Mayor Ishmael (SPG) のすべてのチャプター: チャプター 181 - チャプター 190

Jae-young Makalipas ang pitong taon. “Mommy, sure ka bang hindi po alam ni daddy na pupunta po tayo sa munisipyo?” tanong ng bunso kong walong taon gulang na si Apple Grapes, na nasa tabi ko kanina pa ito hindi mapakali. Ang daming tinatanong nito about sa daddy niya. Actually pang-apat n'ya nang tanong ito sa akin habang binabagtas namin ang patungo sa munisipyo. Napangiti ako dahil panay niyang ayos sa headband n'ya na kulay lavender. Favorite niya iyang kulay na iyan. Kaya ang k'warto n'ya lahat may shade ng lavender ang mga makikita pati wall decor lavender din ang kulay. Nag-iisang babae rin hindi na nasundan kaya rin daddy's girl itong si Apple Grapes namin. Isa pa, girl version ng daddy n'ya hindi gaya sa Kuya Dos at Kuya Tres n'ya ay mas kamukha ko kaya nga madalas pag magkasama sila ng Kuya Seven nila. Para lang silang mga triplets. Kasi mas kamukha kasi ni Seven ang kakambal kong si Jelay kaya parang anak lang talaga namin si Seven. Ang tangkad nito parang binata na k

Ch-01 “Forbidden love: Secretly loving you.” Blurb Hanggang saan ka lalaban para sa pag-ibig kung alam mong bawal? Lumaki si Seven De Paz sa pamilya Martinez na turing sa kaniya ay totoong anak at pamilya. Ngunit habang lumalaki siya sa pamilya Martinez. Doon naman umusbong ang damdamin n'ya para sa itinuturing niyang pinsan. Ang anak ng panganay na kapatid ng Daddy Ishmael niya na si Jeselle Martinez. Mga bata pa lamang sila bestfriend na sila ni Jeselle. Habang lumalaki sila lalong lumalalim ang pagkakaibigan nila ni Jeselle. Hanggang sa dumating ang araw na na-realize ni Seven. Hindi na lang simpleng kaibigan at isang pinsan ang nararamdaman n'ya para kay Jeselle sa tinuring n'yang pinsan. Umiibig na siya rito. Hindi dapat dahil lumaki sila bilang magpinsan. Sa tuwing kasama n'ya si Jeselle. Puno ng saya at pangamba dahil lalo n'yang minamahal ang dalaga. Pero nanaig kay Seven ang tama. Dahil ayaw n'yang biguin ang itinuturing n'yang magulang. Kaya pinili n'yang itago ka

Ch-03 Seven pov “Kuya Seven!” Nilingon ko agad pagkarinig ng boses niya. Nakatayo sila ni Layvee sa may gilid ng stage. Kumukuha yata ng picture ang magkambal. Hawak nya ang medal naka-ngiti animo pinagmamalaki n'ya ang medal sa leeg n'ya. Damn it ang lakas ng kalabog ng dibdib ko dahil lang nginitian niya ako. Nang tapos na sila magkuha ng picture tumayo ako at sinalubong sila. Pwede na akong parangalan ng best actor dahil pilit akong nag-a-acting cool kahit parang gusto ko nang yakapin at halikan siya. “Congrats, Jeselle,” wika ko sabay abot ng bouquet sa kaniya. Pagkatapos n'ya binigay ko rin kay Layvee at binati rin. Para hindi naman halata inakbayan ko siya pareho. “Kuya Seven, huh! Hindi ka nag-reply!” pero natatawa n'yang sabi. “Akala ko talaga nasa Samar ka pa. Naku malapit na kitang i-blocked sa face book at messenger mo,” saad niya lihim akong napangiti. “Tss. Na out of place naman ako sa inyo dalawang mag-bestfriend kaya doon lang ako Jess,” saad ni Jayvee at i

Ch-05 Jeselle “Jess, anak! Male-late ka na!” sigaw ni mommy at malakas pang kumatok sa pinto ng k'warto ko. Doon ako nataranta dahil naglalakbay na pala ang isip ko patungo kay Kuya Seven. Pero kumusta na kaya ito? Hindi pa kami nagkita after noong salo-salo nang graduation ko. Kahit nga nag-enroll ito sa campus hindi dumaan sa bahay na dati naman niya iyon ginagawa kapag nasa Maynila. Buong maghapon siyang nagtatambay sa bahay. Ngayon lang talaga nangyari ito kaya nagtataka ako ngayon sa kaniya. “Jeselle!” muling sigaw ni mommy napanguso ako kasi mahaba pa naman ang oras masyadong nagmamadali. Alas-siyete y medya pa nga umaga ang start ng klase ko. Six pa lang naman ngayon hindi pa ako late. “Jeselle!” “Coming po!” sagot ko mabilis na nilapitan ko ang pinto. “Anak papasok na ba?” tanong n'ya. “Good morning po mommy. Opo papasok po,” nagtataka na sagot ko sabay halik sa magkabila pisngi n'ya. “Bilisan mo anak para sabay na kayo ni Layvee, nasa baba na siya nakabihis n

C-07 Jeselle Habang nasa biyahe kami puro lang kami kwentuhan. Same as before may kasamang asaran. Pagdating sa university bigla akong kinabahan. Students everywhere, may nagpipicture taking at hula ko new students din sila gaya ko overwhelmed pa sa bagong environment. Mayroon nagtatakbuhan, may nag tsismisan sa tabi-tabi. Inalalayan niya akong bumaba ng sasakyan. Bumungisngis siya dahil malamig daw ang kamay ko. Na totoo naman pero kasama na roon sa pagdikit ng katawan namin at sa kaba dahil first day ng klase ngayon. "Bakit galit agad?" natatawa pa rin siya. “Kuya Seven, ‘wag mo nga ako tawanan,” pinakita ko nauurat ako sa kanya aba masaya huh? Dahil malakas siyang humalakhak. "Kuya Seven!" nagpapadyak ako. “Relax, matatakot ka pa ba kung nandito lang naman ako? Basta isumbong mo lang sa ‘kin kapag may aaway sa iyo rito ako na ang bahala," sabi n'ya masaya pa rin. “Seven!” Hindi pa ako nakasagot nang mayroon tumawag kay Kuya Seven kaya pareho kaming lumingon.