Share

บทที่11

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-10 13:30:44

แก้วตาเองก็พอจะได้ข่าวมาบ้างว่า รพีเป็นดาราประเภทชอบรับงานทานข้าวกับคนรวย การที่รพีมาปรากฏตัวอยู่ที
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เมื่อผมถูกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อ   บทที่34

    หลังจากเหตุการณ์ที่บังกะโลหลายวันก่อน คิณณ์ก็ยื่นคำขาดกับเพียงเพ็ญเป็นครั้งสุดท้าย ว่าให้เลิกวุ่นวายกับรพีอีก และถ้ายังไม่เชื่อเขาจะจัดการกับบริษัทเล็ก ๆ ของสามีเพียงเพ็ญให้สิ้นซาก เพียงเพ็ญเลยจำต้องยอมทำตามที่คิณณ์ขู่ เพราะนางเองก็กลัวอิทธิพลของคิณณ์อยู่เหมือนกันที่ร่วมมือกับทรงพลก็เพราะเป็นหนี้ เลยต้องยอมทำตามที่ทรงพลขอ ทรงพลเองเพราะความที่กลัวจะเป็นข่าวจนทำให้ตัวเองเสียชื่อ จึงไม่กล้าเข้ามาวุ่นวายกับคิณณ์และรพีอีกคิณณ์เปิดตัวว่าคบกับรพีอย่างเปิดเผย เริ่มพาไปออกงานด้วยในหลาย ๆ งาน จนแก้วตาไม่พอใจ แต่ก็ไม่กล้าที่จะแสดงออกมาก เพราะคิณณ์เองก็ไม่เคยให้สถานะอะไรกับเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ถึงแก้วตาจะไม่ค่อยพอใจที่เห็นรพีได้เป็นคนที่คิณณ์เลือก แต่เธอเองก็ทำได้แค่เก็บความไม่พอใจเอาไว้คนเดียว เพราะไม่อยากให้ธุรกิจระหว่างคิณณ์กับพ่อของเธอต้องเสียหายไปด้วย เพราะคิณณ์ถือเป็นลูกค้ารายใหญ่ของอู่ต่อเรือแสงแดดในช่วงสายสาดลงมาบนผืนน้ำทะเลสีฟ้าใสจนเกิดประกายระยิบระยับ วันนี้คิณณ์ตั้งใจจะพารพีมาที่เกาะเล็ก ๆ ที่ยังไม่เป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวมากนัก แต่เขามักจะมาดำน้ำที่เกาะแห่งนี้บ่อย ๆ ที่นี่รา

  • เมื่อผมถูกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อ   บทที่33

    “...คุณ”“หืม”“ตอนนี้เราเป็นอะไรกัน?” อยู่ ๆ รพีก็ถามขึ้น เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงถาม อาจจะเป็นเพราะแค่อยากรู้เท่านั้นละมั้ง“ทำไมถามแบบนั้น”“ก็ผมอยากรู้”“ขนาดนี้แล้ว ยังต้องถามอีกเหรอ?”“ไม่รู้สิ ก็แค่อยากรู้ว่าผมเหมือนคนอื่น ที่คุณซื้อมาใช่หรือเปล่า”“คนอื่นผมไม่เคยซื้อ”“แสดงว่าผมก็แย่กว่าคนอื่นสินะ” รพีเอ่ยด้วยน้ำเสียงสลดลง รู้สึกไร้ค่าขึ้นมายังไงก็ไม่รู้“เพราะคนอื่น ผมไม่เคยอยากได้ ทุกคนล้วนเสนอตัวให้ผมทั้งนั้น” คำตอบของคิณณ์ ทำเอารพีรีบหันกลับไปมองเขาที่นั่งซ้อนอยู่ด้านหลังทันที“คือยังไง?”“ผมอยากได้คุณ ก็เลยซื้อคุณเอาไว้ แต่ผมไม่เคยเห็นคุณเป็นสินค้า ผมแค่ไม่อยากให้ป้าของคุณเอาคุณไปเร่ขายให้ใครต่อใคร” รพีฟังคนตัวโตนิ่ง“เหมือนอย่างที่พยายามยัดเยียดคุณให้กับไอ้แก่นั่นเมื่อหลายเดือนก่อน”“คุณรู้เรื่องนี้?”“ใช่ ผมรู้ เพราะผมเป็นคนช่วยคุณเอาไว้” รพีถึงกับตาโตพอได้รู้ว่าคนที่ช่วยเขาจากทรงพลคือคิณณ์“ทำไมคุณไม่เคยบอกผมเลยล่ะ”“ผมเห็นว่ามันผ่านไปนานแล้ว อีกอย่างคุณก็อยู่กับผมแล้ว”“...”“ฟังนะรพี ผมไม่เคยเห็นคุณเป็นแค่สิ่งของ ผมชอบคุณจริง ๆ คุณอย่าคิดมากกับเงินห้าล้านเลย

