บททั้งหมดของ The Mafia King's Deadly Bargain: บทที่ 111 - บทที่ 120

Isla Moretti POV Mabigat ang bawat hakbang ko sa malambot na lupa ng gubat. Yakap ko si Gabriel sa loob ng baby carrier na nakadikit sa dibdib ko. Ramdam ko ang mabilis na tibok ng puso niya, o baka puso ko 'yun na nagre-reflect sa kanya. Ang tanging liwanag namin ay ang maliliit na flashlight na nakakabit sa tactical vest nina Sebastian at Rico, na nakatutok lang sa paanan namin para hindi kami madaling makita mula sa malayo. "Dahan-dahan, Isla. Mataas ang mga ugat dito," bulong ni Sebastian habang hinahawi ang makakapal na dahon ng pako. "I'm okay. Just... keep moving," sagot ko, kahit na nararamdaman ko na ang hapdi sa mga binti ko mula sa mga talahib. Huminto si Rico sa unahan at itinaas ang kanyang kamay. Agad kaming napatigil. Pinatay nila ang mga ilaw. Ang tanging maririnig ay ang huni ng mga insekto at ang malayo pang ugong ng mga sasakyan sa ibaba ng bundok. "May gumagalaw sa bandang alas-dos natin," mahinang ulat ni Rico. Inilabas niya ang kanyang tablet na may thermal

Isla Moretti POVTahimik ang penthouse. Malayo sa ingay ng Antipolo o sa bulong ng gubat sa Batangas. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang ugong ng aircon at ang marahang paghinga ni Kalix sa tabi ko. Natutulog na siya nang mahimbing, sa wakas. Nilinis na ni Kuru ang mga sugat niya kanina—puro pasa, ilang gasgas, at isang malalim na hiwa sa may tadyang na kinailangang tahiin.Dahan-dahan akong bumangon para hindi siya magising. Lumabas ako ng kwarto at dumeretso sa nursery. Nakita ko si Rico na nakaupo sa sahig sa labas ng pinto, nakasandal sa pader habang hawak ang kanyang tablet."Ma'am Isla, gising pa kayo?" bulong niya."Hindi ako makatulog, Rico. Chineck ko lang si Gabriel," sagot ko. Pumasok ako sa loob at nakitang mahimbing ang tulog ng anak ko. "Kumusta ang paligid?""Safe po tayo rito. Naka-lockdown ang buong building. Si Bossing Sebastian, nasa kabilang unit, kausap pa rin yata 'yung mga contact niya sa Italy gamit 'yung folder na nakuha ni Boss Kalix," ulat ni Rico

Isla Moretti POV Nagkalat ang mga maleta sa gitna ng sala ng penthouse. Isang linggo na ang lumipas simula nang matanggap namin ang aming mga bagong pagkakakilanlan, at ngayon ang araw ng pag-alis namin pa-Baguio. Kahit na hindi naman kami tumagal dito sa Makati, parang nakakapanghinayang pa ring iwan ang lugar na naging pansamantala naming kuta. "Isabelle, 'yung mga gamit ni Gabriel sa banyo, nakuha mo na ba lahat?" tawag ni Kalix mula sa kwarto. "Nasa asul na bag na, Kalix! Isasara ko na lang," sagot ko habang pilit na pinagkakasya ang huling set ng mga damit ko sa maleta. Lumabas si Kalix mula sa kwarto. Maayos na ang kanyang pagkilos, at ang tanging bakas na lang ng nangyari sa Antipolo ay ang maliit na peklat sa kanyang kilay at ang bahagyang pag-iingat niya kapag bumubuhat ng mabigat. Lumapit siya sa akin at kinuha ang zipper ng maleta ko para tulungang isara ito. "Masyado kang maraming dinalang sweater. Sabi ko sa'yo, bibili na lang tayo ng bago doon," biro niya habang din

Isabelle Cruz POV Malamig ang umaga kaya naman balot na balot ako ng makapal na cardigan habang nakaupo sa tapat ng dining table. Sa harap ko ay nakalatag ang ilang piraso ng tracing paper, isang set ng mechanical pencils, at ang laptop na in-upgrade ni Kuru. Ilang buwan ko ring hindi nahawakan ang mga gamit na ito. Noong huling beses na sinubukan kong mag-drawing, puro evacuation plan at security perimeter ang iniisip ko. Ngayon, iba na ang pakay ko. "Kape?" Lumingon ako at nakita si Sebastian na papalapit, may dalang dalawang mug. Nakasuot siya ng gray na hoodie, mukhang mas relax kaysa kahapon. Ipinatong niya ang kape sa gilid ng table, malayo sa mga papel ko para hindi matapunan. "Salamat," sabi ko habang kinukuha ang mug. "Gising na ba si Gabriel?" "Gising na, pero nandoon siya kay Rico. Pinapanood nila 'yung mga ibon sa garden. Nakakita yata si Rico ng maya na gumagawa ng pugad sa pine tree sa labas," sagot niya habang sumisilip sa mga papel ko. "So, ito na ba 'yun? The fir

Isabelle POV Maaga pa lang ay ramdam ko na ang kaba sa dibdib ko habang nag-aayos sa harap ng salamin. Suot ko ang isang cream-colored blazer sa ibabaw ng simpleng puting blouse at slacks. Hindi ito ang karaniwang "tactical" look ko nitong mga nakaraang buwan. Ngayon, kailangang magmukha akong si Isabelle Cruz—isang arkitekto na handang bumalik sa trabaho. "You look sharp," puna ni Sebastian (Kalix) habang nakasandal sa pinto ng kwarto. Nakasuot siya ng maluwag na sweater at karga si Gabriel na kasalukuyang nilalaro ang kwelyo ng tatay niya. "Kaya mo ba talagang mag-drive mag-isa? Pwede naman tayong ihatid ni Rico." "Kaya ko, Sebastian. It’s just a fifteen-minute drive to Session Road," sagot ko habang isinusuot ang maliit na hikaw. "At saka, kailangan nating masanay na hindi laging nakabuntot ang security. I want this to feel real." "Fine. Pero nakabukas 'yung tracker sa phone mo, okay? Just for my peace of mind," hirit niya. Lumapit ako sa kanila at hinaplos ang pisngi ni Gabri