‘พูดมาเลยนวล นวลอยากได้อะไร นวลอยากให้คุณทำอะไร คุณจะทำให้นวลทุกอย่าง’‘งั้นคุณก็ไปตายซะ ไม่แน่ถึงเวลานั้นฉันอาจยอมให้อภัยคุณก็ได้นะ’คำด่าทอครั้งสุดท้ายลอยวาบพาให้ใจดวงน้อยบีบหน่วงรุนแรงอย่าบอกเพราะคำพูดพล่อยๆ ของเธอไล่เขาไปตายจะเป็นจริง!!อมาวสีปล่อยโฮอย่างไร้สติ เป็นความผิดของเธอเอง ถ้าเขากับลูกเป็นอะไรไป เธอก็จะไม่ขอมีชีวิตอยู่ราวๆ สิบนาที รถกู้ภัยกับรถพยาบาลก็เร่งมาถึง แต่เวลาในใจคนเป็นแม่คล้ายกับชั่วกัปชั่วกัลป์ เธอได้แต่เฝ้ามองการช่วยเหลือโดยไม่สามารถทำอะไรได้ ใช้เวลาสักพักจึงพบร่างสองพ่อลูกที่ติดอยู่ใต้อาคาร ซึ่งก็ถือเป็นโชคดีในโชคร้ายด้วยโครงสร้างตัวตึกกึ่งสำนักงานเป็นไม้ผสมปูน จึงมีช่องว่างตัวไม้พอจะคานสิ่งของช่วยให้ด้านใต้พอจะมีอากาศให้หายใจได้บ้าง“เจอแล้ว” เสียงตะโกนจากกู้ภัย อมาวสีรีบวิ่งถลาตามเข้าไป ร่างเล็กของลูกสาวอยู่บนเตียงสนาม ใบหน้าเล็กถูกครอบด้วยหน้ากากออกซิเจน ชุดกระโปรงสีน้ำเงินลายเดียวกับตนเปื้อนฝุ่น ตามเนื้อตามตัวไร้รอยแผล“ใจใจ๋ ลูกได้ยินเสียงคุณแม่ไหม?” คนเป็นแม่ลูบเนื้อลูกตัวลูก เปลือกมุกบางใสขยุกขยิกเป็นสัญญาณรู้สึกตัว“คุณแม่” เด็กหญิงแก้วใจครางเสียงแผ
최신 업데이트 : 2026-01-07
