All Chapters of มาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย: Chapter 191 - Chapter 200

นอกจากเผ่าหงส์เพลิงแล้วนั้น ในเมืองบนยังมีเผ่ามังกรซึ่งเป็นสัตว์เทพมาแต่โบราณกาล ทั้งสองเผ่าเป็นมิตรที่ดีต่อกันมาโดยตลอด อีกทั้งยังร่วมมือกันต้านอำนาจของเผ่าสัตว์มารอยู่เสมออากาศในเมืองบนเย็นสบายตลอดทั้งปี ไม่มีฤดูร้อน และไม่มีฤดูหนาวจัด เหมาะสำหรับออกมานั่งจิบน้ำชากลางแจ้งในทุก ๆ เช้าหัวหน้าเผ่าและรองหัวหน้าเผ่ามังกร มักจะออกมานั่งจิบน้ำชาพูดคุยกันอยู่ริมหน้าผาสูงชัน หนึ่งในหัวข้อสนทนาคือเรื่องของสายเลือดผสม ระหว่างเผ่ามังกรกับมนุษย์ผู้มีดวงชะตาค้ำจุนเมือง“พี่ใหญ่ ข้าได้ข่าวว่าเผ่าหงส์เพลิงได้สายเลือดบริสุทธิ์กลับคืน แล้วเมื่อไหร่เจ้าพวกนั้นจะมาเยือนเมืองบนสักครั้ง”“คนพ่อคงไม่มีเวลามาเยือน ส่วนคนลูกคงมาเยือนในอีกไม่ช้า”“ท่านรู้เรื่องใดมาเช่นนั้นรึ จึงกล่าวอย่างมั่นใจถึงเพียงนี้”“รู้ว่าไม่อาจฝืนชะตาลิขิต เกล็ดของข้าจะนำทางให้เด็กคนนั้นมาเยือนในอีกไม่ช้า”หัวหน้าเผ่ายกน้ำชาขึ้นจิบ พร้อมจ้องมองออกไปยังหน้าผาสูงชันซึ่งเต็มไปด้วยต้นไม้นานาพรรณ และภูเขาน้อยใหญ่เรียงสลับกันอย่างลงตัวในห้วงความคิดมีเพียงโฉมหน้าของสตรีงดงาม สตรีผู้ครอบครองหัวใจของเขามานานหลายพันปี แต่เพราะต่างเผ่าพันธุ

แค่เพียงความคิดเห็นประโยคเดียว คนถามถึงกับหูผึ่งอย่างมีความหวัง เลยรีบเอ่ยถามข้อมูลจากผู้อาวุโสกว่าทันที“ปู่เล็กรู้จักนางหรือ”“ไม่รู้จักหรอก แค่ได้ยินข่าวว่าเมื่อหนึ่งปีก่อน เผ่าหงส์เพลิงได้ต้อนรับหงส์เพลิงสายเลือดบริสุทธิ์จากเมืองล่าง”“ต้องใช่คู่หมั้นของข้าแน่ ๆ ปู่เล็กพาข้าไปหานางได้หรือไม่” หวังต้าหลงอ้อนวอนขอด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น ขอเพียงได้พบหน้ากันอีกสักครั้ง เขาอยากขอโทษคนจากลาในหลาย ๆ เรื่อง หากท้ายที่สุดแล้วนางไม่ให้อภัยยังถือว่าได้พยายาม“คงไม่ได้ เผ่าหงส์เพลิงมีกฎชัดเจน ต้องส่งหนังสือขอเข้าพบอย่างน้อยล่วงหน้าหกเดือน”“หกเดือน นานเพียงนั้นเลย”องครักษ์ฉีฟงอุทานออกมาทันที ไม่ใช่ว่าท่านอ๋องต้องรอต่อไปจนริ้วรอยแปะหน้าผากเลยหรือ ยามนี้ก็เริ่มเกิดริ้วจาง ๆ บ้างแล้ว“หกเดือนไม่นานเท่าไหร่ หากนางให้เข้าพบถือว่าคุ้มค่ารอ ปู่เล็กข้าขอส่งหนังสือไปเยือนเผ่าหงส์เพลิงได้หรือไม่ขอรับ”คนถามเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจ ทว่ารู้สึกมีความหวังมากกว่าที่ผ่านมา แค่หกเดือนเท่านั้นเขารอได้หวังต้าหลงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเมืองบน ยามนี้จิตใจของเขาล่องลอยไปไกล และตั้งตารอคอยให้ถึงหกเดือนข้างหน้าในเ

สามบุรุษนั่งดื่มน้ำชายามเช้าร่วมกันต่ออีกสักพัก จึงแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนหวังต้าหลงขอเข้าไปใช้ห้องตำราของเผ่า ตามคำเชิญชวนของปู่เล็ก เขาอยากรู้เรื่องราวของเผ่ามังกร และเผ่าหงส์เพลิงให้ดีกว่าเดิมอ๋องหนุ่มขลุกตัวอยู่ในห้องตำราเพียงลำพังนานถึงครึ่งวัน ใบหน้าหล่อเหลามีเหงื่อซึมตามกรอบหน้า ร่างกายกำยำหดเกร็งเป็นระยะ ทว่ายังไม่กล้าปฏิบัติในเรื่องไม่สมควรครั้นรู้สึกได้ว่าขลุกอยู่ในห้องตำรานานเกินไป จึงรีบเก็บตำราปกแดงบางส่วนเข้าที่ แล้วเตรียมกลับที่พักของตน เมื่อเปิดประตูห้องตำราก็พบเจอองครักษ์คนสนิทยืนรออยู่ไม่ห่างใบหน้าขาวใสของบุรุษรูปงาม ผู้ยังไม่เคยมีค่ำคืนใดกับสตรี แดงเถือกลามไปถึงใบหู เหงื่อยังซึมตามกรอบหน้าคมคายอยู่ไม่หาย แผ่นหลังของเขาเปียกชื้นเหงื่อ จนอยากรีบกลับไปแช่น้ำเย็น ๆ เต็มทีองครักษ์ฉีฟงเห็นถึงความผิดปกติ เลยรีบเข้ามาถามไถ่อาการผู้เป็นนาย ด้วยหวั่นเกรงเรื่องอาการป่วยกำเริบ“ท่านอ๋องมีอาการป่วยที่ใดหรือพ่ะย่ะค่ะ เหตุใดหน้าจึงแดงถึงเพียงนั้น”“ปะ...เปล่า ข้าสบายดี อากาศในห้องตำราคงอบอ้าวไปหน่อย”“อบอ้าว?”ฉีฟงเห็นหน้าต่างห้องตำราเปิดกว้าง มีลมพัดผ่านเย็นสบาย แต่เจ้านา

