LOGINหลิ่งฟางเซียงพนักงานเดินเอกสารของบริษัทเซียวกรุ๊ป ยินยอมลงนามเข้าร่วมการทดลองทะลุมิติเพื่อแลกกับโบนัสสินปี 10,000 หยวน เพียงแต่ในคู่มือแจ้งว่าการทดลองนี้เป็นการทดลองทะลุมิตเพื่อย้ายร่างกายไปในยุคฮั่น อันเป็นยุคทองและมีความเจริญรุ่งเรืองที่สุดในประวัติศาสตร์ของจีน ทว่าทั้งที่ทำทุกอย่างตามขั้นตอน แต่เหตุใดรอบตัวจึงได้แตกต่างจากที่ทางบริษัทแจ้งขนาดนี้ ยุคทองและรุ่งเรืองอะไรกัน นี่มันบ้านร้างชัดๆ "อัพเดตข้อมูลโฮสต์" สิ้นเสียงประหลาดเรื่องราวต่างๆ ก็หลั่งไหลเข้ามาในความคิดราวกับสายน้ำหลาก นี่มันเรื่องอะไรกัน หลิ่งฟางเซียงพระสนมของอ๋องเฉิน แห่งแคว้นเซียว คือใครกันทำไมชื่อแซ่ถึงเหมือนนางราวกับคนเดียวกันเช่นนี้ แต่ที่ต้องตกใจก็คือ พระสนมน้อยผู้นี้ยังถูกเนรเทศมาท้ายวัง ใช้ชีวิตไม่ต่างจากสุนัขเลี้ยงที่ถูกทิ้ง สวรรค์นี่มันชะตาร้ายเกินไปหรือไม่!!
View MoreBrenda
Pakanta-kanta pa ako habang lulan ng elevator dahil sa labis na saya. Monthsary namin ngayon ni Sir Mattheus. Sabado kasi walang pasok sa office kaya sa condo niya ako pumunta. Bumili pa ako ng cake sa isang sikat na bakeshop at sinadya kong hindi mag-text sa boss ko na pupunta ako upang ma-sorpresa si Mattheus. Palagi ko naman ginagawa ang ganitong sorpresa sa kaniya tuwing monthsary namin, simula ng magkaroon kami ng relasyon, six months na ngayon. Hindi ko siya nobyo, basta simula nang may nangyari sa aming dalawa. Palagi na kami nagde-date ni Sir Mattheus at pagkatapos nauuwi iyon sa mainit na pagt*t*lik. Hindi ko siya boyfriend ngunit parang ganun na din kami ni Mattheus. Kasi may namamagitan din sa 'min. Malambing din ang boss ko sa akin at higit sa lahat. Ayaw niya akong tumaggap ng manliligaw gusto n'ya siya lang. Minsan nga sinasabi ko sa kaniya bakit hindi p'wede e, fvck buddy lang naman kami. Kaya maari pa akong mag-entertain ng lalake. Ngunit si Sir Mattheus, ang ayaw sa gano'n na tawag. Sabi ko pa edi, MU kami kung gano'n. Tatawa lang ang binatang amo. Bahala raw ako kung anong gusto kong itawag sa relasyon namin. Basta 'wag lang daw iyong 'fvck buddy 'at 'wag lang ako tumaggap ng ibang lalake kun'di lagot ako sa kaniya. Gano'n siya possessive kahit wala akong narinig ni minsan dito na mahal niya ako. Ngunit kung pagbabasehan naman ang kilos nito. Maari kong sabihin na may pag-ibig din siya sa 'kin ang boss ko. Malambing at maalaga. Para sa 'kin. Sapat na iyong pinakikita niya sa kilos na mahal niya ako. Hindi rin naman siya tumitingin sa ibang babae kaya ayos na 'yon sa 'kin. Bago pa ako lumakad patungo sa unit ni Sir Mattheus. Inilabas ko muna ang pressed powder ko upang silipin kung haggard na ba ang hitsura ko. Nakita ko maayos pa naman nakangiti akong ibinalik iyon sa aking shoulder bag. May sarili akong susi kaya hindi ko na kailangang mag-doorbell. Kaya naman pinihit ko na iyon at abot tainga pa ang