All Chapters of Mayor Ishmael (SPG): Chapter 201 - Chapter 210

C-20 Jeselle "Good morning po mommy, daddy," mabilis ko silang nilapitan para humalik sa pisngi nila dahil paalis na ako. Kababa lang nila dalawa sa hagdan at ako naman palabas na ng mansyon maaga aalis para pumasok. Humagikhik ako dahil napaawang ang labi ni mommy sabay pinasadahan niya ako ng tingin, at pagkatapos nagtagal sa mukha ko ang titig niya tila sinasabi nakabihis na ako. Ngumiti lamang ako dahil nakagugulat naman talaga itong maaga ko pag-alis. Kasi alas-siyete naman talaga ako ng umaga umaalis ng bahay. Pero ngayon ten minutes pa before six ng umaga lalayas na. "Aalis ka na?" nakakunot noo na tanong ni daddy sa akin nagtataka talaga kasi wala pa ala-sais ng umaga aalis na ako. "Oo nga anak napaka aga pa. Saglit, nag-almusal ka na ba, Jeselle? Sobrang aga mo gumising, anak. Iyong kakambal mo nga tulog pa," wika ni mommy nagulat din. "Ahehe...opo mommy . Sinadya ko po talaga ng maaga kasi may need akong i-research sa library, kaya kailangan po maaga ako ngayon,"

C-22 Jeselle "Mahal!" Natigilan ako nang maulinigan ko ang boses ni Seven, pagbaba ko ng kotse. Naramdaman ko mabilis s'yang lumakad kaya inantay ko na lang, dahil mahahalata n'ya lalo, kung tatakbo ako at magmumukha naman ako n'yang shunga kung tatakbo ako para lang iwasan siya. Naabutan niya na ako kaya hindi na ako makaiiwas sa kaniya. "Hi, magkasunuran lang tayo hehe," saad ko para hindi niya halata na sinadya ko hindi ako nag-reply sa kaniya. Nag-chat kasi ito isasabay niya raw ako, hindi lamang ako nag-seen para may alibi ako kung sakaling ma-corner n'ya at ito na nga kagaling talaga n'ya tumiming. "Talagang inagahan mo?" seryoso at halatang napikon na ito. Nagsalubong din ang kilay nito at deretso lang akong pinagmamasdan. "Hindi mo talaga ako nireplayan para may dahilan ka kung maabutan kita," sabi n'ya may halong lungkot sa mata n'ya. "Ha? H-hindi pa talaga ako nag-check ng mga chat at text sa akin," deresto ko rin na sagot sa kaniya. Dumilim ang mukha niya. "

C-24 Jeselle Nanlaki ang mata ko ng niyakap niya ako. Hindi ako nakagalaw sa higpit ng yakap niya. Pero ang mas kinabahan ako, nang naamoy ko ang hininga n'ya amoy alak humalo iyon sa natural n'yang hininga. "A-ano ang ginagawa mo rito?" kinakabahan na tanong ko pero hindi ko naman siya magawang maitulak. "Mahal, relax. Wala akong gagawin sa iyo," masaya ang boses na bulong n'ya. Nag-angat ako ng tingin nakayuko pala siya sa akin. Pero ang lungkot ng kaniyang mata kahit nakangiti. Napapikit siya nang hinalikan ako sa noo ko. Nagtagal din ang halik niya sa noo ko. My God, bakit gusto ko na sabihin sa kaniya na mahal ko rin siya na handa na akong suwayin ang lahat nang hahadlang sa 'min. "Kanina pa ako dumating, kaalis niyo lang sabi ng Tita Andrea, hindi ako makalapit mag girls kayo lahat," aniya at naramdaman ko rin na humalik-halik siya sa gilid ng ulo ko, kaya napatda ako. Shit! Hindi ako makaisip ng matino habang nakayakap siya. Natatalo ako dahil miss ko na rin siya.

C-26 Jeselle "Ate Jeselle, mauuna na ako maaga pa kami aalis bukas patungo Samar," nauna magpaalam si Apple Grapes at talagang umahon na rin pagkatapos n'yang magpaalam. Napangiti pa ako ng mangatal ang labi niya habang nagsasalita. Kasi medyo may hangin din kaya malamig. Baka nga ganun din ako kapag umahon ako. Kasi kapag nasa ilalim ng tubig mainit naman 'wag lang talaga aahon dahil doon ang mas malamig. "Sabay na tayong lahat. Malapit na rin naman twelve ng gabi may pasok din kami sa school," sagot ko sa kaniya lumakad na rin ako patungo sa mababaw na bahagi ng swimming pool para umahon na rin. "Ikaw Amhella, kung gusto mo pa nandito naman si Layvee—" "Sasabay na ako. Inaantok na rin ako," maagap na tugon ni Amhella at lumakad din siya sumunod sa akin. Sumunod din ibang mga pinsan namin maging si Layvee. Siya rin dawa inaantok na. "Tayo na kung ganun. Woah! Malamig na rin pala talaga," wika ko at totoo naman hindi lang ako ang nanginig pati sila Apple Grapes, nakita ko

C-28 Jeselle "Pero Gillian, nag-aalala ako sa daddy at mommy ko," bigla akong sumeryoso. Natigilan siya saglit akong pinagmamasdan. Pero ngumiti ako at niyaya na lamang siya na bilisan na lang namin at 'wag na niyang sagutin ang sinabi ko sa kaniya, baka kasi nasa room na namin ang professor sa first subject paktay kaming dalawa. "Mahirap nga iyan Jess, pero kung mahal mo naman siya at handa naman humarap ni Seven. Edi, ipaglaban mo siya." Pumaling ako ng tingin sa kaniya. Naglalakad na kami bigla tuloy akong napatigil. Tipid akong ngumiti sa kaniya. Mabuti pa itong dalawa kong kaibigan matapang. Ako kaya, kailan magkakaroon ng tapang? Pero paano nga ako magkakaroon ng tapang kung pinaiiral ko agad ang takot at sasabihin ng ibang tao. Pumasok na lang kami ni Gillian ng classroom. Hindi ko pa rin siya nabigyan ng sagot. Mabuti nga hindi na siya nagtanong pa nakauunawa yata itong kaibigan ko nag-iisip pa ako. Nauna na sa 'min si Jazper. Kumaway lang ako sa kaibigan ko dahil na