  • เมื่อผมถูกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อ   บทที่32

    รพีเสียพ่อกับแม่ไปตอนอายุ 15 ปี แล้วหลังจากนั้นก็มาอยู่ในความดูแลของเพียงเพ็ญ ที่เป็นพี่สาวของแม่ เป็นป้าแท้ ๆ ญาติเพียงคนเดียวของรพีเพียงเพ็ญส่งเสียรพีจนจบมหาวิทยาลัย และพอรพีได้มาเป็นดารา เพียงเพ็ญก็เสนอตัวมาเป็นผู้จัดการให้ รายได้จากการรับงาน ก็ถือเป็นค่าตอบแทนที่เพียงเพ็ญเลี้ยงดูเขามาจนโตแต่รพีก็ไม่คิดว่าเพียงเพ็ญจะเห็นแก่เงิน จนลืมไปว่าเขาก็เป็นหลานคนหนึ่งเหมือนกัน ถ้าจะต้องทดแทนบุญคุณกันแบบนี้มันก็เป็นเรื่องที่มากเกินไปสำหรับรพี“ผมไม่คิดเลยว่าป้าเพียงเพ็ญจะใจร้ายกับผมได้ขนาดนี้” รพีพูดอยู่กับอกแกร่งของคิณณ์ ที่ยังคงกอดคนตัวบางเอาไว้แน่น ยิ่งเห็นว่ารพีเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด เขาเองก็ยิ่งใจคอไม่ดีไปด้วย“ผมรู้ว่าคุณเสียใจ แต่ในเมื่อเขาไม่ได้เห็นว่าคุณคือคนในครอบครัว คุณก็ควรจะตัดเขาออกไปจากความคิดให้หมด” เพราะการกระทำของเพียงเพ็ญมันไม่มีญาติคนไหนเขาทำกันกับคนที่ได้ชื่อว่าหลานหรอก“คุณยังมีผมนะ ผมจะอยู่กับคุณตรงนี้ จะไม่มีวันทำร้ายคุณเด็ดขาด” รพีเงยหน้าขึ้นมามองคนตรงหน้า คิณณ์ซับน้ำตาที่อาบแก้มออกอย่างแผ่วเบา“เลิกร้องไห้ได้แล้วนะ ตาช้ำหมดแล้วเนี่ย” เขาบอกกับคนที่ร้องไห้จนตาบวมช้ำ

  • เมื่อผมถูกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อ   บทที่31

    “ชอบความรุนแรงใช่มั้ย? เดี๋ยวป๊าจะจัดให้” ทรงพลยังคงปากดี ทั้ง ๆ ที่ยังมีแผลอยู่ที่ศีรษะ“ไปทำแผลก่อนมั้ยครับท่าน” ลูกน้องอีกคนบอกกับนายตัวเองอย่างเป็นห่วงเพราะเลือดไหลไม่หยุด“กูขอจัดการกับมันก่อน พูดดี ๆ ไม่ชอบใช่มั้ย?” ทรงพลเดินไปหารพีที่ถูกลูกน้องของตัวเองล็อกตัวเอาไว้แต่ยังไม่ทันได้จัดการรพีให้หายเจ็บใจที่ทำให้ตัวเองต้องหัวแตก ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับคิณณ์และลูกน้อง“แกกล้ามากนะที่มาก่อเรื่องที่ถิ่นของฉัน” การ์ดของคิณณ์เข้าไปจัดการกับลูกน้องของทรงพลทั้งสองคน แล้วลากออกไปจากห้อง รพีรีบเดินไปหลบอยู่ข้างหลังคิณณ์ทันที“แกอีกแล้วเหรอ?” ทรงพลจำคิณณ์ได้ไม่ลืม เพราะคิณณ์คือคนที่เข้าไปช่วยรพีคราวก่อน แถมยังต่อยทรงพลจนหน้าเยิน แต่ที่ทรงพลไม่รู้ก็คือคิณณ์เป็นเจ้าของคาสิโน และบังกะโลนี้“อย่าบอกนะว่าแกเป็นเจ้าของคาสิโน”“ใช่! คิดจะเข้าถ้ำเสื้อ ก็ควรศึกษาเสียก่อนว่าเสื้อมันดุแค่ไหน เพราะไม่อย่างนั้นก็เหมือนเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่”“ถ้าแกทำอะไรฉัน แกเดือดร้อนแน่” ทรงพลขู่ ทั้ง ๆ ที่เวลานี้ตัวเองตกเป็นรองทุกทาง“ฉันไม่เดือดร้อนหรอก แค่จับแกไปโยนทิ้งกลางทะเลเรื่องก็เงียบแล้ว ไม่มีใครรู