aking ngiti sa labi ngunit kay dali rin 'yun nalusaw dahil sa tagpong aking naabutan. "M-Mattheus?" natigilan ako at mabilis akong napayuko upang itago ang sakit na bumalatay sa aking mata. "Ma'am Neng-neng?" I whispered. Namula ang aking mata. Nag-iwas ako ng tingin dahil hindi kinakaya ng aking mata ang lambingan nilang dalawa. Nakahiga at nakaunan si ma'am Neng-neng, sa hita ni Sir Mattheus, habang si Sir Mattheus, nakangiting nakatunghay kay ma'am Neng-neng. Kay saya nito pagmasdan. Talaga nga hanggang ngayon hindi pa rin niya nakakalimutan ang dating nobya. Kailan pa sila nagkabalikan? Bakit hindi ko yata nalaman na bumalik na si ma'am Neng-neng? Akala ko ba ikinasal na ito sa nobyo nitong naka base sa Canada, kaya nga tumanggi noon sa inaalok na kasal ni Sir Mattheus, dahil iyon daw ang totoo nitong mahal hindi lang nito masabi-sabi kay sir Mattheus. "B-Brenda...." natigilan si Sir Mattheus. Nakangiti naman si Ma'am Neng-neng at agad din bumangon pagkatapos umayos ng upo sa sofa. Hindi nito nakita ang takot na gumuhit sa mata ni Sir Mattheus, dahil sa biglaang pagsulpot ko. "Napadalaw ka, Brenda?" saad pa nito. "May importante ka bang sadya sa amo mo? May tinakasan ba si boss mo na trabaho?" nakangiti pa sabi ni ma'am Neng-neng, walang kaalam-alam na may relasyon kami ni Sir Mattheus. Dammit! Hindi ba sinabi ni Sir Mattheus sa kaniya? So ano na lang ako dahil nagbalik na siya. Tang-na 'yan! Humigpit ang paghawak ko sa bitbit kong cake. Kung makapagsasalita lang ang taling ribbon ng hawak kong cake. Baka sumigaw na ito sa higpit ng hawak ko. "Nagkabalikan po ba kayo? Kayo na po ba ulit ni Neng-neng Sir Mattheus?" nanginginig ang boses ko habang sinisigaw niyon sa kaniya. Mas lalo akong humikbi ng dahan-dahan tumango si Sir Mattheus. "I'm sorry. Forgive me, Brenda. I still love Neng-neng. Bumalik na siya. I didn't promise you anything, right? I also didn't say that I love you, right?" I sobbed. Ang sakit marinig ng salita nito. Sorry lang? Dahil bumalik na ang dati n'yang nobya. Fvcking shit! Humihingi siya ng tawad dahil nagbalik na si Neng-neng. Dammit! Hindi nito inisip nasasaktan ako. Dobleng sakit ang narinig ko buhat sa kaniya dahil wala raw siyang sinabi na minahal niya ako. Ang tanga ko. Tanga, tanga ko ngayon ko lang 'yon naisip. Akala ko kaya ko ng palitan si Neng-neng sa puso niya. Tang-na kulang pa pala. Hindi pa pala sapat ang pagpapakababa ko sa kaniya. Hindi ako naging demanding. Kung ano lang ang ibinigay niya. Hindi ko siya pinilit na agad-agad niya akong mahalin. Dahil naniniwala ako na balang araw masasabi rin niya iyon sa 'kin. Kay sakit. Ang sakit dinudurog ang puso ko sa naabutan kong tagpo. Mapait akong napangiti. Matatag na tinitigan si Sir