ก่อนถึงวันประลองเพียงไม่กี่วัน เผ่าหงส์เพลิงได้ต้อนรับการมาเยือนของเผ่าเซียน ดังวันเวลาที่แจ้งในหนังสือตอบรับ ซึ่งผู้มาเยือนได้ส่งหนังสือขอเข้าพบล่วงหน้าถูกต้องตามกฎเจียงจ้าน ท่านปู่ของเจียงซินอี๋ยิ้มกว้างเต็มใบหน้า เมื่อได้พบหน้าหลานสาวผู้มีสายเลือดบริสุทธิ์“ซินอี๋อยากย้ายไปอยู่กับปู่หรือไม่ มองหน้าหลานทีไร ทำให้ปู่นึกถึงบิดาของเจ้ายิ่งนัก”หลานสาวมีรูปโฉมงดงามตรึงตราตรึงใจ หากย้ายไปอยู่เผ่าเซียนคงเปล่งประกายไม่น้อยบริวารส่วนใหญ่ในเผ่าเซียน ล้วนแล้วแต่มีอายุขัยหลายร้อยหลายพันปี นาน ๆ ทีมีเด็กสาววัยละอ่อนไปรวมกลุ่ม คงทำให้บรรยากาศในเผ่าครึกครื้นสดชื่นขึ้นอีกทั้งยามจ้องมองใบหน้าหวานซึ้ง ทำให้คิดถึงบุตรชายเป็นอย่างมาก หัวหน้าเผ่าเซียนผู้ยิ่งใหญ่ เลยเอ่ยปากชวนหลานสาวให้ย้ายไปอยู่ด้วยกันความคิดถึงคนจากลา ทำให้หางตาซึ่งเริ่มเกิดริ้วรอยร่องลึก เอ่อคลอไปด้วยหยดน้ำตาเม็ดใสนานเท่าไหร่แล้วที่แก้วตาดวงใจเพียงดวงเดียว ได้ล่องลอยไปไกลไม่มีแม้คำร่ำลาบุตรชายผู้เกิดจากแก้วอัสนีอันบริสุทธิ์ จากลาไปพร้อมกับคนรักของเขา“เอ่อ..ข้า ข้า”เจียงซินอี๋สัมผัสได้ว่าท่านปู่ อยากให้กลับเผ่าเซียนด้วยกันจริง

คืนนี้เจียงซินอี๋เดินย่องออกจากเรือนของตน และขึ้นไปนั่งมองดวงดาวบนหลังคาตามปกติ ทว่าจู่ ๆ กลับสัมผัสได้ถึงการบุกรุกอาณาเขต สองขาจึงรีบเดินตามเงาสีดำไปห่าง ๆ ไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัวนางมีฝีมือการพรางตัวในระดับสูงสุด ผู้มีฝีมือเลยจับสัมผัสไม่ได้ หรืออาจจะจับได้แต่ทำทีปล่อยผ่านทุกบทสนทนาระหว่างผู้บุกรุก กับท่านยายจิงซู่ จึงไม่ใช่ความลับอีกต่อไป คนแอบฟังตกใจมากเมื่อรู้ว่าการกระทำในวัยเยาว์ กลายเป็นบ่วงผูกมัดตนอย่างแน่นหนาเจียงซินอี๋ในวัยเยาว์เขียนหนังสือไม่เป็น เลยกัดนิ้วแล้วใช้เลือดประทับตราสัญญาหมั้นหมาย ทั้งยังกดรอยเลือดให้แนบชิดกับลายนิ้วมือผู้ลงนามก่อนทางฝ่ายชินอ๋องหวังต้าหลง เขาใช้เลือดประทับตราสัญญาหมั้นหมายเช่นเดียวกัน เพราะขี้เกียจฝนหมึกหรืออย่างไรเลยกระทำเช่นนั้นหัวคิ้วเรียวของหญิงสาว ขมวดเข้าหากันอย่างหนักใจ ทั้ง ๆ ที่หนีมาแล้วแท้ ๆ แต่ปัญหายังตามมาไม่รู้จบพันธะเลือดของเผ่ามังกร ตามมาฉุดรั้งไม่ให้นางพบรักกับบุรุษใหม่สตรีในเผ่าหงส์เพลิง ต่างก็มีบุรุษคอยปรนเปรอไม่ซ้ำหน้า แต่นางกลับถูกฉุดรั้งให้ตายรังเพียงบุรุษเดียว...“มันต้องมีทางแก้ไขสักทาง ข้าไม่ยอมกลับไปแย่งบุรุษของพี่สาวอย