Semua Bab ทะลุมิติครั้งนี้ไม่เป็นแล้วพระชายาท้ายวัง: Bab 41 - Bab 50

หลังจากส่งไป๋เหลียนฮวาและเสี่ยวอันถึงบ้านที่ตรอกอี้หนิงแล้วหลิ่งฟางเซียงก็กลับเข้าไปที่ตำหนักท้ายวังจวนอ๋องเฉินอีกครั้ง ก่อนจะจัดการเก็บข้าวของเครื่องใช้ทั้งหมดไว้ในคลังมิติ จากนั้นก็นำศพหญิงสาวสองคนออกมาก่อนหน้านี้หลิ่งฟางเซียงเคยซื้อเนื้อหมูมาสองจินจากนั้นทดลองเอาไว้ในคลังมิติ เมื่อเห็นว่าสามารถทำได้ จึงได้คิดแผนนำสตรีสองร่างที่ไร้ลมหายใจเก็บผ่านคลังมิติมาเป็นตัวตายตัวแทนทว่าเพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดหลังจากกล่าวคำขอขมาร่างทั้งสองแล้วเธอก็นำผ้าไหมเนื้อดีออกมาจากคลังมิติ ผูกโยงกับขื่อจัดฉากแขวนคอตาย ก่อนจะจัดการจุดไฟเผาตำหนักร้างหลังนี้ โดยจงใจให้จุดกำเนิดอยู่ใกล้กับสองร่างอำพรางใบหน้าไม่ให้ถูกจับได้ในภายหลังเรื่องราวต่อจากนี้ก็แล้วแต่ชะตาสวรรค์เถิดวันต่อมาข่าวเรื่องตำหนักในวังอ๋องเฉินถูกไฟไหม้ ก็ถูกพูดถึงในวงกว้าง หากแต่กลับไม่มีใครพูดถึงพระชายาและสาวใช้ที่ตายในกองเพลิง คิดดูแล้วก็ช่างประหลาดนักทว่าหลิ่งฟางเซียงไม่สนใจข่าวพวกนี้ เธอนำต้นถั่วงอกไปส่งที่ร้านเฟิ่งหวง เสร็จเรียบร้อยแล้วก็แวะไปขายปิ่นปักผมที่ร้านเครื่องประดับตระกูลเซิ่น ไม่ต้องเสียเวลาต่อรองราคาให้วุ่นวาย เสี่ยวติงที่

“มาช่วยคน”พูดจบเท้าเล็กก็มาหยุดอยู่ที่จุดค้าทาสทางตรอกตะวันออก สามวันก่อนเพื่อป้องกันความผิดพลาดหลิ่งฟางเซียงจึงให้ซ่งหลินซางแอบมาชี้ตัวเซียวหลีเอาไว้แล้ว วันนี้จึงไม่ต้องกังวลเรื่องช่วยผิดคน“นังตัวดีหากวันนี้พี่ชายของเจ้ายังไม่มาไถ่ตัว ข้าจะขายเจ้าไปให้หอนางโลม”“ขายไปหอนางโลมอะไรกันสภาพนางเป็นเช่นนี้ให้ไปนั่งขอทานคนยังไม่ทำทานเลย”หญิงค้าทาสตะโกนใส่สามีอย่างหงุดหงิด มองดูเด็กหญิงที่เนื้อตัวมีแต่ตุ่มน้ำอย่างขัดใจ หากวันนั้นพวกเขาไม่โลภมาก เงิน 4 ตำลึงเงินนั้นย่อมต้องอยู่ในกระเป๋าเขาแล้ว“น่าโมโหนัก เป็นความขี้โลภของเจ้า พวกเราจึงพลาดเงิน 4 ตำลึงเงินของไอ้เด็กโง่นั่นไป”“จะมาโทษข้าผู้เดียวได้อย่างไร ในตอนนั้นเจ้าเองก็เห็นด้วยไม่ใช่หรือไง”สองสามีภรรยาคนค้าทาสโต้เถียงกันไปมา หลิ่งฟางเซียงที่สวมผ้าโปร่งอำพรางใบหน้าเอาไว้ยกยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนจะแสร้งเดินผ่านเด็กหญิง สบตานางเพียงเล็กน้อยอีกฝ่ายก็โผเข้ามากอดขาตนในทันที“นายหญิงได้โปรดเมตตาข้าด้วย”เซิ่นชิงหยวนเห็นว่าหลิ่งฟางเซียงถูกทาสคุกคามก็ขยับตัวจะเข้ามาห้ามปราม ทว่ากลับถูกมือเล็กจับรั้งข้อมือเขาเอาไว้เสียก่อน“นายท่าน นายหญิงได้โปรดเ