Mattheus. Humugot ako ng hangin sa 'king dibdib, dahil kung hindi ko gagawin 'yon. Mahihirapan akong huminga. Lumakad ako patungo sa sofa. Sa p'westo nilang dalawa ni Neng-neng. Isang malakas na sampal ang pinadapo ko sa pisngi ni Sir Mattheus at sabay ang pag-alpas ng pinipigilan kong iyak. "Sorry lang? Sorry lang sir Mattheus?? Gago ka ang gago mo sa lahat ng gago! Sana nagsabi ka man lang dumating na si ma'am Neng-neng para nakapag-preno ako magtungo rito. You're fvcking asshole!" galit kong sabi tinulak siya sa dibdib. "Mattheus, anong nangyayari?" naguguluhan na tanong ni Ma'am Neng-neng palitan kami tinitingnan ni Sir Mattheus. "Ni minsan ba hindi mo ako minahal, Sir Mattheus? Kasi ako mahal na mahal kita kahit sobrang sakit na! Hindi ako naging demanding sa 'yo because I love you. K-kasi, kasi, akala ko...K-kalaunan mamahalin mo rin ako ngunit kay tanga ko lang pala. Dahil...n-nag-aantay ako na dumating ang araw na iyon hinding-hindi naman pala mangyayare. Dahil hanggang ngayon siya pa rin ang tinitibok ng puso mo. Ito na ang huli kong pakikipagkita sa 'yo. Good bye, Sir Mattheus," saad ko mabilis na nilisan ang condo unit ni Sir Mattheus. Halos hindi ko na makita ang dinaraanan ko dahil walang ampat ang luha kong pumapatak sa aking pisngi. Malungkot akong napangiti. Binalikan ko ang nangyari bakit ako nakipag relasyon kay Sir Mattheus, na hindi ako inaalok ng kasal at walang pag-ibig ang amo para sa 'kin. May tipid na ngiting kumabit sa mga labi ko habang pinagmamasdan ang president at CEO ng RMTV network na walang iba kun'di si, Sir Mattheus Martinez, ang aking ubod gwapong boss. Nakangiting nakaupo sa swivel chair niya. Habang masayang pinagmamasdan ang kumikinang na engagement ring na hawak nito. Ako si Brenda Polido, ulilang lubos na ako, taga Samar at kinupkop ng dalawang matanda kong Tiyahin, na kapatid ng Nanay ko. Naka graduate ako ng college bilang isang scholar sa kursong AB mass communication major in journalism. Pangarap ko kasi maging isang newscaster. Pinalad akong matanggap sa una kong subok mag-aaply ng trabaho. Natuwa ako dahil akala ko makukuha ko ang pangarap kong trabaho. Ngunit magiging sekretarya pala ako ni Sir Mattheus. Loyal na sekretarya. Mahigit isang taon ng may pagsintang pururot at lihim na iniibig ang aking boss na si, Sir Mattheus Martinez. Pahapyaw kong sinulyapan ang singsing na hawak ni Sir Mattheus. Gleaming with beauty. Kahit hindi mo tanungin kung saan iyon binili alam mo na sa isang sikat na jewelry ito pinagawa. Dahil isang tingin alam ko hindi biro ang halaga. Aalukin na ba niya ng kasal ang matagal na n'yang girlfriend na si Neng-neng? Nagbabalak na yatang pakasalan ni Sir Mattheus si doktora Neng-neng. Nang maisip ko ‘yon. Gusto kong umiyak. ‘di ko maiwasang masaktan. Tuluyan na ngang wala akong pag-asa na mapansin nito dahil mag-aasawa na si Sir Mattheus. I gulped. Ano kaya ang pakay ni Sir Mattheus bakit niya pa ako pinapasok dito sa office niya? Kung dahil lang gusto n'yang hingin ang opinyon ko na aalukin ng kasal, ang nobyang si ma'am Neng-neng. Aba'y isa siyang gagong siraulo napaka manhid Oo nga pala ako'y nakalilimot na ako lang ang may gusto sa kaniya. Natutunan kong maging manhid sa harapan nito. Upang hindi nito mahalata na may gusto ako rito. Nagtagumpay naman akong itago iyon sa kaniya. Kung mayroon lang patimpalak ng pagiging manhid at pagalingan umarte. Ako ang makakukuha ng award sa pagiging best actress ko. Ngunit ang totoo minsan inaasam ko na sana ay mapansin ako ni Sir Mattheus. Hindi bilang isa niyang sekretarya. Ngunit bilang babaeng maari niyang magustuhan at mahalin. Malungkot akong napangiti. Paano naman mangyayari ‘yon? Mayroon ng nagmamay-ari sa puso ni Sir Mattheus. Saksi ang dalawa kong mata kung gaano niya kamahal ang nobyang si Neng-neng. Noon daw bali-balita. Playboy si Sir Mattheus, ngunit simula ng maging nobya nito si dok Neng-Neng, nawala ang pagkababaero nito. Tumikhim ako mukha kasi hindi niya ako napapansin nasa singsing na hawak lang ang atensyon ni Sir Mattheus. Pisti oi! Pinapunta niya lang ba ako para panoorin kung ano ang ginagawa niya? Bakit pinapunta pa ako nito kung balak lang pala akong inggitin sa engagement na hawak niya. Alam ko naman hindi ako nito magugustuhan. Mga tipo nito, sexy at matangkad kagaya sa girlfriend nito, daig pa ang super model sa tindig at itsura. Eh, ang pakitaan ako ng singsing na ibibigay sa nobya nito hindi na tama. Mariin akong napapikit. Nagu-umpisa na akong mabuset sa boss ko. Hindi ako nakatiis kinuha ko na atensyon niya. “Sir Mattheus, ano po ba ang balak n'yo bakit mo ako ura-uradang pinapasok dito? Sir, marami ho akong kailangan tapusin na in-encode,” ani ko may inis sa boses. Tumawa parang naaliw sa paglukot ng mukha ko. “What do you think, Ms. Polido? Maganda ba?” nakangiti pa niyang tanong sa akin halatang excited sa kislap ng kaniyang mata. Ouch naman. Putrages! Napaka insensitive nitong tukmol kong boss. Naku naman. Sarap nito basagin itlog niya nakakaurat masyado. “Brenda?!” tanong ulit nito kaya napamata ako. Hindi dahil sa gulat, kun'di sa narinig ko sinambit niya ang first name ko. First time niya ako tinawag sa first name ko kaya slight akong nataranta. “Ahm…’yang singsing po ba, sir Mattheus?” I asked him. Tinaasan niya ako ng kilay kaya naman napayuko ako. Mabuti wala naman sinabi maliban sa napa 'tsk' pagkatapos tumayo na. "Sa tingin mo, Ms. Polido. Babagay kaya ito kay Neng-neng?" aniya