Lahat ng Kabanata ng Mayor Ishmael (SPG): Kabanata 31 - Kabanata 40

Jae-young “Totoo payag ka?” nagtanong ulit si Ishmael. “Hey, gusto ko lang i-sure wife kung tama ang narinig ko,” “Hindi ba natin p'wede isama si Seven?” “Gusto mo ba isama na lang natin?” “Sa sunod na lang natin isama.” “Wala ng bawian Jae,” “Depende,” Natigilan siya. Aliw ang reaksyon niya. Daig pa niya ang natalo sa election sa pagkadismayado sa hitsura n'ya. “Sure na nga pero hindi mo naman alam ang mangyayari bukas kaya ko lang iyon nasabi,” katwiran ko sa kaniya. “Basta pumayag ka na okay na sa akin iyan. Tara na lapit na tayo kay Seven, para maligo na tayo.” “Anong maligo na tayo?” patanong kong sagot sa kaniya. “Wife, iba na naman ang iniisip mo. Totoo naman na maliligo tayong tatlo nila Seven. Hindi nga lang sabay-sabay. Tinutukoy ko tayong tatlo, okay na?” “Mabuti ng nilinaw kasi ang pangit mo pa naman magpaliwanag maayos kung malinaw,” laban ko pa. Wala naman kibo. Nakangiti pa siya. Pero sinamaan ko siya ng tingin dahil umakbay na naman “Ang sun

Jae-young Dahil nga under renovation pa ang k'warto ni Seven kaya sa amin siya matutulog sa loob ng one week. Mas pabor din iyon sa akin, dahil nga kapag kami lang ni Ishmael sa k'warto masikip sa pakiramdam na imbis na maluwag kami dahil dalawa lang kami. Baliktad naman sa 'kin. Dahil gusto ko may kasama kami kung maari lang hindi ko na pabalikin si Seven sa k'warto niya kapag natapos na ang renovation. Gagawin ko. Kaya lang hindi naman pu-puwede dahil nga inaayos na k'warto niya. Sumapit ang gabi. Oras na ng tulog. Nakabihis na kaming dalawa ni Seven ng pantulog. Siya kasi inuna ko pagkatapos ay ako. Alam na rin ni Seven, aalis kami ng daddy niya bukas. Magtutungo sa resort daw na pag-aari niya. Ito yata ang binanggit ni Mommy Brenda. At isang himala, dahil walang pagdadalwang isip na pumayag si Seven. Kahit pa raw matagal kami roon okay lang daw hindi raw siya iiyak. Ipagtabuyan daw ba ako sa ama niya talaga naman ang pamangkin ko oo. Minsan bias sa ama niya. “Seven, anak.

Jae-young Nagtaka ako pumasok si Ishmael na hawak niya ang phone n'ya. Tila gulat pa siya ng makita niya akong gising na. Sino ang kinausap niya hindi lang naisip magdamit at naka burlesk pa siya na lumabas ng k'warto. “Wife, good morning. Kanina ka pa gising?” nakangiti n'yang tanong sa akin. Pinaseryoso ko ang mukha ko. “Ikaw kanina ka pa ba gising?” pabalik na tanong ko sa kaniya. “Ngayon lang. Maaga pa wife, matulog ulit tayo,” sagot ni Ishmael. “Sino pala ang tumawag, siya ba ang kinausap mo kaya ka lumabas ng k'warto?” sa halip iyon ang tugon ko sa kaniya, sabay nakatingin ako sa hawak niyang phone at pagkatapos sa mukhang naman niya. “Si Eztela," deretso n'yang sabi. "Kaya lumabas ka? Nagkita ba kayo o magkikita pa lang?" wika ko sabay inirapan ko kasi proud pa siyang si Eztela ang tumawag. Maaga pa para ma bwisit ako sa babaeng iyon at pati kay Ishmael. Kaya pinigilan kong hindi mayamot. "Hey, misis. Isa-isa lang ang tanong, wala kang dapat ipag-alala kung tumaw

Jae-young "Kape o gatas?" tanong ko kay Ishmael pagdating namin sa komedor. "Marunong ka?" "Masyado mo ako minamaliit. Ako nga ang tagagawa ng kape ni Tatay ko tuwing umaga," "Tatay?" "Ahehe. Nanay hindi Tatay, nagka-error lang sa pagsambit ng bibig ko," mabilis kong sagot s kaniya. "Error?" bulong ni Ishmael pagkatapos bumungisngis. Napatingin ako sa kaniya. Bakit naman? Seryoso ako roon ha. Hindi niya pala na-gets? "Hindi naman iyon joke, Dodong bakit ka natawa?" napalabi pa ako ng sabihin iyon kasi nga natatawa siya. "Wife, naaliw lang ako. Sorry na please 'wag ka ng magalit sa 'kin," malambing niyang sabi so ayon nga nakangiti ulit ako. "Fine! Ano pala ang gusto mo. Kape o gatas? Igagawa nga kita dali baka magbago pa isip ko bahala ka," "Kape?" "Luh! Naman Dodong bakit itanong mo pa iyan sa akin. Dapat iyong gusto mo!" "Kape nga ang gusto ko," "Edi malinaw. Kasi kanina nagtatanong ka pa tss," saad ko sabay irap sa kaniya. Tinuro ko magtimpla muna ako. Tum

Jae-young "Dong. Pwede ba balik tayo rito at isama natin si Seven?" "Sure, wife. Anytime pwede naman," "Thank you, Dong. Mabait ka rin pala kagaya sa mommy at daddy mo," "Hindi halatang ginagago mo ako," sagot niya at naningkit pa ang kaniyang mata. "Ha? Hindi naman ah. Ganito lang talaga ako kaya masanay ka na," "Ano pa ang gagawin ko. No choice na ako," saad niya kinatigil ko. Aray mo Jae. Iyong akala ko hindi na siya sasagot kasi matagal niya ako tinitigan. Iyon pala masasapol ako. Bwisit. Walang imik na hinala na ako. Ako rin hindi na rin umimik hanggang sa makarating kami sa suite niya. Saglit akong natulala ng bumungad sa amin ni Ishmael ang loob ng suite niya nang kami’y makarating. Mayroon motif, at light pink iyon na para bang araw ng mga puso. Narinig ko si Ishmael sabi 'si mommy talaga kung ano-ano ang naiisip.' Paano ba naman simula sa mga kurtina, sa rose petals na nasa sahig sinadya at ikinalat iyon lahat ay light pink. Para naman valentine's date it