Todos os capítulos de เมื่อผมถูกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อ: Capítulo 11 - Capítulo 20

หลังจากที่คุยงานกับคิณณ์เสร็จ แก้วตาก็ขอตัวกลับเลย กลัวว่าจะค่ำมืดเสียก่อน เพราะกว่าจะถึงฝั่งก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมงแก้วตาใช้อุบายหลอกให้การ์ดของคิณณ์ที่อยู่หน้าหาด ไปเอาน้ำมันมาเติมเรือให้เธอ เพราะรพีจะได้แอบหนีขึ้นมาบนเรือของเธอได้ ตอนแรกการ์ดที่ดูแลหน้าหาดก็ลังเลที่จะทำตาม เพราะถ้าเขาไปตรงนี้ก็จะไม่มีใครมายืนคุมแทน แต่เมื่อเห็นว่าแก้วตาโวยวาย เพราะถ้าไม่รีบไปเอาน้ำมันมาเติมให้เรือของเธอ ก็อาจจะมืดค่ำ แถมยังเอาชื่อของคิณณ์มาอ้างอีก การ์ดจำต้องทำตามที่แก้วตาบอกพอสบโอกาสเหมาะ รพีจึงรีบวิ่งขึ้นไปบนเรือของแก้วตาทันที แล้วเรือของแก้วตาก็ขับออกไปจากท่าโดยไม่รอที่จะเติมน้ำมันก่อนตามที่เธออ้าง“ขอบคุณมากนะครับ ที่ให้ผมติดเรือออกมาด้วย” รพีเอ่ยขอบคุณหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกขอบคุณจากใจจริง ที่เธอช่วยให้เขาไม่ต้องตกนรกอยู่ที่เกาะนี้“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันรู้มาว่าคุณอยากจะหนีออกไปจากที่นี่อยู่แล้ว” แก้วตาบอก รพีพอรู้ว่าอีกฝ่ายจับได้ว่าตัวเองโกหก ก็รีบเอ่ยขอโทษทันที“ผมต้องขอโทษคุณด้วยนะครับ ที่พูดโกหกไปแบบนั้น ผมไม่มีทางเลือกจริง ๆ”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ที่ฉันช่วยคุณก็แค่เห็นใจที่คนเมืองอย่างคุ

ใจคอเขาจะทำงานจนถึงเช้าเลยหรือไง?ทั้งที่เวลานี้ ก็เที่ยงคืนกว่าแล้ว แต่กลับเป็นตัวรพีเองก็ชักจะเริ่มง่วง อาจจะเป็นเพราะเพลียจากการเดินทางข้ามฝั่งมาทั้งวัน เลยอยากจะนอนเต็มที แต่ถ้าจะให้นอนในตอนนี้ เขาก็นอนไม่ลงหรอก เพราะไม่ไว้ใจเจ้าของห้องอย่างคิณณ์“เสร็จแล้วเหรอ? งั้นก็นอนกันได้แล้ว” คิณณ์พูด ก่อนจะปิดหน้าจอไอแพด แล้ววางไว้ที่โต๊ะหัวเตียงอย่าบอกนะว่าที่เขายังไม่นอนเพราะว่ารออยู่?รพีเดินไปที่เตียงนอนอีกฝั่ง แต่ไม่ใช่เพื่อที่จะไปนอนบนเตียงกับเขา แต่เดินไปหยิบหมอนแล้วมานอนที่โซฟาแทน ท่ามกลางสายตาที่นึกเอ็นดูของคิณณ์ กับการกระทำของคนตัวบาง“อย่าบอกนะว่าคุณจะนอนที่โซฟา?”“ใช่ ผมจะนอนตรงนี้” พูดจบ รพีก็ล้มตัวลงนอน แล้วก็หันหลังให้คนที่นั่งมองอยู่บนเตียง“ผมว่าคุณมานอนที่เตียงสบาย ๆ ดีว่า นอนขดตัวอยู่แบบนั้น เดี๋ยวก็ปวดหลังหรอก”“ผมจะนอนตรงนี้” รพีหันหลังพูดกับเขา“ตามใจก็แล้วกัน” เมื่อเห็นว่ารพียืนยันที่จะนอนที่โซฟา เขาเองก็ไม่อยากที่จะขัด เพราะอยากจะเห็นเหมือนกันว่าคนอวดดีแบบนี้ จะอวดดีไปได้สักแค่ไหนสุดท้ายคนที่ดื้อจะนอนที่โซฟา ก็ถูกความคับแคบของโซฟาเล่นงานจนนอนไม่หลับ รพีพลิกตัวไปมา