pagkatapos ibinalik na sa lagayang box ang engagement ring na hawak. “Y-yes, S-sir Mattheus, sobrang ganda po. Tiyak magugustuhan po niyan ni ma'am Neng-neng kapag nakita niya ‘yan,” “Talaga?” halata sa boses nagustuhan nito ang naging tugon ko sa kaniya. Sus ang kulit naman ni amo. Paulit-ulit kung makatanong. Bubulong-bulong ko pa, buti hindi naintindihan ni Sir Mattheus, ang pinagsisintir ko. “Sa tingin mo, Ms. Polido. Magugustuhan kaya ito ng girlfriend ko?” tanong niyang hindi malusaw lusaw ang kasiyahan sa labi. “Opo nga!” may himig inis ang aking boses. Natigilan ‘to. Nagtagal niya akong tinitigan kaya naging tabingi ang aking ngiti. Letchugas! Bakit ba ako nagtaas ng boses. Nakakahiya. Baka anong isipin ni Sir Mattheus, sa bigla kong pagtaas ng boses. Talaga naman naisip ko pa kung anong masasabi nito e, wala nga pakialam sa 'kin ang shunga ko talaga. Pinilit kong kumilos ng normal at siniguro ko maayos ang ngiti ko. Pambawi sa bigla kong pagtaas ng boses kay Sir Mattheus. “Ahm..bagay po ‘yan kay ma'am Neng-neng,” sagot ko sa kaniya ngunit ang totoo parang tinarakan ng punyal ang dibdib ko. “I'll pick her up from work and then surprise her,” sabi nito kita ko ang saya sa kaniyang mata. Ngunit may napansin lang ako. Tila kay bilis magpalit ng mood ng ni Sir Mattheus. He went from being joyful to abruptly becoming serious. I read that in his eyes, but why? “Oh, bakit po malungkot ka, Sir Mattheus?” ngisi ko upang pagaanin ang loob naming pareho. He sighed heavily. Nginitian niya ako na halos ikalaglag ng puso ko sa sobrang saya. Ngunit nanatili tumatak sa isip ko ang nakita ko kanina malungkot niyang reaksyon. Pagsasawalang kibo ko na lang ngumiti ako sa kaniya. “Wala tayong overtime mamaya maari ka ng umuwi ng saktong alas singko,” sabi nito. Masaya akong tumango. “Tiyak po mapapa ‘yes’ agad si ma'am Neng-neng niyan, Sir Mattheus. Bagay na bagay kasi kayong dalawa parehong guwapo at maganda,” Putek na iyan! Nginsihan ako ng bongga kaya lihim akong kinilig. “G’wapo pala ako sa paningin mo? Akala ko talaga ang pangit ko kasi hindi ka naman ni minsan tumingin sa akin,” he said this, I know Sir Mattheus is just making a joke. Biniro ko rin. “G’wapo ka naman talaga sir. Kung hindi ka nga may girlfriend, crush na kita,” saad ko sinamahan ko ng bungisngis kaya lang natigilan ako dahil pinagmamasdan na pala ako ni Sir Mattheus. Lihim akong napalunok. Hindi ko kasi mabasa ang iniisip nito. “B-biro ko lang 'yon sir Mattheus. Sige po marami akong gagawin. Good luck po mamaya I'm sure walang patumpik-tumpik niyan si ma'am Neng-neng. Mapapa 'oo' mo agad 'yan,” sabi ko sa kaniya pagkatapos hindi na ako nag-antay na sagutin ako ni sir Mattheus. Mabilis na akong humakbang upang tuluyang makalabas ng office niya.