  • เมื่อผมถูกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อ   บทที่30

    “คุณคิณณ์ครับ คนของเราเห็นท่านทรงพลมาที่บ่อนครับ” ทองพูนเข้ามารายงาน“มันมาทำไม?”“ไม่ทราบครับ เห็นมาเปิดห้องพักที่บังกะโล มีผู้ติดตามมาด้วยสองคน”พอรู้ว่าทรงพล นักการเมืองที่ครั้งหนึ่งเคยพารพีขึ้นโรงแรมคราวก่อนมาที่เกาะ คิณณ์ก็คิดว่าจะต้องมีจุดประสงค์ที่ไม่ดีอย่างแน่นอน และคนที่เขาเป็นห่วงในตอนนี้ก็คือรพี“รพีล่ะ ตอนนี้อยู่ที่ไหน?”“คนของเราที่ตามคุณรพีอยู่บอกว่าตอนแรกคุณรพีเข้าไปนั่งเล่นที่ร้านกาแฟ แต่พอหันกลับไปดูอีกทีคุณรพีก็หายตัวไปแล้ว ตอนนี้กำลังช่วยกันตามหาอยู่ครับ”“บ้าเอ๊ย!” คิณณ์ ทุบโต๊ะทำงานดังลั่น เพราะความโมโห ที่ลูกน้องปล่อยให้รพีคลาดสายตาไปได้ เพราะกลัวว่าอาจจะเกิดเรื่องไม่ดีกับรพีขึ้นอีก“โทรเช็กว่าไอ้ทรงพลมันพักห้องไหน แล้วก็ให้คนของเราตามไปที่นั่น” พูดจบคิณณ์ก็รีบออกไปที่บังกะโลหลังคาสิโนทันที“ท่านมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?” รพีตกใจที่เห็นทรงพลที่นี่“แล้วป้าเพียงเพ็ญล่ะ อยู่ไหน?”“ที่นี่มีแค่ป๊าเท่านั้นแหละน้องพีไหน ๆ ก็มาถึงนี่แล้ว ป๊าว่าเราเข้ามาคุยกันในห้องก่อนจะดีกว่านะ” ทรงพลมองคนตรงหน้าด้วยสายตาหิวกระหายอย่างเปิดเผย เขายังอดเสียดายไม่ได้ที่ครั้งนั้นไม่ทันไม้ลิ้มล

  • เมื่อผมถูกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อ   บทที่29

    เมื่อเดินเล่นลัดเลาะจนสบายใจ รพีจึงเข้ามานั่งหาเครื่องดื่มเย็น ๆ ที่ร้านกาแฟ กับเค้กอีกหนึ่งชิ้น ภายในร้านกาแฟที่มองออกไปก็คือวิวทะเล รพีมองออกไปที่กลางทะเลสุดลูกหูลูกตา ทะเลแถบนี้สวยมาก ๆ น้ำสีฟ้าใส มองไกลออกไปมีเกาะเล็กน้อยกลางทะเล ทองพูนเคยเล่าให้เขาฟังว่า แถวนี้มีเกาะที่นักท่องเที่ยวชอบมาดำน้ำดูสัตว์ใต้ทะเล เพราะเป็นแหล่งของสัตว์แปลกตา และระบบนิเวศใต้ทะเลก็สมบูรณ์ เขาเองก็อยากไปที่นั่นเหมือนกันแต่ดูแล้วน่าจะยาก เพราะคิณณ์ไม่น่าจะพาเขาไปที่นั่นง่ายๆ เขางานยุ่งทุกวัน มีเรื่องให้ต้องจัดการแทบจะทุกชั่วโมง รพีเองก็แอบทึ่งในตัวของคิณณ์อยู่ไม่น้อย ที่เขาสามารถบริหารจัดการทุกอย่างได้ด้วยตัวเองจนมีทุกวันนี้ได้เป็นอย่างดีรพีนั่งคิดอะไรเพลิน ๆ จนกระทั่งมีสายโทรเข้าจากมือถือ ซึ่งมันเป็นเบอร์ที่เขาพยายามที่จะติดต่อกลับไปตลอดหนึ่งเดือนที่อยู่ที่นี่ แต่ก็ติดต่อไม่ได้สักครั้ง แต่อยู่ดี ๆ เพียงเพ็ญก็โทรกลับมาหาเขาเสียอย่างนั้น“ป้าเพียงเพ็ญ! ป้าอยู่ที่ไหน? ทำไมพีติดต่อป้าไม่ได้เลย มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?” รพีถามคำถามรัว“พี ป้ามีปัญหานิดหน่อยน่ะ แล้วตอนนี้พีเป็นยังไงบ้าง”“เรื่องสัญญา กับเง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status