หลิวลู่เฉินมาถึงคฤหาสน์หลังหนึ่งได้ทันเวลาอย่างฉิวเฉียด แต่กระนั้นเขาก็มาถึงเป็นคนสุดท้าย เขารีบเข้าไปทักทายหมิงเสวี่ยเพื่อรายงานตัวพลางเพ่งมองคู่แข่งข้างๆหนึ่งโฉมงามผู้มีไฝที่ริมฝีปากล่าง หนึ่งโฉมงามใบหน้าหมดจด คู่ควรกับความงามระดับล่มเมือง และหนึ่งสะคราญหน้าตาอ่อนเยาว์แฝงความฉลาดเฉลียวเอาไว้ แต่เขาไม่คุ้นหน้า เขามั่นใจว่าเมื่อวานนางมิได้อยู่ในการคัดเลือก แล้วนางมาได้เช่นไร? หรือจะมีการกำหนดไว้แล้วว่าจะเลือกใครเป็นสาวใช้? ไป๋จิ้งเหอยังนั่งอย่างสง่าผ่าเผยที่โต๊ะที่จัดเตรียมไว้ให้ สายตายังคงจรดจ่อกับหนังสือในมือ ไม่แม้แต่จะปรายตามองด้วยซ้ำว่าแม่นางน้อยนั้นจะพยายามบรรยายสรรพคุณของหญิงสาวที่นางคัดเลือกมาเพียงใด "ไม่เอา" เสียงเรียบเฉยดังขึ้นมาจากคุณชายไป๋ ทำเอาใบหน้าเล็กๆปิดบังความผิดหวังไว้ไม่มิดทีเดียว "ท่านจะช่วยดูสักนิดก่อนได้หรือไม่เจ้าคะ ข้ารับรองว่าคนที่ข้าเลือกมาจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังแน่" "…" เขาละสายตาจากหนังสือเล่มโปรดขึ้นมามอง "...ตอนนี้ต่อหน้าข้ามีแล้วคนหนึ่ง..." "ใครเจ้าคะ?" "...เจ้า" ว่
続きを読む