนกำลังมองมาอย่างสนใจ“ฮึก ฮึก ท่านป้า ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ”ใต้ท้องแขนพลิกหงายขึ้นให้ผู้คนมองเห็นรอยแดงจาง ๆ ดวงหน้าหวานก้มลงมองรอยนิ้วมือของสหายด้วยท่าทีหวาดกลัว“ถอยไปเดี๋ยวนี้เลยสตรีใจร้าย กล่าวว่าไม่ตั้งใจแต่บีบแขนผู้อื่นจนขึ้นรอย หากตั้งใจแขนคุณหนูจางไม่หักเลยหรือ”แม่ค้าวัยกลางคนตะโกนขับไล่เมิ่งซิ่วอิงให้ถอยห่าง ผู้คนบริเวณโดยรอบต่างส่ายหัวให้กับพฤติกรรมของหลานสาวผู้ตรวจการดูท่าข่าวลือก่อนหน้านี้คงมีความจริงเพียงไม่กี่ส่วน แท้จริงแล้วจางเข่อซินเป็นผู้ถูกกระทำมาโดยตลอด มิหนำซ้ำยังถูกสหายใส่ร้ายป้ายสีจนชื่อเสียงติดลบ“คุณหนูจางเป็นอย่างไรบ้าง”คุณชายตระกูลใหญ่ผู้หนึ่ง อดทนมองเหตุการณ์ตรงหน้าไม่ไหวอีกต่อไป จึงรีบเดินเข้าไปสอบถามอาการบาดเจ็บของสตรีที่นั่งทรุดอยู่กับพื้นดินอาภรณ์สีขาวซีดของเจ้าตัวเปื้อนดินโคลนแลดูน่าสงสารยิ่งนัก มองอย่างไรผู้ถูกกระทำก็อ่อนแอก

ช่วงสายของวันต่อมา จางเจี้ยนหัวบิดาของจางเช่อซินก็ถูกปล่อยตัวจากที่คุมขัง ดังคำกล่าวมั่นสัญญาของชายสูงศักดิ์ องครักษ์ส่วนตัวของชินอ๋องจ้าวหมิงเต๋อ พาชายวัยกลางคนมาส่งถึงจวนตระกูลจางอย่างปลอดภัย“ท่านพี่กลับมาแล้ว ฮึก ฮึก”เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้น ก่อนที่ร่างผอมบางจะค่อย ๆ ก้าวเดินเข้าไปโอบกอดผู้เป็นสามี วงแขนของสามีกอดตอบรับภรรยาด้วยความคิดถึงไม่ต่างกันเหลียนฮูหยินรู้ข่าวจากบุตรสาวในช่วงเช้าตรู่ จึงให้สาวใช้พาออกมารอต้อนรับสามีที่ห้องโถงของจวน เมื่อจิตใจดีขึ้นร่างกายจึงดีขึ้นตามลำดับ เรี่ยวแรงซึ่งเคยขาดหายไปยามนี้ได้คืนกลับมาบ้างแล้ว“ฮูหยิน”น้ำเสียงสั่นเครือของสามีตอบรับฮูหยินแสนรัก ร่างกายชายวัยกลางคนซูบลงอย่างเห็นได้ชัด เพราะได้รับอาหารเพียงวันละหนึ่งมื้อเท่านั้นหากชินอ๋องจ้าวหมิงเต๋อ ไม่ได้เข้ามาดูแลคดีตระกูลจางแทนสองพี่น้องตระกูลเมิ่ง เกรงว่าอีกไม่นานเขาคงสิ้นใจตายในคุกหลวงเป็นแน่“ยินดีต้อนรับกลับจวนของเราเจ้าค่ะท่านพ่อ”บุตรีเพียงคนเดียวเดินเข้าหาบิดามารดาด้วยท่วงท่ามั่นคง กิริยาท่าทางแตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง สองสามีภรรยาคิดว่าปัญหาที่เข้ามารุมเร้าทำให้บุตรสาวโตขึ้น จึงไม่