เซียวหลีหายไปอยู่ครึ่งวันก็กลับมาพร้อมกับรายงานหนึ่งเล่ม หลิ่งฟางเซียงมองดูรายงานการบันทึกราคาสินค้าของเด็กหญิงที่แบ่งหมวดหมู่แต่ละประเภทอย่างเป็นระเบียบอีกทั้งยังมีการเทียบราคาในแต่ละร้านให้เห็นทำให้ในใจของเธออดที่จะรู้สึกทึ่งในความสามารถของเด็กหญิงคนนี้ไม่ได้"ทั้งเมืองหลวงมีร้านธัญพืชอยู่ทั้งหมด 5 ร้าน แต่ละร้านกระจายอยู่ตามตรอกหลักทั้ง 5 เส้นเจ้าค่ะ"หลิ่งฟางเซียงฟังเซียวหลีบอกเล่าพร้อมกับตรวจสอบข้อมูลในรายงานที่อีกฝ่ายจดบันทึกมาให้ไปด้วย"อาหลี เจ้าบอกว่าร้านค้าที่รับซื้อขายธัญพืชในเมืองหลวงมีทั้งหมด 5 ร้านแต่ทำไมในรายงานที่เจ้าจดบันทึกมาจึงมี 6 ร้าน""ร้านเจียง ที่ตรอกหนิงอัน ปิดตัวไปเมื่อ 3 เดือนก่อนเจ้าค่ะ ตอนนี้กำลังประกาศขายร้าน""ตรอกหนิงอัน ที่ตรงนั้นนับว่าเป็นทำเลทองในการค้าขายเลยไม่ใช่หรือไร เหตุใดร้านเจียงจึงได้ปิดตัวไปเล่า"เซียวหลีเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ชั่งใจอยู่ชั่วครู่ก่อนตัดสินใจบอกเหตุผลกับผู้เป็นนาย"เป็นเพราะเถ้าแก่เจียงไม่ยอมเข้าร่วมกลุ่มการค้าฟูฮั่นเจ้าค่ะ""กลุ่มการค้าฟูฮั่น คือกลุ่มพันธมิตรทางการค้าหรือ""เจ้าค่ะ กลุ่มการค้าฟูฮั่นคือการรวมตัวกันของพ่อค้าในเมื

หลังจากตกลงทำสัญญาซื้อขายร้านค้าที่ตรอกหนิงอันเรียบร้อยแล้วหลิ่งฟางเซียงก็เริ่มวางแผนเปิดกิจการ“ตอนนี้ข้าวโพดแล้วก็ถั่วเหลืองใกล้จะเก็บเกี่ยวได้แล้ว เช่นนั้นช่วงแรกเริ่มเปิดร้านก็คงไม่ต้องกังวลกับวัตถุดิบในส่วนนี้ เพียงแต่ข้าวสารเป็นสิ่งจำเป็นอย่างไรก็คงต้องรับซื้อเข้ามา”“ที่หมู่บ้านชิงชิว ชาวบ้านทำนาเป็นส่วนใหญ่ พวกเราสามารถซื้อผลผลิตจากที่นั่นได้”“ดี! เช่นนั้นวันมะรืนนี้ข้าจะไปหาหัวหน้าหมู่บ้านเพื่อให้เขาช่วยประกาศรับซื้อ อาหลีเจ้าไปกับข้า ส่วนอาซาง อาซี พวกเจ้าจัดการเรื่องผลผลิตในสวนให้ดี อีกสองวันหาคนมาช่วยเก็บเกี่ยว”“แอ๊ะๆ!”เมื่อได้ยินมารดาแจกแจงหน้าที่ให้กับทุกคนในบ้าน เสี่ยวอันที่นั่งอยู่บนตักไป๋เหลียนฮวาก็ส่งเสียงอ้อแอ้ มือเล็กจับดึงแขนเสื้อมารดาราวกับกำลังจะถามถึงหน้าที่ของตนหลิ่งฟางเซียงหันมาตามแรงดึงน้อยๆ ก่อนจะใช้หลังนิ้วมือแตะเบาๆ ที่ปลายจมูกเล็กแล้วพูดจาหยอกเย้าเจ้าตัวน้อย“รอเจ้าโตอีกหน่อย แม่จะไม่ให้เจ้าได้สบายแน่นอน”“แอ๊ะๆ”ต้องรอให้เขาโตทำไมกัน ตอนนี้เขาเองก็อายุเท่ากับเซียวหลีแล้ว เรื่องที่นางทำได้เขาก็ทำได้เหมือนกันเห็นท่าทางไม่ยินยอมของเจ้าตัวน้อย หลิ่งฟางเ

หลังจากที่เซียวหลี เปิดเผยเรื่องราวในอดีตของตนเองแล้ว ซ่งหลินซางก็เอ่ยปากสอบถามเรื่องสำคัญที่คุยค้างดอาไว้ก่อนหน้านี้"ข้าวโพด 6 หมู่มีจำนวนไม่น้อยตอนนี้หายไปอย่างไร้ร่องรอยพวกเราจะจัดการอย่างไรดีขอรับ"หลิ่งฟางเซียงยกยิ้มบาง ความจริงเรื่องที่เธอใช้เครื่องเก็บเกี่ยวอัตโนมัติในระบบมาเก็บเกี่ยวข้าวโพดในไร่นั้นเธอไม่สามารถอธิบายกับพวกเขาได้โดยตรง แต่ก็ไม่อาจทำใจปกปิดให้พวกเขาต้องกังวล "ข้าวโพดพวกนั้นไม่ได้หายไปไหน แต่เป็นข้าเก็บเกี่ยวเสร็จเรียบร้อยแล้ว"เก็บเกี่ยวเสร็จเรียบร้อยแล้ว!! ซ่งหลินซางได้ยินคำตอบของนายหญิงตรงหน้าก็ตื่นตกใจจนตาโต ข้าวโพด 6 หมู่พื้นที่กว้างขวางถึงเพียงนั้น นายหญิงใช้วิธีการใดการจึงสามารถเก็บเกี่ยวจนแล้วเสร็จภายใน 1 คืน “จะเป็นไปได้อย่างไรขอรับ ข้าวโพด 6 หากให้คนงาน 10 ร่วมกันเก็บ ยังต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองวัน นายหญิงจะทำได้อย่างไรสามารถเก็บเกี่ยวได้ภายใน 1 คืน”หลิ่งฟางเซียงหัวเราะเบา ๆ ก่อนโน้มตัวไปด้านหน้าเล็กน้อย จดจ้องดวงตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของเด็กชายตัว“เพราะข้ามิได้ใช้แรงงานคนเก็บเกี่ยว แต่ใช้อย่างอื่น ”เซียวหลีและซ่งหลินซางหันมาสบตากันอย่างงุนงง ก่อ