"เจ้ามิสงสารจู้เฉิงหรือ รู้อยู่ว่าเขารอคอยที่จะมีลูกกับเจ้ามากแค่ไหน อายุก็ไม่น้อยแล้ว แก่ตัวลงไปมากกว่านี้จะมีลูกยากเอาได้นะ"ตอนนั้นนางยิ้มเหยียดกลับไป"หม่อมฉันไม่ได้บอกจะไม่มี แค่ยังไม่ใช่ตอนนี้ อีกอย่างหนึ่ง พระองค์อย่ามัวห่วงหม่อมฉันกับฉีจู้เฉิงเลย ห่วงพระองค์เองดีกว่าเพคะ อยู่กับพระชายามานับสิบปี สนมนางในมิใช่น้อย องค์หญิงน้อยก็มีหลายองค์แล้ว แต่ไฉนยังไม่มีพระโอรสสักองค์ หรือว่า...ทรงไม่มีน้ำยากันล่ะเพคะ!?""เจ้า! ข้าอุตส่าห์เตือนด้วยความหวังดี ยังจะมาย้อนข้าอีก!" รัชทายาทนึกพิโรธแต่ก็รู้ดีว่าที่ซื่อเซี่ยยี่พูดไปก็เพราะกลบเกลื่อนความคิดเขา "จะทำอะไรก็เรื่องของเจ้า ข้าไม่ยุ่งด้วยแล้ว!""ถ้าคิดว่าความคิดหม่อมฉันผิด จะมาเปิดศึกกับหม่อมฉันสักสองสามกระบวนท่าก็มิขัด""เฮอะ!// โอรสมังกรแค่นเสียงขึ้นจมูกพลางเดินไปหยิบทวนคู่ใจ "ไม่ได้ยืดเส้นยืดสายนานแล้ว เชิญท่านแม่ทัพ!""ออมมือให้หม่อมฉันด้วยนะเพคะ เกิดพระองค์ทำหม่อมฉันเสียโฉมจู้เฉิงจะโกรธเอาได้" ซื่อเซี่ยยี่ลอยหน้า ก่อนที่รัชทายาทจะแค่นเสียงเหอะอย่างหมั่นไส้แล้วสั่งคนให้เตรียมอาวุธให้ท่านแม่ทัพจากนั้นทั้งคู่ก็ประลองกันอยู่นาน ผลัดรุก
آخر تحديث : 2026-02-25 اقرأ المزيد