“ชีวิตนี้ของข้าได้ปกป้องเจ้า ข้าไม่เสียใจ”เสียงแผ่วเบาเอ่ยจบประโยคก็กระอักเลือดออกมาอีกหน หลิ่งฟางเซียงส่ายหน้าไปมา“ไม่นะท่านอ๋อง หม่อมฉันไม่ยอม พระองค์ห้ามเป็นอะไรทั้งนั้น”มือเรียวรีบวาดในอากาศเปิดระบบร้านค้าโดยไม่กังวลว่าความลับจะถูกเปิดเผยอีกต่อไป จากนั้นกดเข้าไปที่หมวดร้านค้า ค้นรายการเพื่อหายาแก้สารพัดพิษ เพียงแต่ของสิ่งนั้นเป็นของที่ได้จากการทำภารกิจดังนั้นจึงไม่มีขายทั่วไปในระบบค้นหายาแก้สารพัดพิษไม่พยในระบบเมื่อตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไร้ทางแก้ไข หลิ่งฟางเซียงก็ร้องไห้จนตัวสั่น ในใจหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็น อ๋องเฉินยกมือขึ้นวางบนแก้มเนียน มุมปากยกยิ้มอ่อนแรงให้นาง“เซียงเซียง วันหน้าไม่มีข้าอยู่ต้องดูแลตนเองให้ดี เข้าใจไหม”“ไม่! ข้าไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้น หมอ! หมอมาหรือยัง!”เห็นท่าทางร้อนใจของนางในใจของหยางหย่งเล่อก็รู้สึกเจ็บปวดไม่ต่างกัน เพียงแต่เวลานี้ตัวเขารู้สึกอ่อนแรงเกินกว่าจะขยับตัวโอบกอดปลอบโยนนาง“เซียงเซียง ข้า... รักเจ้า...”น้ำเสียงแผ่วเบาสุดท้ายเอ่ยออกมาก่อนที่ดวงตาคมจะปิดลง พร้อมกับลมหายใจของอ๋องเฉินที่ค่อย ๆ แผ่วลงทีละน้อย"ไม่นะ... ท่านอ๋อง หยางหย่ง
หลิ่งฟางเซียงมองดูทหารส่วนพระองค์สี่นายที่เข้ามาจับกุมตัวเธอแล้วขมวดคิ้วเรียว ดูเหมือนว่าอ๋องเฉินจะไม่ยอมทำตามคำร้องขอของเธอในจดหมายและยืนยันจะเข้าเมืองหลวง เพียงแต่สถานการณ์ในตอนนี้อ๋องเฉินควรตกเป็นรองไม่ใช่หรือไร เหตุใดองค์ฮ่องเต้จึงทำราวกับว่าตนเองตกเป็นรองเช่นนี้เล่า“ขอพระสนมโปรดอภัยด้วย”“ไม่ต้อง พวกเจ้านำทางก็พอ”ด้วยรู้ดีว่าไม่สามารถสู้กำลังของอีกฝ่ายได้ หลิ่งฟางเซียงจึงไม่คิดต่อต้านให้ตนเองตกที่นั่งลำบาก แสร้งยอมเดินตามทหารส่วนพระองค์ไปด้วยท่าทางสงบ หากแต่ในใจกำลังขบคิดหาทางหนีทีไล่ให้ตนเอง“หม่อมฉันถวายพระพรฝ่าบาท”หยางหย่งหมิงมองดูท่าทางว่าง่ายของหลิ่งฟางเซียงแล้วแค่นยิ้ม อ๋องเฉินเก่งกาจทางการรบแล้วอย่างไร สตรีของอีกฝ่ายในตอนนี้ไม่ใช่ว่าอยู่ในกำมือเขาหรือไร“สนมรัก เจ้ารู้หรือไม่ตอนนี้อ๋องเฉินกำลังจะบุกเข้ามาชิงตัวเจ้า”“จะเป็นไปได้อย่างไรเพคะ อ๋องเฉินเป็นเพียงอ๋องประจำเมือง ถึงจะมีตำแหน่งแม่ทัพแต่ทหารในมือก็มีเพียงน้อยนิดเท่านั้น”“แน่นอนว่าอาศัยเพียงกำลังทหารจากหัวเมืองเหนือเขาย่อมไม่กล้า แต่ที่เขากล้าก็เพราะเขามีกำลังหนุนจากอีกสามหัวเมืองอย่างไรเล่า”เมื่อได้ยินเรื่องนี้ใ
ในวันถัดมาหลิ่งฟางเซียงให้ซ่งหลินซางไปสืบความทั้งในและนอกวังเพื่อประเมินสถานการณ์ อีกทั้งยังให้เขาปล่อยข่าวเรื่องว่าเธอเป็นหญิงกาลกิณี เพียงก้าวเข้าวังก็เกิดเรื่องสะเทือนแผ่นดินดังนั้นวันต่อมาองค์ฮ่องเต้หยางหย่งหลงจึงได้รับราชฎีกามากมายคัดค้านการแต่งตั้งพระสนมคนใหม่ หากแต่เขาวางแผนอย่างยากลำบากเพื่อชิงคนของน้องชายมา แน่นอนว่าย่อมไม่คิดปล่อยมือโดยง่าย“เรื่องตำหนักหลังของข้ายังไม่ถึงคราวให้ขุนนางอย่างพวกเจ้าสอดมือ! ประกาศราชโองการออกไป ผู้ใดคัดค้านการแต่งตั้งพระสนมไป๋ให้ถือว่าต่อต้านข้าผู้เป็นฮ่องเต้ มีโทษเทียบเท่ากบฏ”แน่นอนว่าหลังจากที่หยางหย่งหลงประกาศราชโองการนี้ออกไปก็ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยปากคัดค้านอีก“ในเมื่อเขายังไม่ยอมถอย