Lahat ng Kabanata ng Mayor Ishmael (SPG): Kabanata 221 - Kabanata 230

C-39 Jeselle "Uminom ka ng gamot para mawala agad iyang lagnat mo. Sinagad naman ni Kuya Seven, first niyo lang ibang klase talaga," sabay inirapan ako. "Malaki ba masyado iyang kaniya, kaya nilagnat ka, Jess?" kaswal lang na sabi ni Layvee, pero ako pulang-pula ang mukha dahil sa bulgar n'yang bibig. "Woi bibig mo Layvee, ha? Akala ko ba NBSB ka pa bakit alam mo na mga ganito?" Bumungisngis siya. "Narinig ko lang sa Tita Alvina may kausap siya sa phone," hindi mawala ang tawa ni Layvee kaya natawa na rin ako. Si Tita Alvina kasi kapatid ni mommy at ilang tanda lang sa amin ni Layvee. Pilya kasi iyon si Tita Alvina, kaya kapag nandito iyon sa bahay maraming kalokohan na kwento. "Basta uminom ka ng gamot para magaling ka na bukas," saad ni Layvee. "Oo na madam! Katatapos ko lang uminom doon sa bahay nila Seven, pwede ba mamaya na?" saad ko nalukot ang mukha ng kakambal ko kasi nabanggit ko na naman daw si Seven. Pagdating nga ng alas-singko ng hapon tumawag si mommy. Mab

C-41 Jeselle Nang vacant period namin noong alas-nueve ng umaga. Nagtungo ako ng CR na mag-isa. Sina Gillian at Jazper kasi busy sa daldalan kahit din ang iba kong mga classmate. Busy sila kaniya-kaniyang pabida sa nangyari noong acquaintance party. Halata nga bawat isa na nag-enjoy sila. Nang matapos ako magbanyo. Naghugas muna ko ng kamay ko nang biglang bumukas ang pinto at nakita ko sa salamin pumasok si Sabine. Kumunot ang noo ko sa pagtataka bakit napunta ito rito. Ha, anong ginagawa n'ya rito ang layo na kaya ng building nila rito sa building namin. Hindi naman yata nila vacant. Ang galing naman noon sabay sa vacant namin sa kanila kung ngayon talaga ang vacant nila. Nakangiti siya kaya ngumiti rin ako at tinapos ko na agad ang paghihugas ng kamay ko para humarap sa kaniya. “Hi,” tipid kong bati sa palakaibigan na tuno. “Hi, Jeselle,” saad niya at pinasadahan niya ako ng tingin. Gusto ko sana taasan ito ng kilay, ngunit ayaw ko naman mag-away kami dahil okay naman

C-43 Jeselle “Kuya, daanan na lang po natin si Layvee sa school n'ya,” saad ko sa driver namin pagkatapos ay lumingon ako para silipin kung nandoon pa si Seven. Ang bilis naman n'ya makaalis wala na siya agad roon kaya lihim akong nalungkot. Anong aasahan ko susundan ako inaway ko kasi dahil stress lang talaga ako kay Sabine at sa narinig na chismis sa canteen. Tatawagan ko naman siya mamaya pag-uwi ko dahil kakausapin ko rin siya na maglie-low muna kami pansamantala lang. Habang binabagtas ko patungo sa school ni Layvee. Bigla ko na lang namalyan na may mainit na pala na luha pumatak sa pisngi ko. Nasasaktan kasi ako para kay Seven. Ngunit ito ang nararapat para sa amin para sa lahat. Iiwasan ko na muna siya habang may saltik pa ngayon si Sabine. Kapag naman nalaman na nina daddy at mommy, about sa amin ni Seven. Wala naman akong dapat ikahiya dahil naghalikan lang naman kami ni Seven. Hindi rin kami magpinsan at lalong hindi ko siya kamag-anak, kaya nga sabi ko kay Sabine. Buka

C-45 Jeselle Hindi ko alam na lumabas din pala agad si Seven, pagkalabas ko ng office ni daddy. Habang naglalakad ako sa living room para magtungo sa k'warto ko. Narinig ko ang boses niya hinabol ako at tinawag n'ya ako. Para saan pa okay na nakausap na kami ni daddy, at siya na rin ang nagsabi na ito ang tama putulin ang relasyon namin kaya iyon din ang ibibigay ko sa kanya. “Jeselle, wait may sasabihin pa ako," saad n'ya. Suminghap ako pagkatapos huminto ako para pakinggan kung anong sasabihin nya. Bwisit, mapanakit talaga ang gagong ito hinabol pa ako. Pero hindi ako lumingon inantay lang na magsalita siya. Nang wala naman s'yang imik. Ako na ang nagsalita. Kakaurat lang wala naman pala sasabhin hinabol pa ako. “Kaya mo ‘yan at please lang 'wag mo na akong sundan kung may hiya ka pa sa akin,” mariin kong bulong ko. Hindi ko alam kung para sa kanya o para sa sarili ko tapos tuluyan na akong umalis. Pagpasok ko sa kwarto ko. At saka ko lang pinakawalan lahat. Umupo ako

C-47 Jeselle Hindi ko alam kung paano ko nagawang mag-move-on pero siguro dahil wala naman akong choice kung hindi iyon ang gawin ko. Dahil nauunawaan ko ang mommy at daddy ko. Humingi rin ako ng sorry sa daddy ko dahil minasama ko sila. Kung tutuusin nag-aantay lang ang dad magtapat ako sa kaniya dahil napapansin na n'ya dati pa. Kaya nga raw ayaw n'yang mag-aral ako sa school ni Seven. Dahil malaki ang tiwala ni daddy sa akin pumayag siya. Ayaw niya raw na higpitan ako pero ang bata ko pa raw mapusok na sa pag-ibig. Lumipas ang mga araw na hindi ko kinakausap si Seven. Ilang beses kasi s'yang nag-try pero hindi ko pinagbigyan ayon sumuko rin si Seven. Para bang sa isang iglap, binura namin ang isa’t isa sa buhay namin. Mahirap umiwas dahil iisa lang naman ang campus namin ni Seven at parang sinasadya ng tadhana na lagi kaming magkasalubong sa hallway, sa canteen, o kahit sa labas ng classroom. Ewan anong ginagawa n'ya bakit nagagawi pa sa building naming. Nagtagumpay ako