คิณณ์พารพีมาที่คาสิโนด้วย และนี่ถือเป็นครั้งแรกที่รพีได้เข้ามาอยู่ที่คาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในแถบนี้ ครั้งก่อนที่ขึ้นเรือหนีมา เขาเพียงแค่อยู่ด้านนอก และตอนนั้นก็เอาแต่คิดว่าจะหาทางหนีออกไปจากที่เกาะได้ยังไง เลยไม่ได้มีเวลาสนใจ แต่วันนี้รพีถึงกับตื่นตาตื่นใจกับความแปลกใหม่ที่ได้เห็น เพราะนอกจากที่นี่จะใหญ่โต มีถึงสองชั้นแล้ว ลูกค้าที่นี่ก็เป็นระดับคนมีเงินเท่านั้น แถมยังมีทั้งคนไทยแล้วก็ต่างชาติก็คงจะไม่แปลกที่คิณณ์จะรวยขนาดนี้ เพราะดูแล้วรายได้จากคาสิโนก็คงจะมหาศาลอยู่คิณณ์พารพีขึ้นมายังชั้นสอง ซึ่งเป็นห้องทำงานขนาดใหญ่ของเขา โดยมีเขตแดน ผู้จัดการของที่นี่ เดินตามเข้ามาที่ห้องทำงานด้วย เพื่อคุยงานกับคิณณ์ต่อ“คุณจะพาผมมาที่นี่ทำไมเนี่ย?” รพีถามอย่างไม่เข้าใจ ว่าคิณณ์จะกระเตงตัวเองมาที่คาสิโนทำไม ในเมื่อเขาเองก็ดูเหมือนจะงานยุ่ง“ก็ผมบอกแล้วไง ว่าจะไม่ให้คุณคลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียว” คิณณ์ตอบคำถามรพีแค่นั้น แล้วก็หันไปสนใจเขตแดนที่ยืนรอรายงานเหตุการณ์ต่าง ๆ ในบ่อน“ทุกอย่างเรียบร้อยมั้ย?” คิณณ์เอ่ยถาม“เรียบร้อยดีครับนาย” เขตแดนตอบผู้เป็นนายอย่างนอบน้อม“แล้วคุณตระการจะเข้ามากี่โมง”“ป

จนกระทั่งถึงเวลานัด เขตแดนก็เข้ามาบอกว่าตระการกับแก้วตามาถึงแล้ว คิณณ์จึงให้เชิญทั้งคู่ขึ้นมาที่ห้องทำงานของเขารพีเห็นว่าตัวเองไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง จึงขอออกไปเดินเล่นด้านนอก ซึ่งคิณณ์ก็อนุญาตและสั่งให้ลูกน้องคอยตามดูรพีไม่ห่าง เดี๋ยวจะเกิดเหตุการณ์อย่างเมื่อวานขึ้นอีกแก้วตาเองเมื่อเห็นรพีอยู่กับคิณณ์ที่บ่อน ก็ออกอาการไม่พอใจ ทั้ง ๆ ที่เธออุตส่าห์ช่วยพาออกไปส่งถึงฝั่งแล้วแท้ ๆ แต่ทำไมรพีถึงยังกลับมาที่นี่ได้อีก“ทำไมดาราคนนั้นมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะค?” แก้วตาเอ่ยถามคิณณ์“ทำไมครับ?” คิณณ์แกล้งถาม เพราะรู้จากลูกน้องว่าแก้วตาเป็นคนช่วยพารพีออกไปจากเกาะ“ก็วันนั้น เขาเป็นคนขอให้แก้วตาพาไปที่ฝั่ง บอกว่าจะกลับบ้าน แก้วตาก็เลยงงนิดหน่อยที่เห็นเขามาโผล่ที่คาสิโนกับคุณ” แก้วตาแกล้งเฉไฉ โบ้ยว่าทั้งหมดเป็นความต้องการของรพี ทั้งที่ตัวเธอเองก็อยากที่จะช่วยให้อีกฝ่ายออกไปจากเกาะแท้ ๆ“รพีคงจะไปไหนไม่ได้หรอกครับ เพราะเขาต้องอยู่กับผมที่นี่”“ทำไมคะ?” แก้วตารีบถามทันที“ผมว่าเรามาคุยงานกันจะดีกว่านะครับ” คิณณ์เอ่ยตัดบท เพราะไม่อยากตอบคำถามของแก้วตา และเขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องตอบคำถามเธอด้วยต่อให้เขาก

รพีมาอยู่ที่เกาะส่วนตัวของคิณณ์ก็เป็นอาทิตย์แล้ว และตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่ เจ้าพ่อหนุ่มก็ไม่เคยให้เขาได้อยู่ตามลำพังแม้แต่นาทีเดียว จนรพีแทบไม่มีโอกาสที่จะหาทางหนีได้เลย เห็นจะมีก็แค่ตอนเข้าห้องน้ำเท่านั้นแหละที่ไม่ได้ตามเข้าไปด้วย ถึงแม้คิณณ์จะชอบแกล้งขู่ว่าจะเข้าไปช่วยอาบน้ำให้ แต่เขาก็ไม่เคยทำอย่างที่พูดหรอกแต่ก็ใช่ว่ารพีจะไว้ใจ เพราะถึงยังไงคนเจ้าชู้มีผู้หญิงอยู่ในสต๊อกมากมายแบบเขา ก็น่ากลัวอยู่ดี“เลิกเอาหมอนข้างมากั้นได้แล้ว มันไม่มีประโยชน์หรอก เพราะถ้าผมจะทำอะไรคุณขึ้นมาจริง ๆ หมอนแค่นี้ก็ทำอะไรผมไม่ได้อยู่ดี” คิณณ์บอกอย่างรำคาญ ที่รพีเอาหมอนข้างมากั้นกลางเอาไว้แบบนี้ทุกคืน ทั้ง ๆ ที่กลางดึกมันก็ตกลงไปอยู่ที่พื้นโน่น เพราะรพีนั่นแหละที่นอนดิ้นจนถีบมันตกเตียง“เรื่องของผม” นอกจากจะไม่ได้ใส่ใจคำพูดของเขา คนตัวบางยังล้มตัวลงนอนโดยไม่สนใจที่อีกฝ่ายยังนั่งทำงานอยู่คิณณ์มักจะมานั่งสรุปเอกสารต่าง ๆ ในแต่ละวันบนไอแพดเสมอ เขาทำธุรกิจที่เกี่ยวกับเงิน ทุกอย่างจึงต้องละเอียดและรอบคอบและไม่ใช่แค่บ่อนคาสิโน รวมทั้งกิจการโรงแรมต่าง ๆ ที่เขามีทั้งหมดด้วย“คุณ จะนอนแล้วเหรอ?” คิณณ์