All Chapters of Mayor Ishmael (SPG): Chapter 21 - Chapter 30

Jae-young Welcome to Samar. Bagong buhay bagong makakasalamuha. Bulong ko nang nasa airport na kami. Nakahawak pa rin ako sa braso ni Ishmael habang karga n'ya si Seven na hanggang ngayon ay tulog pa rin. Kung hindi alam na kasal lang kami dahil sa pamangkin ko. Sa ganito naming porma. Iisipin ng nakakita sa ‘min na isa kaming totoong pamilya. Mahal ang isa't isa. Patunay lang marami nakangiti napatingin sa ‘min. May narinig pa nga ako na ang g'wapo raw ng asawa ko ang swerte raw ng babae. So anong ibig nilang sabihin. Pangit ako. Naku malabo ang mga mata nila. Kung mayroon pangit iyon ay si Dodong Ishmael hindi ako. Paglabas namin ng airport, agad kong napansin na may dalawang lalaking nakatingin sa ‘min. Baka long sleeve at naka-black slacks. “Dodong, napansin mo iyon? Hala Ishmael, baka may masamang balak sa ‘tin. O baka kidnapper sila tapos ay kidnapin tayo. Huhuhu paano na, ako ang kawawa dahil walang tutubos sa akin. Ikaw walang problema dahil mayaman kayo okay lang na

Jae-young Bago lang nagbibiruan sina Ishmael at Seven. May natanaw akong papalapit sa ‘min na isang may edad na babae. May hawak siyang puting bimpo sa kanan n'yang kamay. May pawis sa noo. Baka galing ito sa kitchen siguro iyong pasilyo na nilabasan niya ay kitchen. Malayo pa nakangiti na siya sa ‘min. Lalo na kay Seven, namangha ang mata niya habang nakatingin kina Seven at Ishmael na patuloy nag-uusap. Kinuhit ko si Ishmael. Nginuso ko ang ginang. Sinabi ni Ishmael na mayordoma nila rito sa Villa. “Akala ko nga nagbibiro lang si Carmilita ng sabihin niya sa akin dumating ka na at kasama ang mag-ina mo,” aniya pero sa akin nakatingin. “Kararating lang po Manang Salvacion,” sagot ni Ishmael sabay tumingin siya sa ‘kin. “Si Jea-young po at anak ko si Seven,” pinakilala niya kami pero nakulangan ako dahil hindi niya dinugtong ang ‘asawa’ ko bakit kaya? “Misis ko po Manang Salvacion,” dagdag na sabi ni Ishmael sabay tumingin sa akin nakataas kilay niya. Nag-iwas ako ng t

Jae-young Calling…. Malapit na ako sa k'warto ni Seven, nag-ri-ring ang phone ko. Pagtingin ko, my gosh si Jelay ang tumatawag. Kaya dali-dali akong bumalik sa k'warto namin ni Ishmael pagkatapos ay ni-lock ko sa loob ang pinto kung sakaling darating si Ishmael. Hindi niya malalaman na may kausap ako. Paktay ako kapag nahuli ako nito. Kailangan kong mag-ingat. Naman anong nangyari sa kakambal ko biglaan siyang tumawag. Himala kasi tumawag ngayong umaga, laging gabi iyan kapag tatawag sa 'kin at last namin usap, noong sabihin ko na ikakasal kami ni Dodong Ishmael. Nagulat pa ito pero kalaunan sabi lang kung sure raw ba ako na pumayag si Ishmael. Kasi noong sila ni Seven ang pumunta sa office ni Ishmael. Halos ipatumba na raw siya ni Dodong Ishmael. Kaya ayaw niyang maniwala na ikakasal daw kami ni Ishmael. Pero nag-text pa rin ako noong araw ng kasal namin ni Ishmael. Nagpadala pa nga ako ng picture namin ni Seven. Pero ni isang reply wala akong natanggap. Naiintindihan ko nama

Jae-young “Ang alam ko sinabi ko ‘loyal’ hindi honest,” saad ni Dodong Ishmael kinasamid ko. Mabilis akong nag-angat ng tingin sa kaniya. Tinaasan lang niya ako ng kilay, hehehe. Oo nga, iyon ang sinabi n'ya sinubukan ko lang naman kung hindi mag-re-react. “Ahehe… ‘loyal' pala iyon Dodong? Sorry naman diba nga masakit ang ulo ko kanina kaya nabingi na ako,” pangangatwiran ko pa sa kaniya. “Mommy, magkaiba po ba ang loyal at honest?” nakisali na si Seven. Ngayon kailangan kong sagutin. Dahil nakaabang si Dodong Seven, sa sagot ko. Pwede ko naman ipasa sa daddy niya. Mayor ang daddy niya, matalino iyon panigurado. Kaya sisiw lang ang tinatanong ni Seven. “Dodong Ishmael. Ikaw na ang sumagot sa tinatanong ni Seven.” Utos ko sabay kandahaba ang nguso ko dahil mariin s'yang pumikit ng mata niya parang panibagong stress ang dumating sa kaniya. Mukhang nahirapan s'yang sumagot. Sige ipapasa ko sa tauhan niya baka may alam din naman sila. Tumingin ako kay Kuya Locerio. Total ma

Jae-young “Seven tara na maligo na tayo anak. Hindi ka pa rin nga nakabihis pantulog pa iyang suot mo,” sabi ko sa kaniya at tumayo na rin para i-off ko rin ang TV. Tumingin ako sa kaniya. Bakit nanatili pa rin nakaupo silang mag-ama. Wala yata balak maligo gusto lang laro. Kay Ishmael ako tumingin. “Aakyat na kami,” saad ko na animo nagpapaalam sa kaniya. “Wala ka bang pasok?” dugtong ko kasi ito kanina ang tinatanong ko sa isip ko bakit nasa Villa lang siya hindi umaalis. “Hindi ako pumasok," aniya pagkatapos sumandal sa likuran ng sopa tinitigan ako. “Ah okay," sagot ko sabay tumingin ako kay Seven. "Anak, tayo na muna sa itaas mamaya ka ulit maglaro kapag tapos na maligo," sabi ko sabay lahad ng palad sa kaniya para alalayan tumayo. “Woi Ishmael!” gulat ako dahil hinawakan nito ang palad kong nakalahad kay Seven, sabay hinila ako kaya naman sa kaniya ako napaupo. Tawang-tawa si Seven, habang ako hindi ko alam kung ano ang gagawin dahil nahihiya ako sa kaniya. Waah baki