เช่นนั้นก็เพิ่มยาแรงอีกสักหน่อย อาซางคืนนี้เจ้าไปจัดการวางระเบิดศาลบรรพชน พรุ่งนี้โถงว่าราชการ วันถัดไปก็เป็นศาลาชมขันทร์ ข้าจะดูว่าฮ่องเต้ยังจะทนรับข้าเป็นสนมได้อยู่หรือไม่”“กระหม่อมรับพระบัญชา”ซ่งหลินซางรับกล่องระเบิดแล้วพลิ้วกายไปจัดการตามคำสั่งของผู้เป็นนาย และในยาวสวีเสียงระเบิดก็ดังขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้ก็สร้างความโกลาหลวุ่นวายไปทั่วทั้งวังหลวง ด้วยไม
หลิ่งฟางเซียงหยุดเท้าที่หน้าโถงพระโรง ขันทีนำทางก็แจ้งแก่ขันทีหน้าประตูไม่นานก็ได้ยินเสียงขันทีด้านในประกาศดังก้อง“เชิญเสด็จพระสนมผินไป๋เข้าเฝ้า”สิ้นเสียงขันทีด้านในท้องพระโรง หลิ่งฟางเซียงก็ก้าวเท้าเข้าไปด้านใน สายตาของบรรดาขุนนางมองหญิงสาวที่สวมชุดสามัญ ใบหน้าครึ่งล่างอำพรางด้วยผ้าโปร่งแล้วพากันแค่นเสียงเย้ยหยันในลำคอ บางคนยังถึงขั้นเอ่ยออกมาโดยตรง“กระหม่อมทราบมาว่าพระสนมเป็นเพียงแม่ค้าชาวบ้าน ทว่าอย่างไรตอนนี้ก็ได้เป็นพระสนมแล้ว เรื่องมารยาทอย่างเครื่องแต่งกายก็ควรจะทราบบ้างนะพ่ะย่ะค่ะ”หลิ่งฟางเซียงปรายตามองอีกฝ่ายแล้วยกยิ้มเย้ยหยันใต้ผ้าโปร่ง ดูจากลักษณะของขุนนางผู้นี้แล้วน่าจะเป็นรองเจ้ากรมโยธาอันจ้าวเหยียน“รองเจ้ากรมอันกล่าวเช่นนี้กำลังตำหนิฝ่าบาทหรือ”อันจ้าวเหยียนอยู่ดีๆ ก็ถูกกล่าวหาด้วยโทษหมิ่นเบื้องสูงจึงรีบขยับตัวมาคุกเข่ากลางห้องโถงรีบเอ่ยแก้ต่างในทันที“กระหม่อมมิได้มีเจตนาเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ พระสนมทรงกล่าวหากระหม่อมเช่นนี้มีจุดประสงค์อันใดกันแน่”“ข้าเป็นเพียงแม่ค้าชาวบ้านจะกล่าวหารองเจ้ากรมไปทำไม อีกทั้งตอนนี้ตำแหน่งของข้าก็เป็นเพียงสนมขั้นผิน เทียบกับอันเฟยแล้วนับว่า
โดยไม่คาดคิด หลังจากที่อ๋องเฉินยกทัพออกจากเมืองได้เพียงสามวัน ธงตรากิเลนแดง อันเป็นสัญลักษณ์ประจำแคว้นเซียวก็โบกสะบัดอยู่ที่หน้าประตูเมือง พร้อมด้วยกองกำลังทหารติดตามห้าหมื่นนาย"พระชายา แม่ทัพโจวนำกำลังพลสนับสนุนห้าหมื่นนายมาพ่ะย่ะค่ะ"หานตงเอ่ยรายงานหลอ่งฟางเซียง ที่ตอนนี้ทำหน้าที่รักษาการแทนอ๋องเ
"ล้วนเป็นเพราะพระบารมีของฝ่าบาท พวกคนเลวทรามจึงไม่อาจกระทำการใดที่เป็นการทุรยศใต้พระยุคลบาทได้"ฮ่องเต้นั่งอยู่บนบัลลังก์สูงสง่า แสร้งส่งเสียงหัวเราะดังลั่นกับคำยกยอของผู้เป็นน้องชาย ทว่าในแววตาคมกลับสั่นไหวเล็กน้อยราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างซ่อนเร้นปิดบังเอาไว้"อ๋องเฉินเราเพิ่งเห็นฎีกาขออภัยโทษให้ก
หลังจากที่ซ่งหลินซางจากไป ภายในบ้านไป๋ก็ตกอยู่ในความเงียบไปชั่วขณะ ซ่งหลินซีที่ไม่เข้าใจการกระทำของพี่ชายเดินมาคุกเข่าที่เบื้องหน้าหลิ่งฟางเซียง โค้มตัวแนบศีรษะลงกับพื้นแล้วพูดด้วยเสียงสะอื้นไห้"เป็นพี่ใหญ่ของข้าที่ผิดต่อนายหญิง ขอนายหญิงโปรดอภัยด้วย"หลิ่งฟางเซียงมองเด็กชายตัวน้อยที่ปกติมักมีสีหน
หลังจากส่งหลิ่งฟางเซียงกลับถึงบ้าน หยางหย่งเล่อก็ให้ชุ่ยเหลียงพาจ้าวเหวินและหานจื่อไปรักษาตัวจากนั้นก็กลับมาคุ้มกันหญิงสาว ส่วนตัวเขาและหานตงแยกไปที่ศาลไคเฟิง "ถวายพระพรท่านอ๋องเฉิน""ไม่ต้องมาพิธี เรื่องที่ข้าให้จัดการเรียบร้อยหรือไม่"ใต้เท้าตู้ซึ่งรอพบคนอยู่แล้วยื่นม้วนกระดาษสรุปคำรับสารภาพของม






reviewsMore