Rhythm of the Dead Heart (Guns & Roses Series 1) のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

Bahagya man siyang nagulat sa nais nito ay agad siyang nakaramdam ng excitement sa nais ng lalaki. Umayos siya ng upo sa kandungan nito bago humawak sa magkabila nitong balikat at sinimulan ng magtaas-baba.Kagat ni Dmitri ang pang-ibaba nitong labi habang pinagmamasdan siya sa kanyang ginagawa. Nakakapaso ang paraan ng pagtitig nito sa kanya. Nang sinimulan na niyang bilisan ang bawat hugot-baon niyang galaw, napatingala sa langit si Dmitri kasabay ng nakakaakit nitong mga ungol.Seeing him liking what she was doing made her even more wet. Sobrang dulas na ng lagusan niya. Walang ibang maririnig sa buong lugar kundi ang salpukan ng kaselanan nila at sarili nilang mga ungol."Ohhh... Keep doing that, Dmitri," nahihibang niyang daing nang salubungin nito ang bawat niyang galaw.Hinawakan ni Dmitri ang kanyang pang-upo at inalalayan siya sa kanyang pagtaas-baba habang ang isang kamay nito ay abala sa paglamas sa kaliwa niyang dibdib.Dmitri began kissing her neck down to her shoulders.

Salubong ang mga kilay na nag-angat ng tingin si Dmitri sa kanyang kaharap. "Ano bang pinagsasabi mo, Elara?"Humugot naman ng hangin si Elara at sa hindi sinasadya, napasulyap siya sa labi ni Dmitri na may sugat. Hindi man niya sadyain pero isang ideya ang pumasok sa isipan niya."Anong nangyari diyan sa labi mo? Bakit may sugat ka?"Nakita niyang bahagyang naasiwa si Dmitri sa naging tanong niya, bagay na mas lalong nagpatibay ng pagdududa niya."Aksidente kong nakagat," anito habang seryosong nakatingin sa kanya.Hindi siya nagsalita at nanatili lang na nakatitig kay Dmitri. Gustuhin man niyang maniwala, hindi naman siya bobo para maisip na totoo ang sinasabi ni Dmitri."Dmitri. Alam mo kung bakit tayo nandito," makahulugan niyang wika.Ibinaba nito ang hawak na kutsara at matapang na sinalubong ang kanyang mga mata. "Hindi ko nakakalimutan ang tungkol sa bagay nayan, Elara."Nagpakawala siya ng isang malalim na buntong hininga bago tumango. "Mabuti naman kung ganun."Hindi na suma

"Dmitri!" Saway niya sa lalaki sabay palo sa braso nito. Bahagyang nag-init ang kanyang mga pisngi, hindi dahil sa galit, kundi dahil sa tensyong namamagitan sa kanilang dalawa sa loob ng maliit at mainit na tent. Alam niyang medyo huli na ang reaksyon niya pero mas mainam na iyon kaysa hayaan ang sariling lamunin ng presensya ng lalaki. Mahinang natawa si Dmitri, ang tunog ay parang haplos sa kanyang pandinig. "Bakit? Wala namang masama sa ginawa ko, 'di ba? Naglinis lang ako." Pinandilatan niya ito ng mga mata. "Nasa barangay tayo, Dmitri. Maraming tao sa labas. Baka may makakita sa atin at kung ano pang isipin nila!" "Nakasara ang pintuan ng tent," simpleng sagot ng lalaki, tila walang pakialam sa panganib ng kanilang sitwasyon. Napalingon siya sa sinasabi nito at doon lang niya napagtanto na mas nakakaduda ang hitsura nila. Silang dalawa lang sa loob at nakasara pa ang pinto—sa isang komunidad na puno ng tsismis gaya ng Consolation, sapat na iyon para maging mitsa ng usap-u

Nakahinga ng maluwag si Elara. Akala niya ay mapapahamak na siya ngayong araw. Mabuti nalang at si Dmitri pala ang sumusunod sa kanya at hindi isang masamang loob."May kinausap lang ako sa barangay," sagot niya sabay iwas ng tingin."Sino?" Malamig na tanong ni Dmitri pabalik."Hindi na importante kung sino, Dmitri. Basta may kinausap lang ako.""Lumapit ka kay Autumn," maya-maya pa'y sabi nito.Dahan-dahan naman siyang napalingon sa lalaki. Bakas ang disgusto sa mukha nito dahil sa kanyang ginawa. But she didn't back down. Sa isipan niya, walang masama sa kanyang ginawa. Pinoprotektahan niya lang kung anong meron at kung saan siya ngayon."Oo. Kinausap ko siya," taas noo niyang wika."Anong sinabi mo sa kanya?!" Naniningkit ang mga mata nitong asik.Hindi naman siya nagpatinag sa reaksyon ni Dmitri. Iyon man ang unang beses na nagtalo sila ng ganito, pero inihanda na niya ang sarili niya kanina pa nang magpunta siya sa barangay. Malakas ang pakiramdam ni Dmitri kaya sigurado siyang

The scent...The lips...The familiar warmth...It all belongs to one person...Dmitri...Nang bitawan nito ang kanyang labi ay lumanghap siya ng hangin at saka lang nakahinga ng maluwag. Subalit agad din siyang naalarma nang mapansin ang posisyon nila kaya kumawala siya mula sa pagkakayakap nito at marahang umatras palayo.Hindi naman nagtaka si Dmitri sa inasta ni Autumn. Siguro dahil sa mga sinabi ni Elara dito kanina kaya lumayo ito sa kanya."Why are you here, Dmitri?" Malamig na tanong ni Autumn at pilit na pinatatag ang kanyang boses sa kabila ng samu't-saring emosyon na namamayani sa puso niya."Hinihintay kita malapit sa barangay kanina pa pero hindi ka dumating."Huminga siya ng malalim bago nagtungo sa may bintana kung saan natatanaw niya ang barangay. "Sinadya ko talagang hindi magpunta."Sumunod naman si Dmitri sa kanya. Akmang yayakapin siya ng lalaki subalit pinigilan niya ito. "Dahil ba sa sinabi ni Elara kanina?"Malungkot siyang ngumiti. "Partly yes. And I realize t